สุจารีญา

ฝากนิยายสไตล์"สุจารีญา"17เรื่อง17สไตล์ไม่ซ้ำแบบ ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนค่ะ(^0^)

ตอนที่ 6 เหินห่างอย่างตั้งใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 เหินห่างอย่างตั้งใจ

คำค้น : หื่น, หวง, เมียเด็ก, หวง, ฮา, โคแก่, หญ้าอ่อน, พี่ณัฐดนัย, น้องใจรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 417

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 08:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 เหินห่างอย่างตั้งใจ
แบบอักษร

​ตอนที่ 6

เหินห่างอย่างตั้งใจ

ณ ห้องพักโรงแรม เมืองเทียนจิน ประเทศจีน.....

"ถ้ารักและหวังดีกับน้องจริงๆ ณัฐต้องห่างกับน้องก่อนนะลูก พ่อกับแม่ไม่ได้กีดกันเราสองคน แต่พวกเราแค่อยากให้น้องมีสมาธิในการเรียน มุ่งมั่นที่จะสอบติดหมออย่างที่ตั้งใจเอาไว้เท่านั้น พ่อกับแม่ขอแค่นี้ ณัฐทำได้ใช่มั้ยจ๊ะ"

ร่างสูงใหญ่ล้มตัวลงนอนบนฟูกที่นอนนุ่มของโรงแรม เขาเดินทางมาถึงเมืองเฉินเจิ้น ประเทศจีนนานกว่า 3 สัปดาห์แล้ว

ทุกๆ วันจะมีทั้งสายโทรศัพท์มิสคอล ไลน์วิดีโอคอลรวมถึงข้อความสารพัดข้อความจากเด็กสาวที่ติดต่อและส่งหาเขา

แต่ณัฐดนัยก็ข่มใจแทบไม่เคยตอบกลับข้อความของเธอ หรือแค่นานๆ ครั้งสองถึงสามวันตอบกลับที ที่สำคัญณัฐดนัยไม่เคยโทรไปและยังไม่ยอมรับสายโทรศัพท์ของใจรักเลยแม้สักครั้ง

'พี่ณัฐขา วันนี้ใจรักสอบค่ะ คิดถึงพี่ณัฐจัง ขอกำลังใจให้น้องน้อยหน่อยสิคะ'

ข้อความสุดท้ายของคนรักนักเรียนมัธยมปลายทำให้ณัฐดนัยทนไม่ไหวอีกแล้ว มือหนากดเบอร์โทรศัพท์ที่เขาคุ้นเคยออกทันที และเพียงไม่นานสาวน้อยในห้วงคำนึงทุกเวลาก็กดรับพร้อมๆ กับเสียงสะอึกสะอื้น

"คนดี พี่ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ตั้งใจสอบนะครับ เก็บคะแนนให้ครบทุกวิชา ตั้งใจทำข้อสอบดีๆ ฮึก ใจรักของพี่เก่งอยู่แล้วนะครับ"

เสียงสั่นสะท้านปนสะอื้นไห้อย่างคับข้องใจทำให้สาวน้อยปลายสายจุดยิ้ม เธอรู้ว่าเขารักเธอ และเธอก็รู้อีกเหมือนกันว่าพ่อกับแม่แล้วก็พี่ชายแอบพูดอะไรกับคนรักหนุ่มบ้าง

เพราะใจรักแอบฟังการสนทนาอันเคร่งเครียดนั้นเองจากหลังประตูห้องทำงาน เมื่อครั้งวันงานเลี้ยงต้อนรับพี่ขจรในคืนนั้น

เธอรู้ว่าทุกคนเป็นห่วงเธอ แต่สาวน้อยดรุณวัยก็เข้าใจหัวอกคนรักอย่างณัฐดนัยและไม่นึกน้อยใจต่อความห่างเหินที่เขาสร้างขึ้น

"ฮึก ก็ถ้าพี่ณัฐหายไป ใจรักจะกาผิดให้หมดทุกข้อเลยค่ะ"

คนปลายสายยิ้มกริ่มย่ามใจ เธอรู้ว่าณัฐดนัยร้อนใจ เขาต้องไม่ยอมให้เธอกาข้อสอบผิดทุกข้อแน่ๆ

"ไม่นะครับคนดี อย่าทำอย่างนั้น ได้โปรด"

"ก็ถ้าไม่อยากให้ใจรักทำ พี่ณัฐก็อย่าหมางเมินกันอย่างนี้อีกสิคะ"

คนได้เปรียบกว่ายิ้มเจ้าเล่ห์ พี่ณัฐดนัยต้องยอมเธอเหมือนทุกที มันเป็นไปไม่ได้เลยหากเขาคิดจะแข็งข้อใส่เธอ เธอนี่แหล่ะจะบินตามไปจัดเขาถึงที่จีนเลย ไม่เชื่อคอยดูสิ

"แล้วถ้าพี่ณัฐยังไม่ยอมเชื่อฟังกัน ใจรักจะบินไปจัดการพี่ณัฐถึงที่เลยนะ ไม่ส่งไม่สอบมันแล้ว ก็อดๆ แก็ดๆ เนี่ย"

"ใจรัก......"

"อ้อ แล้วพี่ณัฐจะเอายังไง จะให้ใจรักเป็นคุณหมอหรือว่าจะเลิกกันไปเลย แล้วแต่นะ ใจรักยังไงก็ได้"

เด็กสาวเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ เพราะถึงเธอจะเรียนเร็วกว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันไปหนึ่งปี แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับพัฒนาการทางสมองเลย

เพราะเธอเรียนเก่ง ยอดเยี่ยมและเฉลียวฉลาดเกินใคร ไหนจะเรื่องผู้ชายที่ถูกใจก็ไม่ต่างกันสักเท่าไหร่หรอก

แน่นอน คนอย่างใจรักจะไม่ยอมให้เขาได้จูบปากเธอ หอมแก้มเธอ กอดรัดทั้งตัวของเธอ แล้วไหนจะเคล้นคลึงหน่มน้มของเธอ แล้วจู่ๆ จะมาสะบัดตูดหนีกันไปแบบนี้ ไม่ได้!

ใจรักไม่ยอม....

"ไม่นะครับ ไม่เอา ใจรักอย่าทิ้งพี่ณัฐนะครับ"

ณัฐดนัยเด้งตัวนั่งบนที่นอน ใจชายเร่งอยากจะบินกลับประเทศไทยเสียบัดนี้ให้ได้ เขาจะไม่ยอมเสียน้องน้อยของเขาให้ใคร และต่อให้จะถูกกีดกันจากคนในครอบครัวของเธอเองก็ตาม เขาจะไม่หมางเมินและพร้อมจะใส่เกียร์เดินหน้าไม่ยอมหยุด

"ถ้าไม่อยากให้ใจรักหันไปชอบใคร พี่ณัฐก็เลิกทำตัวเป็นพระเอกละครไทยหลังข่าวสักที เพราะใจรักชอบละครเกาหลี พูดแบบนี้หวังว่าพี่ณัฐคงจะเข้าใจแล้วนะคะ"

เด็กสาวได้เปรียบเต็มประตู เธอไม่นึกชอบผู้ชายโลเลซึ่งชายหนุ่มก็หาใช่คนจิตใจโลเล แต่ก็นั่นเอง เธอไม่ชอบความซื่อบื้อพอๆ กับความอดทนแบบไม่เข้าท่าเข้าทางของเขานั่นแหล่ะ

ใจรักไม่ชอบใจเลย....

หลังจากวางสายสาวน้อยที่ทำให้ไม่เคยเป็นตัวของตัวเองไป เจ้าของบริษัทแปรรูปผลไม้กระป๋องชื่อดังก็รีบเปิดหาข้อมูลในโทรศัพท์เครื่องหรูทันที

เขาจะต้องเป็นพระเอกเกาหลีสิ ซึ่งต้องไม่เหมือนพระเอกละครไทย อ่อ พระเอกละครไทยต้องโง่งม เชื่อคนง่าย ไม่ฉลาดและแสนดี

ส่วนพระเอกละครเกาหลี ???

ว่าแต่พระเอกเกาหลีมันต้องเป็นยังไงล่ะวะ เออ นั่นสิ ต้องเป็นยังไง?

ครืด

~

ครืด~​

"สวัสดีค่ะ พี่ณัฐ มีอะไรให้แจนรับใช้คะ แหม โทรข้ามประเทศมาเชียว"

เลขานุการสาววัย 24 ปีของณัฐดนัยเอ่ยถามยิ้มๆ เธอไม่ได้ลามปามเจ้านาย แต่เพราะความสนิทกัน เพราะความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทำให้

แจน

หรือ

กณิตตา อยู่เย็น

มีความสนิทสนมกับณัฐดนัยมากเป็นพิเศษ

"แจน ไอ้พระเอกเกาหลีนี่มันเป็นยังไง แจนพอจะรู้จักมั้ย"

"อะห๊ะ พี่ณัฐถามถูกคนแล้วค่ะ แจนน่ะสาวกเกาหลีโดยเฉพาะเชียวนะ ว่าแต่พี่ณัฐจะเป็นแบบใครล่ะ

ลีมินโฮ

หล่อเท่ นิ่งเงียบ ขรึมดูดี หรือจะเป็น

คิมวูบิน

ทะเล้น ซ่า แซ่บ แสบแต่รักจริงล่ะคะ อืม อย่างพี่ณัฐเนี่ย หล่อดาร์กๆ เคร่งขรึม ขี้เก็กนิดหนึ่ง อ้า เป็น

จุงกิ

ดีกว่าค่ะ หรือว่าจะเป็น ลีจงซุก ก็ดี....."

ณัฐดนัยวางสายสนทนากับเลเขานุการสาวรุ่นน้องแล้วก็ให้ถึงกับกุมขมับ เขาเริ่มปวดหัวตุ่บๆ ขึ้นมาทันทีกับความเกาหลีที่ดูจะเกาเหลากับหน้าตาของเขาที่เป็นอยู่

ผู้ชายแท้หน่อเนื้อไทยจากเมืองนครปฐม ดูอย่างไรก็ไม่น่าใช่หนุ่มเกาหลี ขาวตี๋ มีตาชั้นเดียวเอาเสียเลย ใบหน้าคมพินิจดูความหล่อเข้ม ดุคมๆ ที่แม้จะไม่ถึงกับมีผิวดำ แต่ก็แทนคล้ำ ยังไงๆ ก็ไม่เหมือนแบบที่ใจรักชอบสักนิด

"เกาหลีตรงไหนวะกู ใจรักชอบผู้ชายบอบบางแบบไอ้พวกนั้นไปได้ยังไง เห๊อะ"

มือหนายกเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์แล้วเลือกรูปที่คิดว่าหล่อและดูดีที่สุดในชีวิต ก่อนจะตัดสินใจส่งผ่านแอพพิเคชั่นไลน์ให้สาวน้อยที่กำลังสอบแก็ดอยู่

'เอาวะ ถึงหน้าไม่เกาแต่ชุดก็ดูเกา เอาไว้กลับไทยไปพี่จะไปช่วยเกา เอ๊ย! ช่วยไปให้กำลังใจน้องน้อยของพี่ใกล้ๆ เนาะ หึหึ'

คนหน้าเข้มที่หล่อที่สุดยิ้มขำให้กับความพยายามของเขาเอง หัวใจหนุ่มเลิกคิดมากไปนานแล้วเรื่องคำอ้อนวอนที่ครอบครัวของหญิงสาวขอ

เขาคงถอยไม่ได้จริงๆ หยุดก็ไม่ได้จริงๆ เพราะหัวใจรักมันถูกเก็บไว้ที่ใจรักจนหมดไม่เหลือเผื่อใครคนไหน

หากจะให้เหินห่างกันก็เป็นอย่างที่เห็นไง เอาเป็นว่าเขาจะยอมอดกลั้น อดเจ็บ อดเปรี้ยวไว้แทะเล็มเล็กๆ น้อยๆ ต่อไป ก็แทะไปจนกว่าจะทนไม่ไหวนู่นนั่นแหล่ะ

ตายเป็นตาย หนุ่มหน้าเข้มคิด

ติ๊ง!

 

.........................................

โอเค อีพี่ไม่ถอยหรอกนะคะ ค่อยๆ แทะกินกันต่อไป ชะอุ่ย (แต่ไม่น่าจะนาน)

ขอบคุณสำหรับการติดตาม

..........................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น