นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

หนูโหดนะNC+(อัพครบ)

ชื่อตอน : หนูโหดนะNC+(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
หนูโหดนะNC+(อัพครบ)
แบบอักษร

โรงพยาบาลxxx 3วันต่อมา

พ่อเลี้ยงคมกริชถูกบุตรสาว และว่าที่ลูกเขยพามาตรวจสุขภาพชุดใหญ่ ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ โดยมีแอนนาติดตามมาด้วย หมอแนะนำให้พ่อเลี้ยงเจาะเลือด เพราะการเจาะเลือดสามารถตรวจโรคได้สารพัด ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ จะรู้ผลได้โดยทันที

นายแพทย์วัยกลางคนที่รียาเลือก เป็นหมอที่เก่งทางด้านพยาธิวิทยา หลังจากผลเลือดออกมารียาไม่อยากเชื่อว่าสิ่งที่ได้ยินมา มันคือเรื่องจริงว่าผลเลือดของพ่อ มียาฆ่าแมลงสะสมอยู่ในปริมาณเกิน ที่ร่างกายจะยอมรับได้ซึ่งเป็นอันตรายต่อตับไต อาจจะทำให้ตายได้

รียาเลือดขึ้นหน้าอยากจะบีบคอ ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นให้ตายคามือเสียจริง แล้วถ้าเธอมาไม่ทันพ่อจะเป็นยังไงบ้าง ด้วยความโมโหหญิงสาวทุบกำปั้นลงกับฝ่ามือ หัวร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที เธอถูกหมอเรียกเข้าพบและให้คำแนะนำว่า ควรดูแลเรื่องอาหารอย่างดี

หมอยังบอกว่าสารพวกนี้อาจจะมาจาก พืชผักผลไม้ที่เราล้างไม่สะอาด หรือสารตกค้าง แต่แปลกมากเพราะมันตกค้างเป็นจำนวนไม่น้อย ไม่น่าจะใช่ว่ามาจากพืชผัก น่าจะมาจากการจงใจ หรือให้กินโดยผสมกับอาหารในปริมาณน้อย แต่กินบ่อยๆกินทุกวัน

จุนโชรู้ว่ารียาโมโหมาก เขาบอกให้เธอใจเย็นเรื่องมันผ่านมาแล้ว มันแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่ตอนนี้เราต้องหันมีดูแลพ่อจะดีกว่า ดูแลทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย หรืออาหารการกินนั่นคือเรื่องสำคัญ

แอนนารับอาสาว่าจะดูแลให้ เพราะเธอเคยเป็นพยาบาลที่กองทัพมาก่อน จุนโชเห็นด้วยอย่างน้อยพ่อจะได้มีคนดูแล ในระหว่างที่เขากับเธอ เดินทางกลับไปเรียนต่อ รียากลัวเหลือเกินว่าความใกล้ชิด จะทำให้เกิดเรื่องขึ้นมาอีก

"ที่รัก..เธอเป็นกังวลมากไปแล้ว ถ้าพ่อเขาจะมีแฟนอีกครั้ง เธอก็ห้ามไม่ได้เชื่อฉันสิ"

"ฉันต้องทำใจอย่างนั้นใช่มั้ย?"รียามีสีหน้ากังวล เมื่อกลับมาถึงที่พัก ตอนนี้พ่อเธอหลับไปแล้ว หลังจากเธอพาพ่อไปทานข้าวที่ร้านอาหาร ที่มีบรรยากาศร่มรื่น แต่พ่อก็กินข้าวได้นิดเดียว

"ใจของคนเรา มันห้ามกันไม่ได้หรอกน่า นั่นนะพ่อเรานะเธอไม่ชอบแอนนาหรอ?"

"ชอบ.."

"ถ้าชอบแล้ว ทำไมต้องกังวลด้วยล่ะ?"

"ไม่ได้กังวลหรอกน่า ดูหน้าเค้าสิมีริ้วรอยของความกังวลมั้ย?"จุ้นสำรวจวงหน้าหวานของคนตรงหน้า ไม่มีริ้วรอยให้เห็นแต่หลายวันแล้ว ที่เขาไม่เห็นรอยยิ้มสดใสจากเธอเลย

"ไม่มีริ้วรอยเลย แต่เค้าอยากเห็นรอยยิ้มของที่รัก จุ๊ฟๆ..ยิ้มให้เค้าหน่อยสิ"รียาแก้มแดงปลั่ง หลายวันที่ผ่านมาทั้งสองคนไม่มีเวลาที่จะสวีทหวาน เหมือนคู่รักทั่วไป เพราะเธอมัวคิดแต่เรื่องพ่อ หวังว่าคืนนี้คงจะหลับอย่างสนิทสักที

"ยิ้มแล้ว..กอดหน่อยเค้าเหนื่อยเหลือเกิน ไม่เคยเหนื่อยแบบนี้มาก่อนเลย"จุ้นสวมกอดคนข้างกายแนบแน่น กดจมูกกับแก้มนวลของเธอหนักๆ ชายหนุ่มรู้สึกถึงแรงสะอื้นของร่างเล็ก เขาไม่เคยเห็นน้ำตาเธอเลย แต่วันนี้สาวแกร่งบ่อน้ำตาแตกซะแล้ว

"ฟอดดด ที่รักอย่าร้องไห้ เราทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว"

"ขอบคุณนะที่ตัวเองอยู่กับเค้า ฮึกๆ เค้าไม่นึกว่าผู้ชายห่วยๆ จะเป็นที่พักพิงให้เค้า จะยอมให้เค้าซบไหล่เพราะเหนื่อยล้า"

"ซบอกเค้าจะดีกว่านะตัวเอง"

"เค้าโหดนะ..ตัวเองรับได้หรือเปล่า?"

"ไหนขอดูหน้าคนโหดหน่อย กับคนอื่นเค้าไม่ว่าแต่กับเค้า ตัวเองหวานๆนะเค้าชอบ"

"แหวะ..เลี่ยนจัง"

"เลี่ยนตรงไหน..ที่รักเธอรู้มั้ยว่าเธอนี่เป็นไอดอลของจุ้นเลยนะ แฟนใครวะโคตรโหดได้ใจเลย แต่เค้าก็รักตัวเองนะ รักมากด้วย ฟอดดด"

"รักจริงดิ?"

"ครับ...ผมรักคุณเต็มหัวใจ/นายทำอะไร?/หลับตาก่อนครับคนสวย"จุ้นคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ จับมือนุ่มนิ่มมาจุมพิตเบาๆ พร้อมกับล้วงหยิบเอากล่องกำมะหยี่สีแดง ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนของเขา ชายหนุ่มสวมแหวนให้เธออย่างแผ่วเบา

"อะไรของนาย"

"จบเรื่องแล้ว..เราแต่งงานกันนะ"

รียาอ้าปากค้าง เพราะที่นิ้วเธอมีแหวนเพชรที่เธออยากมีโอกาสได้สวม แต่ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นเขาเท่านั้น และตอนนี้มันก็เป็นเรื่องจริง

"นายเอาแหวนมาจากไหนกัน บอกฉันมานะอีเผือก ฉันไม่ได้ฝันใช่มั้ย"จุ้นโอบกอดร่างบางแน่นเข้าอีก

"ฟอดดด...จุ๊ฟๆฉันจูบเธอแบบนี้ยังคิดว่าฝันหรอ? นายแม่ฝากมากับแอนนา แถมกำชับมาบอกว่าให้สวมที่นิ้วนางข้างซ้ายของผู้หญิง ที่ชื่อรียาเท่านั้น ไม่งั้นอย่ามาให้พ่อแม่เห็นหน้า ไสหัวไปให้พ้นๆเลย"หญิงสาวซุกตัวเข้ากับอ้อมแขนของอีกฝ่าย

"นายอยากแต่งงานกับฉันหรอ?"

"เฮ้อ..เมื่อกี้ก็หวานอยู่ แต่ตอนนี้ห้าวขึ้นมาอีกแล้ว ไม่เอาสิพูดหวานนะเป็นมั้ยตัวเอง"

"ฟอดด เป็นแต่มันไม่ชินนี่ แต่ฉันก็หอมนายออกจะบ่อยนะ ที่รักขา...แบบนี้หรอ?"

"ครับ..เอาแบบออกมาจากใจสิ ไม่เอาจริตแบบนี้ มันไม่สมูทเลยตัวเอง"แล้วแบบไหนจะสมูทวะอีเผือกเอ้ย!

"โหย..ไม่เอาแล้วเค้าไปดูพ่อก่อนนะ ตัวเองอาบน้ำเลย หรือจะไปด้วยกัน"

"ไปสิ..คิดถึง"

"บ้า..ห้องตรงข้ามนี่เองนะ"

"จะตรงข้ามหรือติดกันเค้าก็ไปครับ"

"จะน่ารักไปนะนายนะ จุ๊ฟๆหล่ออ่ะ"

"เฮ้ย!..เขินนะเว้ยเธอ"

"ไปสิมัวโอ้เอ้อยู่..อย่าลืมคีย์การ์ดล่ะ"

"ครับ มือถือกระเป๋าตังค์เอามาหมดเลย มีไลน์เข้าของตัวเองอ่ะ"

"เปิดสิ.."

"เค..เบ็กกี้บอกว่าไลน์ไปก็ไม่ตอบ หลงผู้ชายจนลืมเพื่อน..ชิส์..งอนแล้ว"จุ้นอ่านให้ฟังเสร็จสรรพ

"ว่าเค้าหรอ?"

"ไม่ใช่มั้ง แต่มือถือตัวเองเลยครับ"

"เดี๋ยวค่อยตอบนะ ไปหาพ่อก่อนเร็วจะได้มาอาบน้ำ ตัวเอง..."

"ครับ.."

"ยัยเบ็กกี้ตัวร้าย เดี๋ยวค่อยตอบนะ"หนุ่มสาวออกจากห้องพัก เพื่อไปหาพ่อซึ่งอยู่ห้องแค่ตรงกันข้าม เท่านั้นเอง

ปิ้งป่องๆ

"เอ้า..เข้ามาสิจ๊ะ"

"พ่อ ยังไม่ตื่นอีกหรอคะพี่แอนนา"

"อืม..ยังจ่ะ แค่พลิกตัวแล้วก็หลับอีก สงสัยหมอคงอยากให้คุณอาได้พักผ่อนมั้ง แล้วหนูเอื้อยล่ะ นอนไม่หลับหรือไง?"

"ยังค่ะ อยากมาดูพ่อก่อน รบกวนพี่แอนนาแย่เลยนะคะ"รียาพูดด้วยความเกรงใจ

"ไม่จ่ะ..มันคือหน้าที่ของพี่ ที่จะต้องทำตามคำสั่งเจ้านายด้วย ตามสถานการณ์ด้วย หนูเอื้อยไม่ต้องห่วงนะ เรื่องวันนี้สำหรับพวกเรา แทบไม่ต้องออกแรงอะไร ถึงหนูเอื้อยกับคุณจุ้นไม่อยู่ พี่สามคนก็ไหว เจ้านายบอกว่า อย่าให้บกพร่องต่อหน้าที่ มันจะเสียชื่อ"

"ขอบคุณนะคะพี่แอนนา"

"ด้วยความยินดีจ่ะ ไม่ต้องห่วง"

"งั้นหนูเอื้อยไปอาบน้ำก่อนนะคะ จะไปตอบไลน์เพื่อนด้วย/ฝากด้วยนะแอนนา"

"ค่ะ..คุณจุ้น"รียาเดินมาข้างๆเตียงที่พ่อนอน อาจจะเป็นวันที่พ่อได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ไม่ต้องระแวงอะไรอีกแล้ว

"ดาร์ลิ้ง..."

"ไปอาบน้ำเลยไป เค้าขอคุยกับเบ็กกี้ก่อนเดี๋ยวนางงอน ชิส์..ทีเมื่อก่อนตัวเองก็หลงผู้ชายเหมือนกันและ ตอนนี้ก็มาหลงหลาน"

"เราอาบพร้อมกันนะ"

"ไม่เอา..อุจาด"

"คืออะไร?"

"ก็โป๊สิคะคุณขา"

"เค้าชอบ ฟอดด หอมจัง"

"จุ้น..ดูเบ็กกี้ว่าเค้าสิ../เดี๋ยวเค้าตอบให้ก็ได้แล้วก็เลิกคุย คนเขาจะสวีทหวานก็ยังมีมารผจญอีก../อะไรนะตัวเองพูดแบบนั้นหรอ?"

"ใช่..ถ่ายรูปส่งไปหน่อย จุ๊ฟ"

"อร้ายย อีเผือกบ้าเอ้ย..เดี๋ยวรูปก็หลุดหรอก"คนข้างกายจูบแก้มเธอ พร้อมกดแชะภาพ กว่าหญิงสาวจะห้าม รูปก็ถูกกดส่งไปแล้ว

"ไม่หลุด เขาถือดีๆรูปไม่หลุดแน่นอนครับ รียาตอนนี้เราเป็นคู่หมั้นแล้วนะ เธอรู้หรือเปล่า?"รียายกหัวมาหนุนที่แขนแฟนหนุ่ม ยกมือลูบแก้มเขาเบาๆ

"การหมั้นแบบนี้แค่เราสองคนรับรู้ คนที่บ้านฉันเขายังไม่ยอมรับหรอก จนกว่าจะมีผู้ใหญ่มาเป็นเถ้าแก่ แต่ไว้เราเรียนจบค่อยคุยเรื่องนี้ เหลือเวลาอีก7-8เดือน บางทีตัวเองอาจจะไปเจอคนใหม่ ที่ดีกว่าเค้าก็ได้ เรื่องอนาคตไม่มีใครรู้หรอก"

คนตัวเล็กพูดเหมือนคนหมดแรง ดวงตาของเธอหรี่ปรือ มันช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน อยากจะหลับแบบนี้ไปยันเช้าเลย ถ้ามีคนดูแลเธอแบบนี้ตลอดไปก็ดี

'จุ๊ฟๆ..ฉันจะบอกเธอยังไง เธอถึงจะเชื่อว่าฉันมีเธอคนเดียว ไม่มีวันที่จะมีคนอื่นแน่ พูดไปเธอคงไม่เชื่อ ขอเวลาให้ฉันพิสูจน์ตัวเองนะรียา ว่าฉันรักเธอแค่ไหน ฟอดดด หลับเถอะพรุ่งนี้ค่อยอาบน้ำแล้วกัน'

"จุ้น..จ๋า"เฮ้ย!ยัยนี่ละเมอหรอ

"ครับ.."

"ร้อน.."

"อาบน้ำสิ"

"พาไปหน่อย.."เอ้า..ยัยปีศาจหน้าโหดแสนหวาน กำลังอ่อยเลย เดี๋ยวได้เรื่องแน่ๆ

"ครับผม..จุ๊ฟๆ"

"อย่าจูบสิ"

"อยากทำอย่างอื่นด้วย ที่รัก.."

"นอนกอดกันอย่างเดียวมาหลายเดือนแล้ว เค้าอยากทำอย่างอื่นบ้าง"คนตัวเล็กส่ายหัว แต่ซบหน้ากับไหล่เขา ลมหายใจของเธอรดรินอยู่ตรงต้นคอเขาแผ่วๆ รู้สึกสยิวกายชะมัด

"ฟอดดด จุ๊ฟ"

"เฮ้ย..อย่าเล่นแบบนี้นะเว้ย ฉันขอเตือนเธอ มันอันตรายนะหนูเอื้อย"จุ้นกระซิบข้างหูนุ่มนิ่มนั้น ขบเม้มติ่งหูหอมละมุน ของคนตัวเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว

"อื้อ..โอ้ย..เจ็บนะไอ้บ้า"คนตัวเล็กคลำติ่งหูเปียกชื้นของเธอ

"ดี..จะได้ตื่นซะที ฉันไม่ชอบลักหลับเมีย"

"พูดมาก ปล่อยสิเค้าจะอาบน้ำ แล้วก็เอาเสื้อนอนออกมาให้ด้วยนะ"เฮ้อ..จุ้นกลายเป็นทาสไปก่อนจะมีเมียอีก ฝึกไว้ๆ

"ครับเจ้านาย"นางเดินนวยนาดเข้าห้องน้ำ แถมยังหันมายิ้มยั่วอีก

"อย่าให้ขึ้นนะเว้ย..เดี๋ยวนอนไม่ได้หรอก..เฮ้ยรีบออกมานะ ให้ไปอาบน้ำไม่ใช่ให้ไปนอน"

"ครับผม.."ชายหนุ่มเดินกลับมาที่เตียง หยิบมือถือขึ้นมา กดดูเวลาเพิ่งจะสามทุ่ม อยากจะโทรฯหาลูกน้องที่บ้านหน่อย ไม่รู้ว่าทุกอย่างปกติดีหรือเปล่า

[ครับ..ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ผมสองคนอยู่ระเบียงด้านบน ไฟสว่างดีฮะ คาดว่าคืนนี้จะนอนตากลมบนนี้ฮะ]

"ระวังจะป่วยเอานะ ถ้านายสองคนป่วยละก็คราวนี้ไม่รู้ว่าใครจะดูใคร แล้วป้านวลนอนหรือยัง?"

[ครับ..น่าจะฝันหวานไปแล้วฮะ ไม่ต้องห่วงครับพวกผมรับรอง ว่าไม่มีอะไรผิดปกติเรื่องแค่นี้ผมเอาอยู่]

"เออ..ฝากด้วย"

[ครับเจ้านาย]จุ้นกดวางมือถือจากลูกน้องไป จริงๆแล้วไม่ได้อยากให้ พวกเขาเรียกแบบนั้นเลย แต่ในเมื่อพ่อเป็นเจ้านายพวกเขา สองคนนั้นก็เลยเรียกตาม มีเพียงแอนนาคนเดียวที่เรียกชื่อเขา

"คุยกับใครหรอ..หรือว่ากิ๊ก?"

"ใครคุยกับกิ๊ก?"

"ก็ตัวเองไง"

"พูดไม่คิดอีกแล้ว ขอกอดที../เฮ้ย..เป็นสาบไปอาบน้ำก่อนค่อยกอด เค้าอาบน้ำแล้ว นะที่รักนะๆ"คนตัวเล็กเอาหน้ามาถูกับอกเขา อยากตวัดร่างน้อยลงบนเตียงนี่เหลือเกิน ทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย คนอะไรจะน่ารักขนาดนั้นวะ

"นายกำลังคิดลามกใช่มั้ย ไปเลยไป.."เธอดันเขาเข้าห้องน้ำไป รียาหันมายิ้มให้กับชุดนอน ที่เขาเอามาวางไว้ให้'นายก็น่ารักเหมือนกันนะเผือก'

เด็กสาวหยิบโลชั่นมาทาตัวตัว ตามแขนขาก่อนจะสวมเสื้อนอนตัวโคร่ง แอบมองดูตัวเองในกระจก รูปร่างเธอผอมบาง แต่ก็ยังมีอก มีเอว มีสะโพก ที่เขาเรียกเธอตัวเล็ก ก็น่ารัก แต่ถ้าเขาเรียกเธอว่า'อีเตี้ย'คงน่าเกลียดพิลึก

"ฟอดดด../ว้าย..อีเผือก..มาเงียบๆ"ชายหนุ่มโอบกอดเธอจากด้านหลัง ฝังจมูกอยู่กับซอกคอขาว สูดดมเอาความหอมเข้าปอด อย่างหลงใหลปัดปอยผมเธอเบี่ยงไปอีกข้าง

"มองอะไร..ไปใส่เสื้อ แล้วนั่นก็กางเกงเค้าวางไว้แล้ว."จุ้นช้อนร่างคนตัวเล็กมาวางลงบนเตียง พร้อมกับเอนกายลงนอนข้างเธอ ทั้งเนื้อทั้งตัว มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว ชายหนุ่มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดำขลับอย่างขอร้อง แกมอ้อนวอนอยู่ในที

Rrrrrrrr Rrrrrrrr

"รับสิ..ของตัวเองนะ"จุ้นทำท่าเบื่อหน่าย กะจะสวีทหวานกับคนรักสักครั้ง มารผจญก็มาขวางเลย

"พ่อตายหรือไงเฮ้ย?"

[ผมแค่จะถามว่า จะกลับมาเมื่อไหร่เท่านั้น จะได้ไปรับที่สนามบินฮะ]

"เดี๋ยวจะบอก..เฮ้อ..ใจเย็นนะลูก วันนี้รอไปก่อน"

"นายไปว่าเขาทำไมอ่ะ เขาก็แค่อยากมารับ"

"มารไงล่ะ หลับตาซะไม่งั้นเธอจะไม่ได้นอนเลยทั้งคืน/ไม่นอน..นอนไม่หลับก็เค้าอาบน้ำแล้ว ตาเลยสว่างไง"

"หรอ..งั้นมาเล่นมวยปล้ำกันมั้ย?"

"อึ้ยย..ไม่เอาหรอก เร็วดิ..มานอนนี่เร็ว"

"กลัวจะไม่ได้นอนนะสิครับ แล้วก็อย่านอนดิ้นล่ะเดี๋ยวลูกตื่น คราวนี้เธอเดือดร้อนแน่ยัยแม่มด"จุ้นหยิกแก้มคนข้างกายอย่างหมั่นเขียว

"แต่สวยขนาดนี้ ต่อให้เป็นแม่มดเค้าก็ยอมนะ"

"ใช่เธอสวย น่ารัก หวานทุกครั้งที่ได้สัมผัส รู้มั้ยว่าจุ้นไม่อยากรอวันนั้นแล้ว ที่รัก..มัน.."ชายหนุ่มนอนตัวงอ เธอถึงกับหน้าร้อนผ่าว เขาคงปวดตรงนั้นแน่ๆ

"เค้าช่วยนะ.."

"วะ-ว่าไงนะ..ชะ-ช่วยหรอ?"

"อืม..เค้าทำได้"

"แต่ว่ามันจะดีหรอ..?"

"ต้องลองค่ะ.."

"ตัวเล็ก..อื่อ.."แคมือเธอลงมาสัมผัส ส่วนที่แข็งขืนของเขานี่ขนาดนอกผ้า ชายหนุ่มก็แทบจะปริแตกออกมาแล้ว กรามแกร่งบดเป็นสันนูนขึ้นมา เมื่อมือนุ่มนิ่มของเธอสอดเข้ามา ที่ขอบกางเกงนอนของเขา คราวนี้เจอท่อนเนื้อแท้ๆของเขาทั้งดุ้น

"อุ้ยยย ที่รักมือนุ่มจัง..ถ้า.."

"ถ้าแบบนี้ล่ะ..นายจะชอบมั้ย?"สาวเจ้าจุมพิตแผ่วเบาที่ลอนหน้าท้องเป็นคลื่น ไต่ลงมาจนถึงท่อนเอ็นปูดโปน เธอเอาลิ้นแตะส่วนปลายอย่างยั่วเย้า ชายหนุ่มครางซี้ดออกมา

"ตัวเล็ก..อ้ะ อ้าาาส์ ที่รัก มันวิเศษมาก อ้ะ"

ปากนุ่มนิ่มครอบครองแท่งเนื้ออวบอุ่นของเขา ตอนนี้มันคับพองอยู่ในปากเล็กของเธอ ชายหนุ่มแอ่นเกร็งขึ้นมารับความหฤหรรษ์ ที่คนตัวเล็กกำลังดูดกลืนแท่งเอ็นร้อนระอุนั้น เธอกำลังทำให้เขาขาดการควบคุม ร่างกายของเขาแอ่นเกร็ง ก่อนจะพ่นลาวาขาวขุ่นไหลเขาปากเธอจนหมด หญิงกลืนลงท้องจนหมด

จุ้นคว้าร่างบางขึ้นมา เขาบดจูบกลีบปากแสนหวานนั้นอย่างเร่าร้อน ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา นอกจากเสียงครางกระเส่า

"ให้เค้าช่วยตัวเองนะที่รัก"เสียงกระซิบของเขาดังอยู่ข้างหูเธอแผ่วเบา สองมือของเขาช่วยปลดกระดุมเสื้อนอนเธอ หลุดออกมาทั้งแถบ เผยให้เห็นยกทรงสีหวานที่ห่อหุ้ม สองเต้ากลมกลึง ชายหนุ่มจูบไล่ลงมาจนถึงหน้าท้องขาวเนียน ร่างสาวแอ่นเกร็งขึ้นมาเป็นระรอก

"อ้ะ..จุ้น..มัน อื่อ"

"เดี๋ยวก็สบายแล้วทูนหัว ใจเย็นนะครับคนดี"สองมือเขาอ้อมไปปดตะขอยกทรงเธอออก สองเต้าอวบอิ่มชูชันอยู่ในระดับสายตา ชายหนุ่มอ้าปากงับก่อนจะดูดดึงอย่าตะกละ

หญิงสาวแอนขึ้นรับ รั้งศรีษะเขาให้แนบซบลงมามากขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำให้เธอ ลืมอายลืมทุกอย่างไม่เคยใกล้ชิดใคร ขนาดนี้มาก่อน

"อื้อ อ้าส์ จุ้น มันเสียว"ชายหนุ่มดูดดึงอย่างเมามันก่อนจะเปลี่ยนที่หมายใหม่ เขาหยอกเอินสองเต้าชนชุ่มโชกไปด้วยน้ำลาย ก่อนจุมพิตลงมาที่กลางกายสาว นิ้วเรียวยาวสอดเข้ามา ดึงรั้งชั้นในตัวจิ๋วลงมาถึงหัวเข่าของเธอ ก่อนจะหลุดลอยไปในที่สุด

"สวย..ที่รัก เธอสวยมาก จุ๊ฟ จ้วบๆๆ อ้าส์ หวานชะมัด อยู่นิ่งๆคนดี"สะโพกอวบอิ่มจะอยู่นิ่งได้ไง ในเมื่อเขากำลังสร้างความปั่นป่วนให้เธอ ลิ้นหนากวาดชิมอยู่ที่กลีบดอกไม้แสนหวานนั้น ทั้งหนักทั้งเบา นี่เขาทำอะไรกับเธอนะ

"อ้ะ จุ้น อ้าส์ เสียว ที่รัก อ้าาา ไม่ไหวแล้ว อ้ะๆๆซี้ดด อร้ายยยย"สะโพกอวบอิ่มแอ่นเชิดขึ้นสูง พร้อมแรงกระตุกถี่ยิบจากช่องรักอ่อนนุ่มนั้น ชายหนุ่มดูดกลืนน้ำจากเกสรดอกไม้ ที่หลั่งไหลออกมาจนเหือดแห้ง นี่คือความสุขที่เขาปรนเปรอให้ แค่เบสิคเท่านั้นแล้วต่อไปจะเป็นยังไง

"สบายตัวแล้วสิ จุ๊ฟๆ อันนี้แค่ออเดิฟนะ ถ้าของจริงจะฟินกว่านี้หลายเท่านัก ลองมั้ยครับทูนหัว"

"อื่อ..ไม่นะ..เค้าหมดแรงแล้ว คนบ้า..อย่ามองสิ"

"ฟอดดด ของสวยๆงามๆก็ต้องมองสิครับ และนี่ก็เค้าเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว จำไว้ด้วยเข้าใจมั้ยยัยแม่มด"หญิงสาวย่นจมูกใส่เขาอย่างแสนอาย หมดกันของที่รักษามาตลอดชีวิต ถึงเขาจะไม่ล่วงล้ำแต่ก็ไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว

"ขี้ตู่.."

"ตู่ที่ไหน..เธอเสร็จฉันแล้ว ฟอดด โล่งสบายสมองปลอดโปร่ง วันหลังต้องลองของจริงครับเมียจ๋า"

"บ้าสิ..."

"รับรองฟินกว่าปากเยอะเลยล่ะ ฟอดด นอนนะครับ"ชายหนุ่มรั้งร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ ต้องบอกว่าเธอซ่อนรูปน่าดูไปทุกส่วน

"ห้าพูดแล้วเค้าจะนอน"

"ใจเต้นแรงไปนะครับ ตัวเองตื่นเต้นหรอ?"

"ไม่พูดด้วยแล้ว"หญิงสาวคว้าผ้าห่มมาคลุมโปง ไม่รู้เมื่อกี้เผลอพูดอะไรไปบ้าง

จุนโชยิ้มกริ่มอย่ามีความสุข เขากระชับร่างแฟนสาวเข้ามากอด จุมพิตแก้มเนียนของเธออย่างหวงแหน อะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า เขาไม่อาจรู้ได้แต่เขารู้แค่เพียงว่า เขาจะต้องปกป้องเธอให้ดีที่สุด และดูแลเธอตลอดไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หวานๆหน่อยนะคะหนูเอื้อย จุ้นอุตส่าห์คุกเข่าสวมแหวนจากนายแม่นะหนู ยังฟินไม่พอเอาไว้ตอนหน้าอวสานแล้วนะ ลุ้นภาคสองมั้ยจ๊ะพวกเรา???

ความคิดเห็น