สิริณ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 332

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2562 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6
แบบอักษร

หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จตอนเกือบสิบนาฬิกา รถโค้ชก็พาคณะทัวร์ขึ้นทางหลวงใช้เวลาสามชั่วโมงเดินทางสู่หังโจว เมืองที่มาร์โคโปโลนักสำรวจชาวอิตาลียกย่องให้เป็นสถานที่สวยงามที่สุดบนพื้นโลก หัวหน้าทัวร์ชาวจีนเล่าเกร็ดเล็กน้อยเป็นการเรียกน้ำย่อยก่อนไปถึงสถานที่จริงให้ลูกทัวร์ฟังว่า

“บ้านผมอยู่หังโจวครับ เมื่อวานที่โน่นหิมะตกหนักมาก เมื่อเช้าตอนนั่งรถมารับทัวร์ที่เซี่ยงไฮ้ หิมะเริ่มละลายแล้ว อู้ย...” ดวงหน้าขาวสะอ้านทำท่าสูดปาก “หนาวสุด ๆ เลย เมื่อกี้ตอนลงไปกินข้าว ถ้าใครรู้สึกว่ายังหนาวอยู่ รีบเตรียมเสื้อเพิ่มเลยนะครับ ที่หังโจวหนาวกว่าเซี่ยงไฮ้เยอะ ไม่อย่างนั้นเกิดป่วยตั้งแต่วันแรกเดี๋ยวจะเที่ยวไม่สนุก”

จุดหมายแรกที่สินพานักท่องเที่ยวไปชมหลังจากรับประทานอาหารกลางวันคือทะเลสาบซีหูแห่งเมืองหังโจว ซึ่งโด่งดังที่สุดในบรรดาทะเลสาบซีหูสามแห่งในประเทศจีน จนถึงกับได้รับการขนานนามว่าเป็นสวรรค์บนดิน

เมื่อรถโค้ชจอดสนิท ชนวีร์ลงจากรถมายืนข้างประตูส่งมือให้เหล่าผู้อาวุโสในคณะเกาะเป็นหลักด้วยความเต็มใจเพราะบันไดรถค่อนข้างสูงและชัน ชายหนุ่มบริการทุกคนด้วยความราบรื่น จนเห็นร่างผอมบางที่กำลังจะก้าวลงจากรถเป็นคนสุดท้าย ชายหนุ่มจึงยื่นมือออกไปตรงหน้าหญิงสาว...วัดใจกัน

รินรดามองมือขาวสะอาดนั้น ก่อนเลื่อนสายตาไล่ไปหยุดที่ใบหน้าเจ้าของนิ่ง ๆ

“ส่งมือมาสิ ผมช่วย เกิดพลัดตกลงมาเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปไม่รู้ด้วยนา” จอมกวนประสาทยังไงก็เป็นคนกวนประสาทวันยังค่ำ !

คำพูดของเขาทำให้รินรดาอยากเอามือขยี้ใบหน้าแสนทะเล้นนั้นให้สาแก่ใจเหลือเกิน กวนประสาทชะมัด บันไดรถเตี้ยแค่นี้ ใครจะบ้าตกลงไปยะ !

“ขอบคุณ แต่ฉันดูแลตัวเองได้” หญิงสาวเกาะราวพยุงตัวเองลงจากรถด้วยความระมัดระวังมากกว่าปกติ เพื่อให้มั่นใจว่าเธอจะไม่พลาดพลั้งร่วงลงไปให้หมอนั่นหัวเราะเยาะ แล้วจึงเชิดหน้าผ่านเขาไปโดยไม่แยแสความช่วยเหลือที่อีกฝ่ายหยิบยื่นให้แม้แต่น้อย !

เพราะคำพูดของนายแท้ ๆ ที่ทำให้ฉันพลอยประสาทกินไปด้วย โอย...ฟังแล้วอยากกรี๊ด !

ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งหัวเสีย หงุดหงิดประหนึ่งคนโดนของ ทั้งที่ปกติแล้วเธอไม่เคยมีปัญหาในการจัดการกับอีคิวของตัวเองเลยสักครั้ง แต่ทำไมพอได้ยินแค่คำพูดยั่วเย้าจากเขานิดหน่อย เธอถึงปรี๊ดแตกง่ายดายนักก็ไม่รู้

เหมือนบางอย่างในตัวผู้ชายคนนี้ทำให้เธอนึกหวั่น อาจเป็นเพราะประกายวูบไหวในดวงตาแพรวพราวคู่นั้น ไม่ก็ท่าทีก้อร่อก้อติกที่ส่อนัยว่าเขามีจุดมุ่งหมายอย่างไร หรือไม่ก็คงเป็นน้ำเสียงกับคำพูดยั่วเย้าที่ทำให้เธอเกือบยิ้มทุกครั้งที่ได้ยิน

จะบอกใครได้ไงว่าเธอต้องฝืนใจกลั้นยิ้มขนาดไหนเวลาได้ยินเสียงเขา ผู้ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกคล้ายยามได้ยินเสียงของผู้ชายในความฝันคนนั้น !

รินรดาขบริมฝีปากเบา ค่อนข้างแน่ใจว่าตัวเองกำลังกลัว การมีเขาอยู่ไม่ห่างทำให้เธอพรั่นใจอย่างไม่มีเหตุผล ที่ผ่านมาไม่มีอะไรทำให้ผู้หญิงที่แสนมั่นใจในตัวเองเช่นเธอเกลียดมากเท่ากับความรู้สึกที่ว่าเธอกำลังจะสูญเสียการควบคุมตัวเองไปในไม่ช้า

วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือต้องตัดไฟแต่ต้นลม

เธอก็แค่ต้องคอยผลักไสเขาออกไปห่าง ๆ เอาสักหมื่นลี้พันไมล์ก็คงพอมั้ง !

.


บรรดาพฤกษานานาพรรณบริเวณทะเลสาบซีหู มีเพียงกิ่งก้านแห้งแล้งจากการทิ้งใบตามฤดูกาล คงเหลือเพียงต้นหลิวรายรอบทะเลสาบที่ยังคงยืนต้นโรยกิ่งเล่นล้อสายลมพัดจัดแห่งเหมันตฤดู หิมะที่กำลังละลายยิ่งลดอุณหภูมิให้ต่ำลงรวดเร็ว จนรินรดาซึ่งกำลังถ่ายภาพท่ามกลางม่านหมอกถึงกับห่อไหล่ ขนาดเธอสวมเสื้อแขนยาวถึงสามชั้นแล้ว แต่ผิวเนื้อข้างใต้กลับเย็นเฉียบจนแทบไร้ความรู้สึก หญิงสาวหยิบแจ๊คเก็ตเนื้อบางอีกตัวออกจากกระเป๋าเป้มาสวมทับเสื้อสเวตเตอร์ แล้วรูดซิบขึ้นปิดจนชิดคอ แต่ก็มิอาจต้านทานลมหนาวที่ถาโถมเข้ามาได้

ชนวีร์ลอบมองเธออยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นหญิงสาวหยิบเสื้อออกมาสวมเพิ่มก็รู้ว่าอากาศคงหนาวเกินไปสำหรับเรือนร่างผอมบอบบางเช่นนั้น ท่าทางที่เธอเดินก้าวยาว ๆ เพื่อให้ร่างกายใช้พลังงานมากกว่าปกติ ทำให้เดาได้ว่าเธอรู้วิธีต่อสู้กับความเหน็บหนาวเบื้องต้นเป็นอย่างดี

ชายหนุ่มไม่หยุดไตร่ตรองด้วยซ้ำตอนที่ปลดผ้าพันคอขนสัตว์ของตนออกและตรงเข้าไปหาผู้หญิงร่างบางคนนั้น เขาหมกมุ่นเคร่งเครียดกับการงานจนเกือบลืมไปแล้วว่าในอดีตตัวเองเคยเป็นคนขี้เล่น สนุกสนานอารมณ์ดี กระทั่งเจอผู้หญิงคนนี้ เธอทำให้เขาสนุกกับการได้แหย่เย้าให้เธอเต้นหรับ ๆ เป็นเด็กหญิงถูกขัดใจ ยิ่งรอยวิบวับในดวงตาคู่นั้น เห็นแล้วก็อยากเห็นอีก...บ่อย ๆ

ชนวีร์ยอมรับหน้าชื่นว่าเขา...เจตนาแกล้งเธอ !

จังหวะที่รินรดากดชัตเตอร์ จึงเป็นเวลาเดียวกับที่ผู้ชายคนหนึ่งก้าวเข้าไปอยู่หน้าเลนส์พอดี

หญิงสาวลดกล้องลง ชักสีหน้ามองคนกวนประสาทที่เธอเพิ่งมีรูปเขาอยู่ในกล้องอย่างไม่เต็มใจด้วยความหัวเสีย

“ไม่เห็นหรือไง ว่าฉันกำลังถ่ายรูปอยู่น่ะ”

“เห็น! ผมรู้น่าว่าคุณอยากถ่ายรูปผม แต่ไม่กล้าขอ ก็เลยเสนอตัวมาเป็นแบบให้ฟรี ๆ ไง”

“ฉันจะอยากได้รูปคุณไปทำไมไม่ทราบ”

“อ้าว...ก็เผื่อว่าจะเอาไปนั่งมอง นอนดูให้หายคิดถึงไงละ” ชนวีร์ยิ้มแป้น เบิกบานใจยิ่งขึ้นเมื่อเห็นเธอตั้งท่าวี้ดบึ้ม เขารีบยื่นผ้าพันคอในมือไปหน้าเธอ เปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเอาอกเอาใจ “เสื้อคุณบางนิดเดียวเอง เอานี่ไปพันคอเพิ่มไว้หน่อยดีกว่า”

รินรดาเกือบแผดเสียงใส่เขาแล้ว แต่ผ้าพันคอที่แกว่งอยู่ตรงหน้าห้ามเธอไว้ก่อน

อากาศหนาวเย็นจับใจ กอปรกับเนื้อตัวที่สั่นสะท้าน ทำให้หญิงสาวร่ำ ๆ อยากยื่นมือไปรับผ้าพันคอใจจะขาด แต่ความทะนงตัวและอยาก ‘เอาคืน’ ที่อีกฝ่ายวุ่นวายคอยแหย่ยั่วกวนประสาทเธอตลอด ทำให้รินรดาเหลือบมองเสื้อกันหนาวเนื้อหนาที่ชายหนุ่มสวมอยู่ ก่อนเลื่อนสายตาไปยังผ้าพันคอในมือเขา จงใจตั้งคำถามหวังให้เขาหน้าหงาย

“แค่ผ้าพันคอมันจะไปอุ่นได้ไง ถ้าเปลี่ยนเป็นเสื้อโค้ตของคุณยังจะเข้าท่ากว่าตั้งเยอะ” หญิงสาวลอยหน้ายิ้มเยาะสะใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายชะงัก

กะล่อนอย่างนายต้องเจอแบบนี้ ดูซิว่ายังจะกล้ามาเซ้าซี้ให้รำคาญใจอีกหรือเปล่า

รินรดามั่นใจว่าเจอคำขอเกินกว่าเหตุเช่นนี้ เขาต้องเผ่นแน่บ และไม่มาวุ่นวายกับเธออีกแน่นอน

“เห็นไหม พอฉันบอกว่าต้องการอะไร คุณก็ให้ฉันไม่ได้อยู่ดี แล้วอย่างนี้จะมาเสนอความช่วยเหลือเพื่ออะไรคะ” หญิงสาวส่ายศีรษะระอา “คุณก็เห็นแล้ว ว่าฉันเป็นผู้หญิงช่างเรียกร้องขนาดไหน เพราะฉะนั้นก็ช่วยไปอยู่ให้ห่าง ๆ ฉันไว้ดีกว่า” สาวแสบเลิกคิ้วยั่วเย้า ก่อนหมุนกายจากไปด้วยท่าทีอิ่มเอมที่ตอกหน้าเขาสำเร็จ

เพลย์บอยหนุ่มอึ้ง จากที่คาดว่าเธอคงเล่นตัวนิดหน่อย แล้วยอมรับผ้าพันคอไปแต่โดยดี ทว่าผู้หญิงคนนี้กลับประกาศตัวว่าเป็นคนช่างเรียกร้อง แถมยังออกปากขอ...อย่างที่เขาคิดไม่ตกว่าจะรับมือยังไงด้วย !

ชนวีร์แลตามแผ่นหลังของเธอไปเงียบ ๆ สายลมพัดโปรยทำให้เรือนผมที่เรี่ยระต้นคอของหญิงสาวปลิวไสว ชั่ววินาทีนั้นเหตุการณ์ตรงหน้ากลับดูคุ้นตาอย่างประหลาด

ชายหนุ่มสะบัดหน้าโดยแรง และตระหนักถึงสาเหตุแห่งความคุ้นเคยนั้นในทันที

เขาเคยฝันถึงเหตุการณ์นี้มาก่อน !

ในความฝันนั้น กิ่งหลิวริมทะเลสาบไหวลู่ลม แผ่นน้ำนิ่งราวกระจกใส เกาะแก่งไกลตาที่อยู่เบื้องหลังช่วยขับเงาของสตรีผู้หนึ่งให้โลดจากพื้นหลังชัดตายิ่งขึ้น

ชายหนุ่มกะพริบตาถี่เรียกสติ พลางเหลียวมองรอบกายให้แน่ใจว่าไม่ได้กำลังฝัน เขาหันกลับไปมองตามเรือนร่างผอมเพรียวของรินรดาที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป

ชนวีร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น

ใช่แน่ ! เขาเคยฝันถึงทะเลสาบซีหู และในฝันนั้นก็มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งเช่นกัน หน้าตาเธอเป็นยังไงเขาไม่รู้ แต่ดูจากเงาร่างทางด้านหลังแล้ว...รินรดากับสตรีในความฝันผู้นั้นช่างเหมือนกันราวกับแกะ !

แม้เป็นเพียงข้อสรุปเลื่อนลอย ทว่ากลับส่งให้ความปีติซ่านขึ้นในหัวใจชายหนุ่มอย่างประหลาด แต่เพียงวูบเดียวสมองส่วนเหตุผลก็โต้แย้งทันควัน

รินรดาอาจแค่บังเอิญรูปร่างคล้ายคลึงกับคนที่เขาฝันถึงก็ได้ !

ชนวีร์ยิ้มหมายมาดกับตนเอง ไม่ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะเกิดขึ้นด้วยเหตุผลหรือหัวใจ เขาพบว่าตัวเองมีข้ออ้างเข้าไปพัวพันกับสตรีผู้นั้นได้แนบเนียนทั้งสิ้น !

ถ้าเธอเป็นผู้หญิงในฝันจริง เขาควรต้องใกล้ชิดกับเธอให้มากยิ่งขึ้น แล้วก็หมั่นทำคะแนนเข้าไว้ ไม่ช้าไม่นาน...ภาพฝันจะได้เป็นจริงเสียที

แต่ถ้ามันเป็นแค่ความบังเอิญและรินรดาไม่ใช่เธอคนนั้น อย่างน้อยผู้หญิงที่น่าสนใจขนาดนี้ก็คงจะช่วยให้แปดวันในเมืองจีนของเขาไม่เลวร้ายจนเกินไปนัก

ชนวีร์ถอดเสื้อกันหนาววิ่งไปดักหน้าหญิงสาวไว้ก่อนเธอจะไปรวมกลุ่มกับคนอื่น

และเพราะฉายาคาสโนว่าไม่ใช่ได้มาจากโชคช่วย ชายหนุ่มจึงได้ยินตัวเองพูดกับแม่สาวจอมวีนด้วยน้ำเสียงยียวน

“เผื่อคุณไม่รู้นะ ว่าผมน่ะมันคนใจอ่อน ยิ่งกับผู้หญิงน่ารัก ๆ ด้วยแล้ว เรียกร้องมาเถอะ ผมให้ได้ทั้งนั้นแหละ” เขายัดเสื้อใส่อ้อมแขนรินรดา เสริมด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ใส่แล้วนึกถึงไออุ่นจากเจ้าของเสื้อบ้างนะครับ เผื่อมันจะทำให้คุณรู้สึก ‘อุ่น’ ยิ่งขึ้น” ชายหนุ่มเน้นเสียงหนักท้ายประโยค

รินรดาหน้าร้อนผ่าว รับรู้ถึงนัยที่แฝงอยู่ในคำพูดของเขา ทว่าขืนตอบโต้ก็รังแต่จะเข้าเนื้อ เธอจึงนิ่งเสีย ดวงตาเรียวคมปราดมองเสื้อคอเต่าสีน้ำตาลไหม้กับผ้าพันคอเนื้อหนาที่ผู้ชายตรงหน้าพาดไว้บนบ่าหลวม ๆ ทั้งที่ใจอดรู้สึกเป็นห่วงนิด ๆ แต่น้ำคำเกี้ยวพายอกย้อนนั้นก็น่าโมโหไม่น้อย กอปรกับเธอไม่ต้องการเสียหน้าให้เขาหยามว่า ‘ไม่แน่จริง’ หญิงสาวจึงพยายามปัดความรู้สึกผิดออกจากใจ

อยากหนาวตายก็ช่าง ปัญหาของนายไม่ใช่ธุระของฉันอยู่แล้ว

รินรดาขึงหน้าเรียบเฉยเอ่ยคำขอบคุณ แล้วหมุนตัวเดินห่างออกมา หัวสมองยังตื้อ คิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรกับ ‘เสื้อ’ เจ้าปัญหาในอ้อมแขนดี

เรื่องอะไรเธอต้องเชื่อฟังเขา เขาไม่ใช่คนที่เธอต้องคอยรับคำสั่งเสียหน่อย*! ยังคำยั่วเย้าพวกนั้นอีก แฝงนัยชวนคิดเสียขนาดนั้น ใครยอมใส่เสื้ออย่างที่เขาบอกก็บ้าแล้ว !*

กระนั้นโค้ตของชนวีร์ที่เธอเพียงแค่กอดกระชับไว้ในอ้อมแขนก็ช่วยบรรเทาความเย็นยะเยือกให้หญิงสาวได้พอสมควร รินรดาไม่กล้าถามตัวเองด้วยซ้ำว่าการที่ความหนาวเหน็บพวกนั้นบางเบาลง เป็นเพราะความหนาของเสื้อในอ้อมแขน หรือเพราะอุ่นไอที่เจ้าของเสื้อทิ้งค้างไว้กันแน่ !

.


ภูมิเฝ้าสังเกตพี่ชายตั้งแต่ตอนที่เขาแยกไปถ่ายรูปคนเดียวแล้ว ยิ่งเมื่อชนวีร์เมียงมองไปทางผู้หญิงร่างเพรียวผู้นั้นบ่อย ๆ ความสงสัยที่ก่อตัวอยู่ในใจก็เริ่มแจ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ

สมมติฐานของเขาได้รับการยืนยันเมื่อเห็นพี่ชายถอดเสื้อกันหนาวส่งให้รินรดา แต่ดูจากไกล ๆ ก็พอเดาได้ว่าเธอคงไม่เล่นด้วย เพราะลักษณาการที่หญิงสาว ‘หอบ’ เสื้อกันหนาวไว้นั้น ดูราวกับว่าเธอกำลังแบกรับ ‘ภาระใหญ่หลวง’ มิใช่ ได้รับ ‘ความช่วยเหลือ’ ดังที่ชนวีร์ตั้งใจให้เป็น

ครั้นเห็นพี่ชายเตร่ไปมา เก็กท่าเหมือนไม่หนาว ผู้เป็นน้องก็อดหมั่นไส้ไม่ได้

มาเที่ยวแปดวัน พี่วีร์ยังไม่วายหว่านเสน่ห์ ใจคอจะทำสถิติลงกินเนสส์บุ๊กหรือไง

แพรพลอยเห็นพี่ชายสามีสวมเพียงเสื้อแขนยาวคอเต่าสีเข้ม จึงค้นกระเป๋าสะพายหยิบเสื้อยืดอีกตัวออกมาส่งให้สามี

“พลอยเตรียมเสื้อมาเผื่อให้คุณภูมิอีกตัวนึง เอาให้พี่วีร์ยืมใส่ก่อนดีไหมคะ”

ภูมิรับเสื้อจากมือภรรยา “โอ้โห...คุณแม่บ้านของกระผม ช่างรอบคอบเสียนี่กระไร” เขาแซวด้วยถ้อยคำโบราณ แต่ฟังได้ชัดว่าชื่นชมกับความละเอียดลออของเธอ

แพรพลอยขำวาจาของสามี เธอรุนหลังเขาให้เดินไปหาชนวีร์ พร้อมกับตอบโต้ด้วยสำบัดสำนวนเยี่ยงคนที่ ‘เท่าทันกัน’

“อย่ามัวแต่แซวอิฉันเลยเจ้าค่ะ รีบไปช่วยพี่ชายคุณหลวงก่อนดีกว่า มิเช่นนั้นมีหวังคุณพี่ท่านคงจะกลายเป็นน้ำแข็งเมืองสิงคโปร์(**) [1]อยู่ที่หังโจวนี่แน่”


(**) น้ำแข็งเริ่มเป็นที่รู้จักในสยาม ช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถูกส่งลงเรือมาจากสิงคโปร์ จึงเรียกกันว่าน้ำแข็งสิงคโปร์

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

sds

ภาพรักในฝัน เคยตีพิมพ์สองครั้งกับ สำนักพิมพ์อรุณ

ตอนนี้สิริณนำมาจัดทำเป็นฉบับอีบุ๊ก

หยิบมาโพสต์ให้ทดลองอ่านก่อนตัดสินใจซื้อค่ะ

สิริณจะลงให้อ่านจนจบ แล้วลบครึ่งเล่มนะคะ

.

ภาพรักในฝัน ราคา 219 บาท

mebmarket >> http://bit.ly/2U5XWXu

ookbee >> http://bit.ly/2YTz2Oh

Hytexts >> http://bit.ly/2I59t7z

.

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่ไม่ถึงสิบเล่ม

สามารถสอบถามได้ที่ m.me/SirinFC 

หน้าปกฉบับตีพิมพ์ค่ะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น