Atotae
Instagram-icon

อรุณสวัสดิ์ทุกท่านที่หลงเข้ามานะฮะ แล้วก็ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนผมล่วงหน้านะขอรับ ^^

ตอนที่ 13 : ผมยอมเสี่ยง เพื่ออนาคต

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 : ผมยอมเสี่ยง เพื่ออนาคต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 65

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2562 23:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 : ผมยอมเสี่ยง เพื่ออนาคต
แบบอักษร

ในเช้าของวันถัดมา เต๋อตื่นขึ้นมาด้วยความประหลาดใจสุดขีด อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อเขาได้รับข้อความจากเจนจิรา ส่งมาในหน้าโซเชี่ยลส่วนตัว

เต๋อรีบเปิดดูอย่างเร่งด่วนด้วยความดีใจ แต่ยังไม่ทันไรเขาก็ต้องกลับมาหมดแรงอีกครั้ง เมื่อข้อความที่เจนส่งมา เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด ที่ออกข่าวเมื่อคืนว่ามีเหตุยิ่งกัน โดยในภาพนั้นมีรูปเต๋อที่กำลังนอนหมอบหลบกระสุนติดมาด้วย

“คนในรูปนั่นใช่เต๋อป่าว?” คำถามที่เจนพิมพ์เข้ามาหาเขาหลังจากส่งภาพมา

เต๋อครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะแก้ตัวว่ายังไงดี เพราะเขาก็ไม่ได้อยากให้เจนรู้เรื่องงานที่เขาทำ หรือไม่ก็ให้รู้ว่าทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่อะไรแบบนี้ จึงตอบกลับไปได้เพียงว่า

“ไม่ใช่นะ มุมกล้องเฉยๆ มั้ง ไม่ก็คนหน้าเหมือน เพราะเมื่อคืนเราไม่ได้ไปแถวนั้นเลย”

เต๋อเบี่ยงประเด็นเพื่อหาเวลาคิดหาเหตุผลเพิ่ม โดยในหน้ากล่องข้อความของเจนจิรา กำลังแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังพิมพ์อะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งการที่เขามัวแต่ลุ้นว่าเจนจะตอบว่าอะไรต่อ มันทำให้เขาคิดหาเหตุผลไม่ออกเช่นกัน

“อื้อ เราก็ว่างั้นแหละ แต่แค่อยากจะมาเช็คดีเพื่อความชัวร์เฉยๆ อะ”

คำตอบของเจนทำให้เขาโล่งใจ

“แล้วเจนไปเจอข่าวนี้มาได้ไงอะ” เต๋อถามต่อทันทีที่อ่านข้อความของเจนจบ แต่เจนไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอีกเลย นับตั้งแต่ที่เขาตอบกลับไป

เขานั่งรออยู่หน้าจอสักพักใหญ่ ก่อนที่เขาจะถอดใจและลุกออกไปหาอะไรอย่างอื่นทำ

เต๋อเดินออกมาจากบ้านของตน เพื่อที่จะตรงไปยังส่วนสาธารณะที่ประจำของเขา เขายังคงเดินมานอนที่ใต้ตนไม้คู่เดิม แต่ครั้งนี้เขาเปลี่ยนทิศในการหันหน้านอนไปทางคอนโดของใบเฟิร์น ที่อยู่ติดกับส่วนสาธารณะ

“พอมองดูดีๆ มันก็ไม่ได้น่าอยู่เท่าไหร่นี่หว่า ห้องก็คงไม่กว้างมากถ้ามองจากมุมนี้ แถมชั้นบนๆ ก็มีเนื้อที่น้อยลงไปอีก สงสัยที่ว่างตรงนั้นคงทำสระน้ำมั้ง”

เต๋อพิจารณาถึงตึกที่อยู่ตรงหน้าราวกับคนที่ไม่ต้องการไขว่คว้าอะไรไปมากกว่านี้แล้ว เขาหยิบเครื่องคิวอาร์แพลนออกมาวางไว้บนอก วางไว้อยู่อย่างนั้นไม่ไหวติง จนมีแจ้งเตือนในโทรศัพท์มือถึอส่วนตัวดังขึ้นมา

เต๋อหยิบยกโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมาดู หน้าจอของเขาปรากฏจำนวนการแจ้งเตือนของโซเชี่ยลของเขาขึ้นมาหนึ่ง

“ใครวะ ไม่ได้โพสอะไรมานานแล้วนะ”

เต๋อพูดพร้อมกับกดเข้าไปดูแจ้งเตือนดังกล่าว ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาต้องตกใจ และรีบลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว เมื่อแจ้งเตือนที่เขาได้รับ เป็นแจ้งเตือนที่เขาตั้งไว้ในโซเชี่ยลว่า ไม่ว่าเจนจิราจะโพสสิ่งใด จะมีแจ้งเตือนเข้ามาในบัญชีโซเชี่ยลของเขาเสมอ และเขาได้ตั้งมันไว้เมื่อวาน

จนมาในวันนี้ แจ้งเตือนแรกที่เขาได้รับจากเจนก็คือโพสที่เจนขอความช่วยเหลือจากเพื่อนในโซเชี่ยลของเธอ ความว่า

‘ใครพอจะมีที่พักแถวลาดพร้าวบ้าง พรุ่งนี้เรามีงานเช้าต่อ ขอไปอาศัยด้วยคืนนึง’

เต๋อพยายามรวบรวมความกล้า เพื่อที่จะบอกให้เจนมาพักที่บ้านของตนก็ได้ แต่เมื่อนึกไปนึกมา บ้านของเขาไม่ได้เรียบหรูหรือมีอะไรเป็นพิเศษเลย และเมื่อเทียบกับคอนโดของใบเฟิร์นที่สนิทกับเจนมากกว่าเขาอีก มันยิ่งทำให้เขามองเห็นตัวเองว่าไม่ควรจะชวนเลยจริงๆ เขาจึงทำได้เพียงเข้าไปแท็กชื่อใบเฟิร์นไว้ใต้คอมเมนต์

แต่แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อในอีกไม่กี่นาทีต่อมา ใบเฟิร์นเข้ามาตอบใต้คอมเมนต์ที่เขาแท็กชื่อเธอในโพสของเจนจิราว่า

‘อันนี้เราบอกเจนไปแล้วอะว่าวันนี้ห้องเราไม่ว่าง พอดีมีพี่มาขอใช้ห้องอยู่เหมือนกัน เลยไม่ค่อยสะดวก แต่เต๋อก็อยู่แถวนี้นิ บ้านเต๋อพอจะมีห้องว่างพอไหมอะ’

เต๋อลุกลี้ลุกลนจนทำตัวไม่ถูกทันทีที่ได้เห็นข้อความตอบกลับของเฟิร์น ซึ่งเขาคิดว่าเจนก็น่าจะเห็นในอีกไม่นาน และถ้าเกิดเจนทักมาขอเต๋อโดยตรง เต๋อจะทำอย่างไรดี

และในวินาทีที่คับคันนั้น เต๋อเหลือบไปเห็นตัวช่วยที่จะพาเขารอดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปอย่างหล่อๆ

เขาหยิบเครื่องคิวอาร์แพลนขึ้นมาอย่างช้าๆ ก่อนที่เขาจะเงยหน้ามองขึ้นไปยังคอนโดที่ใบเฟิร์นเคยพูดถึง

“งั้นขอที่นี่ล่ะนะ”

‘กฎข้อที่สิบสอง

ในการรับข้อเสนอ หากผู้ร้องขอสามารถบรรลุข้อเสนอแรกโดยไม่ต่อรองได้สำเร็จลุงล่วงติดต่อกันสามครั้ง

จะสามารถขอพรพิเศษได้หนึ่งครั้ง โดยคำขอดังกล่าวจะกลายเป็นข้อเสนอให้บุคคลอื่นทำแทน

นั่นหมายความว่า คุณจะได้ของรางวัลตามที่ขอหรือไม่

ก็ขึ้นอยู่กับบุคคลที่ได้รับข้อเสนอดังกล่าว สามารถบรรลุข้อเสนอที่ได้รับหรือไม่

โดยพรพิเศษที่จะขอ ต้องมีมูลค่าไม่มากไปกว่ามูลค่าของรางวัลที่ได้รับจากข้อเสนอปกติ’

เมื่อพิจารจากกฎข้อนี้แล้ว ทำให้เต๋อต้องตันสินใจเรื่องนี้ลำบากอยู่สองอย่าง หนึ่งคือเขาจะต้องกดรับข้อเสนอในครั้งแรกทันทีโดยไม่มีการต่อรอง เพราะเขาทำสำเร็จมาสองครั้งแล้ว ถ้าครั้งนี้ทำได้มันจะคุ้มค่าต่อเขาในอนาคตเป็นอย่างมาก

แต่ทว่า สิ่งที่เขาตัดสินใจยากข้อที่สองคือ รางวัลที่เขาได้รับนั้นมีมูลค่าต่ำกว่าคอนโดตรงหน้าเขาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจะต้องเลือกขอคอนโดไปเลย แล้วทำตามข้อเสนอให้ได้ เพื่อเก็บพรพิเศษไว้ใช้กับของที่มีมูลค่าพอๆ กับคอนโดหลังนี้

คำขอครั้งนี้ เป็นอนิเมชั่นของชายสวมสูทลับหายไปจากหน้าจอ ก่อนที่จะมีข้อความส่งมาบอกเขาว่าให้เต๋อเข้าไปที่หน้าเค้าเตอร์เพื่อรับกุญแจในทันที โดยห้องที่ได้รับเป็นชื่อของเขาอยู่แล้ว

“เดี๋ยวนะ ไปรู้ชื่อชั้นมาจากไหนวะ ชั้นไม่เคยบอกข้อมูลพวกแกเลยนะเว้ย”

แม้ว่าเต๋อจะตะโกนจนคอแตกยังไง ก็ไม่มีข้อความใดๆ ตอบกลับมา

จนในที่สุดเต๋อก็ยอมเดินไปที่หน้าเค้าท์เตอร์แต่โดยดี

“สวัสดีครับ ผมชื่ออนุชิต จะมาขอ”

“อ่อ คุณอนุชิต นี่ค่ะ กุญแจของคุณ”

เต๋อรับกุญแจมา ก่อนที่จะยกมาดูเลขห้องของตัวเอง

“ห้องเบอร์ 408 เหรอ”

เต๋อไม่รอช้า เมื่อได้กุญแจมาแล้ว สิ่งแรกที่เขาจะทำก็คือ คอมเมนต์บอกเจนจิราและใบเฟิร์นว่าเขามีห้องว่างเป็นห้องในคอนโดเดียวกับเฟิร์น

แต่ก่อนหน้านั้น เจนจิราก็เข้ามาคอมเมนต์ต่อจากเมนต์ของเขาตามที่เขาคิดไว้เลย

‘จริงเหรอเต๋อ พอจะมีที่วางพอป่าวอะ สัญญาว่าจะขอพักคืนนึงเฉยๆ จะไม่ก่อความวุ่นวายใดๆ เลย’

‘จริงๆ เราก็มีห้องอยู่คอนโดเดียวกับเฟิร์นนั้นแหละ แต่ที่แท็กเฟิร์นก่อนเพราะเห็นว่าสนิทกันไง ไม่รู้ว่าเฟิร์นไม่ว่าง’

เต๋อพิมพ์ตอบกลับไปทันที ก่อนที่เขาจะรีบขึ้นไปดูห้องของตัวเอง เพื่อเช็คตามจุดต่างๆ ว่ามีอะไรบ้าง จะได้ไม่ความแตกเมื่อเจนมาถึง

แต่แล้ว ในระหว่างที่เขาเปิดเข้าไปเยี่ยมชมห้องใหม่ของตนอยู่ได้ไม่นาน ก็มีเสียงแจ้งเตือนให้รับข้อเสนอดังเข้ามา และข้อเสนอที่เข้าได้รับในครั้งนี้ก็คือ

‘ในช่วงเวลา ห้าทุ่มตรงของคืนนี้

เราจะขอให้คุณไม่รอที่จุดนัดพบตามที่ระบุไว้ในแผนที่

ซึ่งคุณจะต้องติดเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซด์ที่ทางเราเตรียมไว้ให้

ก่อนที่จะมีคนนำกระเป๋ามาขอติดรถไปกับคุณ

เพื่อขอให้คุณพาเขานำกระเป๋าไปส่งที่จุดนัดพบถัดไป’

ซึ่งเต๋อก็กดรับข้อเสนอทันที แม้ว่าจะฟังดูง่ายดายอย่างบอกไม่ถูก แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากคราวที่แล้วบอกเขาว่ามันคงไม่ใช่ข้อเสนอธรรมดา

และในขณะนั้นเอง ข้อความใหม่ก็ถูกส่งเข้ามาในเครื่องคิวอาร์แพลน

‘รถจักรยานยนต์ที่ทางเราเตรียมไว้ให้คุณใช้ในการทำตามข้อเสนอของเราถูกจอดไว้ที่ลานจอดรถชั้นสองเป็นที่เรียบร้อย ซึ่งทะเบียนก็คือ ศกย. 184 กรุงเทพมหานคร’

เต๋อตกใจอย่างมาก ที่ได้เห็นข้อความดังกล่าว เพราะเขาเพิ่งคิดได้หลังได้รับข้อความนี้พอดีว่าเขาจะเอารถเก่าๆ ไปรับเจนจริงๆ เหรอ ในเมื่อคอนโดที่เขามีราคามันสูงขนาดที่ว่าซื้อรถของเขาได้เป็นสิบๆ คัน และมันคงจะแปลกน่าดูว่าถ้ามีเงินขนาดนั้น คงไม่มีใครทนใช้มอเตอร์ไซด์เก่าๆ คันเดิมอยู่แล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงรีบลงไปยังรถจักรยานยนต์ที่เขาได้รับการอนุญาตให้ยิบยืมมาใช้ทันที และเมื่อเขาได้เห็นรถมอเตอร์ไซด์ที่เขาได้ใช้

“ฮาเล่ย์เลยเนี่ยนะ”

เต๋อยังคงช็อคกับภาพที่เห็น เมื่อเขาได้สัมผัสกับรถในฝันที่ชายหลายคนก็อยากมีไว้ในครอบครอง แต่ความจริงแล้ว รถจักรยานยนต์ที่เขาได้นั้น เป็นเพียงรถธรรมดาที่มีโครงคล้ายๆ กับรนที่เขาพูดถึงก็เท่านั้น

เต๋อลองขับออกไปจากคอนโดให้ชินมือด้วยความตื่นเต้น ซื่งเขาก็ใช้เวลาไม่นานในการขับจนคล่อง เพราะถึงแม้ว่าท่าทางการขับมันจะแปลกไปเล็กน้อยจากที่เขาคุ้นชิน แต่มันก็ไม่ยากเกินไปที่เขาจะทำได้

เต๋อเลยใช่โอกาสนี้กลับไปขนของใช้และเสื้อผ้าจากที่บ้านของตนออกมาไว้ที่คอนโดบางส่วน เพื่อให้ง่ายต่อการแถแบบเนียนๆ ซึ่งระหว่างที่เขากำลังเก็บข้าวของอยู่นั้น เขาก็แอบอู้นั่งพักเล่นโซเชี่ยลไปพลาง ซึ่งมีข้อความที่คุยกันไว้ต่อจากเดิมอยู่พอสมควร

เจนจิรา : ขอบคุณมากน้า ไม่ได้เต๋อเราคงแย่ ไปงานไม่ทันแน่เลย

ใบเฟิร์น : เต๋อซื้อห้องตอนไหน ทำไมเราไม่รู้เลยล่ะ ไหนบอกว่าจ่ายไม่ไหวไง

ม่านมุข : ขอไปอยู่ด้วยอีกคนดิ

เจนจิรา : เรากับมุขเลิกกองจากแครายหกโมงนะ แต่ยัยมุขมีนัดต่ออะ แวะมารับเราหน่อยสิ

เต๋อทำตัวไม่ถูก จึกตอบรับกลับไปได้เพียงว่า ‘โอเค เดียวไปรับ’ แต่แล้วเขาก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นชื่อนายไก่โต้ง เข้ามากดอิโมจิหน้าโกรธที่คอมเมนต์ของเขา

ความคิดเห็น