marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2563 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

( อี๋ หย่งสือ )

“ทำอะไรอยู่นะลิต้า” ฉันนั่งก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่เงยน้าขึ้นมองคนมาใหม่ที่ตอนนี้สีหน้าเขาค่อนข้างจะเอาเรื่องนิดหน่อย

“ทำงานค่ะมีธุระอะไรหรือเปล่าค่ะ” ปกติฉันคงไม่ตอบเขาหรอกก็เขามันคนขี้โกหก!!! ไหนบอกว่าฉันเป็นคนแรกที่พามาอย่างนู้นอย่างนี้ที่แท้ก็ตอแหล!!!

“ถามหน่อยสิ” ฉันมองหน้าเขาเป็นเชิงว่าอะไรไม่ยอมถามออกไป

“เธอแอบดูกล่องที่ห้องแต่งตัวงั้นเหรอ” อ้อ!!! ที่แท้ก็หวงของมากจนต้องมาถามงั้นสิคงจะชอบผู้หญิงคนนั้นมากสินะถึงหวงขนาดนี้ให้ตายเถอะ

“เปล่า”

“ถ้างั้นแล้วรูปมันหล่นลงมาที่พื้นได้ไงเธอแอบดูใช่ไหม” เขาก็ไม่ได้โง่นะแล้วจะมาถามฉันทำไม

“ไม่รู้สิ” ใครจะยอมรับง่ายๆ

“ที่ทำปึงปังแบบนี้เพราะเห็นของพวกนั้นใช่ไหม” ฉันไม่ใช่คนที่ชอบยึดติดกับอดีตเท่าไหร่หรอกนะแต่ที่ฉันเป็นแบบนี้เพราะเขาโกหกฉันว่าพาฉันมาที่นี่คนแรกไงละ!!! ไม่รู้ว่าตอนที่เอากับฉันอยู่คงยังคิดถึงผู้หญิงคนนั้นอยู่ละมั้ง!!! ถึงฉันจะมาอยู่ในสถานะอีหนูก็เถอะฉันก็มีหัวใจนะคนที่นอนกอดนอกฟัดกันทุกวันจะไม่ให้คิดด้วยได้ไงละ!!!

“นี่!!! ลิต้าเป็นอะไรร้องไห้ทำไม” เอ๊ะ!! นี่ฉันร้องไห้อีกแล้วเหรอ...

“เปล่าค่ะ...พูดจบแล้วใช่ไหมออกไปได้แล้วฉันต้องการสมาธิทำงาน” ฉันรีบเช็ดน้ำตาออกจากแก้มเบาๆก่อนจะรีบก้มหน้าทำงานต่อไม่อยากคิดถึงเรื่องของคนขี้โกหกอีกแล้ว

“ไม่!! วันนี้ไม่ให้ทำ!! ฉันจะพาเธอไปที่หนึ่ง” เขาพูดพร้อมกับดึงตัวฉันลุกขึ้นไปตามแรงของเขาจะสะบัดแขนออกก็ไม่ได้แรงเขาเยอะไปก็เลยต้องลุกขึ้นตามเขาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้...

“จะไปไหนค่ะ” ในเมื่อต้องไปกับเขาจริงๆฉันก็ต้องถามเขาให้แน่ใจว่าจะไปไหน

“แล้วจะรู้เอง” ดีไม่บอกจ้า!!!! ให้มันได้อย่างนี้สิ!!!

“อ้าววว!!! ไปไหนกันเหรอไปด้วยสิ” แต่แล้วจู่ๆแอลฟ่าที่มาจากไหนก็ไม่รู้พูดดักขึ้นฉันหันไปยิ้มอย่างดีใจใส่เขาทันทีแต่สายตาคมกริบของคนข้างๆก็ทำให้ต้องหุบยิ้ม

“แกไม่กลับบ้านแกหรือไงไอ้แอลแกจะมาอยู่ที่นี่ถาวรหรือไง”

“ได้เหรอฉันกำลังคิดแบบนั้นพอดี”

“ได้สิแกย้ายมาเลยเดี๋ยวฉันจะไปอยู่บ้านแกแทน”

“แกไปที่ไหนที่มีลิต้าฉันไปด้วย” คำพูดของหมอนี่ตรงดีชะมัด

“ไม่ได้!! อย่ามาใกล้เธอนี่ฉันยังไม่คิดบัญชีกับแกเรื่องที่แกอุ้มเธอเลยนะ” เขาพูดพร้อมกับชี้หน้าแอลส่วนแอลก็ทำลอยหน้าลอยตาเหมือนไม่รู้อะไร...

“หึงเหรอ...” คำถามของแอลทำให้คนข้างๆฉันดูลุกลี้ลุกลน

“ไม่ได้หึง!!! แค่ไม่ชอบอย่ามาแตะต้องเธอ” นั้นเขาก็เรียกว่าหึงนิ

“แกหึง” ใช่เขาหึง!! ขอคิดเข้าข้างตัวเองหน่อยเถอะนะฉันก็สวยนะย่ะ!!!

“ไม่ใช่!!”

“แกหึง!!!

“ไม่”

“ถ้างั้นปล่อยเธอวันนี้ฉันจะพาเธอไปเดท” คำพูดของแอลทำให้เชาบีบแขนฉันแรงขึ้นกว่าเดิมโอ๊ยนี่ขนาดไม่หึงนะถ้าเขาหึงจะขนาดไหนว่ะ!!!!

“ไม่ได้!!! เธอไปไหนไม่ได้แกก็รู้ว่าเธอเจอกับอะไร” นั่นสินะฉันลืมไปเลยว่าตัวเองโดนไล่ล่าอยู่

“แล้วแกจะพาเธอไปไหนละแกไม่กลัวเธอโดนลอบสังหารหรือไง” ใช่แล้วเขาจะพาฉันไปไหนกันละ

“ฉันไม่เหมือนแก...ไปไหนก็ไปเลยวุ่นวาย” พูดจบเขาก็ดึงแขนฉันตามไปเดินหนีแอลฟ่าเหมือนจะตัดความรำคาญไปแต่แอลก็เดินตามมาอย่างยิ้มๆแถมยังผิวปากอีกด้วย....

“ไอ้แอลตามมาไมว่ะ” คุณแม็กทนไม่ไหวหันไปต่อว่าแอล

“อ้อ!! แกบอกว่าจะไปไหนก็ไปฉันเลยจะไปกับแกไงจบมั้ยเดินได้แล้วฉันไม่อยากเถียงกับแกมากเมื่อยปากว่ะ” ทำไมฉันต้องมาอยู่ตรงกลางระหว่างพี่น้องคู่นี้ด้วยเนี่ย!!!!

“ไอ้นี่!! หยุดเลยนะไอ้แอล” เหมือนแอลจะไม่ฟังแล้วหมอนั่นรีบเดินนำไปที่รถอย่างไม่สนใจส่วนคนเป็นพี่ก็ยืนกัดฟันอยู่ข้างๆฉันอย่างเลือดขึ้นหน้าแต่ก็จำยอมเดินตามน้องชายของตัวเองไป

พอมาถึงรถเราทั้งสามคนก็ขึ้นรถไม่นานรถก็แล่นออกไปจากบ้านเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่เร็วไม่ช้าเท่าไหร่แต่ฉันกับแอลก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าเขาจะพาเราไปที่ไหน เวลาผ่านไปเกือบสี่สิบนาทีรถแล่นเข้าไปที่สุสานแห่งหนึ่งนอกเมืองพอเข้ามาถึงที่นี่รถก็ค่อยๆจอดลงอย่างช้าๆฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจว่ามาทำไมแต่แอลฟ่าก็หน้าเปลี่ยนสีแล้ว...

“ทำไม..แกมาวันนี้” แอลฟ่าถามเขาขึ้นทำให้ฉันต้องอยากรู้ไปด้วยจริงๆว่าพวกเขามาหาใคร

“วันนี้เป็นวันครบรอบวันที่เธอจากไปแกลืมแล้วเหรอ” ครบรอบวันจากไป??? ใคร??

“จริงๆด้วย!!” แอลฟ่าทำท่าเหมือนคิดออกก่อนจะขยี้หัวตัวเองเบาๆเล็กน้อย

“ไปกันเถอะ” แต่คุณแม็กก็ชวนเราลงจากรถส่วนคุณแจอันก็ไปที่หลังรถเอาดอกไม้ช่อใหญ่มาให้เขาพร้อมกับแอลฟ่าฉันไม่เข้าใจว่าพวกเขาจะมาหาใคร!!!

คุณแม็กเดินนำออกไปฉันมองตามแผ่นหลังของเขาตอนนี้สีหน้าของเขามันดูหม่นๆลงยังไงก็ไม่รู้ส่วนเดินอยู่ข้างๆแอลฟ่าก็เลยตัดสินใจถามขึ้น

“เรามาหาใครเหรอแอล” แอลหันมามองฉันพร้อมกับแววตาที่หลุบต่ำลง

“เดี๋ยวเธอก็รู้...รีบไปกันเถอะ” สองพี่น้องนี่เป็นอะไรกันนะ

พวกเราเดินมาไม่ไกลเท่าไหร่คุณแม็กก็หยุดอยู่ป้ายหลุมศพหนึ่งฉันเดินน้ำเขาไปติดๆก็ต้องอ่านชื่อเพราะฉันอยากรู้ว่่าใคร...

‘คิม ฮเยริน 1990-2015’

คิมฮเยริน งั้นเหรอใครกันนะที่ทำให้สองแฝดนี่หน้าหม่นได้ขนาดนี้เธอจากไปสี่ปีก่อนนิ...ถ้าจะนับตามอายุก็พึ่งยี่สิบเก้าเองอายุยังน้อยด้วย...

“เยรินคือผู้หญิงในภาพที่เธอเห็น” จู่ๆคุณแม็กก็พูดขึ้นหลังจากที่แอลเดินไปห้องน้ำ

“ผู้หญิงคนนั้นงั้นเหรอ” ฉันพึมพำออกมาอย่างแผ่วเบาผู้หญิงที่ฉันเห็นในรูปถ่ายที่เขาเก็บไว้ตอนนี้ฉันอยู่ตรงหน้าเธอแล้วสินะ...นี่ฉันอิจฉาคนตายหรือไงกันนะทำไมเขาถึงมาหาเธอทุกๆปีละเขาคงผูกพันกับเธอมากสินะแล้วเขาพาฉันมาที่นี่ทำไมนี่เขาอยากให้ฉันรู้จักสถานะของตัวเองมากขึ้นสินะถึงทำแบบนี้!! นี่ฉันเป็นบ้าอะไรทำไมคิดเรื่องมากมายขนาดนี้!!!

“ที่ฉันมาหาเธอทุกปีเพราะฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอเสียชีวิต” เหมือนเขาจะอ่านในใจฉันได้นะ

“แล้วไงต่อ” นี่ฉันต้องถามนะก็คนมันอยากรู้!!!

“เธอก็รู้ว่าฉันเป็นมาเฟียการมีผู้หญิงสักคนข้างกายนั้นมันเป็นจุดอ่อนของฉันตั้งแต่เสียเยรินไปฉันก็ไม่คิดจะมีใครจนวันที่เธอเดินเข้ามาใจชีวิตของฉันอีกครั้ง...” เขาพูดถึงผู้หญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมากนี่ฉันกำลังอิจเธอคนนั้นมากจริงๆ

“พาฉันมาทำไม” เขาจะพาฉันมาตอกย้ำสถานะของตัวเองสินะ

“เพราะเธอทำหน้าปึงปังใส่ฉันแถมไม่ยอมคุยกับฉันด้วยเลยจะพามาดูว่าคนที่เธอกำลังหึงนะเขาจากไปแล้ว...ที่ฉันเก็บของพวกนั้นไว้เพราะนั้นมันเป็นความทรงจำชิ้นสุดท้ายของเยริน” นี่เขากำลังจะบอกรักฉันหรือเปล่านะนี่มันกำลังทำให้ฉันเขินนะ

“ล่ะ..แล้วไงต่อ”

“ฉันแค่อยากบอกเธอไว้ไม่อยากให้เข้าใจผิด...ก็แค่นั้น” หือ...ไม่เห็นมีคำบอกรักเลยฉันหวังสูงไปป่ะเนี่ย!!!

“ค่ะ”

“วันนี้อยากไปไหนมั้ยเดี๋ยวพาไป” จู่ๆเขาก็เปลี่ยนเรื่องไปเฉยเลยแต่ว่าเขาจะพาฉันไปเที่ยวงั้นเหรอนั้นหมายความว่าเราเดทกันใช่ป่ะเนี่ย!!! อร้ายยยยไปไหนดีนะ

“อื้อออ...ฉัน...”

“ไปไหนละบอกมาสิเดี๋ยวไอ้แอลมา” เอ๊ะนี่เขาคิดจะทิ้งแอลไว้ที่นี่งั้นเหรอแล้วเราจะได้ไปกันสองคนใช่ไหมนี่มันก้าวแรก!!! ก้าวแรกที่เขาอยากพาฉันไปเดท!!!!

“ไปทะเลค่ะ!!!” นี่เขาจะคิดว่าฉันอ่อยหรือเปล่านะที่บอกว่าอยากไปทะเลแต่มันคิดไม่ออกนิ

“งั้นไปกัน” เขารีบจับมือฉันพาเดินไปที่รถทันทีพูดจบแถมยังรีบสั่งให้แจอันขับรถออกไปด้วยความเร็วอีกด้วยเพราะกลัวน้องชายตามทันแต่ตอนนี้ในหัวสมองฉันไม่มีเรื่องอะไรแล้วมีแค่ฉันกับเขาและทะเลที่สวยงามรอเราสองคนอยู่จากที่กังวลเรื่องนั้นก็หายไปทันทีเพราะเธอก็ตายไปแล้วฉันจะไปคิดมากทำไมเนอะ!!

‘ทะเล~~~ ทะเล~~~~ สองเราอร้ายยยเขินนนน’

Alfha

“เอ๊ะ!! ทำไมรถไม่อยู่นะ” หลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จผมก็เดินออกมาที่รถแต่!!!! ไม่มีรถไม่มีสองคนนั้นไม่มีบอดี้การ์ดไม่มีอะไรทั้งนั้นมีแค่ป้อมยามกับลุงที่นั่งอยู่ทางเข้าแล้วก็แม่บ้านในตึก...

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!!!!!” ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาไอ้แม็กอยู่นานสองนานกว่ามันจะยอมรับสาย!!!

“ไอ้แม็ก!!! แกทำแบบนี้อีกแล้วนะ!!!”

‘ฮ่าๆโทษที่ว่ะน้องชายพอดีฉันติดธุระด่วนแกกลับเองนะโชคดี’ มันรับสายไม่ถึงนาทีก็วางไปทิ้งผมไว้กับความโกรธแค้น!!!!

“ไอ้พี่เลวววววววว!!!!!!! แกทิ้งฉันได้ไงงงงงง!!!!!” ผมยืนตะโกนอยู่คนเดียวจนทุกคนในแถวนั้นเริ่มหันมามองผมราวกับว่าผมเป็นคนบ้าจนผมนึกขึ้นได้ว่าผมอยู่ที่ไหน...

“ขอโทษครับ..แฮะๆ..พอดีผมซ้อมบทละครอยู่ขอโทษด้วยนะครับที่ส่งเสียงรบกวน”

เอาละจะยังไงต่อละฮ่าๆทุกอย่างเริ่มวุ่นวายกว่าเดิมแล้วนะแต่เขาไปเดทกันจริงๆใช่ไหมอิอิอิ

ความคิดเห็น