Meilihua

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 ร่างจริงของนาง

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ร่างจริงของนาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 101

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2562 21:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ร่างจริงของนาง
แบบอักษร

​หากมองด้วยตาเปล่าคงหารู้ไม่ว่าคนที่อยู่ข้างกายเขาเป็นสตรีกระนั้นกลิ่นสาบของจิ้งจอกก็ล่องลอยมาจากทิศนางเขาสงสัยอยู่นานเทียวว่านางเป็นเพียงหมาป่าน้อยด้อยค่าไร้พิษสงหรือเป็นสายลับมาจากแดนใด จนเพลาผ่านไปจึงมั่นใจแน่แท้แล้วว่าคนผู้นี้คือ 'จิ้งจอกสาว' ที่มีฤทธิ์เดชไม่ธรรมดา แท้จริงเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วทั้งยังมั่นใจอยู่ในสามถึงสี่ส่วนว่าเจ้าชายเคียวต้องสงสัยนางอยู่เช่นกัน

'เจ้าน่ะ คิดอย่างไรหรือที่มาติดตามเจ้าชายเคียว มิมีครอบครัวต้องดูเเลหรือ?' นางแค่นยิ้มพลางหย่อนก้นนั่งข้างๆ

'ครอบครัวงั้นหรือ มีสิ มันเป็นหน้าที่น่ะ' ทั้งชั่วชีวิตของไอได้มอบให้แก่บ้านเมืองและถวายชีวิตให้ราชวงศ์ เรื่องอื่นใดยังไม่คิดเป็นการใหญ่

'หน้าที่ที่ว่าน่ะ มันอะไร' ข้าพลิกตัวขึ้นคร่อมแม่ตัวดีที่ตอบคำถามด้วยสายตาว่างเปล่า

'จะ..เจ้าจะทำอะ..ไร น่ะ' ท่าทีตื่นตระหนกของนางทำเอาเขาสนุกกับการหยอกล้อ

'หน้าที่ที่ว่าเจ้าต้องการจะสืบอะไรหรือ นางจิ้งจอกน้อย' เขาเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ริมฝีปากของเขาและนางห่างกันเพียงคืบเดียวเท่านั้น

'นี่เจ้า..' ราวกับสายตาถูกมนต์สะกด โมเรียวจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเด็ดเดียวคู่นั้น

'ร่างจริงของเจ้าเป็นใครกันแน่'สิ้นคำนั้นริมฝีปากบางได้รูปก็ฉกชิงหมายมั่นจะประทับลงริมฝีบางสีเชอร์รี่กระจับด้วยความตกใจไอจึงเผลอเผยร่างจริงที่เป็นจิ้งจอกสีขาวนวล 8 หางออกมาแล้ววิ่งหนีไปทางห้องเจ้าชายเคียว...

นางค่อยๆคืนกลับสู่ร่างเดิมหลังจากหลบพ้นโมเรียวความลับแตกแล้วแต่ดูจากสายตาของโมเรียวเขาไม่ได้จับโกหกนางด้วยจิตอาฆาตแต่อย่างใด เขากล่าวถ้อยคำเหล่านั้นทั้งยังไล่ต้อนนางเพราะสงสัยในที่มาที่ไปก็เท่านั้น แต่อย่างไรเขาก็รู้แล้วว่านางเป็นจิ้งจอกแม้ยังไม่รู้ยศศักดิ์ใดๆแต่ก็ต้องระวังเขาไว้บ้าง

'เจ้าคือไอใช่หรือไม่' เสียงเล็กๆของใครคนหนึ่งเรียกข้าจากไม่ใกล้ไม่ใกล้ ที่แท้ก็เจ้าหญิงซาดะที่วันนี้สวยชุดยูกะตะสีเขียวขจีมาเทียวแถมยังเข้ากับเครื่องประดับผมที่เจ้าชายเคียวเลือกให้นาง

'ขอรับองค์หญิง' 

'พี่ใหญ่บอกข้าว่าเจ้าช่วยเลือกเครื่องประดับชิ้นนี้ งดงามยิ่งนัก ถือว่าถูกใจข้ามาก คงไม่รังเกียจถ้าจะรับทับทิมสีชาดชิ้นนี้เป็นค่าตอบแทนที่เลือกของได้ถูดใจข้า' นางยื่นทับทิมสีชาดมาให้ ข้าจึงรับไว้อย่างเลี่ยงไม่ได้

'มิได้ขอรับแต่ข้าจะรับไว้ ขอบพระทัยองค์หญิงมากดึกถึงเพียงนี้แล้วรีบกลับตำหนักเถิดประเดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะไม่งามนะขอรับ' 

'อืม.. พี่ใหญ่ดูเหมือนจะเรียกหาเจ้าอยู่นะ' ข้าพยักหน้ารับแล้วเดินไปเข้าตำหนักเจ้าชายเคียวไปด้วยใจร้อนรุ่มอยู่ส่วนหนึ่ง

ร่างกำยำของชายชุดดำสวมเสื้อเกราะสีทองอร่ามอย่างดีกำลังขัดดาบอย่างตั้งใจ ข้าค่อยๆเดินเข้ามาเงียบๆเห็นเพียงข้างหลังก็สง่างามยื่งนัก เส้นผมสีเพลิงค่อยๆพลิ้วไหวไปตามแรงที่ขัดดาบ เขาช่างเป็นชายที่น่ามองเหลือเกิน

'มานานแล้วหรือ' เขาวางดาบลงแล้วหันมาถามข้า

'มิได้ เพียงก้าวเข้ามาเมื่อชั่วครู่นี่เอง' เขาค่อยๆก้าวเข้ามาใกล้ๆข้าจนตัวข้าเองชิดติดกำแพง แขนกำยำทั้งสองข้างกอดข้าไว้แนบแน่น

'นี่ท่าน..'

'เจ้าเป็นใครกันแน่' สิ้นของเจ้าชายเคียวแสงสีทองก็วาบขึ้นมาทั้งตาพลันปรากฏร่างอีกร่างหนึ่ง....


ความคิดเห็น