น้องนม.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลาจากตลอดกาล

ชื่อตอน : ลาจากตลอดกาล

คำค้น : ้เริ่ม

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 62

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2562 16:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลาจากตลอดกาล
แบบอักษร

   

 

 

 

 

      แซก แซก

 

 

   ภายในป่าลึกมีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังวิ่งไปตามบนต้นไม้ ในอ้อมกอดของเธอมีผลไม้หลากหลายชนิด วิ่งไปได้ซักพักเด็กสาวก็เห็นจุดหมายปลายทางของเธอนั่นก็คือ ‘ถ้ำ’ เธอกระชับผลไม้ในอ้อมกอดพร้อมเร่งความเร็วขึ้น

 

 

  “เลนนนนน อายูกลับมาแล้วว”  เสียงหวานตะโกนกึกก้องไปทั่วบริเวณ ทำให้สิ่งมีชีวิตที่กำลังนอนอยู่ในถ้ำรู้สึกตัวลืมตามองไปทางเจ้าของเสียง เด็กหญิงค่อยๆเดินมานั่งข้างๆเลนหรือสัตว์เทพตัวนั้น พร้อมวางผลไม้ในมืออย่างทะนุถนอม

 

 

   “ก่อนกลับอายูเจอคุณลิงด้วย เขาให้ผลไม้มาเยอะแยะเลยล่ะ”

 

 

   “งั้นหรือ แล้วเจ้าได้กล่าวขอบคุณเขารึไม่”

 

 

   “แน่นอน อายูขอบคุณตั้งหลายรอบ” ริมฝีปากของเลนยกยิ้มขึ้นนิดหน่อยเมื่อมองดูเด็กสาวตรงหน้า ‘คาเมยาชิ อายู’ เขาคอยเฝ้าดูแลเธอตั้งแต่ยังเล็กจนถึงตอนนี้เวลาก็เข้าปีที่ 12 แล้ว ‘มาถึงแล้วสินะ เวลาที่ข้าต้องลาจาก’ เลนขบคิดในใจอย่างโศกเศร้า

 

 

   “เจ้าหนู...เจ้าจำเรื่องที่ข้าเคยบอกเมื่อ 3 ปีก่อนได้หรือไม่” อายูที่กำลังลิ้มรสความเอร็ดอร่อยของผลไม้อยู่ ก็ต้องหยุดชะงักเงยหน้ามองอย่างสงสัย

 

 

   “เรื่องอะไรคะ??ระ..หรือว่าเรื่องนั้น”

 

 

   “ใช่ ถึงเวลาแล้วที่เจ้ากับข้าจะต้องจากกัน ตลอดกาล “ เกิดความเงียบไปชั่วขณะ หยดน้ำใสๆเริ่มเอ่อล้นออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเด็กสาว เธอเดินไปกอดเลนไว้แน่นโดยที่น้ำตาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหล แม้จะไม่มีบทสนทนาใดๆมีแต่เพียงอ้อมกอดที่อบอุ่น และเศร้าโศกในเวลาเดียวกัน  ก่อนจะมีเสียงทุ้มทำลายความเงียบลง

 

 

   “ปลดปล่อยความเศร้าของเจ้าออกมาให้หมด แต่เมื่อถึงวันใหม่จงเก็บความรู้สึกพวกนี้ไว้ในใจ จำไว้ว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดล้วนมีเกิดและตายเหมือนกันมันคือชะตากรรมที่ไม่อาจเลี่ยงได้ ดังนั้นถ้ามีใครจากไปจงยอมรับความเป็นจริงแล้วเริ่มต้นใหม่ด้วยรอยยิ้มซะความรู้สึกที่อ่อนแอเป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงมากที่สุด” เด็กสาวพยักหน้าลงเชิงบอกว่าเข้าใจก่อนจะคล้อยหลับไป

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

     3 ปีที่ผ่านมา

      

 

 

        ฟึบบๆ ตูม!!

 

   

   บริเวณหน้าปากถ้ำมีเด็กสาวกำลังฝึกฝนทักษะการต่อสู้โดยมีสัตว์เทพคอยมองเธออยู่ นับตั้งแต่เริ่มการฝึกเวลาก็เข้าชั่วโมงที่ 5 แล้ว

  

 

  ‘เจ้าหนูวันนี้พอก่อน’ พออายูเดินมาถึงใกล้ๆก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆเลน ลมหายใจของเธอเร็วไม่สม่ำเสมอจากความเหนื่อย

 

 

   ‘ข้ามีเรื่องจะเล่าให้ฟัง มันเป็นเรื่องของเจ้าฟังให้ดีล่ะ’ เมื่อเด็กสาวได้ยินก็ยันตัวขึ้นมานั่งฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

 

  ‘ข้าเป็นเพียงสัตว์เทพเจ้าคงรู้อยู่แล้ว เผ่าพันธุ์เทพของข้าเป็นพันธุ์พิเศษที่จะมีเจ้านายได้แค่คนเดียวเท่านั้น เมื่อผู้เป็นนายเสียชีวิตพวกเราก็จะสลายไป นายของข้า คาเมยาชิ อากิ หรือพ่อของเจ้า พอเจ้าเกิดมาได้ไม่นานตระกูลคาเมยาชิก็โดนฆ่าล้างตระกูลไม่มีใครรอดนอกจากเจ้าที่ข้าพาออกมาและคอยเลี้ยงดูจนกว่าเจ้าจะดูแลตัวเองได้ตามคำสั่งเสียของนายท่านเมื่อถึงเวลานั่นเราจะแยกจากกันตลอดกาล’ ดวงตาของเด็กสาวเบิกกว้างก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นเศร้าใจ

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

‘เวลาหรอ..แล้วมันตอนไหนกัน’

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น