Baby.Bae

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PART 7

คำค้น : อย่าตกหลุมรัก #ผู้หญิงของลี #พี่ลี #ขนมปัง

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 240

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2562 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PART 7
แบบอักษร

#ลี Talk

ตอนนี้ผมปรือตาตื่นนิดหน่อยแล้วก็รู้สึกแสบที่มุมปาก กับแถวๆตัว ตอนนี้ผมกำลังนอนลำลึกว่าเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นบ้างที่ได้รู้สึกเจ็บตามเนื้อตัวแบบนี้แถมยังรู้สึกหลับไปเหมือนไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก เริ่มจากผมไปหาเพื่อนที่ผับ กินไปนิดหน่อยก็รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้เอากระเป๋าตังมาเลยตั้งใจจะกลับเลย แต่ก็ไปมีเรื่องที่ลานจอดรถก่อน แล้วก็ไปโรงพัก โทรหาไลลาแต่ขนมปัง.. เออใช่ขนมปัง ภาพในหัวผมกำลังใหลย้อนเข้ามาเป็นชุดเลยตอนนี้ ผมโทรหาไลลาแต่ขนมปังมารับแทน เธอมาหาที่สถานีตำรวจแล้วเราก็กลับมาที่คอนโดด้วยกัน แล้วก็เรื่องพวกนั้น เชี่ยย! นี่กูทำไปแล้วจริงๆเหรอวะเนี่ย ผมไม่ได้เมานะ แต่รู้สึกเหมือนตอนนั้นอารมมันจะออยู่เหนื่อยทุกอย่างยังไงไม่รู้แล้วนี่เธอหายไปไหนวะ มีแต่รอยเลือดที่ติดอยู่ที่เตียงนิดหน่อยเพื่อย้ำผมว่าเรื่องเมื่อคืนมันเกิดขึ้นจริงๆ ตอนนี้ผมกำลังเดินหาเธอทั่วห้องเลยแต่ก็ไม่เจอ 

- กริ๊งๆๆๆ -

เออว่ะโทรศัพท์ ทำไมผมลืมนึกไปเลยว่าควรจะโทรหาเธอ ผมรีบเดินไปหยิบโทรศัพท์ก็เห็นเป็นชื่อไลลาโทรมา

"(พี่ลีวันนี้น้องจะนอนที่ห้องขนมปังต่ออีกวันนะ ปังมันไม่สบายอะ)" หื้ม ไม่สบายเหรอ นี่ไม่สบายเลยเหรอวะเนี่ย 

"(เอ่อ ปังตื่นแล้วอะ แค่นี้ก่อนนะ)" เออผมกำลังจะถามว่าเป็นอะไรมากมั้ยกลายเป็นว่าไม่ได้ถามเลย ไลลาวางสายไปก่อน

- กริ๊งๆๆๆ - 

ใครโทรมาอีกวะ อ๋อไอ่เจ 

"ว่า" ผมตอบไปแบบเซงๆเพราะคิดว่าไลลาอาจจโทรมาอีกแต่มันไม่ใช่ไง

"(วันนี้มีสอบย่อยไม่มาเหรอครับเพื่อน คนอื่นเค้ามาติวก่อนสอบกันเต็มไปหมด อย่าบอกว่ามึงลืมนะครับคุณลี)" สอบเหรอ เออว่ะวันนี้มีสอบตอนบ่ายโมง เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง น่าจะทันนะ 

"เออๆเดี๋ยวกูไป" พูดจบผมก็รีบวางสายแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำทันที ก็ว่าทำไมมันแสบตัวแปลกๆแม่งมีรอยเล็บรอยกัดแถวไหล่กับต้นคอเต็มไปหมด -.-

หลังจากนั้นผมก็ไปสอบแล้วก็เรียนอีก1วิชา กว่าจะเลิกก็5โมงเย็นละ คงต้องแวะเข้าไปหาขนมปังซักหน่อย

“ลีเดี๋ยวมึงไปรอกูที่ห้องเลยนะเดี๋ยวกูตามไป”

“ห้ะ ทำไมกูต้องไปรอ”

“เอ้า ก็วันนี้เรานัดกันว่าจะไปทำงานคู่ด้วยกันที่คอนโดมึงไงครับ งานคู่นะไม่ใช่งานคี่ มึงจะทิ้งกูทำคนเดียวไม่ได้นะโว้ย” เออว่ะวันนี้เรานัดกันว่าจะทำงาน ต้องส่งพรุ่งนี้แล้วด้วย ทำไมมันวุ่นวายแบบนี้วะเนี่ย

“เออๆรีบมาละกัน”

“คร้าบเพื่อน”

@คอนโด G9

ผมนั่งรอไอ่เจมาจะชั่วโมงละแม่งไม่มาซักที คนยิ่งรีบๆอยู่

- ก๊อก ก๊อก -

“เออพูดถึงก็มาแล้วสินะ” ผมรีบเดินไปเปิดประตูให้มันทันที ไอ่เจมาพร้อมเหล้าเบียร์กับแกล้มเพื่อบ่งบอกว่าคืนนี้มันจะไม่กลับง่ายๆ -.-

“มึงดูดิกูซื้อของกินมาเพียบ กว่าจะขอเมียออกมาได้ต้องเอาให้คุ้ม” มันต้องไม่ใช่วันนี้สิวะไอ่เจ -*-

"อืมๆ รีบกินจะได้ทำงานให้เสร็จ"

"แต่กูหิวอะ ขอกินก่อนละกัน"

"งั้นมึงกินไปเลยเดี๋ยวกูทำรอ"

"ไม่ได้ดิ มากินด้วยกัน เหมือนมึงรีบอะ" ก็เออ กูรีบ แต่ทำไงได้ล่ะครับก็ต้องไปนั่งกินกับมันก่อนเพราะตอนนี้ผมก็เริ่มหิวแล้วด้วยยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่ตื่น

-19.00 -

-แกร๊ก-

"พี่เจสวัสดีค่ะ" เอ๊ะ ไลลามาเหรอ ไหนบอกจะนอนกับปังไงวะ

"ไหนบอกวันนี้จะนอนกับปัง" ผมรีบถามขึ้นทันทีเพราะสงสัยจริงๆที่น้องกับมา หรือมันจะลืมของ ถ้าแค่กลับมาเอาของก็ดีผมจะได้มีข้ออ้างพาน้องไปส่งแล้วก็ไปเจอปังด้วย

"ปังบอกว่าไม่เป็นไรมากแล้ว แล้วก็กลัวน้องจะติดไข้ก็เลยให้กลับมาดีกว่า" อดครับ

"อ๋อ" ผมพยักหน้ารับไป ส่วนไลลาก็เดินเข้าห้องไป

"แหนะ เป็นห่วงน้องขนมปังเหรอมึงอะ นี่ที่เร่งๆกูเพราะเเบบนี้เหรอวะเนี่ย" เสียงของไอ่เจพูดขึ้น

"รีบๆทำงานไปเถอะมึงอะ" จริงๆงานมันควรเสร็จนานละแต่ไอ่นี่มัวแต่เล่นไง สรุปวันนี้ผมเลยไม่ได้ไปหาปังเลยเนี่ย ผมแค่รู้สึกผิดที่อาจจะเป็นต้นเหตุทำให้เธอไม่สบายแค่นัั้นแหละ ไม่ได้เป็นห่วงอะไรทั้งนั้น (มั้ง)

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น