โกดังไดอารี่
email-icon facebook-icon

ขอ 1 เม้นต์ 💬 1 ไลค์ 👍 เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะคะ 🤗✌✌✌✌

ยิ่งใกล้ 3 ฉันก็ผู้ชายนะ 1

ชื่อตอน : ยิ่งใกล้ 3 ฉันก็ผู้ชายนะ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 426

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2562 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยิ่งใกล้ 3 ฉันก็ผู้ชายนะ 1
แบบอักษร

 

 

น้ำปั่นเดินออกมาจากห้องเรียนแทบจะเป็นคนสุดท้ายของห้อง เหลือเพียงแค่สามสี่คนที่เดินตามหลังเธอออกมาเท่านั้น

 

"น้ำปั่นแกออกมาช้าจังวะ!"

 

แพรวเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นั่งริมระเบียงหลังจากที่นั่งรอเพื่อนหลายนาทีพร้อมกับบ่นสีหน้าหงุดหงิด ที่หงุดหงิดไม่ใช่เพราะโกรธเคืองอะไร แค่นึกว่าโดนรุมด่าติดแหงกอยู่ข้างในซะอีก

 

"โทษทีแก...ฉันรำคาญคน เลยให้พวกนั้นออกมาก่อน"

 

น้ำปั่นบอกสีหน้ารู้สึกผิด ไอเรื่องรำคาญยัยพวกนั้นมันก็แค่สามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่เปอร์เซ็นต์ที่เหลือคืออยากให้ดาร์คมูนออกไปให้พ้นหน้าห้องก่อน ไม่อยากเห็นสายตาเย็นชาเกลียดชังของฟีนิกซ์อีก ขอเกี่ยวข้องกันเฉพาะที่ทำงานพอ ขออยู่ในมหาลัยแบบสงบสุขเถอะ แค่พวกยัยผู้ดีก็ลำบากใจพอแล้ว

 

"เออๆ งั้นนี่แกก็ต้องไปทำงานแล้วสิ?"

 

แพรวพยักหน้าทำสีหน้าปล่อยผ่านเพราะเข้าใจที่น้ำปั่นพูดดี

 

"เออใช่ ฉันต้องรีบไปด้วย"

 

เมื่อแพรวพูดถึงงาน น้ำปั่นก็รู้สึกตัวทันที เธอต้องรีบไปทำความสะอาด เพื่อเงินหมื่นของเธอ

 

"เฮ่ย! รีบไรขนาดนั้นวะ?"

 

แพรวถามสีหน้าสงสัย อันที่จริงเธอแค่ถามไปอย่างงั้นเอง ไม่คิดว่าสนามแข่งรถบ้าบออะไรที่เพื่อนทำอยู่ มันจะใช้แรงงานไวขนาดนี้ นี่พึ่งจะสี่โมงเองนะ!

 

"ฉันต้องรีบไปจริงๆ งานนี้เงินดี แกได้ยินแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าจ่ายเงินไม่ทันต้องถูกทำโทษ แล้วพวกประธานรุ่นแต่ละคนสมองดีกันที่ไหน ดีไม่ดีหาเรื่องสัปดลมาลงโทษอีก"

 

น้ำปั่นพูดเสียงติดจะรีบร้อนพลางทำสีหน้าเอือมระอาตอนพูดถึงประธานรุ่น

 

"ยืมฉันก่อนก็ได้นี่หว่า"

 

แพรวยังคงยื่นข้อเสนอเดิมๆให้เพื่อนทั้งๆที่น้ำปั่นเองไม่เคยจะรับข้อเสนอนี้เลยสักครั้ง

 

"ไม่ได้หรอกแก เดี๋ยวฉันเคยตัว"

 

"โอ๊ยย แกนี่นะ ปะๆ ไปทำงานได้แล้ว พูดถึงบทลงโทษฉันก็ขนลุกแปลกๆเหมือนกัน"

 

แพรวบอกพร้อมกับทำท่าแขยงขน พวกประธานรุ่นมันชอบแกล้งพิเรนๆ ทำไมเธอจะไม่รู้ นี่ก็กลัวเพื่อนจะถูกทำโทษ เลยต้องรีบไล่ให้ไปทำงาน ก็บอกให้ยืมตังค์เธอน้ำปั่นก็ไม่เคยจะเอา

 

"เจอกันพรุ่งนี้นะ"

 

"มีอะไรโทรมานะ!"

 

แพรวตะโกนไล่หลังน้ำปั่นไปในขณะที่น้ำปั่นกำลังข้ามไปที่ป้ายรถเมล์ มือบางส่งรูปโอเคไปให้เพื่อนพร้อมกับหันมายิ้มให้เมื่อถึงถนนอีกฝั่ง

 

ขึ้นรถเมล์ไม่นานน้ำปั่นก็ถึงหน้าอพาทเมนท์ น้ำปั่นรีบขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบลงมาโดยไม่ลืมหมวกกันน็อคของใครบางคน

 

ร่างบางระหงอยู่ในชุดกางเกงยีนขาสั้นสีซีดมีขาดนิดๆบริเวณช่วงขาอ่อนทำให้เผยผิวขาวเนียนไปทั่วทั้งขา ช่วงบนสวมเสื้อก้ามสีดำถูกคลุมด้วยเสื้อกันหนาวตัวบางสีเทารูดซิบจนถึงคอ ที่ต้องใส่แบบนี้เพราะมันจะได้คล่องตัวเวลาทำความสะอาด ไม่ได้คิดจะยั่วใคร เท้าเล็กที่สวมรองเท้าแตะหูหนีบสีเนื้อเป็นเหมือนผิวไม้ถูกถักกันจนสวยยืนรอเรียกแท็กซี่เพื่อที่จะไปสนามของดาร์คมูน แต่จู่ๆก็มีรถบีเอ็มสีเขียวคาดลายแดงตรงประตูมีรูปพระจันทร์แปะอยู่มาจอดข้างหน้า เธอจำได้ว่าเป็นรถของทีมดาร์คมูน แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร

 

โนอาร์ลดกระจกลงมองไปยังร่างบางระหงที่ยืนตัวขาวเนียนอยู่ริมฟุตบาท เขาจำเธอได้ ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมผู้หญิงถึงได้กล้ามายืนโชว์เรียวขาขาวๆในที่ๆไม่ค่อยมีคนแบบนี้ ทีแรกกะว่าจะไม่จอด แต่ก็กลัวเธอจะโดนฉุดเอาไปไม่มีใครไปทำความสะอาดบ้านกันพอดี

 

"ขึ้นรถสิ"

 

เสียงเรียบเอ่ยชวนหญิงสาวขึ้นรถสีหน้าปกติไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ นั่นทำให้น้ำปั่นเอียงคอสงสัย ทำไมโนอาร์ถึงมาจอดรับเธอ

 

"ฉันไปธุระผ่านมาพอดี จะไปที่สนามเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

 

เมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าตาสงสัย เขาจึงอธิบายการโผล่มาของตัวเองทันที น้ำปั่นพยักหน้าเข้าใจแล้วเปิดประตูรถขึ้นมา ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องเสียค่าแท็กซี่

 

"รู้รึเปล่า...ว่าวันนี้ไม่ได้ทำความสะอาดบ้านน่ะ"

 

นั่งรถมาสักพักโนอาร์ก็เอ่ยออกมาเสียงเรียบ สายตายังคงจับจ้องถนน แต่ประโยคที่ร่างสูงบอกทำให้ทำปั่นงง

 

"ทำไมล่ะ?"

 

"วันนี้สกายคาร์มาจัดโปรแกรมแข่ง เธอต้องคอยตามไอฟีนิกซ์มัน ไม่มีเวลาว่างให้เธอไปทำความสะอาดหรอก"

 

ร่างสูงยังคงทำหน้านิ่งบอกกับหญิงสาว

 

"แล้วเรื่องบ้านล่ะ?"

 

น้ำปั่นถามอย่างตกใจ แล้วแบบนี้เธอจะได้ทำความสะอาดบ้านเมื่อไหร่กัน แล้วเงินหมื่นเธอจะได้ตอนไหน

 

"เสาอาทิตย์ที่สนามไม่เปิดให้ทีมอื่นจัดโปรแกรม เธอใช้วันหยุดนั้นได้ยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ทีมเราอาจจะจัดโปรแกรมแข่งขึ้นเอง ถ้าเป็นแบบนั้นเธอสามารถมาทำความสะอาดได้ถึงสี่โมงเย็น แล้วเจอกันอีกทีหน้างานทุ่มนึง"

 

โนอาร์อธิบายให้น้ำปั่นฟัง สายตาคมปราดมองมาที่หญิงสาวแวบนึงตามสัญชาตญาณการสนทนา แล้วกลับไปสนใจท้องถนนต่อ

 

"ถ้างั้นคืนนี้ฉันต้องไปหน้าสนามกับฟีนิกซ์ชุดนี้น่ะเหรอ?"

 

หญิงสาวถามขึ้นด้วยท่าทางตกใจพร้อมๆกับก้มมองร่างกายตัวเอง โนอาร์หันมามองตามก็พอจะเดาออกว่าเธอใส่เสื้ออะไรมาข้างใน หากถอดเสื้อกันหนาวออกคงต้องมีใครสักคนคิดลึกแน่ๆ อาจรวมถึงเขาด้วยก็ได้ ผู้ชายก็แบบนี้ เห็นของสวยๆงามๆล่อตาก็อดคิดเรื่องใต้สะดือไม่ได้ แต่ยังไงเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไปที่จะไปคิดกับเธอแบบนั้น โนอาร์จึงไหวไหล่เบาๆเป็นเชิงบอกว่า 'ช่วยไม่ได้' นั่นยิ่งทำให้น้ำปั่นหน้าถอดสีเหงื่อแตกเป็นพักๆทั้งๆที่ในรถแอร์ออกจะเย็น

 

"จอดตรงนี้ได้มั้ยโนอาร์ ขอกลับไปเปลี่ยนชุดก่อน"

 

น้ำปั่นเอ่ยออกมาสีหน้าขอร้อง นั่นทำให้โนอาร์ต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่

 

"ไม่ทันหรอก ถ้าอยากโดนไอฟีนิกซ์ด่าก็ได้นะ จะจอดให้"

 

โนอาร์ตีไฟเลี้ยวทำท่าจะจอดให้ลงจริงๆ เสียงแหลมจึงตะโกนขึ้นทันควัน

 

"ไม่ต้องๆๆ!"

 

โนอาร์หันไปมองน้ำปั่นอย่างแปลกใจ เธอจะเอายังไงกันแน่ แล้วมือหนาก็หักพวงมาลัยกลับเข้าเส้นทางเหมือนเดิม ไม่วายจะหันมามองคนข้างๆอย่างหงุดหงิดนิดหน่อย ไม่ใช่อะไรหรอก อีกสิบนาทีก็จะหนึ่งทุ่มแล้ว หากไปไม่ทันมีหวังโดนฟีนิกซ์ด่าทั้งคู่แน่

 

ไม่นานบีเอ็มดับเบิ้ลยูสีเขียวก็เลี้ยวเข้ารั้วเหล็กใหญ่แล้ววิ่งเข้าไปอย่างไวที่หน้าสนาม ผู้คนเยอะพอสมควรถ้านับด้วยตาเปล่าก็ราวๆเกือบสองพันคนได้ ร่างบางนั่งนิ่งตกตะลึงกับบรรยากาศนอกรถ มันครึกครื้นมากจนบอกไม่ถูก และถ้าให้จ้องดูดีๆเด็กในมหาลัยก็มีไม่น้อย ใบหน้าสวยก้มหน้าลงจนผมยาวสลวยที่ไม่ได้มัดตกลงมาปกข้าง ลำบากใจเหลือเกินเวลานี้

 

"ถ้ายังมัวแต่นั่งอยู่ในนี้เธอคงต้องสละงานนี้ให้คนอื่นนะ"

 

พูดจบร่างสูงก็หันไปคว้าเสื้อยืดที่ห้อยอยู่เบาะด้านหลังแล้วเปิดประตูลงไปทันทีโดยไม่คิดจะสนใจเธอ เด็กเขาก็ไม่ใช่ แล้วทำไมต้องสนใจด้วย หากไม่อยากทำก็แค่รับคนอื่นแทน

 

หญิงสาวถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะค่อยๆเปิดประตูลงจากรถไปท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย โดยเฉพาะดาร์คมูน ครบทีมเลย

 

ฟีนิกซ์ที่กำลังยืนพิจารณาเอกสารเงยหน้าขึ้นมองโนอาร์เพื่อจะถามเรื่องงานที่ไปคุยมา แต่สายตาคมดันมองเลยไปข้างหลังเพื่อนจึงเห็นน้ำปั่นลงมาจากรถของโนอาร์พอดี นั่นทำให้ร่างสูงอารมณ์ฉุนขึ้นเป็นกอง เหอะ! เมื่อวานมากับไอฟาส วันนี้มากับไอโนอาร์ แถมใส่กางเกงขาสั้นโชว์ผิวพรรณขาวนวลอีก กะจะยั่วคนทั้งสนามเลยหรือไง! นี่จะมาทำงานหรือจะมาขายตัว?

 

"กูเห็นเด็กมึงยืนอยู่ป้ายรถเมล์ ขับผ่าน ก็เลยรับมาด้วย"

 

โนอาร์เห็นสายตาดุดันของฟีนิกซ์จึงเร่งฝีเท้ามาหาแล้วอธิบายเรื่องที่หญิงสาวนั่งรถมาด้วย คำว่า 'เด็กมึง' ความหมายของโนอาร์ก็คือ 'ลูกน้องมึง' แค่เขาเหมือนเห็นภาพในอนาคตว่าอีกไม่นานน้ำปั่นต้องเสร็จเฮียฟีนิกซ์แน่ๆ

 

"ทำไมใส่ชุดแบบนั้นวะ!"

 

เสียงเข้มเอ่ยท่าทางฉุนเฉียว ไม่ได้สนคำของโนอาร์ สายตาคมมองจ้องไปที่หญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาช้าๆ

 

"เขาเข้าใจผิดคิดว่าวันนี้จะได้ทำความสะอาดบ้าน เลยแต่งชุดสบายไปหน่อย"

 

โนอาร์เลิกคิ้วไหวไหล่ให้เพื่อนแล้วเดินออกไปทางอื่นหลังจากที่เห็นหญิงสาวหอบหมวกกันน็อคเดินเข้ามาในวงสนทนา มือบางยื่นหมวกคืนให้ร่างสูงอย่างประหม่า เพราะไม่รู้จะคุยอะไรกับชายหนุ่ม มือหนาคว้าหมวกมาโดยที่สายตายังคงจับจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่สั่นระริกจนเห็นได้ชัด แล้วโยนไปด้านหลังทันทีเพราะรู้อยู่แล้วว่ายังไงมันต้องมีใครสักคนรับ

 

"โถ่เฮีย! เกือบรับไม่ทันแล้ว"

 

มิกเซอร์โวยวายคำโต เขากำลังเมาท์อยู่กับเฮียฟาส จู่ๆหมวกกันน็อคใบนี้ก็ปลิวมา ถ้าไม่รับไว้ก็คงจะกระแทกหน้าเขาเต็มๆ แต่ก็ทำได้แค่บ่นแล้วเดินเอาหมวกไปเก็บ

 

"ถอดเสื้อออกซะ! เกะกะ แล้วรีบมาเอาเอกสาร"

 

 

ความคิดเห็น