พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ดูเเล (130%)...น่าร้ากกกกกกกกก

ชื่อตอน : ดูเเล (130%)...น่าร้ากกกกกกกกก

คำค้น : รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ ,ป๋าพงษ์ , หมอครีม ,แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2562 20:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดูเเล (130%)...น่าร้ากกกกกกกกก
แบบอักษร


                          ประกาศด่วน!!!       

        E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^   


“แต่มันบวมนะคุณ” เขายังทำท่ากระวนกระวายจนปิดไม่มิด และท่าทางเป็นห่วงเป็นใยที่ปราศจากการเสแสร้งใดๆ จากที่สัมผัสได้ผ่านทางแววตาก็ทำให้คิริมาอดอุ่นใจไม่ได้      

บ้าน่า! เขาร้ายจะตาย ทำไมเธอต้องไปปลื้มกับการกระทำนั้นด้วย

เตือนตัวเองอย่างนั้น แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับหวั่นไหวแปลกๆ

“ผมว่าไปเอ็กซเรย์ให้แน่ใจดีกว่านะ”

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันแค่ข้อเท้าแพลง คุณก็ตรวจดูแล้วนี่  มันไม่เป็นอะไรมากหรอก ถ้าพรุ่งนี้มันปวดมากกว่าเดิมฉันสัญญาว่าจะไปเอ็กซเรย์ คุณไม่ต้องห่วงหรอก”          

คำพูดของเธอทำให้พงษ์สวัสดิ์ต้องละความพยายาม คิริมาพึมพำบอกให้เขากลับคอนโดไปนอน แล้วเธอก็ตั้งท่าจะล้มตัวลงนอนตรงโซฟา หากว่าอีกฝ่ายไม่อุ้มไปส่งที่ห้องนอนด้านในด้วยสภาพตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ ก่อนที่เขาจะบอกเธอว่าจะไปหายาแก้ปวดมาให้ แต่คิริมาก็ห้ามไว้ บอกให้อีกฝ่ายไปหยิบที่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน หลังจากกินยาเสร็จเธอก็ล้มตัวลงนอนอย่างหมดสภาพ ข้อเท้าชักจะปวดตุ้บๆ จนข่มตาหลับไม่ลง      

เห็นท่าไม่ดีเขาก็เอ่ยถามว่าปวดมากไหม แล้วก็ถอนหายใจออกมาเมื่อเธอตอบว่าปวดแต่พอทน ไม่นานชายหนุ่มก็ผลุนผลันออกไปจากห้องอีกครา พักใหญ่ก็กลับมาพร้อมกับถุงเจลประคบเย็น เเละผ้ายืดพันเคล็ด จากนั้นก็ลงมือประคบเย็นให้เธอเกือบยี่สิบนาที เสร็จก็นำผ้ายืดมาพันรอบบริเวณข้อเท้าที่แพลง การกระทำอ่อนโยนและเอาใจใส่อย่างไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายดิบๆ เช่นเขาจะทำได้ทำให้คิริมาอุ่นวาบไปทั้งสรรพางค์กาย          

“ขอบคุณนะ”

เจ้าของใบหน้าแดงซ่านอุบอิบเบาๆ แล้วหลบสายตาอบอุ่นที่ทอดมองมา พอคนที่นั่งอยู่ไม่ห่างยื่นมือมาจับปอยผมทัดใบหูให้เธอก็เหมือนจะละลาย ก่อนจะได้สติเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  

ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…

“ค่ะแม่” คิริมากรอกเสียงหวานลงไปในสายเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่โทรมา ก่อนจะลุกขึ้นด้วยท่าทางทุลักทุเล แล้วเขยิบไปนั่งพิงหัวเตียงโดยมีเขาช่วยอีกแรง   

“ตัวใหญ่เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

คนที่เพิ่งรู้ข่าวจากบอดี้การ์ดพร้อมกับสามีเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง นางปรางทิพย์กับนายปราบใจหายอยู่ไม่น้อยที่ลูกสาวโดนปองร้ายในถิ่นของจิรกุลเป็นหนที่สอง     

“หนูไม่เป็นไรมากหรอกค่ะแม่ แค่ข้อเท้าแพลงค่ะ”   

“ตายจริง! งั้นให้คนมาส่งที่บ้านดีกว่าไหมลูก แม่กับพ่อเป็นห่วง อีกอย่างตาเมศก็ไม่อยู่ด้วยสิ เพิ่งโทรมาบอกเมื่อกี้ว่าจะต้องเดินทางไปภูเก็ตด่วนเพราะโรงพยาบาลสาขาภูเก็ตมีปัญหา”      

“หนูนอนที่โรง’บาลน่าจะสะดวกกว่า เพราะถ้าปวดมากจนทนไม่ไหวก็จะได้เข้าหาหมอกระดูกในตอนเช้าวันพรุ่งนี้ แม่กับพ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ หนูสัญญาว่าจะดูแลตัวเองดีๆ ค่ะ”         

“งั้นก็ระวังตัวด้วยนะลูก พิมพ์ชนกเปิดเกมรุกหนักกว่าเดิมแล้ว ฉะนั้นเราจะประมาทไม่ได้ ต่อไปนี้พ่อจะให้คนของเราเข้มงวดในการตรวจคนเข้าออกโรงพยาบาลมากขึ้น”     

คราวนี้นายปราบเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น คำเตือนของพ่อทำให้เธอเผลอเม้มปาก ผู้หญิงคนนั้นช่างร้ายกาจนัก นี่กะจะเล่นงานกันให้ตายไปข้างเลยหรือไงถึงจะพอใจ

“แต่ครีมไม่ต้องห่วงนะลูก พ่อกำลังให้คนของเราสืบหาหลักฐานที่จะมัดตัวพิมพ์ชนกให้ดิ้นไม่หลุด ไม่ว่าจะเป็นในคดีที่เขาเคยจ้างวานให้คนไปหมายเอาชีวิตหนูเมื่อครั้งที่หนูประสบอุบัติเหตุร้ายแรงในหลายปีก่อน หรือในคดียักยอกทรัพย์สมบัติที่ควรจะเป็นของหนูตามพินัยกรรม”          

“ขอบคุณมากค่ะพ่อ”

คิริมาเอ่ยเสียงนุ่มละมุน ก่อนจะกล่าวราตรีสวัสดิ์กับพ่อและแม่ จากนั้นก็นั่งขบคิดถึงเหตุการณ์ที่พิมพ์ชนกส่งคนมาลอบทำร้าย จนลืมไปแม้กระทั่งว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว ซึ่งบทสนทนาที่เธอคุยโทรศัพท์นั้นเขาได้ยินทั้งหมด เดาว่าคิริมาคงปวดข้อเท้ามากจนเบลอเลยเผลอเปิดลำโพง      

พงษ์สวัสดิ์สรุปได้ว่าพิมพ์ชนกคือตัวอันตรายสำหรับทั้งครอบครัวเขาและครอบครัวเธอ ที่รู้ว่าพิมพ์ชนกคือคนคนเดียวกันเพราะเขาให้คนไปสืบมาแล้วว่าแม่ของพิริยาเคยเป็นเมียน้อยของพ่อแท้ๆ ของคิริมา ไม่ผิดตัวแน่ หลังจากสืบหาข้อมูลของคิริมาไม่ได้ เขาก็ให้คนหันไปสืบเรื่องของพิมพ์ชนกกับลูกสาวจนได้เรื่องในที่สุด และที่น่าตกใจคือข้อมูลของสองแม่ลูกสามารถเชื่อมโยงไปถึงเรื่องราวในอดีตของคิริมา    

แต่สิ่งเดียวที่เขายังไม่รู้คือทำไมเธอถึงบอกว่าไม่เคยรู้จักเขา สรุปเธอความจำเสื่อม หรือเสแสร้งกันแน่ เพราะไม่ว่าจะสืบหายังไงก็เข้าไม่ถึงข้อมูลส่วนนี้ได้        

“คุณมีอะไรจะเล่าให้ผมฟังไหม” พงษ์สวัสดิ์เอ่ยถามอย่างอาทร พลางช่วยประคองร่างบางที่กำลังค่อยๆ เลื่อนตัวลงไปนอนราบกับพื้นเตียงนุ่มอย่างหมดสภาพ      

“ก็อย่างที่คุณได้ยินนั่นแหละ ฉันถูกคนลอบปองร้าย” เธอเอ่ยออกมาอย่างไม่คิดจะปกปิด

“งั้นคุณก็ต้องระวังตัวให้มากๆ มีอะไรให้ช่วยก็บอก”   

“อืม…”

หญิงสาวพึมพำเบาๆ หน้าแดงเมื่อรับรู้ได้ถึงความห่วงใยผ่านทางแววตาของอีกฝ่าย ก่อนจะยกมือขึ้นก่ายหน้าผากครุ่นคิดไปถึงเรื่องคนร้ายไม่หยุดหย่อน จนเขาต้องจับมือเรียวออกจากหน้าผากมนมากุมไว้อย่างอ่อนโยน แล้วบีบเบาๆ แต่แค่นั้นก็ทำเอาคนถูกพะเน้าพะนออุ่นซ่านไปถึงขั้วหัวใจอย่างน่าอัศจรรย์

“คุณกลับไปได้แล้ว”

“งั้นคุณก็หลับก่อนสิ แล้วผมจะกลับ”

“ฮื่อ…” ท่านรองผู้อำนวยการสาวครางประท้วงด้วยความขัดใจ         

“นอนได้แล้ว” คนที่เธอไล่แต่ไม่ยอมไปไหนยังคงนั่งเฝ้า กะว่าจะรอให้เธอหลับเสียก่อนเขาถึงจะกลับ แต่พอเห็นสาวเจ้ายังทำตาแป๋วเขาจึงลงไปนอนตะแคงข้างเข้าหา แล้วเอ่ยอย่างนุ่มนวล          

“หลับตาสิคุณ”

“ฉันนอนไม่หลับ” คิริมาเอ่ยเสียงอ่อยๆ สะดุ้งน้อยๆ เมื่อมืออุ่นวาดมาลูบตรงแผ่นหลังบอบบางคล้ายเห่กล่อม แล้วเธอก็ต้องใจสั่นกับน้ำคำปลอบประโลมชิดหน้าผากมน   

“ชู่ว์…ผมรู้ว่าคุณปวดข้อเท้า แต่คุณต้องนอนนะเจ้านายมันดึกแล้ว” “ก็มันนอนไม่หลับนี่นา คุณกลับไปเถอะ ฉันดูแลตัวเองได้” เธออุบอิบแล้วหลุบตาลง ก่อนจะตัวแข็งทื่อ ใจสั่น หน้าร้อนวาบ เมื่อถูกเขา...


อ๊ายยยยย อิป๋าน่าร้ากกกกกมากกก มีความเป็นห่วงเมียแบบสุดๆ แถมยังอ่อนโยนได้อีก ว่าแต่อิป๋าจะนอนเฝ้าเมีย หรือว่าจะทำอะไรมากกว่านั้นหรือไม่ ไปตามลุ้นๆ กันต่อในตอนหน้าจ้า เอิ๊กๆๆๆ เอ้า…ใครรออยู่ ใครยังตามอ่านตลอดๆ เม้นท์มาแสดงตัวอย่างด่วนๆ จ้า ตอนแรกวันนี้ว่าจะงดอัพนิยาย เพราะเพิ่งไปทำธุระกลับมาถึงบ้าน วุ่นทั้งวันกลับมาถึงบ้านก็เหนื่อยมากๆ ขาบวมปวดไปหมดเลยจ้า แต่ก็พยายามมาให้เด้อจ้า กลัวมีคนรอ อ่านแล้วเป็นยังไงเม้นท์มาบอกกันบ้งนะคะ ^^

       E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^  



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น