ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 25 : ผิดปกติสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 25 : ผิดปกติสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2562 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 25 : ผิดปกติสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 25

ผิดปกติสุดซี๊ด


“เจ้ๆ มานั่งนี่เร็วๆเลย” เสียงน้องชายหน้าตี๋ร้องเรียกเธอเหมือนทุกทีในตอนกลางวัน แต่ทว่าวันนี้มันดูดี๊ด๊าเป็นพิเศษ

“เดี๋ยวมา ไปซื้อข้าวก่อน” อันดาและเพื่อนซี๊ทั้งสองเดินมุ่งหน้าไปยังร้านข้าวร้านประจำ ท่ามกลางสายตาและเสียงนินทารอบด้านที่ยังคงไม่ขาดสาย อันดาจึงปลงและไม่สนใจกับเสียงเหล่านั้นซะ และเธอก็ใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ

“แพม เดี๋ยวเราถือให้” อันดายื่นมือไปรับจานของแพมมาถือไว้อย่างเคยชิน ส่วนแพมก็ถือน้ำให้อันดา และทั้งสองคนก็เตรียมจะเดินไปนั่ง แต่อันดาก็ต้องหยุดเดินเมื่อเธอลืมไปเลยว่ามีเด็กสาวอีกคนมาด้วย ฟาร์รับจานข้าวมาแล้วจ้องมองจานข้าวของแพมที่อันดาถืออยู่ เธอจึงมองหน้าอันดาแบบงอนๆแล้วเดินไปซื้อน้ำ

“ถือจานข้าวให้หน่อยดิ” ฟาร์เดินกลับมาและยื่นจานข้าวให้เพื่อนสนิท อันดาจึงก้มลงมองมือทั้งสองที่มีจานจับจองอยู่แล้ว เธอจึงส่ายหน้า

“ก็ถือเองดิ ไม่เห็นเหรอว่ามือฉันไม่ว่างแล้ว”

“แล้วทำไมของแพมถึงถือให้ได้ล่ะ” ฟาร์พูดต่อ

“ปกติฉันก็ถือให้แพมแบบนี้ประจำอยู่แล้ว ว่าแต่แกเถอะ เมื่อก่อนก็ถือเองได้ วันนี้ทำไมถึงอยากให้ฉันถือให้ล่ะ” อันดาพูดตามจริง

“ก็เมื่อก่อนฉันก็ไม่เห็นแกจะถือให้ใคร ตอนนี้เห็นกระตือรือร้นถือให้คนอื่น แล้วทำไมเพื่อซี๊อย่างฉันแกถึงไม่ถือให้ล่ะ” ฟาร์ยังคงหาเรื่องต่อไป

“แกนี่ก็แปลก อยู่ๆก็มาอยากให้ฉันถือจานข้าวให้ ขี้เกียจถือเองล่ะสิ ไม่ต้องมาใช้ฉันเลย ถือไปเองเหมือนเดิมนะดีแล้ว” อันดาบอกเพื่อนซี๊ แล้วเดินไปที่โต๊ะไม้ยาวๆที่ออกัสจองเอาไว้ โดยมีฟาร์ทำหน้าบูดเดินตามไปด้วยความไม่พอใจ…น่าหมั่นไส้ที่สุดเลย

ภายในโต๊ะนั้นมีคนกลุ่มหนึ่งนั่งรออยู่ก่อนแล้ว โดยมีแกนนำคือออกัส ข้างๆน้องชายคือประธานนักเรียนหน้าหล่อธีม และอีกสองสามคนก็เดาไม่ยากว่านั่นคือ เฟิร์ส โจ ไอ้พี่อาร์มสุดหล่อ และข้างๆเฟิร์สก็มีธันเตอร์สวมแว่นตากรอบดำนั่งอยู่ตรงนั้นด้วย อันดาจึงหันไปมองสีหน้าธันเตอร์ที่เหมือนจะกลับเข้าสู้สภาวะปกติแล้ว (รึเปล่า)

“นั่งเลยเจ้ มีเรื่องจะบอกล่ะ” ออกัสดี๊ด๊าเหมือนเดิม อันดารวบกระโปรงสีครีมแล้วนั่งลงทันที โดยมีเพื่อนทั้งสองขนาบสองข้าง

“ว่าไงวะ”

“คืนวันศุกร์ ครูนัทบอกว่าจะจัดปาร์ตี้เล็กๆกันที่บ้านครู เป็นการขอบคุณพวกเราที่ทำงานหนักตอนเข้าค่าย”

“ฮะ! จริงอ่ะ พวกเราเนี่ยนะ แล้วๆๆ มีใครไปบ้าง” อันดาถามต่อ

“ก็แค่พวกเรานี่แหละ อ้อ! มีพวกไอ้ทาร์มด้วยมั้ง”

“อ๋อๆ ก็ดีนะ พวกมันตลกดี น่าจะครึกครื้น”

“สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะเจ้ คืนวันศุกร์ ปาร์ตี้จัดหนัก คงมันมากกก” ออกัสทำหน้าพริ้มขณะที่ธีมมองแฟนหนุ่มด้วยความหมั่นไส้

“ปาร์ตี้จัดหนักอะไรของแก ไหนว่าปาร์ตี้เล็กๆ ฉันก็นึกว่าแค่กินสุกี้ สังสรรค์ ร้องเพลง” อันดาย่นคิ้วขณะมองตาน้องชาย…ซึ่งมันดูระริกระรี้มาก

“ก็แบบนั้นแหละ แต่ว่า…หลังจากนั้นก็ไม่แน่นะ” สายตาวิ๊งวั๊งออกมาจากเด็กหนุ่มหน้าตี๋ พร้อมด้วยสายตารู้ทันของแก๊งเด็กโฟลค ธีมถึงกับทำตาเลิกลักไปหาแฟนแล้วกระทุ้งแขนออกัสเบาๆ

“แล้วแพมกับฟาร์ล่ะ จะไปด้วยกันไหม” เฟิร์สหันมาถามสาวๆทันที (ไอ้นี่เจ้าชู้ตลอด)

“ก็ถ้าอันดาไป ฉันก็ไป” ฟาร์ตอบอย่างรวดเร็ว

“แล้วแพมล่ะ” ออกัสถามต่อ

“ก็…อืม” แพมหันไปมองอันดาแล้วก็พยักหน้าบอกทุกคน

“เยี่ยมไปเลย!!!! ตอนนี้ฉันคิดเอาไว้แล้วนะว่าเราจะไปต่อกันที่ไหนหลังจากที่เราออกมาจากปาร์ตี้บ้านครูนัท และเตรียมรถเอาไว้แล้วด้วย” ออกัสวางแผนไว้เรียบร้อย ธีมจึงย่นคิ้วใส่แฟนอีกรอบ (ดี๊ด๊านักนะออกัส)

“รถของไอ้ธีมคันนึง นั่งกันก็ได้ประมาณ 5 คน ส่วนฉันจะเอารถที่บ้านไปอีกคัน ก็นั่งได้เท่าๆกัน สองคันก็น่าจะพอนะ”

“หูยยยยย นี่แกถึงกับเอารถที่บ้านออกมาเที่ยวเลยเหรอวะ พ่อแม่แกอนุญาตแล้วเหรอไง” โจดักคอ

“พ่อแม่ฉันไปต่างประเทศตั้งแต่วันพฤหัสแล้ว ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ลั้นลาได้ตามสบายเว้ยๆๆ” ออกัสแอบไปดูตารางงานของพ่อแม่มาเรียบร้อย

“แสดงว่าแกจะลั้นลาใช่ไหมอาทิตย์นี้” อันดาเสริม

“ถูกต้อง!!!!! แต่ว่ารถอ่ะ เจ้ขับนะ ฉันไม่ค่อยชินทาง”

“ถุย! นึกว่าแกจะขับเองซะอีก บอกว่าจะมารับพวกฉัน ที่แท้ก็ให้เจ้อันขับ” เฟิร์สกัดได้ทุกคนจริงๆ

“ใครขับก็เหมือนกันแหละน่า ศุกร์นี้เก็บตังไว้เที่ยวด้วย ไม่งั้นกระเป๋าฉีกแน่ๆ”

คำพูดของออกัสทำให้ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะว่านานแล้วที่พวกเขาไม่ได้ออกไปสังสรรค์กันแบบนี้ และนี่ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ทั้งแก๊งจะได้ไปเที่ยวด้วยกันในยามราตรีแบบนี้ หลังจากที่ออกัสและอันดากลับมาจากอเมริกา ทุกคนจึงดี๊ด๊ามากกว่าที่เคยเป็น

“มัวแต่พูดกันอยู่นั่นแหละ จะต้องขึ้นเรียนคาบบ่ายแล้ว” ธีมเตือนทุกคน เพราะว่าแก๊งเด็กโฟลคยังคงพูดคุยเรื่องสถานที่เที่ยวและเม้ากันอย่างเมามันส์ อันดาที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองเวลาจึงรีบตักข้าวกินอย่างรวดเร็ว

“ระวังสำลัก!!! นั่นไง ไม่ทันขาดคำ” อาร์มกำลังจะบอกเตือนอันดา แต่ไม่ทันเสียแล้ว เมื่ออันดาทำหน้าเขียวขณะที่สำลักข้าวคำโตของตัวเอง

“อันดากินน้ำก่อน!” เสียงสองเสียงดังขึ้นมาพร้อมกันและตามมาด้วยน้ำสองแก้วที่จ่ออยู่ตรงหน้า อันดาจึงคว้าแก้วน้ำแก้วหนึ่งขึ้นดื่มโดยไม่ทันมองด้วยซ้ำว่านั่นเป็นแก้วน้ำของใคร แล้วก็รอดพ้นจากเส้นตายที่ตัวเองสร้างขึ้นเอง และหลังจากนั้นเธอก็ได้รู้ว่าแก้วที่เธอถืออยู่คือแก้วของแพม

“ขอบใจมากนะแพม ไม่ได้แพมช่วยคงตายไปแล้ว” อันดาหัวเราะในความตะกละตะกลามของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่าเด็กสาวอีกคนกำลังนั่งนอยอยู่ข้างๆ

”อิ่มแล้วอ่ะ ขึ้นห้องก่อนนะ” ฟาร์ยกจานของตัวเองไปเก็บและเดินจ้ำอ้าวหนีไปทันที อันดาจึงมองตามเพื่อนไปด้วยความงุนงง

“ฟาร์มันโกรธอะไรใครรึเปล่าวะ” อันดาหันไปถามเพื่อน ทุกคนก็ได้แต่ส่ายหน้า มีเพียงแต่ออกัสและธีมเท่านั้นที่รู้ว่าฟาร์โกรธใครถึงได้หน้าบูดออกมาแบบนั้น แต่เขาก็ไม่พูดอะไรออกไป


ดูเหมือนว่าความหึงหวงของฟาร์

จะออกมาชัดเจนยิ่งกว่าเคย

แล้วหลังจากนี้ อันดาจะรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นในใจฟาร์หรือไม่

และถ้ารู้…อันดาจะรู้สึกอย่างไร

ติดตามต่อตอนหน้านะคะ

^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น