SRK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : HOPE NOT : 7 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 197

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 01:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HOPE NOT : 7 100%
แบบอักษร

HOPE NOT : EP7

  “อื้ออ...” ฉันขยับตัวไปมาอย่างยากลำบากเหมือนมีอะไรมาทับตัวฉันอยู่

เอ๊ะ หรือว่า....ผีอำ!!!!  ฉันที่หลับตาอยู่ก็รีบลืมตาขึ้นมาอย่างกลัวๆ พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นแขนขาของคนบางคนที่กำลังพาดอยู่บนตัวฉัน..ทำให้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉายภาพเข้ามาในหัวฉันเป็นฉากๆว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง…เห้อ จนได้ซินะยัยเมย์

ฉันที่เห็นเค้าหลับอยู่จึงพยายามยกแขนและขาของเค้าออกอย่างเบามือ เพื่อที่จะลุกขึ้นไปแต่งตัว

พรึบ!! แต่ยังไม่ทันจะยกแขนเค้าออก อิผู้ชายร่างยักษ์ก็ดึงฉันเข้าไปนอนกอดอย่าหน้าตาเฉย....นี่มันแกล้งหลับชัดๆ

“เอ่อ...” ฉันส่งเสียงออกไปเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรในสถานการณ์แบบนี้

“คือว่า..ช่วยปล่อยก่อนได้มั้ย..ฉะ..ฉันจะกลับห้องแล้ว”

“คุณจะเอายังไง...” ธิมถามขึ้นพร้อมกับลืมตาแล้วจ้องหน้าฉัน

“เอายังไง...เอาอะไร นายช่วยถามให้มันเคลียร์ๆหน่อยสิ แต่ว่าฉันว่าเราควรไปแต่งตัว แล้วค่อยออกไปคุยกันที่โต๊ะทานข้าวดีกว่านะ...เพราะสภาพตอนนี้มันล่อแหลมเกินไปอ่ะ”

“โอเคร..” หลังพูดจบเค้าก็ลุกขึ้นจากเตียงเตรียมไปเข้าห้องน้ำทันที แต่เหมือนเค้าจะลืมไปมั้งว่าไม่ได้ใส่อะไรเลย!!! พอตอนที่เข้ายืนขึ้นน้องชายเข้าถึงได้ออกมาทักทายฉันแต่เช้าแบบนี้!!! กรี๊ดดดดดดดด ไอ้บ้าเอ้ยยยยยยย 

“เอ่อ.. โทษทีผมลืมตัวน่ะ^^” ลืมตัวแล้วยังจะมายืนพูดกับฉันอยู่อีก รีบไปสิโว้ยยยยย

“นะ...นายก็รีบไปสิ” ฉันพูดพลางก้มหหน้าลง 

หลังจากที่ฉันและธิมจัดการกับตัวเองเสร็จ ตอนนี้เราก็มานั่งจ้องหน้ากันอยู่บนโต๊ะอาหารพร้อมกับปีโป้ที่กระโดดขึ้นมานั่งเก้าอี้ข้างธิม อย่างเคยชิน

“พี่โป้ครับ ไปนั่งตรงโซฟาในห้องรับแขกตรงโน้นก่อนนะครับ พ่อกับแม่มีเรื่องต้องตกลงกันนิดหน่อย” ธิมหันไปพูดกับปีโป้ พร้อมลูบหัวอย่างเอ็นดู 

จากนั้นพี่โป้ก็กระโดดลงไปจากเก้าอี้ตามคำสั่ง

“คุณมีอะไรจะคุยกับฉันหรอคะ” ฉันที่เห็นเค้ายังเงียบอยู่จึงเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน

“ถ้าเป็นเรื่องเมื่อคืน..ฉันว่าเราก็คุยกันไปแล้วนะคะ....ซึ่งฉันก็โอเค”

  ฉันคิดว่าเค้าคงจะพูดเรื่องนี้ แต่ฉันคิดผิด!! เพราะเค้าพูดในสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดออกมา

“เอาตรงๆเลยนะ เมษิตา.. ผมติดใจคุณ” เค้าพูดขึ้นอย่างไม่อ้อมค้อม..ทำให้ฉันตอนนี้อึ้งจนทำตัวไม่ถูก

“ผมอยากได้คุณอีก แต่ไม่ใช่ในความสัมพันธ์แบบคู่รัก คุณจะว่าไรมั้ยถ้าผมอยากให้เรามาเป็นคู่นอนกัน...ผมรู้ว่ามันอาจจะเห็นแก่ตัว แต่ถ้าคุณไม่โอเครก็ไม่เป็นไร ”

เลวมาก!! กล้าพูดออกมาแบบนี้ได้ยังไงทั้งที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้ว

“แต่คุณมีคุณฟ้าอยู่แล้ว..ถึงฉันจะง่ายแต่ก็ไม่ได้อยากเป็นมือที่สามของใคร”

“เรื่องฟ้านั่นไม่ใช่ปัญหา ฟ้ากับผมเรายังไม่เคยมีซัมติงกัน เพราะผมให้เกียรติเค้า ”

แล้วฉันล่ะ ฉันได้แต่ถามขึ้นในใจ

“แล้วคุณก็จะไม่ใช่มือที่สาม เพราะเราจะเป็นคู่นอนที่เกี่ยวข้องกันแค่เรื่องเซ็ก เสร็จก็แยกย้าย ”

“หึ...ที่คุณพูดมาฉันยังไม่เห็นว่าฉันจะได้ประโยชน์อะไรกับเรื่องนี้เลยนะ แถมยังดูเหมือนจะเสียตัวฟรีอีกตั่งหาก ไหนคุณลองยกประโยชน์ที่ฉันจะได้มาซักข้อสิ ”

“ได้ผมไง ก็คุณบอกว่ายังลืมผมไม่ได้ แล้วคุณก็ยังรักผมอยู่ อยากให้ผมคุยกับคุณแบบเดิม แล้วตอนนี้คุณก็ไม่มีใคร..”

“ถึงมันกลับไปแบบเดิมไม่ได้...แต่คุณก็ยังได้ผมกลับมา ถึงจะมาแค่ตัวไม่มีหัวใจก็เถอะ…”

“แล้วข้อตกลงของเราจะสิ้นสุดลงทันที ในตอนที่คุณเจอคนใหม่ หรือตอนที่พร้อมจะไปจากผม...” ฉันมองหน้าธิมด้วยความเหลือเชื่อในการชักแม่น้ำทั้งห้าของเค้า

    มันเป็นข้อตกลงที่บ้ามาก มันดูไม่มีความสมเหตุสมผลเลยซักอย่าง เค้าอยากให้ฉันอยู่กับเค้าเพื่อลืมเค้าเนี่ยนะ บ้า บ้าไปแล้ว นายธิม นายมันบ้า

ใครตกลงก็โง่เต็มทน....

“โอเคร ฉันตกลง...”แต่เผอิญว่า ฉันมันโง่   แต่อย่างน้อยก่อนจะได้จากกันจริงๆฉันก็ขอให้ได้มีความสุขอีกครั้ง ได้มีเค้าในชีวิตอีกซักครั้ง ...และหลังจากนี้ไม่ว่าเราสองคนจะเป็นยังไงฉันจะยอมรับมัน..

“งั้นวันนี้คุณกลับไปพักเถอะ แล้วก็อย่าลืมทิ้งเบอร์ไว้ให้ผมด้วยล่ะ”

“โอเคร งั้นฉันกลับน่ะ”

“เดี๋ยว!!” ฉันที่กำลังจะเดินกลับห้องก็หันกลับไปมองเค้าอีกครั้ง

“ต่อไปนี้คุณต้องแทนตัวเองว่าเมย์กับผม..”

“อือหึ” ฉันตอบกลับเค้าไปพร้อมเดินกลับห้องทันที

เอาเปรียบชะมัด ที่ตัวเองไม่เห็นจะเรียกแทนชื่อตัวเองบ้าง  

 ฉันกลับมาถึงห้องก็อาบน้ำแต่งตัวและก้เดินเข้ามาให้อะไรกินในครัว เฮ้ออ ดีนะวันนี้เป็นวันหยุด ไม่งั้นล่ะก็ ฉันไม่มีแรงลุกไปทำงานแน่

‘ติ๊ด ติ๊ด’ ฉันที่กำลังจะแกะซองมาม่าออก ก็ต้องหยุดเพราะมีเสียงขอความเข้ามา

 

LINE

ธิม : หิว

หืมมม ธิมหรอ

ธิม : อ่านไม่ตอบ???

ธิม : อยากเจอดี??

ฉันที่พึ่งตั้งสติได้ จึงพิมพ์ตอบกลับเค้าไป 

เมย์ : ฉันพึ่งได้นอนไปตอนเกือบเช้า นี่พระอาทิตย์ยังไม่ทันตกดินนายจะเอาอีกแล้วหรอ ตายอดตายอยากมาจากไหนไม่ทราบบบ

ฉันที่ตีความหมายคำว่าหิวของเค้าผิด จึงพิมพ์ออกไปอย่างโมโห ก็เค้าบอกเองว่าจะติดต่อกับฉันแค่เรื่องเซ็กนิ ถ้าไม่หิวแบบนั้นจะหิวแบบไหนได้ล่ะ หึยยย

ธิม : นี่คุณคิดว่าผมหิวอะไรหรอครับคุณเมษิตา คุณชักจะหมกมุ่นไปแล้วนะ ^^

เมย์ : ก็นายบอกว่าจะติดต่อกับฉันแค่เรื่องเซ็กนิ จะให้ฉันคิดยังไงล่ะ

ธิม : หิว ที่ผมหมายถึงคือหิวข้าวครับ แล้วผมก็กำลังจะชวนคุณไปทานข้าว 

ธิม : อ่อ แล้วที่ผมชวนเนี่ย เพราะพึ่งได้บัตรบุฟเฟ่ต์ฟรีที่โรงแรมมาสองใบน่ะครับ ถ้าจะทิ้งก็เสียดาย

เมย์ : เรื่องของนายสิ ฉันไม่ไป

จะชวนคนอื่นไปกินข้าวแล้วพูดแบบนี้ ก็ไปกินคนเดียวเถอะไอ้บ้าธิม  

ธิม : ตกลงจะไม่ไป??

เมย์ : ใช่!!

ธิม : ถ้าคุณไม่ไปงั้นเราก็มา ‘กินกัน’ ตอนนี้เลยเป็นไงครับ

ไอ้บ้านี่ กวนเกินไปแล้ว!!!!

เมย์ : เจอกันลานจอดรถ!!!

ธิม : ^^

“ส่งโลเคชั่นมาให้หน่อยสิ” ธิมหันมามองหน้าฉันอย่าง งงๆ

“ก็ฉันจะขับรถไปเอง หรือว่านายจะให้ฉันไปด้วยไง”

“พูดใหม่ซิ ตกลงกันว่าไง”

ลืมไปเลยอ่ะ ก็คนมันไม่ชินนิ

“เมย์ว่าเราควรแยกกันไปดีกว่า เผื่อใครจะมีอะไรไปทำจะได้แยกกันไปเลย”

“ไม่อ่ะ ผมขี้เกียจขับรถ ไปรถคุณแหละ ” พูดจบธิมก็เดินไปขึ้นรถในตำแหน่งข้างคนขับทันที

ฉันจึงต้องเดินเข้าไปในรถ พร้อมทำหน้าที่สารถีคุณชายธิม!!

โรงแรม

“นี่คุณธิม ถ้าเกิดแฟนคุณมาเห็น เมย์จะไม่โดนตบใช่มั้ย” ฉันถามขึ้นหลังจากที่เราเข้ามานั่งในโซนอาหาร

“ฟ้าเค้าไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่ต้องห่วงหรอก เค้ามีเหตุผล”

จร้า อวยสุดไรสุด

“ก็ไม่แน่....”

“คุณกลัวรึไง....^^”

“เปล่านิ  ก็แค่ถามดู  คุณน่ะรู้จักแรงหึงของผู้หญิงน้อยไปซะแล้ว..”

“หึ..ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะ ผมน่ะเคยเกือบต้องนอนโรงบาลเพราะแรงหึงของผู้หญิงมาแล้วนะ...” ธิมมองฉันอย่างขำๆ

กรี๊ดดดด  ต้องเป็นตอนนั้นแน่ เค้าจำได้ด้วย โอ้ยๆๆๆ อายอ่ะ

“ฉันว่าเราเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า ” ฉันพูดออกไปทำให้ธิมยิ่งหัวเราะออกมา

ฉันจึงหันไปจ้องหน้าธิม เป็นเชิงถ้าไม่หยุด นายโดนแน่!!!

“อ้าวคุณเมย์....ไอ้ธิม” ฉันที่นั่งค้อนเค้าอยู่ก็หันไปตามเสียงเรียก

“คุณพีท ^^ สวัสดีค่ะ” ฉันหันไปยิ้มให้เค้าที่กำลังเดินมา  โดยไม่รู้เลยว่ามีรังสีพิฆาตส่งออกมาจากร่างหนาที่นั่งตรงข้ามฉันอยู่

“เอ่อ ทำไมคุณเมย์ กับ ไอ้ธิมถึงมาด้วยกันได้ล่ะครับ ” คุณพีทถามขึ้นอย่างสงสัย

“เราอยู่คอนโดเดียวกันน่ะ” ธิมตอบขึ้นอย่างสองแง่สองงาม ไอ้บ้านิ

“เอ่อ คือเมย์อยู่คอนโดเดียวกับคุณธิมน่ะค่ะแต่คนละห้องนะคะ ฮ่าๆๆ   เราบังเอิญเจอกันที่ลานจอดรถเลยถือโอกาสมาทานข้าวด้วยกัน เพราะไหนๆก็ต้องทำงานร่วมกันอยู่แล้ว”

“แล้วนี่คุณพีทมาทำธุระหรอคะ” ฉันถามขึ้นพลางเปลี่ยนเรื่อง

“ครับ ผมพึ่งคุยงานกับลูกค้าเสร็จ กำลังจะลงมาหาของกินพอดี ถ้าไม่รบกวนผมขอนั่งด้วยนะครับ ”

“ได้สิคะ ตามสบายเลยนะคะ คนกันเอง”

“ไงไอ้ธิม ทำหน้าแบบนี้ไม่อยากให้ฉันนั่งด้วยรึไง” คุณพีทพูดกับคนหน้ายากอย่างแซวๆ

“เปล่านิ..ตามสบายครับเพื่อนครับ” 

บรรยากาศบนโต๊ะก็ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน โดยมีคุณพีทเป็นคนสร้างสีสัน แต่ก็จะมีอยู่คนนึงที่นั่งน่าบอกบุญไม่รับอยู่ เอาใจยากจริงๆ

“เอ่อ คุณเมย์ครับ คือเสาร์ อาทิตย์ที่จะถึงนี้ ผมอยากจะชวนคุณเมย์ ไปเที่ยวทะเลจะได้มั้ยครับ คือผมพึ่งซื้อเกาะทางใต้ไปน่ะครับ แล้วต้องไปดูงาน เลยอยากจะหาเพื่อนไปเที่ยวด้วย เกาะนี้ไม่ค่อยมีคนรู้จักหรอกนะครับ น้ำทะเลนี่ใสสุดๆไปเลยครับ”

“ไม่ได้ไปกันสองคนหรอกนะครับ ผมให้คุณเมย์ชวนเพื่อนไปด้วยได้ เพราะผมก็จะลากคอไอ้ธิมไปเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆๆ”

เฮ้อ โล่งอก ฉันก็นึกว่าเค้าจะให้ไปกันสองคนซะอีก พอดีเลยอยากเที่ยวทะเลอยู่พอดี

ไปชวนยัยณิด้วยดีกว่า กรี๊ด ตื่นเต้นๆๆ 

“ตกลงค่ะ ^^” ฉันตอบไปอย่างรวดเร็ว

“ว่าไงแก ฉันให้แกเอาน้องฟ้าไปด้วยก็ได้นะเว้ย แต่ว่าแกต้องไปกับฉัน โอเคร๊”

“เมื่อเพื่อนขอมา ก็ต้องได้อยู่แล้ว ว่าแต่ชวนฟ้าไปไดแน่นะ ฉันไม่อยากเหงาน่ะ^^”

“จัดไปเลยครับเพื่อน ถือซะว่าไปซ้อมดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์^^” หลังจากคุณพีทพูดจบสองคนนั้นก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน โดยธิมหันมามองฉันอยู่แวบนึง

 มีแค่ฉันที่เป็นฝ่ายเงียบไป...เค้าจะเอาแฟนไปด้วยแหละ เปลี่ยนใจทันมั้ยเนี่ย

“เดี๋ยวผมจะส่งรายละเอียดไปให้นะครับคุณเมย์ ไอ้ธิมด้วยเดี๋ยวฉันไลน์หา ”

“เอ่อ ถ้างั้นผมขอไลน์คุณเมย์เลยแล้วกันนะครับ แหะๆ” 

“ได้ค่ะ” ฉันรับโทรศัพท์เค้ามาพร้อมกับแอดไลน์ฉันไป

“เรียบร้อยค่ะ^^”

“เอ่อถ้างั้น ผมขอตัวเลยแล้วกันนะครับ แล้วก็มื้อนี้ผมเลี้ยงเองครับ ในฐานะที่กำลังมีความสุขน่ะครับ ไปแล้วนะครับ^^”

“เจอกันค่ะ^^” ฉันส่งยิ้มให้ก่อนที่เค้าจะเดินออกไป

หลังจากที่คุณพีทออกไป ฉันก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศมาคุที่กำลังก่อตัวขึ้นมา

“เอ่อ เมย์ว่าเรากลับกันเลยดีมั้ยคะ” ฉันถามคนที่นั่งนิ่งทำหน้ายากอยู่

ครืดด เค้าไม่ตอบฉันแต่เลื่อนเก้าอี้ แล้วลุกขึ้นเดินออกไปทันที แบบไม่รอเจ้าของรถอย่างฉันเลย

 ไปถึงก่อนหยั่งกะจะขึ้นรถได้งั้นแหละ   ฮึ่ยยย

พอขึ้นมาในรถ เค้าก็ยิ่งเงียบจนได้ยินเสียงแอร์ เป็นไรของเค้า

“คุณ คุณเป็นไรอ่ะ” ฉันถามคนที่เอาแต่เงียบออกไป เพราะอึดอัดกับบรรยากาศที่เป็นอยู่ตอนนี้มาก

เงียบ.... เออ!! เงียบได้เงียบไปไม่ง้อแล้วโว้ยยยยย 

จากนั้นฉันก็ตั้งหน้าขับรถกลับคอนโด โดยไม่สนใจเค้าอีก

พรึบ!!

“อะไร” ฉันถามคนที่ดึงแขนฉันไว้ ในตอนที่กำลังเข้าห้อง

“ไปห้องผม” เค้าพูดจบก็ลากฉันเข้ามาในห้องเค้าทันที

“นะ..นายมีไร”

“อารมณ์ไม่ดี ”

“ละๆ..แล้วเกี่ยวไรกับเมย์” ฉันถามอย่างไม่รู้ไม่ชี้ พลางหลบสายตาสื่อความหมายของเค้า

“เกี่ยวสิ เพราะตอนนี้ผมอยากมาก ถ้าได้ซักรอบสองรอบคงจะอารมณดี^^”

ไม่รอช้า เค้าก็อุ้มฉันเข้าไปในห้องพร้อมจัดไป 4 รอบ!!!

ไอ้บ้าเอ้ยยยย อึดชะมัด ปวดเอวไปหมดเลยเนี่ย ถ้าพรุ่งนี้ฉันไปทำงานไม่ได้นายตายแน่!!!!

  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น