facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 36 : เมื่อฟ้าสดใส [งานแต่งงาน]

ชื่อตอน : ตอนที่ 36 : เมื่อฟ้าสดใส [งานแต่งงาน]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.6k

ความคิดเห็น : 72

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2562 21:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36 : เมื่อฟ้าสดใส [งานแต่งงาน]
แบบอักษร


ตอนที่ 36


เมื่อฟ้าสดใส [งานแต่งงาน]


“คริสโตเฟอร์..ผู้ชายที่มาขอลูกสาวตัวแสบของแม่...แล้วแม่จะไม่รู้จักเขาได้ยังไงกัน” และคุณหญิงสรณีก็กลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อหลุดออกจากภวังค์ความคิดพลางสบตานัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายของว่าที่ลูกเขยไว้นิ่ง


“มะ..หมายความว่ายังไงคะคุณแม่” การะเกดเบิกตาโพลงกว้างเมื่อได้ยินประโยคดังกล่าวของมารดาพร้อมมองทอดไปยังมาเฟียหนุ่มที่ตอนนี้ใบหน้าของเขาก็ยังคงเรียบเฉยเช่นเดิม “คริสมาขอหนูแล้ว...มาตอนไหน..แล้วเรื่องมันเป็นยังไงคะ..หนูงงไปหมดแล้ว”


“พี..ลูกจะให้แม่เล่าหรือลูกจะเล่าให้น้องฟังเอง” คุณหญิงสรณีรีบปาดระเบิดลูกใหญ่ให้ลูกชายคนโตเมื่อมาลองทบทวนดูใหม่พีรภพน่าจะรู้เรื่องดีที่สุด


“อ้าวคุณแม่..ทำไมมาลงที่ผมละครับ” พีรภพที่นั่งยิ้มแป้นอยู่ถึงกับมีสีหน้ากระอักกระอ่วนขี้นอย่างเห็นได้ชัด


“ลูกน่ารู้เรื่องดีกว่าแม่นะ” พอจบประโยคคุณหญิงสรณีก็แสร้งเบนใบหน้าไปทางอื่นเพื่อตัดบท


“ตกลงเรื่องเป็นยังไงคะพี่พี” การะเกดละสายตาจากมาเฟียหนุ่มแล้วเปลื่ยนมามองพีรภพอย่างคาดคั้น เธอหรี่ตามองพี่ชายอย่างจับผิด ทำให้พีรภพต้องยกลูกชายวัยสองขวบบนตักภรรยาตนขี้นมาอุ้มเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของน้องสาวที่มองมา


“พี่พี..เกดต้องการทราบเรื่องค่ะ”


“....” พีรภพยังคงแสร้งทำเป็นสนใจแต่ลูกชายบนตัก โดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่จ้องเขม็งเขาอยู่


“พี่พี!”


“เออๆก็ได้ๆ” และพีรภพก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะส่งลูกชายคืนให้ณิชารีย์พลางเล่าเรื่องที่ตนกระทำไปทั้งหมดเมื่อสองปีที่แล้วให้น้องสาวและสมาชิกที่อยู่ในบ้านได้ฟังพร้อมๆกัน




“คริส~” หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจากพี่ชายแล้ว การะเกดก็รีบตรงปรี่เข้าไปหามาเฟียหนุ่มที่ตอนนี้เขาหลุดยิ้มออกมาให้เธอเห็น “ทำไมไม่บอกว่าพี่พีทำอะไรไว้บ้าง” การะเกดหันไปยู่จมูกใส่พี่ชายอย่างน่ารัก


“บอกเธอแล้วได้อะไร” มาเฟียหนุ่มขยี้ศรีษะของหญิงสาวเบาๆพลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงโทนอบอุ่นผิดแปลกไปจากเดิม “เพราะยังไงเธอก็หนีฉันไม่พ้นอยู่แล้วล่ะ” มาเฟียหนุ่มจับศรีษะเธอโยกเยกไปมา ก่อนจะยกมืออีกข้างที่ว่างไปคว้าข้อมือเรียวเล็กของหญิงสาวมาประสานนิ้วทั้งห้าเข้าด้วยกัน


“ขอบคุณที่นายรอฉัน...” การะเกดส่งยิ้มกว้างให้มาเฟียหนุ่มอีกครั้งเมื่อเขากำลังกุมมือเล็กของเธออยู่ การที่รู้สึกความปลอดภัยและความอบอุ่นของเขาแผ่ซ่านมาถึงเธอเมื่อมือสองข้างประสานสัมผัสกัน


หญิงสาวเลื่อนใบหน้าไปคลอเคลียกับต้นแขนแกร่งของเขาอย่างที่เธอชอบทำโดยไม่ได้สนใจว่าจะมีใครมองสิ่งที่เธอกระทำอยู่รึเปล่า ก่อนจะผละออกจากต้นแขนแกร่งแล้วเงยใบหน้าเรียวสวยขี้นมาหาเขาพร้อมจับจ้องนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายของมาเฟียหนุ่ม


เธอเคยบอกเขารึยังนะว่าเธอชอบนัยน์ตาของเขามากที่สุด เพราะแววตาที่เขามองทอดมามันมีแต่ความจริงใจให้เธอเสมอ


มั่นคง หนักแน่น และตลอดไป...


ฉันรักนาย...



@สองเดือนต่อมา


เวลานี้มาถึงเร็วกว่าที่เธอคิดไว้มาก การที่จะต้องเป็นเตรียมตัวเจ้าสาวมันไม่ง่ายเลยสักนิด ตั้งแต่การเข้าคอร์สบำรุงผิวรวมถึงอะไรจิปาถะหลายๆสิ่ง รวมถึงวีรกรรมวันนี้ที่ต้องตื่นมาแต่งหน้าตั้งแต่ตีสามซึ่งเธอสารภาพว่าตอนแต่งหน้าก็แอบสัปงกอยู่เนืองๆ


ใช่...เป็นวันแต่งงานของเธอกับมาเฟียหนุ่ม


ร่างแบบบางในชุดเจ้าสาวยืนมองภาพสะท้อนของตนเองในกระจกบานใหญ่ยาวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ชุดสีขาวบริสุทธิ์บนเรือนร่างแบบบางประกอบด้วยเพชรนับห้าสิบกะรัตร้อยเรียงเม็ดสวยอย่างเข้าที่บนชุดฟูฟ่องจากฝีมือของดีไซน์เนอร์ระดับโลก ใบหน้าไข่เรียวสวยได้รูปถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพงโดยช่างแต่งหน้ามืออาชีพยิ่งขลับให้ใบหน้าของหญิงสาวนั้นน่ามองและดูโดดเด่นมากขี้นอีกเป็นเท่าตัว


“ลูกสาวแม่สวยมาก” คุณหญิงสรณีที่พึ่งเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวของลูกสาวตัวน้อยที่วันนั้นยังคงเป็นเด็กสาวตัวเล็กๆที่วิ่งหกล้มจนต้องวิ่งมาฟ้องเธออยู่บ่อยๆ มาวันนี้โตเป็นสาวสะพรั่งจนจะแต่งงานมีครอบครัวที่สมบูรณ์แล้ว


น่าใจหายเหมือนกันนะ...


“คุณแม่ T^T” การะเกดหอบชุดเจ้าสาวที่พะรุงพะรังเพราะความยาวของชุดพลางรีบปรี่มาหาคุณหญิงสรณีที่หยุดรอเธออยู่ไม่ไกลจากจุดที่เธอยืนนัก พร้อมสวมกอดมารดาไว้แน่นหนัก หยดน้ำตาเล็กๆปรากฎขี้นมาดวงหน้าหวานของหญิงสาว


“ร้องทำไมคนเก่งของแม่..หื้ม...ไม่เอาๆๆ..วันนี้เป็นวันที่ลูกสวยที่สุดเลยรู้มั้ย..อย่าร้องไห้สิ” คุณหญิงสรณีลูบแผ่นหลังเล็กของลูกสาวเบาๆเพื่อปลอบประโลมแม้ว่าตอนนี้น้ำตาของเธอเองก็พาลจะไหลออกมาเช่นกัน


มันไม่ใช่น้ำตาของความเสียใจหรือเจ็บปวด อะไรทั้งสิ้น แต่หากเป็นน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มและดีใจของเธอต่างหาก


“คุณแม่..เกดรักคุณแม่นะคะ” คุณหญิงสรณีดันร่างเล็กของลูกสาวออกพลางหยิบทิชชู่ข้างๆโต๊ะขี้นมาเช็ดใบหน้าเรียวเล็กของการะเกดที่ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยหยดน้ำตาเล็กๆอย่างเบามือที่สุด


“พอๆ...ไม่เอาแล้ว..ไม่ขี้แยแล้ว..เดี๋ยวไม่สวยแม่ไม่รู้ด้วยน้า” การะเกดส่งยิ้มกว้างทั้งน้ำตาให้คุณหญิงสรณีเมื่อท่านเอ่ยประโยคดังกล่าวขี้น


ภายในห้องบอลรูมที่ใหญ่ที่สุดของโรงแรมที่หรูที่สุดในประเทศไทย เวลานี้ถูกตกแต่งอย่างอลังการในโทนสีขาวสลับสีฟ้าอ่อน ส่งผลให้แขกเหรื่อหลายๆท่านเมื่อเดินเข้าในงานจึงมรความรู้สึกเสมือนยืนอยู่ท่ามกลางก้อนเฆม สมเป็นงานแต่งงานของมาเฟียหนุ่มที่รวยติดอันดับโลกเลยทีเดียว


ยามนี้แขกเหรื่อในงานเป็นคนภายในเกือบทั้งหมดเนื่องจากด้วยว่าที่เจ้าสาวขอไว้ว่าไม่ต้องการงานให้เอิกเกริกและอยากให้เป็นกันเองอย่างมากที่สุด


ส่วนหมายกำหนดการของเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็คือ การจัดพิธีแต่งงานแบบไทยในวันนี้ ตามด้วยพิธีการแต่งตั้งนายหญิงอย่างเป็นทางการที่ประเทศอังกฤษในวันรุ่งขี้น


ใช่! นั้นหมายความว่าเธอต้องบินกลับอังกฤษในวันรุ่งขึ้นทันที


“ได้ฤกษ์แล้วลูก” และเสียงคุณหญิงสรณีดังมากพอที่สามารถพอจะดึงสติของหญิงสาวให้กลับมาหลังจากที่หลุดลอยไปเกือบนาที


———————————————————-

มาแล้วนะคะ พี่คริสใกล้จะจบแล้วววน้า


รอคอมเมนท์อยู่ค้าบผม ❤️🙏🏻

ความคิดเห็น