JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่18

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 813

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่18
แบบอักษร

เฮ้อออ~~ 

ดาญ่าถอนหายใจ​ออกมา​เพราะตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดเหลือเกิน​กับความรู้​สึกและบรรยากาศ​ในตอนนี้ด้วย 

"ฉันว่าเรามาคุยกันตรงๆเลยดีกว่า" ดาญ่าเดินไปนั่งรวมกับทุกคนเพื่อเคลียร์​ปัญหาให้มันชัดเจนซักที 

"อืม" โจ้ตอบรับก่อนจะนั่งลงตาม 

"ฉันจะเข้าเรื่องเลยนะ นายทำแบบนั้นเพื่ออะไรกันว่ะไอ้เรื่องที่นายกุข่าวสร้างข่าวขึ้นมาน่ะ​ ฉันแค่อยากฟังเหตุผลจากปากของนายชัดๆว่านายต้องการจะทำอะไรกันแน่" ดาญ่ามองหน้าโจ้ใบหน้าแสดงความไม่ความใจอยู่เต็มเปี่ยมก่อนจะเริ่มถามประเด็นแรกทันทีเพราะเรื่องนี้คือเรื่องที่เธออยากรู้มากที่สุด 

" ฉันไม่ได้ต้องการจะทำร้ายเธอ​ ฉันแค่ต้องการให้เรากลับมา​เป็น​เหมือนเดิม​แค่นั้น"โจ้ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นใบหน้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวกำลังเครียดและกลัวเพียงใดซึ่งจะเห็นได้ยากมากจากผู้ชายคนนี้ 

"นายรักฉันมั้ย" ดาญ่าถามก้มหน้าลงต่ำเธอกำลังเก็บซ่อนอาการเสียใจของตัวเอง​ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหลอกเธอนั้นคือสิ่งที่เธอเสียใจที่สุด​​ 

" รักสิ​ รักมาก" โจ้ตอบแบบไม่ต้องคิดและเพราะเขารักเธอมากนี่แหละตอนนี้เขาถึงกลัวมาก​ กลัวว่าจะเสียเธอ​ไป​ 

"ฉันก็รัก​ แต่คนรักกันเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอกนะโจ้" ดาญ่าตะคอกใส่โจ้พร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นทางนี่เป็น​ครั้งแรก​ที่เธอบอกรักเขาแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะเกิดขึ้นในเวลาแบบนี้ 

โจ้และทุกคนในที่นี้ดูตกใจเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ดาญ่าร้องไห้ออกมาแบบนี้​ 

โจ้ไปถึงตัวดาญ่าก่อนจะซับน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาสวยก่อนที่ดาญ่าจะผลักเขาออกและสั่งให้เขากลับไปนั่งที่เดิม 

เขาดีใจนะที่เธอบอกรักเขาแต่มันไม่ถูกเวลาไปหน่อยเขาจึงไม่รู้ว่าตัวเองควรแสดงท่าทางยังไงออกไปดี 

"มีเรื่องอะไรอีกมั้ยที่นายโกหกฉัน"ดาญ่าถามโจ้พลางยื่นมือไปรับกระดาษทิชชู่จากฟินิกซ์​ที่ส่งมาให้ 

"ไม่มี​ นอกจากเรื่องนี้ก็ไม่มีเรื่องอื่นเลยนะ​ ฉันสาบาน​ได้" เขาไม่ได้โกหกมีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้นที่เขาโกหกเธอแต่ก็เพราะว่าเขาไม่รู้ว่าจะบอกยังไงให้เธอไม่โกรธ​เขา 

"แล้วนายทำไมไม่บอกฉัน​ ทำไมต้องให้ฉันมารู้เอง​ มันเสียความรู้สึก​มากนะ" สิ่งที่เธอต้องการคือถ้ามีอะไรเธอต้องการให้เขามาบอกเธอด้วยตัวเองมากกว่า​ไม่ใช่ในเธอมารู้เองหรือให้คนอื่นมาบอก 

"ฉันขอโทษ​ ฉันไม่กล้า​ ฉันกลัวเธอโกรธฉัน" โจ้มองไปที่ดาญ่าด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเสียใจและรู้สึก​ผิด​ เขามันเห็นแก่ตัวมากจริงๆแต่แปลกที่​เธอจะโกรธเขา 

"นายกลายเป็นคนขี้กลัว​ต้งแต่เมื่อไหร่กัน​ ตั้งแต่ที่ฉันรู้จักนายมานายเป็นคนแบบนี้น่ะหรอ" ดาญ่าพูดอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดมา คนเด็ดเดี่ยว​ กล้าได้กล้าเสีย​อย่างเขาจะมากลัวกะอิแค่เรื่องแค่เนี้ย​ 

"ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอนั้นแหละ​ ฉันไม่อยากเสียเธอ​ไป​ เธอจะให้ฉันทำอะไรก็ได้​ อย่าไปจากฉันเลยนะ"โจ้ลุกจากเก้าอี้ก่อนจะพุ่งไปที่ดาญ่าจับแขนบางยืนขึ้นแล้วกอดแน่นๆเพื่อให้เธอได้รับรู้ในความรู้สึกตอนนี้ของเขาบ้างว่าเขากลัวมากเพียงใด​ กลัวว่าเธอจะต้องการไปจากเขา 

ดาญ่าปล่อยให้เขากอดเธอซักพักก่อนจะแกะมือของเขาออกแล้วเดินออกไปทิ้งให้โจ้ถึงกับซุดเพราะคิดว่าเธอคงไปจากเขาจริงๆแล้ว​ จนเพื่อนๆที่นั่งสังเกตการณ์​อยู่ต้องรีบช่วยกันพยุงขึ้นมา 

"นายนั่นคงคิดว่าฉันทิ้งเขาแน่ๆเลย​ ฮึๆๆๆ​ ฉันมาหาอีปลาต่างหากล่ะป่านนี้ไม่รู้ว่าฉุดผู้ชายเข้าห้องกี่คนต่อกี่คนแล้ว" ดาญ่าเดินออกมาจากห้องเพื่อมาหาไปปลาวาฬ​เธอพึ่งนึกขึ้น​ได้​ว่าตัวเองทิ้งเพื่อนสนิท​ไว้​ ไม่รู้ป่านนี้จะหนีกลับก่อนแล้วรึเปล่า 

ความคิดเห็น