applejack

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 365

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2562 08:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

<1>

“หวงโฮวเหนียงเหนี่ยง เบ่งเจ้าค่ะ เบ่งงง !!” นางกำนัลคนสนิทกำมือของนายเหนือหัวไว้แน่นพยายามส่งเสียงและเบ่งตามนาย

“เหนีย...เหนียง..ไรนะ! โฮกกกกกกกก!!!” สตรีสูงศักดิ์หรือมารดาแห่งเหล่าแคว้นคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวดช่วงล่างและอึดอัดอย่างรุนแรงระคนงงงวย  แต่ก็ยังเบ่งตามที่หญิงสาวข้างๆบอกให้เบ่ง ราวกับว่าถ้าเบ่งแล้วทุกอย่างจะโล่ง

“แม่งเอ๊ยยย โฮกกกกกกกก!!” นี่มันอะไรกันวะเนี่ยยยย ไม่ใช่ว่าอั๊วโดนแทงตายไปแล้วไม่ใช่เรอะ ทำไมยังอยู่ แล้วนี่มันอะไรกันวะเนี่ย ไอ้ท้องๆนูนๆที่เหมือนลูกโป่งนี่มันคืออะไรวะ แล้วนั่นเมื่อกี้ผู้หญิงที่แต่งตัวแปลกๆบอกให้เบ่ง เบ่งอะไรวะ ขี้เรอะ? เจ็บโว้ยยยยย “โฮกกกกกกกก”

“หัวออกมาแล้วเจ้าค่ะ เบ่งอีกนิดเจ้าค่ะ ฮึบบบบบ!”

“ฮึบบบบบบบ โฮกกกกกก!” ตาย ตายแน่ๆ ได้ตายอีกรอบแน่ๆ ออกมาแค่หัวขี้ยังแน่นขนาดนี้ ไม่ได้ขี้มากี่วันแล้ว แล้วนี่อะไรขี้แค่นี้ต้องมีคนมาเฝ้าด้วยเรอะ กำลังใจล้นหลามจริงๆ

“เหนียงเหนี่ยง ครึ่งทางแล้วเพคะ เบ่งรวดเดียวเลยเพคะ ฮึบบบ!!” ไม่พูดเปล่า ยังทำท่าเบ่งให้ดูอีก เอาวะทีเดียวก็ทีเดียว

“ฟาคคคคคคคคคคคค! โฮกกกกกกก!”

พรวด!

โอ้ มาย ก้อด โล่งแล้วตู

อุแงงงงงงงงงๆๆ

“ฮวงโฮวเหนียงๆ องค์ชายเพคะ พระองค์ทรงประสูติองค์ชายเพคะ”นางกำนัลตะโกนออกมาด้วยความดีใจพลางอุ้มทารกน้อยมาให้

“ประสูติ? องค์ชาย? ทารก?” นี่อั้วไม่ได้ขี้อยู่เรอะ แม้ว่าจะยังงงอยู่แต่ก็รับเด็กทารกมาอุ้มไว้ในอ้อมอก เฮ้อ เอาเถอะจะคนรึขี้ก็ออกมาแล้ว โล่งแล้วก็ถือว่าดี... หือ.. ดีเรอะ ... ไม่ดีสิวะ อั๊วจะคลอดลูกได้ไง ในเมื่อมีเสามังกรอยู่ เสามังกร ใช่ เสามังกรของอั๊ว ว่าแล้วก็รีบคลำหาเสามังกรตัวเองอย่างรวดเร็ว

...

เสามังกร ไม่มี

ไม่มีเสามังกร

มือข้างนึงอุ้มเด็กข้างนึงควานหาเสามังกรตัวเองไม่เจอก็ยิ่งร้อนรน

“กระจก!”

“เพคะ?”

“เอากระจกมาาาาาาา” แม่ของแผ่นดินตะโกนออกไปด้วยความรีบร้อนเพราะหาเสามังกรตัวเองไม่เจอ นางกำนัลที่โดนตะโกนแหกหน้ารีบกุลีกุจอไปหยิบกระจกมา

สวย นางฟ้าชัดๆ ผมดำยาวสุขภาพดี ผัวขาวราวหิมะ แม้จะหน้าซีดไปหน่อยแต่ก็พูดได้ว่าไม่ได้มีผลต่อความงามเลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตากลมโตได้รูป เครื่องหน้าทั้งหมดรวมกันเรียกได้ว่า นางฟ้าเห็นนางฟ้ายังต้องสยบ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ทำไมตูกลายมาเป็นผู้หญิงไปได้วะะะะ

อึก

อยู่ๆก็เหมือนมีค้อนทุบหัวอย่างแรงก่อนจะปรากฏภาพมากมายของเจ้าของร่างเก่าเข้ามาแบบไม่ขาดสาย จับใจความได้ว่าที่นี่คือแคว้นฟู่ ในยุคจีนโบราณ ร่างที่เข้ามาอยู่คือ อันหวังฟาง ฮองเฮาหรือแม่ของแผ่นดินพระองค์นี้ สิ้นใจตั้งแต่เบ่งลูกน้อยได้สามที ด้วยร่างกายอ่อนแอและสามีไม่เหลียวแลเลยไม่มีกำลังใจ แม้ว่าตนจะเบ่งลูกแบบเลือดตาแทบกระเด็นแต่ฮองเต้ มู่หรงจินหลง ใจหมากลับเอาแต่ทำงาน พอทำงานเสร็จก็ไปตำหนักของเมียน้อยไม่ได้แวะมาดูดำดูดีตัวเอง เลยตรอมใจตายคาที่ ทั้งๆที่ลูกอยู่ในท้อง เฮ้อ น่าเวทนาแท้ นางทุกใจมาไม่น้อยเลย แต่ถึงจะน่าเห็นใจยังไง ก็ไม่ควรที่จะให้ตูเกิดใหม่เป็นผู้หญิงแบบนี้ เกิดเป็นเด็กในท้องก็ได้ เดี๋ยวแหวกมดลูกออกมาเอง ทำแบบนี้ก็เสียชาติเกิดกันพอดี โถ่ เสามังกรทองของพ่อ ก่อนที่จะมาเกิดใหม่เป็นถึงไฮโซเพลย์บอย ดันมาตายตอนไปเที่ยวอาบอบนวด โดนแฟนเก่าแทงตายคาอ่างเพราะกิ้กกับน้องสาวแฟนเก่า ว่าน่าเวทนาแล้ว ยังมาเกิดใหม่าเป็นหญิงท้องแก่อีก เวรกรรม เวรกรรม จริงๆ

“เห้ย สาวน้อย” อันหวังฟางหันไปเรียกนางกำนันข้างๆ

“เพคะ?”

“สามีข้าอยู่ที่ไหน?” เมียคลอดลูกรูระเบิด แถมได้ลูกชาย ยังไม่มาดูอีกเรอะคนจีนชอบลูกชายไม่ใช่เรอะ

“เออ คือ ..”

“ตอบ!”

“ทูลฮวงโฮวเหนียงเหนียง ฝ่าบาทอยู่ที่ตำหนังอิงฮวาของหลินกุ้ยเฟยเพคะ” นางกำนันน้อยก้นหน้าก้มตาตอบคางชิดอก

“อ้อ เช่นนั้นก็ช่างเถอะ” อันหวังฟางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะก้มหน้ามองลูกตัวเอง “หวงหลง”

“เพคะ?”

“ลูกข้า ชื่อ หวงหลง” ในเมื่อตัวเองไม่มีมังกรแล้วแต่ลูกชายมี งั้นก็ให้เป็นมังกรทั้งชื่อและร่างกายเลยละกัน อดีตเพลย์บอยคนนี้จะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้เจ้าเอง จะสอนให้เจ้าเปิดฮาเรมแบบไม่ผิดศีลธรรมเช่นไอ้หน้าโง่นั่น เมียตายท้องกลมตัวเองยังกกสาวอยู่ได้ !#!##!%#% ฮึ่ย!!

“จะไม่คอยฝ่าบาทก่อนหรือเพคะ”

“รอ? รอทำไม ข้าเป็นคนคลอดข้าจะตั้งเองใครจะทำไม ถามหาไอ้สามีไร้คุณธรรมนั่นไปก็เท่านั้นป่านนี้แตะขอบฟ้าไปกับเมียน้อยแล้วมั้ง” อันหวังฟางพูดด้วยความโมโห

“ไอ้..ไอ้สามี.....” นางกำนันตกตะลึงกับคำก่นด่าของนายตัวเองได้แต่อ้าๆหุบๆปากไปมาราวกับกำลังจะขาดใจ ไม่กล้าพูดตามนายออกมา เกิดพระองค์ได้ยินขึ้นมาคงไม่พ้นโทษประหารแน่ๆ

“ไปเจ้าออกไปได้แล้ว ข้าจะพักผ่อน” พอได้ยินดังนั้นนางกำนันน้อยก็รับคำก่อนจะเดินคลานเข้าไปใกล้เพื่อที่จะอุ้มทารกน้อยออกไป

“ไม่ต้อง ให้เขาอยู่กับข้าที่นี่แหละ”

“เพคะ” นางกำนันรับคำก่อนจะออกจากห้องไป

เฮ้อ เรื่องอื่นไว้ค่อยคิดทีหลังละกันตอนนี้ขอพักก่อนเพราะรู้สึกเหมือนโดนดูดวิญญาณยังไงไม่รู้ตอนนี้

ความคิดเห็น