marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2562 17:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร



image


เพล้งงงงง~~~~ เปรี้ยง!!!!


ฉันนั่งอยู่ในห้องพักมองออกไปนอกหน้าต่างไม่รู้จะโมโหหรือทำอะไรดีเพราะทันทีที่มาถึงทะเลไม่ทันได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยช้ำพายุเข้าจ้าาาาา!!!!

‘จากรายงานสภาพอากาศวันนี้คาดว่าพายุจะเข้าอีกสาม..’

ติ๊ด!

“อ้าวว...ปิดทำไมฉันดูอยู่” คุณแม็กที่นั่งดูทีวีอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวหันมามองฉันอย่างระอาใจ

“ก็ฉันเซ็งนิฝนก็ตกฟ้าก็ร้องกลัวก็กลัว!!!”

“ฉันถามเธอแล้วนะว่าอยากไปไหนเธออยากมาที่นี่เองนิ” ฉันไม่น่าดีใจเลยฉันน่าจะทำแบบเดิมกับเขาดีกว่าให้ตายสิเขาไม่รู้สึกอะไรสักนิด!!!!!

“ฉันเบื่อ!!! ฉันเซ็ง!!! ฉันไม่มีอะไรทำ!!!” เขาหันมามองฉันนิดหน่อยก่อนจะทำท่าจู๋ปาก

“จุจุ คนสวยอย่าตะโกนเยอะเก็บเสียงไว้ครางบนเตียงพอ” ไอ้หื่นในหัวไม่คิดเรื่องอื่นเลยหรือไงพูดจบเขาก็ลุกขึ้นเดินมาทางฉันจนฉันต้องหาทางหนี!!! แต่แล้วจู่ๆฉันก็นึกอะไรออก

“เดี๋ยว!!! ฉันคิดว่าเรามาเล่นเกมกันดีกว่าถ้าคุณชนะฉันจะทำตามคำสั่งของคุณแต่ถ้าคุณแพ้คุณก็ต้องทำตามคำสั่งของฉัน” เขาหยุดฝีเท้าชะงักพร้อมกับหรี่ตามองฉันอย่างเจ้าเล่ห์

“ทำอะไรก็ได้ใช่ไหม” ฉันเกลียดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาจริงๆ!!!

“ใช่ค่ะ”

“ไม่ละฉันจะเล่นทำไมในเมื่อฉันก็ทำอะไรได้ทุกอย่างอยู่แล้ว” พูดจบเขาก็รีบเดินเข้ามาประชิดตัวฉันอย่างรวดเร็วพร้อมกับดึงเขาไปกอดจนฉันไม่ทันตั้งตัว

“อร้ายยย...!! คุณแม็กเดี๋ยวสิ!!!” เขาไม่สนใจที่ฉันพูดแต่ก้มหน้าบดริมฝีปากลงมาครอบครองปากฉันแทนเหมือนเขากลืนคำพูดทุกอย่างไปพร้อมกับมองจูบที่แสนหวานมาแทนสัมผัสที่เขามองให้ทำให้ฉันเคลิ้มไปอย่างไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เสื้อผ้าของตัวเองหลุดไปตอนไหนสองแขนก็คล้องคอเขาไว้อย่างลืมตัว....

“ไม่อยากเล่นแล้วเหรอ” เขาผละริมฝีปากออกนิดหน่อยก่อนจะถามขึ้นแต่แววตาเจ้าเล่ห์นั้นต่อให้ตอบว่าอยากเล่นเขาก็คงไม่ปล่อยฉันไปจากตรงนี้ง่ายๆแน่เพราะตอนนี้เราสองคนไม่มีเสื้อผ้าเหลือบนตักสักชิ้นร่างกำยำของเขามันช่างเซ็กซี่จริงๆ...

“ไม่เล่นแล้วค่ะ” ทันทีที่พูดจบเท่านั้นเขาก็บดริมฝีปากลงมาอีกครั้งร่างกายทุกโสตประสาทของฉันตอบสนองต่อสัมผัสของเขาทุกอย่างตอนนี้ความร้อนระอุในอกอย่างต้องการให้เขาทำมากกว่านี้ถึงไม่พูดเขาก็สอดตัวตนเข้ามาในร่างกายของฉันบทรักที่แสนเร่าร้อนแบบเตียงแทบหักของเราเริ่มขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อนตอนนี้เขาไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่หิวโหยเพราะเขาขย้ำฉันครั้งแล้วครั้งเล่าภายใต้บรรยากาศที่โคตรเป็นใจเพราะฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน....


วันต่อมา

8:00AM


Rrrrrr Rrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นตั้งแต่เมื่อคืนแต่เจ้าตัวไม่ยอมรับสาย และ เช้ามาปุ๊บมันก็ดังอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันก็ปลุกเราสองคนให้ตื่นขึ้นมาจสกความเหนื่อยล้าเมื่อคืน....ก็เขาเล่นมีเซ็กส์แบบมันหยดจนเตียงแทบหัก!!!!

“อย่าพึ่งลุกสิ...ฉันยังเหนื่อยอยู่เลย” ก็ใครเล่นอยากทำเองสมน้ำหน้า

“งั้นคุณนอนก่อนสิค่ะเดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำก่อนแล้วก็รับสายที่มีคนโทรมาด้วยไม่รู้ว่ามีเรื่องร้ายแรงอะไรหรือเปล่า” โทรมาขนาดนี้เป็นฉันคงรับไปนานละ

“รับให้หน่อย” ฉันลุกขึ้นนั่งพร้อมกับมองหน้าของเขาที่ตอนนี้ยังหลับอยู่แต่ความหล่อไม่หลับไปด้วยสักนิดคนบ้าอะไรหล่อระเบิด!!!!

“แต่....”

“ไปรับได้แล้วฉันรำคาญเสียงโทรศัพท์มากแล้วนะ” เขาพูดขึ้นมาอย่างไม่ชอบใจฉันแค่ไม่อยากไปแตะต้องของใช้ส่วนตัวของเขาเพราะฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขานิจะให้ไปรับสายแทนได้ไงแต่เขาพูดเองนะเกิดอะไรขึ้นฉันไม่รับผิดชอบด้วยละ พอคิดได้ดั่งนั้นฉันก็เดินไปหยิบโทรศัพท์ของเขาที่อยู่ปลายเตียงขึ้นมาดูเบอร์โทรเข้ามา...

‘แอลฟ่า’

เอ๊ะ!! แอลโทรมางั้นเหรอ...งั้นคงไม่เป็นไรละมั้งฉันจึงกดรับสายทันที

‘ไอ้แอม็กแกหายหัวไปไหนว่ะ!!! แถมพาลิต้าไปอีกไอ้เวรทิ้งน้องได้ไงไอ้พี่ชั่วหลงสาวจนไม่สนใจน้องไอ้พี่เวร!!!!’ ทันทีที่รับสายคำพูดมากมายของแอลฟ่าพุ่งเข้ามาโดยที่ฉันไม่ได้พูดอะไรสักคำ...

“คือ...ขอโทษด้วยนะแอลที่เป็นแบบนี้พอดีว่า...”

‘ลิต้า!!! นี่เธอรับสายแทนมันงั้นเหรอไอ้แม็กไปไหน!’ ฉันพูดไม่ทันจบแอลก็ตัดบทขึ้นอย่างไม่สนใจที่ฉันพูด

“เขานอนอยู่นะ...”

‘โอ้ววว!!! ไม่!!! นี่มันเอาเธอทั้งคืนเลยงั้นเหรอแถมยังให้เธอมารับสายให้อีก!! เธออยู่ไหนเดี๋ยวฉันไปรับ’ อร้ายยยย!!! ไอ้บ้าแอลแกจะมาพูดแบบนี้หน้าตาเฉยได้ไงฉันก็อายเป็นนะย่ะ!!!!!

“ไม่เป็นไร...เดี๋ยวเขาตื่นเราก็คงกลับแล้ว” พอฉันพูดแบบนี้แอลก็เงียบไปเล็กน้อย...

‘ต่อให้ทำยังไงฉันคงสู้ไอ้แม็กไม่ได้ใช่ไหมลิต้า...เธอไม่ให้โอกาสฉันบ้างเลยนะยัยบ้าฉันมันเหมือนคนขี้แพ้จริงๆแต่ยังไงก็เถอะถ้าวันไหนเปลี่ยนใจแล้วก็บอกฉันละกันฉันรอเธอเสมอนะ...อย่าตอบอะไรเลยฉันรู้ว่ามันฟังอยู่มันไม่หลับหรอก...ฉันชอบเธอนะแค่นี้นะ’ พูดจบแอลก็วางสายไปฉันนั่งจับโทรศัพท์ค้างในมือคือมันพอเดาได้ว่าเขาชอบฉันแต่ไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาแลบนี้ไงแล้วฉันต้องทำไงต่อ...

“ไอ้แอลโทรมาทำไม” แล้วจู่ๆเขาก็พูดขึ้นเรียกสติของฉันกลับมา...ใช่อย่างที่แอลพูดจริงๆด้วยว่าเขาไม่ได้หลับ

“ป่ะ...เปล่า...แอลแค่ถามว่าจะกลับตอนไหน” คุณแม็กฉันขอโทษที่โกหกแต่ฉันไม่อยากพูดเรื่องเมื่อกี้จริงๆ....

“เหรอ...งั้นทำไมนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นละ” เขาลุกขึ้นมาพร้อมกับบิดขี้เกียจ...

“เปล่าค่ะ...งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ”

“เดี๋ยวไปด้วยอาบน้ำให้หน่อยฉันปวดเอวมากจริงๆเมื่อคืนนี้เอวแทบหลุด” อ๊ากก!!! นี่เขาจะมาพูดเรื่องแบนี้หน้าตาเฉยได้ไงเนี่ยอีตาบ้า!!!

“ใครบอกให้คุณอยากทำเองละ...ก็เล่นไม่ให้หยุดหายใจเลยนิ”

“ใครบอกเธอทำหน้าอยากเอาอยู่ตลอดเวลาละ...เธอลวนลามฉันด้วยสายตาตลอด...” ม่ายยยยย!!! เขาพูดแบบนี้ทำไมฉันต้องดูน่าเกียจด้วยนะ!!

“จิ๊!!! งั้นไปค่ะเดี๋ยวอาบให้” สุดท้ายฉันก็ยอมเดินเข้าไปห้องน้ำพร้อมกับเขาแล้วยังต้องอาบน้ำให้ด้วยมือของคุณชายก็ไม่เคยอยู่นิ่งเลยจริงๆนี่ขนาดปวดเอวนะถ้าไม่ปวดคือฉันโดนเขากระหน่ำที่ห้องน้ำอีกแน่เชื่อสิ....กว่าจะอาบน้ำเสร็จเกือบสองชั่วโมง!!!! ก็เขาเล่นจับนู้นจับนี้แล้วก็ดูดๆๆๆไม่มีแรงทำยังเสือกทำให้ตัวเองมีอารมณ์แล้วสุดท้ายฉันก็ต้องรับผิดชอบไงละ!!!!

“คุณแม็ก!!! พอได้แล้วมั้งจะอะไรหนักหนาฉันหิวข้าวแล้วนะกว่าจะออกจากห้องน้ำได้ก็แทบไม่มีแรงเดินละตอนนี้หยุดลวนลามฉันแล้วใส่เสื้อผ้าได้ละ” ถึงจะพูดไปแบบนี้แต่มีเหรอคนหน้ามึนแบบเขาจะฟังแถมยังพึมพำคนเดียวอีกแต่หูดีได้ยิน....

“เธอจะท้องหรือเปล่านะ...” จะท้องได้ไงฉันกินยา...เอ๊ะ!!! เดี๋ยวนะฉันไม่ได้เอามาด้วยนิแถมไม่ได้กินตั้งแต่เมื่อวานให้ตายสิ!!!!! แต่คงไม่เป็นไรมั้งเพราะวันนี้วันปลอดภัย....



สองอาทิตย์ต่อมา




‘ยัยลิต้า!!! อาทิตย์หน้าแกต้องมาให้ได้นะ!!!’ เสียงแหลมๆของเรดาร์ดังออกมาจากโทรศัพท์ช่วงนี้ฉันก็เหนื่อยๆออยากจะบอกยัยเรว่าจะพาไปเที่ยวย้อนหลังได้ไหมคือฉันไม่มีแรงจะทำอะไรจริงๆก็คุณแม็กเล่นบ้าอะไรไม่รู้เอาฉันทุกวัน!!!! ย้ำว่าทุกวัน!!! แล้วแต่ละวันคือแทบไม่มีแรงเดินเขาเป็นบ้าอะไรของเขาก็ไม่รู้!!!!

“เครๆ...ไปแน่นอน” แต่ฉันไม่ขอรับปากว่าจะมีชีวิตรอดไปงานแกไหมเพราะพี่แกเล่นสูบวิญญาณฉันเข้าไปละ

‘ดีมากจ๊ะเพื่อนรักเดี๋ยววันพุธแกมาหาฉันได้เปล่าจะให้แกมาลองชุดเพื่อนเจ้าสาว’ วันพุธงั้นเหรอ...

“แล้วฉันจะบอกอีกทีนะ...งั้นตอนนี้ฉันวางก่อนนะพอดีมีงานนะ” ไม่ได้มีอะไรหรอกแต่ไอ้คนบ้ามาแล้ว และ ทำหน้าเจ้าเล่ห์มาตั้งแต่ไกลด้วยฉันเห็นแววตัวเองละ

‘เคๆ ไว้เจอกันจ๊ะ!!! มีอะไรจะเล่าให้ฟังด้วยอิอิ’ ยัยนี่ก็ทำให้อยากรู้เหลือเกินบ้าจริง!

“เคร” แต่ฉันก็ต้องรีบกดวางสายทันทีที่คุณแม็กเข้าใกล้ตัวฉันเขาก็จู่โจมเข้ามาทันทีฉันพอจะเริ่มรับมือเขาได้ละนะเขาบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อนแล้วค่อยผละออก...

“คุยกับใคร” ที่ผละออกเพราะอยากรู้เรื่องนี้เองสินะแล้วจะมาทำให้เคลิ้มทำไมย่ะ!!! ฉันได้แต่ตะโกนแว้ดๆในใจ

“ยัยเรดาร์ค่ะ...หล่อนบอกให้ไปลองชุดเพื่อนเจ้าสาว”

“อ้อ!! ใกล้ถึงงานแล้วสินะ...แล้วจะไปวันไหนเดี๋ยวจะให้คนพาไป” พักนี้ไม่รู้ทำไมเขาทั้งอารมณ์ดี และ ตามใจฉันมากขึ้นด้วยแถมทำกับฉันอย่างกับภรรยาที่พึ่งแต่งงานใหม่ๆ

“วันพุธค่ะ...ฉันออกไปแล้วจะปลอดภัยใช่ไหม”

“ปลอดภัยสิ...จริงด้วยอีกสองอาทิตย์ทางโจเชฟจะมาทำงานกับเรานหมอนั่นไปตรวจสอบทุกอย่างมาเรียบร้อยแล้ว...อีกไม่นานฉันจะทำลายไอ้คนที่มันคิดจะฆ่าเธอเองนะ...ไม่ต้องห่วง” เขาพูดพร้อมกับวางมือไว้บนหัวฉันเบาๆแววตาของเขาตอนนี้ฉันอยากจะเก็บไว้ให้เขามองแบบนี้มาที่ฉันคนเดียวจริงๆ...

“ขอบคุณนะคะ..” อ้อมกอดของเขาวันนี้มันทั้งอบอุ่น และ อ่อนโยนมันทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยมากจริงๆ....

“อื้อ...ฉันจะปกป้องเธอเองลิต้าไม่ว่ายังไงฉันจะไม่ปล่อยให้อดีตช้ำรอยอีกครั้ง...”





คิดว่าวันนี้จะไม่ได้มาเพราะไรท์มีฝึกอบรมฮ่าๆแต่ก็พยายามแวะมาเขียนให้จนสุดท้ายตัดสินใจรีบเขียนให้จบตอนนี้...ถ้าตอนนี้ผิดพลาดตรงไหนขอโทษก่อนเลยนะรีบของจริง...

เอาละไม่ว่าไงก็อย่าลืมกดไลค์กดคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะจ๊ะจุ๊บๆ


ความคิดเห็น