redrabbit

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Fairytale town นครแห่งฝัน ep5

ชื่อตอน : Fairytale town นครแห่งฝัน ep5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 14

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2562 21:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Fairytale town นครแห่งฝัน ep5
แบบอักษร

เสียงร้องไห้ที่แสนจะเงียบงันของเด็กสาวคนนึง ถูกเป่งออกมา หลังจากที่เธอถูกผู้เป็นแม่ทำร้าย แต่ถึงอย่างนั้น ไม่ว่าเธอจะกรีดร้องไปดังมากแค่ไหน เสียงเหล่านั้นก็ไม่เคยไปถึงใครเลยสักคน เสียงที่ไม่มีวันที่จะได้ยิน เสียงที่แสนเงียบงันที่ได้แต่ร่ำร้องอ้อนวอนขอความรักและความเห็นใจจากคนที่เธอรัก แต่ทุกคำอ้อนวอน มันก็เป็นดั่งสายลม ที่ไม่ว่าจะพัดผ่านไปสักกี่ครั้ง ทุกๆอย่างมันก็จะจางหายไปโดยที่ไม่มีใครเห็นหรือเข้าใจมันเลย

เด็กสาวยังคงร้องไห้ ร้องไห้อยู่อย่างนั้น ร้องไปเรื่อยๆ จนน้ำตาของเธอ ได้เหือดแห้งไป เหลือไว้เพียงน้ำตาในใจที่ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ ก็ไม่อาจหยุดไหลได้เสียที

คำว่ารักจากผู้เป็นแม่ที่พร่ำบอกเธอเสมอมา ทุกๆคำที่พูดออกมาจากปาก มันมักจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดเสมอ คำว่ารัก ที่เธอได้ยิน มันไม่ต่างอะไร จากมีดเล่มคมที่กรีดแทงลึกเข้าไปในจิตใจของเธอ หากรักที่ได้มาต้องแลกมากับความเจ็บปวด ถ้าไม่มีมัน เธอจะสามารถอยู่ได้มั้ยนะ

ความว่างเปล่าที่ได้จากผู้เป็นพ่อ ทำเพียงแค่ นิ่งเฉย มองทุกอย่างผ่านไปเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้น ทำให้ทุกวันผ่านไป อย่างไร้ความหมาย ไม่เคยคิดที่จะปกป้อง แต่ถึงยังงั้นก็ไม่เคยคิดจะทำร้าย ไม่ได้สร้างสรรค์ แต่ก็ไม่เคยที่จะลบล้าง ช่างเป็นความนิ่งเฉย ที่ไม่อาจเข้าใจได้เลย รักของพ่อหมายถึงความว่างเปล่าอย่างนั้นหรอ ถ้าได้รักนั้นมา ตัวของฉัน จะว่างเปล่าแบบนั้นมั้ยนะ เด็กสาวยังคงถามตัวเองอยู่แบบนั้น

เสียงของพี่ชายที่มักจะพูดกับฉันอย่างอ่อนโยน ฉันอยากได้ยินแต่เสียงนั้นจังเลย ไม่อยากได้ยินเสียงอื่นใด้เลยนอกจากเสียงของพี่ ฉันหลงรักในเสียงเสียงนี้ รักที่ฉันมอบให้ พี่เคยได้รับมันบ้างมั้ยนะ เด็กสาวยังคงคิดทบทวนอยู่อย่างนั้น

น้องสาวของฉัน เธอเคยรักฉันบ้างไหมนะ ทำไมเธอถึงโกหกแบบนั้นล่ะ ทำไมเธอไม่พูดความจริงออกไป ทำไมเธอถึงโยนความผิดมาให้ฉันล่ะ ทำไมเธอไม่เคยเป็นคนผิดล่ะ ถ้าน้องสาวของฉันรักฉันบ้าง มันจะดีสักแค่ไหนกันนะ เด็กสาวยังคงหวนคิดถึงวันเก่าๆเสมอมา


แล้วถ้าวันนั้นฉันไม่ลงมือฆ่าพวกเขา ตัวฉันเอง จะมีความสุขมากกว่านี้หรือเปล่านะ ถ้าฉันไม่ฆ่าพวกเขา ฉันจะเจ็บปวด แบบนี้หรือเปล่านะ ถ้าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ แล้วฉันล่ะ จะมีความสุขได้มั้ยนะ?

ทุกค่ำคืนในห้องที่แสนจะละเมิดมิแห่งนี้ มีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังหลับฝันถึงดินแดนที่ไกลแสนไกลอยู่ ดินแดนแห่งฝันที่เธอหวังจะเข้าไปอยู่ในนั้นตลอดกาล แต่ทุกเช้าที่เธอต้องลืมตาตื่นมา เพราะเสียงของเราหมอและพยาบาลที่เข้ามาดูอาการของเธอ มันก็ต้องทำให้เธอพบกับความจริงที่แสนจะน่าผิดหวัง การลืมตาตื่นมาทุกเช้าเป็นเรื่องที่ยาก และไม่เคยคิดที่อยากจะทำมันเลย สำหรับเด็กสาวแล้วการหลับไปซะมันทำให้เธอมีความสุขมากกว่า

นายตำรวจผู้เป็นเจ้าของคดีฆาตกรรมโหด 4 ศพในบ้านหลังนั้น รวบรวมหลักฐาน ในที่เกิดเหตุ และคำรับสารภาพของเด็กสาว ทำให้เขาตัดสินใจ ปิดคดีได้ในทันที เขาไม่จำเป็นที่จะต้องสืบต่ออีกต่อไปแล้ว เพราะตอนนี้ตัวคนร้าย ก็คือเด็กสาวตัวน้อย ที่น่าสงสารที่นั่งร้องไห้อยู่ในห้องแห่งนั้นนั่นเอง แต่เขารู้ดีว่าผลสุดท้ายคดีนี้จะเอามาเป็นยังไง ศาลต้องตัดสินให้เธอพ้นจากความผิดอย่างแน่นอน เพราะดูก็รู้แล้ว ว่าเธอป่วย เป็นโรคจิตเวช แล้วกฎหมายก็จะไม่ดำเนินคดีกับคนที่เป็นบ้า ยังไงซะศาลก็ต้องสั่ง ให้เธอรับการบำบัดอยู่แล้ว เมื่อเขาลองอ่านประวัติของเธออย่างละเอียดแล้ว บางครั้ง คนดีๆที่เจอกับเรื่องร้ายๆ มันก็ทำให้เป็นบ้าได้เหมือนกัน ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นโรคที่ไม่สามารถแยกความจริงกับจินตนาการออกจากกันได้ เธออาจจะเห็นภาพหลอนของภาพในจินตนาการของเธอแล้วอาละวาด ค่าครอบครัวของเธอก็ได้หรือไม่ เธอก็ตั้งใจฆ่าพวกเขา แล้วสร้างโลกในจินตนาการขึ้นมา เพื่อทดแทนส่วนที่ขาดหายไปทดแทนในสิ่งที่เธอไม่เคยได้รับ จากโลกปกติที่เธอได้อยู่ตอนนี้

ได้ข้อมูลประวัติของเธอ แม่ของเธอเป็นพวกคลั่งศาสนา และมักที่จะสั่งสอนเธอโดยวิธีการทำร้ายร่างกายเสมอ พ่อของเด็กสาวคนนี้เป็นคนว่างงานและติดเหล้าวันๆเขาไม่ทำอะไรเลยนอกจากดื่มเหล้าอย่างเดียว พี่ชายของเด็กคนนี้ดูเหมือนจะเป็นเสาหลักของครอบครัว เพราะเขาตั้งใจทำงานหาเงินและพยายามที่จะส่งเสียน้องสาวทั้งสองของเขา เพื่อที่จะให้ทั้งคู่ได้เรียนหนังสือ ความสัมพันธ์ระหว่างเด็กสาวกับน้องสาวคนสุดท้องดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แม่กับพ่อชอบที่จะเข้าข้างน้องสาวคนสุดท้องมากกว่าเธอ แต่ละครั้งที่มีปัญหาทะเลาะกันคนที่ผิดจะเป็นเธอเสมอ คงด้วยความเกลียดชังและความน้อยใจ ทำให้เธอตัดสินใจ ฆ่าพ่อและแม่และน้องสาวของเธอ แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ ทำไมเธอถึงได้ฆ่าพี่ชายตัวเองล่ะ ทั้งๆที่เขาเป็นคนที่น่าจะทำดีกับเธอมากที่สุดแท้ๆ ในข้อนี้ไม่มีใครสามารถที่จะร่วมหนูไปได้ นอกเสียแต่ว่าเจ้าตัวเองที่รู้ดีกว่าใครๆ และไม่เคยคิดจะเปิดปากพูดมันออกมา


ความรักเนี่ยเป็นเรื่องที่เข้าใจยากเสมอเลยนะ สำหรับมนุษย์และปีศาจอย่างเราเอง มันเข้าใจยาก จริงๆนั่นแหละ........เอาละเรื่องของฉันก็ได้จบแล้ว....เรื่องต่อไปเชิญต่อได้เลย......

ในที่สุดเรื่องเล่าเรื่องแรกของท่านประธานในงานฉลองครั้งนี้ก็จบลงไปแล้ว เรื่องเล่าเล่นจบลงไปเสียงปรบมือก็ได้ดังขึ้นรอบโต๊ะอาหาร เราพี่สาวทั้งหลายพากันชื่นชมในเทคนิคการเล่าและเนื้อหาของเรื่องราวเป็นอย่างไรบ้าง แต่อย่าลืมไปว่ายังมีปีศาจอีกมากมายที่ปรารถนาที่จะชนะในการเล่าเรื่องครั้งนี้ นี่คงจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เรื่องเล่าเรื่องเดียวจะคว้าใจใครไปได้ง่ายๆ ก็ต้องมารอลุ้นกันไป ว่าใครจะเล่าได้ดีที่สุดเรื่องราวของใครจะเป็นเรื่องที่เด่นที่สุดในค่ำคืนนี้  

ในค่ำคืนที่แสงจันทร์มืดมิดแบบนี้ แสงไฟสีเหลืองอ่อนที่ลอดออกมา จากหน้าบานต่างของคฤหาสน์ คงจะเป็นสิ่งที่เด่นชัดที่สุดของป่าที่แสนมืดมิดแห่งนี้ ค่ำคืนนี้อากาศเริ่มที่จะหนาวเย็นลงเรื่อยๆ แต่ความดุเดือด และความเผ็ดร้อนของเรื่องราวที่ถูกเล่าขาน ในคฤหาสน์แห่งนี้ยังคงไม่จางหายไป เสียงพูดคุยโต้ตอบ เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการมีอยู่ของผู้คนภายใน และนี่คงจะเป็น ที่ที่เดียวในป่าแห่งนี้ที่เสียงดังที่สุดในขณะนี้ เพราะในความมืดมิด ท่ามกลางป่าลึกแห่งนี้มันเงียบสงบ เหมือนกับว่าไม่เคยมีใครย่างกรายเข้ามาเลย แม้แต่เสียงของสัตว์ นกหรือแมลงก็ไม่มีเลย ทุกๆอย่าง เหมือนถูกบังคับ ให้หยุดนิ่งไว้เหลือไว้เพียงความเงียบงัน และมนต์เสน่ห์ที่แสนลึกลับ ของป่าแห่งนี้เท่านั้นที่ยังคงดำเนินต่อไป หมอกสีจางที่พัดผ่าน สายลมเย็นที่ลอยผ่านไป ดวงจันทร์ที่ถูกหมู่มวลเมฆบดบังบนท้องฟ้า แสงดาราที่ไม่อาจสาดส่องลงมาถึงพื้นดิน ค่ำคืนนี้คงเป็นค่ำคืนที่ยาวนานครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของป่าอาถรรพ์แห่งนี้






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น