พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เป็นห่วง (80%)...หนูครีมเเย่เเล้ว!!!

ชื่อตอน : เป็นห่วง (80%)...หนูครีมเเย่เเล้ว!!!

คำค้น : รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ ,ป๋าพงษ์ , หมอครีม ,แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2562 11:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เป็นห่วง (80%)...หนูครีมเเย่เเล้ว!!!
แบบอักษร

 

 

 

 

ประกาศด่วน!!!

E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^

 

 

 

 

“ขอบคุณครับ”

คนที่เพิ่งกล่าวขอบคุณด้วยวาจาสุภาพถึงกับชะงักเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าคิริมาด้วยสายตาเย็นชาว่างเปล่าอย่างที่เธอไม่ค่อยจะเข้าใจ คิดดูอีกทีเขาคงโกรธที่เมื่อคืนน้องชายของเธอพูดออกไปแบบนั้น แต่ก็ดีแล้วล่ะที่เขารักษาระยะห่างระหว่างกัน จะได้ไม่เสี่ยงต่อการถูกผู้หญิงที่มากับเขาเข้าใจผิด         

เขามากับผู้หญิงคนอื่น แล้วทำไมเธอต้องปวดใจด้วยเล่า  

พงษ์สวัสดิ์ควงแขนมากับนางแบบสาวที่เคยปะทะกับเธอที่ร้านอาหารในวันที่นัดกับคริสเตียน และตอนนี้หล่อนก็กำลังลอยหน้าเหยียดมุมปากยิ้มเย้ยเธออยู่            

จากนั้นเขาก็ทำให้เธอเกือบเผลอเม้มปาก ด้วยการก้มลงไปมองหน้าสาวสวย คงมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าพงษ์สวัสดิ์โคตรจะฝืนใจ เขากำลังอดกลั้นที่จะไม่เอ่ยปากยั่วแหย่คิริมา เพราะต้องแสร้งทำดีกับพิริยา ทั้งที่ในใจสบถถ้อยคำหยาบคายจนนับครั้งไม่ถ้วน หากไม่ติดว่าพ่อสั่งให้เขาเล่นไปตามเกมของพิริยาอย่าหวังเลยว่าเขาจะลงทุนไปรับหล่อนถึงลานจอดรถ ที่ทำไปทั้งหมดก็แค่ทำตามแผนให้ตัวร้ายตายใจ       

“ไม่คิดว่าคนอย่างแกจะได้ทำงานในโรงพยาบาลใหญ่โต” ครั้นสบโอกาสพิริยาก็เปิดฉากใส่คิริมา โดยไม่สนสายตาห้ามปรามของพงษ์สวัสดิ์         

น้ำคำคล้ายกระแทกแดกดันที่ได้ยินเต็มสองหูทำให้คิริมาเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างงงๆ แววตาชิงชังที่สาดมาทำให้เธอค่อนข้างแน่ใจว่าแม่นางแบบสาวกำลังจงใจหาเรื่อง

หาเรื่อง?

หาเรื่องทำไม เธอกับหล่อนไม่ได้รู้จักกันเสียหน่อย  

คิริมาสงสัยแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป ทำเพียงปั้นหน้าคลี่ยิ้มบางๆ ตามมารยาท เพราะบางทีอีกฝ่ายอาจจะเป็นลูกค้าของโรงพยาบาล ซึ่งพ่อกับแม่ของเธอสอนเสมอว่าเราต้องเห็นความสำคัญของลูกค้ามาเป็นที่หนึ่ง ฉะนั้นไม่ว่าจะเจอกับสถานการณ์ร้ายแรงเพียงใดก็ขอให้ยิ้มและนิ่งเข้าไว้              

“เด็กกำพร้าอย่างแกได้ดีขนาดนี้เพราะมาอยู่ถูกที่สินะ”  

พิริยายังคงไม่เลิกตอแย และวาจาแสลงหูไม่น่าฟังแถมยังกระแนะกระแหนก็ทำให้คิริมาอึ้ง จ้องหน้าคนที่ทำท่าเหมือนจงเกลียดจงชังเธอนักหนาเขม็ง   

ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงพูดเหมือนรู้จักเธอดีนัก?       

“เราเคยรู้จักกันด้วยเหรอ” คิริมาเอ่ยถามพร้อมทำหน้าฉงน ยิ่งงุนงงหนักเข้าไปอีก ส่วนพงษ์สวัสดิ์ก็มองท่าทีเป็นธรรมชาติของเธออย่างแปลกใจ หรือเธอจะความจำเสื่อมจริงๆ    

“หึ…เป็นถึงรองผู้อำนวยการเลยลืมกำพืดตัวเองสินะ และไอ้ที่ได้ดีทุกวันนี้ก็คงเป็นเพราะอาศัยบารมีของตระกูลดัง” นางแบบสาวกอดอกแค่นยิ้มหยัน   

“ทำไมคุณไม่คิดบ้างล่ะ ว่าฉันได้ตำแหน่งนี้มาด้วยความสามารถ” คราวนี้คนที่พยายามทำเป็นไม่สนใจกับการระรานถึงกับสวนกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง       

“ลูกฆาตกรอย่างแกเนี่ยนะจะมีปัญญา แกมันก็คงชั่วไม่ต่างจากแม่ของแก”

วาจาที่หลุดออกมาจากปากของพิริยาทำให้คนฟังแทบช็อกไปชั่วขณะ แต่ก็ได้สติอย่างทันท่วงทีเมื่ออีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะเดินปรี่เข้าหา และผู้ที่ไม่ชอบให้คนแปลกหน้าเข้ามาคุกคามก็ป้องกันตัวทันที     

“อย่ามายุ่งกับฉัน!”

เธอกดเสียงต่ำเป็นเชิงเตือน แต่คนจ้องจะหาเรื่องกลับลอยหน้ายักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ไม่สนสายตามืดดำที่พงษ์สวัสดิ์ทอดมองมาปราม แถมยังเดินเข้าหาคิริมา จนเธอต้องยื่นสันแฟ้มไปจรดลำคอของอีกฝ่าย แล้วออกแรงดันจนร่างระหงไปชิดผนัง และนั่นก็ทำให้พิริยายิ่งไม่พอใจ              

“นังลูกฆาตกร! ฉันจะฆ่าแก!”                   

อารมณ์รุนแรงเหมือนอาฆาตแค้นมาเป็นชาติ และถ้อยคำประณามว่า ‘นังลูกฆาตกร!’ อันน่าตกตะลึงในท้ายประโยคทำให้คิริมาตกใจอยู่ไม่น้อย ทันใดนั้นในหัวของเธอก็มีภาพอดีตบางช่วงผุดขึ้นมา คิริมายกมือสั่นเทาขึ้นกุมหัวด้วยสีหน้าเจ็บปวด เปิดโอกาสให้พิริยาปรี่เข้าหาอีกครา หล่อนง้างฝ่ามือขึ้นกลางอากาศหมายจะฟาดลงบนหน้าของคิริมาให้สาแก่ใจ หากไม่ถูกพงษ์สวัสดิ์กระชากมือเอาไว้เสียก่อน         

นรก! ทนไม่ไหวแล้วโว้ย! ช่างหัวแผนการบ้าบอเถอะว่ะ

“หยุดเดี๋ยวนี้นะพิมมี่! ถ้าจะมาก่อเรื่องก็ไสหัวไปซะ!”  

วาจาที่หลุดออกมาจากปากเจ้าของใบหน้าเรียบตึงแต่แววตาแข็งกร้าวเอาเรื่องทำให้พิริยาทำท่าฮึดฮัด ก่อนจะเม้มปาก แล้วลดมือลงด้วยความคับข้องใจ   

ที่สุดลิฟต์ก็เคลื่อนมาถึงชั้นที่คิริมาจะต้องไปขอเอกสารประกอบการพิจารณางานสำคัญจากฝ่ายบัญชี ท่านรองผู้อำนวยการสาวเกือบเผลอถอนหายใจออกมา แต่สิ่งที่ทำได้มีเพียงกำหมัดระงับความฟุ้งซ่านที่ทำให้ปวดแปลบในหัว แล้วเชิดหน้าราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในก่อนหน้านี้    

ครั้นตั้งท่าจะก้าวออกจากลิฟต์พงษ์สวัสดิ์ก็ก้าวตามมาคว้าลำแขนเรียวเสลาเอาไว้ ทำให้ร่างบางหยุดชะงัก ก้มลงมองมือใหญ่ แล้วค่อยๆ เงยขึ้นมองใบหน้าหล่อลากไส้      

“คุณโอเคไหม ไหวหรือเปล่า ให้ผมไปส่งไหม”

น้ำคำเป็นห่วงเป็นใยและท่าทีดูอาทรของพงษ์สวัสดิ์ทำให้พิริยาถึงกับแทบกรีดร้องออกมา เพราะไม่ว่าจะผ่านมากี่ปียัยนั่นก็ยังคงสำคัญสำหรับเขาเสมอ   

“ฉันโอเค ขอบคุณนะ”

คิริมาขยับปากตอบโต้แผ่วเบา ขณะปลดมืออีกฝ่ายออกจากแขน ทว่าอยู่ๆ น้ำตาเจ้ากรรมก็พานจะไหล เมื่อหัวสมองกระหวัดคิดไปถึงคำที่พิริยาประณามว่า ‘นังลูกฆาตกร!’      

จากนั้นคิริมาก็เดินจากไป ทุกย่างก้าวหนักอึ้งประหนึ่งมีหินผามาถ่วง หัวใจรวดร้าวอย่างน่าประหลาด คำพูดของผู้หญิงคนนั้นทำให้สมองของเธอเฝ้าค้นหาความจริงที่ติดอยู่ในความทรงจำอย่างหนัก ว่าในอดีตมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง พิริยามาเกี่ยวข้องอะไร ทำไมหล่อนถึงด่าทอด้วยท่าทีคั่งแค้นว่าเธอคือลูกฆาตกร พ่อกับแม่แท้ๆ ของเธอไปฆ่าใครงั้นหรือ แต่เท่าที่รู้พวกท่านฆ่ากันตายเองไม่ใช่เหรอ หรือมันจะมีอะไรที่เธออาจจะยังไม่รู้   

คิริมาเฝ้าถามตัวเองซ้ำๆ ด้วยความสงสัยใคร่รู้เกินจะปล่อยผ่าน ครั้นมีภาพอดีตบางช่วงบางตอนผุดขึ้นมาในหัวก็ถึงกับชะงักฝีเท้าที่กำลังก้าวเดินไปข้างหน้า ยกมือสั่นเทาขึ้นกุมหัว หลุดเสียงครางผาดแผ่วออกมาพร้อมทำหน้าเจ็บปวดทุรนทุราย ก่อนที่ความทรงจำบางส่วนซึ่งน่าสะพรึงกลัวจะไหลบ่าเข้ามาในหัวจนเกินจะทนรับไหว สุดท้ายร่างอรชรก็ทรุดลงไปกองกับพื้น ท่ามกลางเสียงร้องตะโกนของใครบางคน...

 

 

 

โอยยยยย…หนูครีมแย่แล้ว ยัยพิมมี่มันร้าย แต่ดีที่อิป๋าช่วยเมียไว้เสียก่อน แล้วหนูครีมจะเป็นยังไง นางจะจำอะไรได้ไหม แล้วยัยพิมมี่จะเจออิป๋าจัดการหรือไม่ หรือใครจะยื่นมือเข้ามาช่วย ไปตามลุ้นๆ ต่อในตอนหน้าจ้า เอ้า…ใครรออยู่ ใครยังตามอ่านตลอดๆ ใครอยากอ่านตอนเย็นอีก 1 ตอน เม้นท์มาแสดงตัวอย่างด่วนๆ จ้า ^^

###ปล.สำหรับคนที่ไม่ชอบพระเอก เอาจริงๆ พระเอกก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนะคะ ถ้าอิป๋ามันร้ายมันคงไม่ตามดูแลเมียอยู่ห่างๆ เขารักของเขาแต่แค่ปากแข็ง แต่ห่วงและหวงเมียหนักมากจ้า ทุกการกระทำของตัวละครย่อมมีเหตุผลจ้า สำหรับคนที่ไม่ชอบพระเอก ไม่ชอบนิสัยอิป๋าก็ต้องขออภัยด้วยจ้า แต่จะบอกว่าอิป๋านี่นิสัยดีกว่าพระเอกเรื่องอื่นๆ ของเอนะคะ อ่านคอมเม้นท์แล้วเครียดจ้า อยากทำให้ถูกใจทุกคน แคร์ความรู้สึกคนอ่าน จนบางทีคนเขียนก็ทำตัวไม่ถูก แต่ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้วจ้า ใครยังรักและชอบอิป๋าขอกำลังใจให้อิป๋าหน่อยจ้า รู้สึกว่าช่วงนี้อิป๋าทำอะไรก็ผิดไปหมด อิอิ^^   

 

 

E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น