facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 39 : โรครักเมียมาก

ชื่อตอน : ตอนที่ 39 : โรครักเมียมาก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.4k

ความคิดเห็น : 91

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2562 14:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 39 : โรครักเมียมาก
แบบอักษร

 

ตอนที่ 39

 

โรครักเมียมาก

 

 

- เมืองลอนดอน

@ประเทศอังกฤษ

Time 20:00

 

 

 

ตลอดงานพิธีช่วงบ่ายร่างบางระหงในชุดกี่เพ้าสีแดงเลือดนกที่ถูกถักทอด้วยเส้นไหมอย่างดีและปักเป็นรูปมังกรให้ดูน่ายำเกรง ซึ่งออกแบบโดยดีไซน์เนอร์ชื่อดังและเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ต้องนั่งเกร็งตัวแข็งตลอดเวลา เพราะ ทุกอย่างในงานดูมีมนขลังและศักดิ์สิทธิ์ตามพิธีแบบโบราณนานมา

 

ใช่ มันคือพิธีแต่งตั้งนายหญิงของตระกูลแอทวูลฟ์...

 

“คริส..นายเป็นไงบ้าง” หลังจากจบพิธีการแต่งตั้งนายหญิงแล้ว การะเกดกำลังเอ่ยถามคนเป็นสามีซึ่งตอนนี้เธอกำลังยืนลูบหลังเพื่อให้เขาอาเจียนได้อย่างสะดวก

 

ก็จู่ๆวันนี้หมอนี่เป็นอะไรก็ไม่รู้ ตั้งแต่เช้าก็ตื่นมาอาเจียนไม่ได้หยุดจะดีหน่อยตรงที่ว่าในพิธีเขาหยุดอาเจียนไปสักพักใหญ่เลยทำให้พิธีผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

 

“ก็โอเค...” คริสโตเฟอร์ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเนือยๆ พลางเกาะขอบอ่างด้วยท่าทีหมดเรี่ยวหมดแรง ใบหน้าคมคายดุดันของเขานั่นเวลานี้กลับฉายแววอ่อนล้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 

“ไปหาหมอหน่อยไหม” การะเกดค่อยๆประคองเขาออกมาจากในห้องน้ำพลางนั่งลงบนเตียงคิงไซส์สุดหรู

 

“ไม่ต้อง..ฉันไม่เป็นไร” เขายกมือขี้นมากุมขมับเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่าอาการเวียนศีรษะกำลังเข้าเล่นงาน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

 

“นายท่านครับ คุณแดเนียลมาขอพบครับ” เสียงเคาะประตูสามครั้งดังขี้นตามด้วยเสียงของแอสตันดังตามมา

 

“เดี๋ยวฉันไป” คริสโตเฟอร์ตอบกลับคนหน้าประตูไปพลางจะลุกขี้นแต่ทว่ากลับรู้สึกหน้ามืดขี้นมาเสียก่อน

 

“คริส!!!” เธอรีบถลามารับร่างคนตัวโตที่ทรุดหมดแรงนั่งลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว

 

“คริส..ฉันว่านายไปหาหมอหน่อยดีกว่านะ อาการนายไม่ดีเลย” การะเกดช่วยพยุงเขาให้ลงนอนอย่างช้าๆ

 

“พรุ่งนี้ได้ไหม..วันนี้ฉันอยากนอนพักก่อน” คริสโตเฟอร์เอนตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรง

 

เขาเป็นอะไรกันแน่?

 

“แล้วคุณแดเนียล....”

 

“บอกแอสตันทีว่าให้ไอแดนขี้นมาหาฉันบนห้อง” คริสโตเฟอร์ปิดเปลือกตาคู่สวยลงพลางสูดออกซิเจนเข้าปอด

 

“ไงว่ะ..เดี๋ยวนี้บ้าอำนาจใหญ่เลยนะ ลงไปหาฉันไม่ได้ต้องให้ฉันขี้นมาเนี้ย” ทันทีที่แดเนียลเดินเข้าในห้องนอนของคริสโตเฟอร์เขาก็บ่นราวกับหมีกินผึ้งเล่นเอาการะเกดถึงกับนั่งมองตาปริบๆ

 

“แหกตาดูสภาพฉันด้วยไอแดน” มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งอังกฤษตอบกลับลูกพี่ลูกน้องด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

 

“เป็นอะไรว่ะ” แดเนียลนั่งลงบนเตียงของคริสโตเฟอร์พลางจับจ้องใบหน้าของลูกพี่ลูกน้องตัวเองที่ในเวลานี้มีสีหน้าอิดโรย

 

“เวียนหัวว่ะ..นี้ก็อ้วกพึ่งเสร็จ” คริสโตเฟอร์ตอบกลับพลางหลับตาลงอย่างช้าๆอีกครั้งหลังจากที่ต้องลืมตาขี้นมาเพราะเสียงบ่นงุบงิบของแดเนียล

 

“งั้นเดี๋ยวฉันมา...ฉันไปเอาอุปกรณ์ในรถก่อน”

 

“อุปกรณ์อะไร”

 

“ฉันเป็นหมอไงไอคริสแกลืมรึไงว่ะ เดี๋ยวฉันดูอาการเบี้องต้นให้ก่อน” พูดจบแดเนียลก็รีบหุนหันออกจากห้องไปก่อนจะกลับเข้ามาในห้องพร้อมกระเป๋าหมอในเวลาอันรวดเร็ว

 

“ช่วงเดือนที่ผ่านมาคุณเกดมีอาการอะไรบ้างไหมครับ” แดเนียลวางอุปกรณ์ที่ตรวจรักษาลงหลังจากได้สอบถามอาการเบี้องต้นของคริสโตเฟอร์แล้วเขาก็หันไปถามการะเกดที่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเตียง

 

ขอให้สิ่งที่เขาคิดเป็นจริงเถอะ!

 

“อาการหรอคะ..ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองกินเยอะขี้นนะคะ แต่ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า” การะเกดตอบคำถามแดเนียลกลับอย่างงๆเมื่อจู่ดีๆเขาก็หันมาตั้งคำถามกับเธอทั้งที่คนป่วยนอนอยู่บนเตียง

 

“งั้นผมขอตรวจคุณอีกคนนะครับ” เมื่อการะเกดพยักหน้าแทนคำตอบให้แดเนียลก็ย้ายฝั่งมานั่งตรงหน้าของภรรยาลูกพี่ลูกน้องตนทันที

 

เขาคว้าข้อมือเรียวบางของหญิงสาวมากดลงตรงที่แอ่งชีพจรพลางจับเวลาบนนาฬิกาข้อมือไปด้วย แต่ทว่าพอจับไปได้สักพักใหญ่จู่ๆรอยยิ้มบางๆก็ปรากฎขี้นบนใบหน้าของแดเนียล

 

“อะไรไอแดน..มองหน้าเมียฉันแล้วยิ้มนั่นอยากโดนลูกตะกั่วหุบปากรึไงวะ!” แดเนียลหันไปหาเจ้าของน้ำเสียงดุดันนั่นพลางกลอกตาขี้นอย่างเบื่อหน่าย

 

พบคนขี้หึงหนึ่งอัตรา!

 

แดเนียลค่อยๆปล่อยมือออกจากข้อมือของหญิงสาว ส่วนการะเกดก็ได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆให้กับความขี้หวงของสามีเธอ

 

“ผมยินดีด้วยนะครับ คุณเกด”

 

“ยินดี? เรื่องอะไรคะ” การะเกดได้แต่มองหน้าแดเนียลอย่างงงๆ เมื่อเขาตั้งคำถามนี้กับเธอ

 

“ช่วงนี้มีอะไรผิดปกติไปบ้างไหมครับ”

 

“ผิดปกติเหรอคะ” การะเกดทวนคำพูดของแดเนียลที่เน้นเสียงช้าๆอีกครั้งพลางนึกถึงสิ่งที่ผิดปกติไป

 

ประจำเดือน!

 

ใช่ ประจำเดือนเธอยังไม่มา!

 

อย่าบอกนะว่า....

 

ท้อง!!!

 

การะเกดเบิกตาโพลงกว้าง สมองหยุดการสั่งงานไปชั่วครู่ร่างกายชาวูบวาบเมื่อเข้าใจสิ่งที่แดเนียลต้องการจะสื่อให้เธอทราบ พลางหันไปมองหน้าแดเนียลอีกครั้ง ส่วนคุณหมอจำเป็นก็พยักหน้าน้อยๆเป็นคำตอบเพื่อยืนยันในสิ่งที่เธอกำลังคิด

 

การะเกดขอบตาร้อนผ่าวขี้นอย่างเสียไม่ได้พลางหันไปมองหน้าคริสโตเฟอร์ที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงเพราะเขารู้สึกหน้ามืดตามัวขี้นมอีกครั้ง

 

“ผมว่าผมควรกลับแล้ว” แดเนียลเก็บอุปกรณ์ตรวจรักษาเบื้องต้นลงในกระเป๋าสะพาย ก่อนจะค่อยๆลุกขี้นยืนเต็มความสูง “ยังไงผมก็แนะนำให้ไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกครั้งนะครับ”

 

“แล้วตกลงฉันเป็นโรคอะไรวะ” เมื่อได้ยินว่าแดเนียลจะกลับคริสโตเฟอร์เปิดเปลือกตาขี้นมามองลูกพี่ลูกน้องตน

 

“แกเป็นโรครักเมียมากไง...ไอคริส” แดเนียลมองคริสโตเฟอร์สลับกับการะเกดก่อนจะระบายรอยยิ้มออกมาอย่างยินดี

 

————————————————————

เห็นแอปอัพเดตใหม่แล้วอยากจะร้องไห้ T^T เห็นแล้วท้อที่จะแต่งต่อเลย แอปอัพเดตครั้งนี้แย่มากๆจริงๆ 😂

อยากอ่านคอมเมนท์ ❤️

ขอบคุณค้าาา 🙏🏻

ความคิดเห็น