Baby.Bae

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PART 9

คำค้น : อย่าตกหลุมรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 241

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2562 16:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PART 9
แบบอักษร

"ไง หลบหน้าพี่ทำไม"

"เอ่อ ปังไม่ได้หลบ" ปากก็ตอบพี่ลีไปแต่หน้าฉันนี่จะมุดลงไปใต้ดินอยู่แล้ว

"อ๋อ" พี่ลีพูดแล้วก็ก้มหน้าลงมามองหน้าฉัน แล้วนี่ขยับมายืนใกล้ๆกันตอนไหนวะเนี่ย พอเห็นว่าเรายืนใกล้กันเกินไปฉันเลยรีบถอยตัวออกมา

"ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้วปังขอตัว" ฉันพูดจบก็รีบๆเดินหนีออกไปทันทีแต่พี่ลีจับแขนฉันไว้ก่อนอะ T^T

"เดี๋ยวดิ"

"คะ?"

"พี่ยังมีเรื่องจะคุย"

"งั้นไว้วันหลัง" คือตอนนี้ไม่ได้มีแค่พี่เค้าหรอกนะที่เปียก ฉันเองก็เปียกเหมือนกันถึงจะไม่มากเท่าพี่ลีแต่การที่ฉันใส่เสื้อนักศึกษาบางๆแบบนี้มันก็ทำให้เห็นอะไรๆได้ง่ายไง ฉันเลยอยากจะรีบเข้าห้องไปซักที

"วันนี้"

"งั้นก็รีบพูด" ฉันเริ่มหงุดหงิดนิดๆละตอนนี้เพราะคนที่เดินผ่านไปมาเริ่มมองเรา

"ขอโทษ" โอ้ยนี่ก็นึกว่าเรื่องอะไร ฉันได้ยินคำขอโทษของพี่เค้าตั้งแต่ที่ไลน์มา3-4วันก่อนละ แต่ไม่ได้สนใจ ไม่เข้าไปอ่านด้วยซ้ำ หึ

"อือ ไปละ" ฉันตอบรับแบบขอไปทีอะ ฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว

"เดี๋ยว"

"อะไรอีก" พอฉันจะไปพี่ลีก็มาจับแขนไว้อีก ฉันจะได้ไปเปลี่ยนชุดซักทีมั้ยเนี่ย!

"ฝนตก" เออก็รู้ว่าฝนตกไง ทำไมวะ

"พี่เห็นเป็นหิมะตกหรือไง" ฉันตอนกลับไปแบบกวนๆ

"ถ้าเป็นหิมะก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องฝ่าฝนกลับไป" อ๋อ จะบอกว่าฝนตกกลับบ้านไม่ได้ว่างั้น เหอะ

"ตอนมาพี่ก็มาได้ปะ"

"ก็ตอนนั้นมันยังไม่ตกแรงขนาดนี้ แต่ถ้าจะให้กลับก็ไม่เป็นไร" พี่ลีพูดแล้วปล่อยแขนฉันออก จากนั้นก็เดินผ่านฉันออกไป ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันรีบเอื้อมมือไปจับแขนพี่ลีไว้ก่อน

"เดี๋ยว รอฝนซาแล้วค่อยกลับ" ฉันพูดแล้วจบก็เดินหนีออกมา แต่พี่ลียังยืนนิ่งๆเหมือนไม่เข้าใจเพราะฉันจะเดินเข้าไปในประตูหอพักที่ใช้คีย์การด์ของคนในหอเท่านั้นถึงจะผ่านไปได้ แต่พี่ลีก็ยังไม่เดินตามมา

"มาดิ หรือจะกลับ" ฉันพูดปนหงุดหงิดนิดหน่อย เเต่พี่ลีเหมือนจะเข้าใจแล้วสินะว่าฉันให้มารอในห้องฉันก่อน ฉันคงไม่ใจร้ายให้พี่เค้าไปยืนรออยู่ข้างนอกหรอกนะ ฉันเปียกแค่นิดหน่อยยังหนาวขนาดนี้ พี่ลีเปียกไปทั้งตัวแบบนั้นคงหนาวมากแน่ๆ ฉันเป็นคนใจดีนะ หึหึ

พอเข้ามาในห้องพี่ลีก็มองไปรอบๆเหมือนสำรวจอะไรซักอย่างอะ แต่ก็อย่างที่เคยบอกไปว่าฉันอยู่หอพักแบบธรรมดา เปิดประตูเข้ามาก็เป็นตู้เป็นเตียงนอนเลย ไม่มีอะไรให้สำรวจมากหรอก นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พี่ลีเข้ามาในห้องฉันจะมองหน่อยก็คงไม่แปลก ถึงยังไงห้องฉันก็ไม่รกหรอกนะ คิคิ

"อ้ะ เอาไปเปลี่ยนดิ" ฉันยื่นชุดที่คิดว่าพี่ลีน่าจะใส่ได้กางเกงขายาวที่ซื้อมาผิดไซส์กับเสื้อนอนแบบโอเวอร์ไซส์ที่ฉันใส่ประจำ

"ไปเปลี่ยนก่อนเลย เปียกเหมือนกันนิ"

"พี่ลีเปียกกว่า ไปเปลี่ยนก่อนไป" สุดท้ายพี่ลีก็ยอมไปเปลี่ยนก่อน พอพี่ลีออกมาจากห้องน้ำฉันก็เข้าไปเปลี่ยนบ้างแต่ฉันขออาบน้ำไปเลยละกันนะไหนๆก็เข้ามาละ

-20นาทีต่อมา-

ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วว ตอนนี้ฉันใส่เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์ตัวใหญ่ๆกับกางเกงเอวยืดขาสั้นแบบสั้นมากคือปกติฉันชอบใส่แบบนี้แต่วันนี้พี่ลีอยู่ด้วยฉันเลยพยายามหาตัวยาวๆมาใส่แล้วนะแต่ไม่มีอ่า T^T ดีนะที่เสื้อมันตัวใหญ่ เลยพอช่วยปิดๆไปได้บ้าง พอออกมาจากห้องน้ำฉันก็เดินไปสำรวจที่ระเบียงว่าสภาพอากาศเป็นไงบ้าง สรุปคือฝนหยุดตกแล้ว เพราะฉะนั้นก็ได้เวลาที่พี่ลีจะกลับไปแล้วสินะ หึหึ

"พี่ลีฝนหยุดแล้ว" ฉันเดินไปสะกิดพี่ลีที่หลับอยู่บนเตียง นี่ฉันอาบน้ำนานไปหรืออะไรเนี่ยทำไมหลับง่ายขนาดนี้วะ

"พี่ลี!" เงียบ~~ ไร้ซึ้งการตอบกลับใดๆ เพิ่งจะ6โมงเย็นเอง หลับไวไปปะ

"พี่ลีๆๆ" ฉันเรียกแล้วก็เขย่าๆพี่ลีหน่อยๆ นี่มันหลับหรือซ้อมตายกันแน่วะ

"ไอ่ พี่ ลี " ฉันเรียกแบบเน้นทีล่ะคำ แต่เหมือนจะได้ผลแฮะ ตอนนี้พี่ลีปรือตาตื่นขึ้นมาหน่อยๆแล้วล่ะ

"ตื่นเลย ฝนหยุดแล้ว" ฉันรีบพูดขึ้นเพราะเหมือนตอนนี้พี่ลีกำลังจะหันหน้าหนีฉันไปอีกทาง

"ขอ5นาที"

"ไม่ได้ ลุก" ยังจะมา5นาทีอะไรล่ะ หึ แล้วไอ่พี่บ้านี่ฟังฉันที่ไหนตอนนี้พี่ลีหันหนีไปอีกทางแล้วก็มุดตัวไปอยู่ใต้ผ้าห่ม ไปอดหลับอดนอนมาจากไหนวะเนี่ย 😒

"อืมๆ แค่5นาทีนะ" สุดท้ายฉันก็ต้องยอม! ตอนนี้ฉันนั่งจ้องเวลาในโทรศัพท์ตาไม่กระพริบเลยล่ะ ถ้า5นาทีเมื่อไรจะฉันรีบไปปลุกทันทีเลย

-เปรี้ยงงง⚡⚡⚡-

"ว๊ายยย" ฉันตกใจจนทำโทรศัพท์ในมือหล่น อยู่ดีๆฟ้าก็ผ่าลงมา มันคงไม่ได้กำลังจะตกอีกใช่มั้ยเนี่ย

"หื้อ เป็นไร" พี่ลีโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มแล้วถามฉัน

"ป่าวๆ พี่รีบกลับไปเถอะเหมือนฝนมันกำลังจะตกอีก"

"อืมๆ" พี่ลีเดินแบบอืดอาดลืมหน้าลืมหลัง จนฉันคิดว่าเค้าจะแกล้งถ่วงเวลาให้ฝนมันตกอีกรอบปะเนี่ย และถ้าเค้าคิดจะทำแบบนั้นฉันบอกเลยว่ามันได้ผล เพราะตอนนี้เหมือนฝนมันตกมาอีกแล้ว!!

"ฝนตกอีกแล้วอ่าา" พี่ลีพูดแล้วหันมามองหน้าฉัน เหอะ!

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น