โกดังไดอารี่
email-icon facebook-icon

ขอ 1 เม้นต์ 💬 1 ไลค์ 👍 เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะคะ 🤗✌✌✌✌

ยิ่งใกล้ 2 สถานะลูกจ้าง 2

ชื่อตอน : ยิ่งใกล้ 2 สถานะลูกจ้าง 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 406

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2562 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยิ่งใกล้ 2 สถานะลูกจ้าง 2
แบบอักษร

 

 

ฟีนิกซ์เอ่ยแทรกขึ้นมาบอกกับฟาส ก่อนจะหันมาถามน้ำปั่นเหมือนต้องการจะท้าทาย มุมปากหนายกขึ้นหนึ่งข้างจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยอย่างบังคับ เธออ่านการกระทำเขาออก หากเธอปฏิเสธเขาจะหาว่าเธอรังเกียจบิ๊กไบท์แล้วอยากนั่งแรมโบกินีของฟาสไปแน่!

 

"งั้นผมกลับกับเฮียฟาสนะ"

 

มิกเซอร์เห็นว่าเฮียฟาสกลับคนเดียวและรถตัวเองก็ยังแต่งไม่เสร็จ ถ้าทุกคนกลับเวลาปกติคือตีหนึ่งรถเขาก็อาจจะเสร็จ แต่นี่เฮียฟีนิกซ์เล่นโพล่งออกมาดื้อๆว่าให้กลับมันก็ช่วยไม่ได้

 

"เออๆ"

 

ฟาสมีท่าทางลังเลแวบหนึ่งก่อนจะหันไปหามิกเซอร์แล้วพยักหน้าอนุญาติ ที่ลังเลไม่ใช่ว่าไม่อยากให้รุ่นน้องนั่งรถไปด้วย แต่แค่แปลกใจที่อยู่ๆไอเพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกันแต่อายุมากกว่าพ่วงตำแหน่งหัวหน้าทีมเอ่ยชวนหญิงสาวที่ไม่คุ้นเคยซ้อนท้ายกลับไปด้วย แต่ก็คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง..

 

น้ำปั่นยืนอึกอักไม่ได้ตอบอะไร ยังไงสถานการณ์ก็บังคับให้เธอต้องกลับกับฟีนิกซ์อยู่แล้วเพราะสายตาคมคู่นั้นคอยบีบบังคับเธออยู่ตลอดเวลา

 

"งั้นกูกลับก่อนละ"

 

โนอาร์เอ่ยลาทุกคนแล้วย่างเท้าเดินไปขึ้นรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูสีเขียวคาดลายตัวอกษรสีแดงตรงประตูคนขับเป็นแนวขวางแล้วเหยียบจนฝุ่นกลบออกไปทันที ถ้าสังเกตุดีๆรถทุกคันจะมีตัวอักษรสีแดงคาดแนวขวางไว้ที่ประตูคนขับเหมือนกันหมดเสมือนเป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของทีม และมีสติ๊กเกอร์รูปพระจันทร์ติดอยู่ที่ประตูรถทุกคัน

 

"กูก็กลับดีกว่า รีบไปบำรุงตับ"

 

โซนิกซ์เดินยิ้มหน้าระรื่นยักคิ้วให้เพื่อนแบบกวนๆแล้วเดินหายไปทางหลังบ้าน สักพักบีเอ็มสีเหลืองก็พุ่งทะยานออกไปเสียงดังตามรอยรถของโนอาร์

 

"เราก็กลับกันเถอะเฮียฟาส โอกาสแบบนี้ไม่มีมาบ่อย"

 

มิกเซอร์เงยหน้าขึ้นบอกฟาสด้วยท่าทางระริกระรี้ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเท้าหนาเตะกล่องเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆเข้าไปใต้เครื่องยนต์เตรียมตัวที่จะไปเต็มที่

 

"เออๆ"

 

ฟาสตอบแบบขอไปทีท่าทางไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่ สายตาคมปราดมองไปที่หญิงสาวที่ยืนตัวแข็งอย่างเป็นห่วง ที่เป็นห่วงไม่ใช่เพราะอะไร เพราะเขารู้ว่าไอเพื่อนตัวดีมันขับรถไวยิ่งกว่าจรวดไฟฟ้าซะอีก แล้วน้ำปั่นจะนั่งไปกับมันได้เหรอ? ตัวยิ่งเล็กๆบางๆอยู่ด้วย จะไม่ปลิวไปเลยหรือไง แต่ความคิดทั้งหมดทั้งมวลก็ต้องหยุดลงแล้วจำต้องเดินออกไปขึ้นรถพร้อมกับรุ่นน้องในทีม แต่ก็ไม่วายจะหันมามองหญิงสาวสลับกับเฮียหัวหน้าทีมที่ยืนมองเขาเป็นการส่งกลับอย่างเป็นกังวล และแล้วรถแรมโบกินีสีขาวก็เล่นออกไปอีกคัน

 

"จะไปกันได้รึยัง?"

 

หญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเย็นเอ่ยออกมาเหมือนไม่พอใจ อีกทั้งสายตาเย็นชานั่นอีก ทำให้เธอยิ่งรู้สึกห่างเหินกับเขาไปอีกระลอก ทั้งๆที่อีกไม่นานก็ต้องใกล้ชิด เพราะเธอต้องกลับกับเขาน่ะสิ

 

"อืม ไปสิ"

 

ใบหน้าสวยพยักหน้าหนึ่งครั้ง ถึงสีหน้าเธอจะดูลำบากใจแต่ถ้าให้เดินออกไปคิดว่ามันคงไม่ดีเท่าไหร่ เท้าเล็กค่อยๆก้าวเข้าไปใกล้ร่างสูงใหญ่อย่างกล้าๆกลัวๆ ฟีนิกซ์หรี่ตาลอบมองหญิงสาวอย่างแปลกใจ ทีกับไอฟาสทำไมเธออ่อยเก่งดีจัง ไม่เห็นมีกริยาท่าทางอะไรแบบนี้ หึ! ดูเธอจะชอบแต่ไอฟาสจริงๆ ปากหนายิ้มเหยียด

 

ฟิ้วว!

 

"นี่!"

 

น้ำปั่นร้องสะดุ้งรีบคว้าหมวกกันน็อคที่ลอยฝ่าลมมาด้วยแรงโยนของชายหนุ่ม เมื่อเห็นท่าทางของหญิงสาวที่ดูบอบบางทำเหมือนคนอ่อนแอ ริมฝีปากหนาจึงยกยิ้มใส่ เหอะ! ทำกลัวเป็นลูกนกไปได้ เห็นแล้วก็ยิ่งขัดหูขัดตากับท่าทางของเธอจริงๆ

 

ร่างสูงใหญ่ขึ้นค่อมบิ๊กไบท์ขยับเดินหน้าให้หลุดจากขาตั้งคู่ ใบหน้าหล่อถูกบดบังด้วยหมวกกันน็อคสีดำทึบ นิ้วโป้งกดเข้าที่ปุ่มสตาร์ทมือ เมื่อเสียงของเครื่องที่ถูกตกแต่งมาอย่างดีดังขึ้น มือหนาก็เบิ้นเสียงดังทันที ทำให้น้ำปั่นยืนสั่นผวากอดหมวกอยู่อย่างนั้นไม่กล้าขึ้นซ้อนท้ายชายหนุ่ม นั่นยิ่งทำให้ฟีนิกซ์หงุดหงิด มือหนาเลื่อนกระจกหมวกขึ้นแล้วตะโกนใส่หญิงสาวด้วยท่าทางอารมณ์เสีย

 

"จะยืนอีกนานมั้ย?"

 

ด้วยเสียงทรงอำนาจทำให้มือบางที่สั่นระริกจับหมวกสวมปิดบังใบหน้าสวยใสแล้วตรงดิ่งไปที่ชายหนุ่มทันที เท้าเล็กเหยียบที่รองเท้าก่อนจะก้าวขาเรียวสวยอีกข้างค่อมไปอีกฝั่ง เธอก้มมองสภาพหน้าขาตัวเองแล้วใจตกไปถึงตาตุ่ม กระโปรงทรงเอที่มันเคยสั้นเหนือเข่ามานิดนึงบัดนี้มันได้ถกมาจนถึงโคนขาอ่อนแล้ว ปากบางกำลังจะทักท้วงเพื่อขออะไรสักอย่างมาปิดบังไว้ แต่ยังไม่ทันได้ออกเสียง ร่างสูงใหญ่ก็ใส่เกียร์บิดออกไปกระทันหันทำให้เรียวแขนขาวรวบเข้าที่เอวหนาไว้แน่นเพื่อกันไม่ให้ตัวเองหงายหลังหล่นลงไป

 

"นี่ฟีนิกซ์เบาๆหน่อยได้มั้ยฉันกลัว!!"

 

เสียงหวานสั่นเครือตะเบ็งแข่งกับเสียงรถและเสียงลมบอกกับชายหนุ่ม เมื่อเขาบิดรถโฉบเฉียวแซงคันอื่นไปไวยังกับจรวด จนเธออดคิดไม่ได้ว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้ารถอาจจะไปเฉี่ยวกับรถคันอื่นเอาได้ แต่ยิ่งบอกมือหนากลับยิ่งบิดเร็วขึ้น ราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงเธอ ทั้งๆที่ได้ยินชัดเต็มสองรูหู ขาเล็กหนีบเข้ากับลำตัวแกร่งแน่น อีกทั้งยังกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นแล้วแนบหัวมนเข้ากับแผ่นหลังกว้างดวงตาคู่สวยสั่นระริกภายใต้เปลือกตาที่ปิดอยู่ เธอกลัวเจียนใจจะขาดอยู่แล้ว

 

ฟีนิกซ์เร่งความเร็วมาเรื่อยๆ ไม่คิดจะถามทางจากหญิงสาวที่นั่งสั่นเหมือนเจ้าเข้าอยู่ด้านหลัง เขาแค่คิดจะแกล้งเธอเล่น ก็ไม่นึกว่าจะกลัวขนาดนี้ คิดไปคิดมาก็สำออยเอาเรื่องเหมือนกัน วนรถขึ้นลงสะพานจะสามสี่รอบได้แล้วมั้ง แต่คนด้านหลังเอาแต่กอดเขาแน่นไม่ดูทางเลยว่าเขาขับรถวน จนในที่สุดเขาต้องยอมผ่อนรถแล้วเทียบเข้าข้างสะพาน

 

เสียงรถยังคงดังอยู่ปกติ มือหนาปล่อยแฮนด์เป็นอิสระทิ้งมือลงข้างลำตัวอย่างเซ็งๆ แต่แขนเล็กยังโอบเอวเขาไว้แน่นไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย หรือให้พูดอีกทีก็เหมือนจะยังไม่รู้ตัวว่ารถหยุดวิ่งแล้ว ฟีนิกซ์พ่นลมหายใจออกมายาวๆแล้วเอนหน้าไปทางด้านหลังเล็กน้อยเปิดกระจกหมวกขึ้นก่อนจะปลุกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

 

"จะปล่อยได้ยัง?.."

 

หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วมองออกไป เมื่อเห็นว่าภาพตรงหน้านิ่งราวกับภาพวาดจึงฉุกคิดได้ทันทีว่ารถหยุดวิ่งแล้ว ไม่นานร่างกายก็ตอบสนองโดยการสะดุ้งปล่อยร่างหนาเหมือนไฟฟ้าช็อต เธออยากกัดปากตัวเองให้ตายจริงๆ เผลอไปกอดเขาแน่นแบบนั้นได้ยังไงกัน เขายิ่งไม่ชอบเธออยู่ด้วย แล้วแบบนี้จะกล้ามองหน้าเขายังไงไหว

 

"อะ เอ่อ...ฟีนิกซ์นายขับเร็วเกินไป...ฉันกลัว"

 

มือบางเลื่อนกระจกหมวกขึ้นก่อนจะเอามือมาปิดทับหน้าขาตัวเองไว้แล้วพร่ำบอกออกไปอย่างใจสั่น ใบหน้าสวยเจื่อนลงอย่างเห็นได้ชัดจนเกือบจะซีดไปเลยด้วยซ้ำ

 

"หึ!"

 

ชายหนุ่มเพียงแค่ขำในลำคออย่างเย้ยหยัน กล้าเข้ามาในทีมเขาขนาดนี้กับอีแค่ซ้อนรถที่ขับไวปานไฟแลบแค่นี้จะกลัวจริงเหรอ? การกระทำของฟีนิกซ์ทำให้น้ำปั่นสงสัย ใบหน้าสวยจึงเอียงศรีษะส่งสายตาเชิงคำถามไปหาใบหน้าหล่อว่าเขาขำอะไร

 

"ฉันถามจริงๆนะ เธอชอบไอฟาสเหรอ?"

 

"ห๊ะ?"

 

หญิงสาวตกอยู่ในสภาวะงงและอึ้งมาก อะไรทำให้เขาคิดแบบนั้น หรือเพราะเพียงแค่เธอขึ้นรถมากับฟาสในครั้งแรก เรื่องแค่นั้นมันทำให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้าทีมคิดได้แค่นี้เหรอ?

 

"นายคิดอะไรของนาย?"

 

น้ำปั่นเอ่ยถามด้วยความโกรธเล็กน้อย เธอไม่ได้ติดใจอะไรหรอก แต่ก็ไม่อยากให้เขาเข้าใจผิด ไหนๆก็ได้ทำงานที่นั่นแล้ว หากพลาดไปเธอคงไม่มีเงินมากพอจะไปจ่ายค่าทริปในอีกสองเดือนข้างหน้าแน่

 

"ก็เห็นเธอมองมันตาเป็นมันเชียว บอกไว้ก่อนว่าถ้าเข้ามาเพื่อจะหวังมาโหยหาความรักในทีมนี้ไม่มีให้หรอกนะ"

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น