กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่1(7) : พลาดพลั้ง Ebook

ชื่อตอน : บทที่1(7) : พลาดพลั้ง Ebook

คำค้น : ทินกร มุกระวี

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 535

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2562 22:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1(7) : พลาดพลั้ง Ebook
แบบอักษร


ต่อจากตอนที่แล้ว...

ทินกรปรายหางตามองคนเอาแต่นอนร้องไห้สะอึกสะอื้น ยังไม่ยอมหันมาคุยกับเขาเป็นเรื่องเป็นราวเสียที ถามค่าตัวก็ไม่ยอมตอบ ไม่รู้จะเล่นแง่อะไรนักหนา

“เอ้า...มัวแต่นอนร้องไห้อยู่นั่น อยากได้เงินกี่บาทก็ว่ามา...ถ้าสมเหตุสมผลไม่ดูเป็นการรีดเนื้อกันเกินไป ฉันพร้อมยินดีจ่ายให้ไม่อั้น...หรือไอ้ที่ไม่ยอมบอกราคา กำลังคำนวณ คิดจะโก่งค่าตัวให้สูง หรือเธอเป็นสาวนิยมชอบล่าแต้ม จะให้ฉันเอาฟรีๆว่างั้นเถอะ...” เสียงถามห้วนจัด บ่งบอกถึงอารมณ์โมโห

ทว่าคนถูกยัดเยียดให้เป็นสาวขายบริการ ไม่อาจทนนอนนิ่งฟังวาจาหยามหมิ่นได้อีกต่อไป เธอสูดลมหายใจ ยกหลังมือปาดน้ำตาทิ้ง แล้วตอบโต้ผู้ชายปากร้ายกลับ

“คุณมันผู้ชายสาระเลว...”  คนถูกเลี้ยงให้อยู่ในกรอบประเพณีอันงดงามมาโดยตลอด จนใจกับการสรรหาคำพูดเจ็บแสบมาจัดการคนปากไม่ดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังทำให้คนฟังรู้สึกคันตรงหัวใจยิบอย่างบอกไม่ถูก

ทินกรหรี่ตามองอย่างหมายมาด ปากดีใช่ย่อยเหมือนกันแฮะ แต่จะแปลกอะไรกับผู้หญิงประเภทนี้ ไม่ด่าเขาจนเสียหมาก็บุญเท่าไหร่แล้ว...

 “อ้าวแม่คุณ! ไงมาด่ากันเสียได้ล่ะฮะ! ก็เห็นมัวแต่เล่นองค์อยู่นั่น ใครจะไปรู้เธอต้องการอะไร ระหว่างเงิน กับแต้ม...อีกอย่างนะ ฉันก็ไม่ได้บอกจะไม่จ่ายค่าตัวเธอเสียเมื่อไหร่ ก็แค่บอกมาจะเอาเท่าไหร่เรื่องเงินสำหรับฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว...”

เพียงแค่สิ้นเสียงของชายหนุ่มเท่านั้น ร่างบางอรชรก็หันขวับมาจ้องตาชายหนุ่มตาเขม็ง ใบหน้าซีดเซียวแดงก่ำ หญิงสาวใช้หลังมือปาดน้ำตาที่ไหลอาบสองข้างแก้มทิ้งอย่างน่ามอง ในความรู้สึกของทินกร พอได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวชัดขึ้น ในตอนที่เขาไม่เมาและในที่มีแสงสว่างแบบนี้ ทำเอาชายหนุ่มนิ่งอึ้งตะลึงตะลานกับความงดงามที่ได้เห็น

ทินกรเผลอตัวรีบยกมือฝ่ามือขึ้นขยี้ตา เพื่อมองภาพตรงหน้าให้แน่ใจ นั่นคนหรือว่านางฟ้ากันแน่

สวยโคตรๆ...

 เธอสวยราวกับเทพธิดาจำแลง ปากคอคิ้วคางถูกประดิษฐ์ขึ้นเป็นรูปร่างหน้าตาของหญิงสาว ล้วนเหมาะเจอะและสวยเด่น ทินกรหัวใจเต้นแรง เขาจำต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างเก็บกักอารมณ์ปรารถนาบางอย่าง ไม่ให้มันพุ่งขึ้นมาในขณะนี้ ได้อย่างยากลำบากเหลือเกิน

ถึงได้ว่า...ตื่นเช้ามาเขาถึงได้หมดเรี่ยวหมดแรง ที่แท้เมื่อคืนนี้เขาคง...กับเจ้าหล่อนเกือบรุ่งสว่างนี่เอง 


โปรดติดตามตอนต่อไป...


ความคิดเห็น