ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มาเฟียไร้รัก 28

ชื่อตอน : มาเฟียไร้รัก 28

คำค้น : มาเฟียไร้รัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2562 21:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟียไร้รัก 28
แบบอักษร





มาเฟียไร้รัก 28


สองแสบจอมป่วนของวิระหลับสนิททันทีที่กลับถึงบ้านพัก ลูกชายทั้งสองคนก็นอนหลับสนิทกอดกันกลมบนเตียงนอนหลังใหญ่ วิระและวีรภาพต้องช่วยกันเช็ดตัวเปลี่ยนเป็นชุดนอนให้ลูกทั้งสองคนก่อนจะปรับแอร์และห่มผ้าให้ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนลูกกลับไปที่ห้องของตนเองที่อยู่ประตูฝั่งตรงข้าม


“ลูกจะสะดุ้งตื่นเพราะแปลกที่มั้ยวีร์”


“คงไม่หรอก วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันคงหลับสนิทมากกว่า เราสองคนก็เข้าไปอาบน้ำนอนได้แล้วล่ะ” วีรภาพบอกก่อนจะโอบไหล่วิระไปอาบน้ำและใช้ช่วงเวลาฮันนีมูนแบบผัวเมียด้วยกันในค่ำคืนนี้โดยปราศจากเจ้าสองแสบขัดขวาง หึหึ


ฝ่ามือหนาของวีรภาพบีบเค้นสะโพกของวิระจนเป็นรอยนิ้วมือเมื่อเราทั้งสองคนเริ่มที่จะนัวเนียกันในอ่างน้ำสุดหรู เพราะในค่ำคืนที่มาฮันนีมูนและลูกก็หลับสนิทไปแล้วแบบนี้ก็ถึงเวลาที่วีรภาพจะกินวิระให้เต็มอิ่มกว่าช่วงที่อยู่ที่บ้าน


วิระในตอนนี้เปลือยเปล่าไปทั้งร่างกายเพราะกำลังอาบน้ำกับวีรภาพในอ่างน้ำเอ้าท์ดอร์ตรงระเบียงของบ้านพัก เพราะบ้านที่วีรภาพพักเป็นบ้านที่หลังใหญ่ที่สุดและแพงที่สุด ความเป็นส่วนตัวก็สูงทำให้การที่วีรภาพจะจับเมียสุดที่รักจะจับเมียรักกินในอ่างอาบน้ำกลางแจ้งแบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวใครเห็น


“ลู่ฟางก็โตแล้วมีอีกสีกคนดีมั้ย” วีรภาพถามขณะที่ขยับส่วนนั้นเข้าไปในช่องทางรักของวิระ วีรภาพอยากมีลูกอีกสักคนแต่ไม่รู้ว่าวิระจะยอมมั้ย เพราะถ้าวิระไม่ยอมวีรภาพก็ต้องตามใจ


“ไม่เอา… มีแค่สองคนก็พอแล้ว อื้อ… วีร์ขยับสิ” วิระบอกเสียงพร่าเมื่อวีรภาพไม่ยอมขยับร่างกายเสียทีจนวิระรู้สึกอึดอัดไปหมด ตั้งแต่ที่ลู่เหวินย้ายไปนอนคนเดียวได้แล้วก็ใช่ว่าเราทั้งคู่จะมีอะไรกันบ่อยขึ้นเพราะลู่ฟางก็ยังนอนอยู่ในห้องด้วย แต่วีรภาพก็หาโอกาสตลอดเวลา เพราะลู่ฟางถ้าได้นอนแล้วจะนอนหลับสนิทตลอดคืนและเป็นเพราะแบบนั้นแหละวีรภาพเลยมีโอกาสเยอะกว่าตอนที่ลู่เหวินนอนในห้องเดียวกัน


สวบ สวบ

วีรภาพที่เริ่มขยับร่างกายรุนแรงขึ้นเรื่อยๆจนน้ำในอ่างกระเด็นออกนอกอ่าง วิระเองก็ขยับกายตอบรับ ตอนนี้วิระนั่งอยู่บนตักของวีรภาพเราทั้งคู่หันหน้าเข้าหากันและกัน ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆและเสียงคลื่นที่กระทบฝั่งไม่อาจขัดจังหวะบทรักที่แสนร้อนแรงของทั้งคู่ได้ ตลอดเวลาที่ร่วมรักกันวิระและวีรภาพก็สบตากันตลอด จนในที่สุดวีรภาพก็ขยับกายเป็นครั้งสุดท้ายและปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวขอวิระก่อนจะอุ้มวิระขึ้นจากอ่างน้ำทั้งๆที่ยังไม่เอาแก่นกายออกจากช่องทางรักของวิระและเดินเข้าไปในห้องนอนก่อนจะวางวิระลงบนเตียงก่และเริ่มขยับกายอีกครั้ง


“วีร์ เมื่อไรจะพอ เหนื่อยแล้วนะ อ๊ะ!”


“เรามาฮันนีมูนกันนะที่รัก ก็ต้องใช้เวลาให้คุ้ม”


“เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหวนะวีร์…”


“ไหวน่า อย่ารัดแน่นแบบนี้สิ เดี๋ยวก็ไม่ต้องได้นอนกันพอดี” วีรภาพอดที่จะใช้มือตีก้นแน่นๆของเมียไม่ได้ ปากบอกไม่ไหวแต่ก็ขมิบรัดเสียแน่นเชียว ขี้ยั่วจริงๆ ตั้งแต่มีลูกสองนี่ก็ร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆคงเพราะคุมกำเนิดด้วยเลยไม่ต้องกังวลว่าจะท้อง แม้ว่าวีรภาพจะอ้อนวอนขออีกคนแต่วิระก็ใจแข็งไม่ยอมบอกแค่สองคนก็พอ วีรภาพเลยขยันทำการบ้านเพื่อจะฟลุ๊คหลุดติดมาอีกสักคนอย่างใจหวัง


กว่าวิระและวีรภาพจะหมดแรงก็เกือบเช้า วิระผลอยหลับลงทันทีเมื่อรอบสุดท้ายจบลงปล่อยให้วีรภาพเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้ แต่ก็นอนได้เพียงแปปเดียวเสียงประตูห้องก็ดังขึ้นรัวๆ ทำให้วีรภาพที่รู้สึกตัวก่อนจะเดินขึ้นไปเปิดคงเพราะลูกตื่นมาไม่เจอเลยเดินมาเคาะรัวแบบนี้


ก็อกๆๆ


“ตื่นเช้าจังเลยครับลู่เหวิน” วีรภาพที่เปิดประตูออกมาก็เห็นลู่เหวินเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่


“ฟางอึ! ลู่เหม็น!” คำพูดสั้นๆที่ชัดถ้อยชัดคำถูกเปร่งออกมาจากริมฝีปากของลูกชายที่ทำหน้าตาบูดบึ้งไปหมด คงเพราะตื่นมาแล้วได้กลิ่นอึของน้องสุดที่รักแน่ๆ


“ครับๆ เดี๋ยวป๊าไปล้างก้นน้องให้ ลู่เหวินจะไปกับป๊ามั้ยครับ”


“ไม่ ลู่หาม๊า”


“งั้นเดี๋ยวป๊าอุ้มขึ้นเตียงหาม๊านะครับ”


พอวีรภาพอุ้มลู่เหวินขึ้นไปนอนบนเตียงกับวิระที่หลับสนิทอยู่วีรภาพก็เดินไปห้องฝั่งตรงข้ามที่มีลูกชายคนเล็กนอนหลับพร้อมกลิ่นอึที่ส่งกลิ่นโชยออกมาจากแพมเพิร์ส เจ้าตัวน้อยของวีรภาพหลับสนิทจนไม่รู้ตัวเลยว่ากลิ่นอึของตนเองทำพี่ชายอยู่ในห้องไม่ได้


วีรภาพอุ้มลู่ฟางที่ยังหลับสนิทอยู่ไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างก้นทำความสะอาด พอลู่ฟางโดนน้ำใบหน้าน้อยๆนั่นก็เริ่มเบะเตรียมร้องเพราะมีอะไรมารบกวนตอนนอน


“ฮึก…”


“ชู่ๆ ป๊าเองครับ ล้างก้นนะครับ หนูอึเต็มแพมเพิร์สเลย” วีรภาพค่อยๆล้างก้นลูกชายพร้อมพูดปลอบไปด้วย พอล้างเสร็จก็ยังไม่ใส่แพมเพิร์สหรือกางเกงให้อุ้มไปห้องนอนของวีรภาพทั้งแบบนั้น เพราะถ้าหากลู่ฟางตื่นเต็มตาแล้วจะได้พาอาบน้ำเลย


“ลูกใครเอ่ยโป๊มาเลย” พอเข้ามาในห้องก็เห็นวิระตื่นขึ้นมาแล้วกับลู่เหวินที่นอนซุกหน้าอกอยู่เอ่ยทักลูกชายคนเล็กที่ยังไม่ตื่นดี


“ฮึก มะ”


“ทำไมลู่ฟางร้องล่ะวีร์”


“ถูกปลุกให้ตื่นเลยงอแงแบบนี้แหละ” วีรภาพบอกก่อนจะปล่อยลู่ฟางให้นอนบนเตียงข้างพี่ชายซึ่งพอตัวถึงที่นุ่มๆก็นอนหลับลงอีกครั้งพร้อมคราบน้ำตา วีรภาพเลยเดินไปหยิบผ้าผืนเล็กมาห่มให้ก่อนจะไปอาบน้ำทิ้งให้แม่ลูกทั้งสามคนนอนหลับต่อบนตียง




กิจกรรมในช่วงกลางวันของวันนี้ วีรภาพพาลูกไปเล่นที่สวนน้ำ วิระที่ร่างกายไม่ขยับไม่ค่อยถนัดเพราะรับศึกหนักมาทั้งคืนต้องให้เฟยช่วยดูแลเด็กๆด้วยอีกแรง พอมาถึงสวนน้ำและเข้ามาในโซนเล่นของเด็ก ลู่ฟางก็ร้องอยากจะลงไปเล่นไวๆแต่ลู่เหวินก็เป็นเหมือนทุกครั้งไม่ชอบคนเยอะๆ หน้าก็เริ่มงอไม่ยอมลงเล่นกับป๊าและน้องชาย ให้เฟยอุ้มมานั่งกับวิระแทนทั้งๆที่สวมชุดว่ายน้ำเตรียมพร้อมอยู่แล้ว


“ลู่เหวินครับ ไปเล่นกับน้องสิครับ”


“ลู่ร้อน”


“วันนี้ไม่ร้อนเท่าไรนะครับ ไปเล่นกับน้องนะเดี๋ยวน้องไม่มีเพื่อนเล่น” เพราะอยากให้ลูกชายได้เล่นอะไรที่สนุกๆสมวัยบ้างแต่ลู่เหวินก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเลย จนกระทั่งวีรภาพพาลู่ฟางไปเล่นสไลด์เดอร์ซึ่งลู่ฟางก็กรีดร้องลั่นเพราะความชอบใจจนทำให้ลู่เหวินรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้าง


“อยากไปเล่นเหมือนน้องมั้ยครับ”


“ไปกับม๊า”


“ให้ลุงเฟยพาไปเล่นได้มั้ยครับลู่เหวิน ม๊าไม่สบาย” พอวิระถามลูกชายแบบนั้น ลู่เหวินก็ส่ายเพราะอยากให้วิระพาไปมากกว่า


“เฮ้อ ก็ได้ครับเดี๋ยวม๊าพาไป ไปครับเราลงไปเล่นน้ำกัน” สุดท้ายวิระก็ยอมลุกขึ้นและพาลู่เหวินเดินลงไปที่สระด้วยกัน ก่อนจะส่งไปขึ้นเล่นสไลด์เดอร์ด้วยตัวเองเพราะโตกว่าน้องคงไม่ต้องมีผู้ใหญ่ขึ้นไปประคอง ซึ่งลู่เหวินก็เล่นด้วยตัวคนเดียวได้ส่วนวิระก็เดินมารอรับตรงข้างล่างแทน


“เก่งจังครับลูกชายม๊า” พอลู่เหวินลงมาถึงด้านล่างวิระก็เอ่ยชมเพราะถ้าทำแบบนี้ลู่เหวินจะได้รู้สึกดีและอยากเล่นต่อ วีรภาพที่เห็นว่าลูกชายคนโตมาเล่นก็จับห่วงยางเป็ดน้อยประจำกายของลู่ฟางพาเดินเข้ามาหา วิระและวีรภาพเลยพาลูกชายทั้งสองคนไปเล่นเครื่องเล่นอื่นบ้างซึ่งบางอันลู่ฟางก็เล่นไม่ได้ลู่เหวินก็เลยเล่นโชว์น้องว่าพี่ชายคนนี้เก่งเล่นได้โดยไม่กลัว เด็กๆทั้งคู่สนุกสนานจนถึงเวลาอาหารเที่ยง วิระก็พาลูกชายไปนั่งกินเคเอฟซีใกล้ๆแทน บอดี้การ์ดคนอื่นๆวีรภาพก็ให้แยกย้ายไปหาอะไรกิน


น่องไก่ทอดที่ถูกสั่งแยกมาต่างหากเพราะเด็กๆชอบถูกวางลงบนจานของทั้งคู่ ลู่เหวินลืมความเป็นคุณชายเรื่องมากของตนเองไปชั่วครู่เพราะความหิวเลยใช้มือจับและกัดเข้าไปเต็มๆคำ ส่วนลู่ฟางวิระก็ใช้มีดหั่นออกเป็นชิ้นพอดีคำให้ก่อนลู่ฟางจะใช้มือหยิบกิน วันนี้วิระยอมให้ลูกๆได้กินน้ำอัดลมเป็นพิเศษ ปกติจะให้ดื่มน้ำผลไม้แทนแต่วันนี้น้ำผลไม้ค่อนข้างจะหายากในที่แบบนี้ด้วยและถึงมีก็ไม่ใช่น้ำผลไม้แท้ๆ ลู่เหวินกับลู่ฟางคงไม่ยอมกินอยู่ดี เลยยอมให้กินน้ำอัดลมแก้ร้อนสักวัน


“ลู่เอาอีก”


“ครับๆ วันนี้กินเก่งจังเลย”


“ลู่หิว”


“หิวก็กินเยอะๆครับคนเก่ง” วิระบอกก่อนจะคอยดูลูกกินและตนเองก็กินไปด้วย ส่วนวีรภาพคุณสามีของวิระไม่ยอมกิน เพราะบอกเป็นอาหารฟาสฟู้ดไม่ดีต่อสุขภาพเฟยเลยต้องไปสั่งข้าวข้างนอกมาให้กินแทน ไม่ต้องบอกก็รู้แล้วใช่มั้ยว่าลู่เหวินได้ความเรื่องมากมาจากใคร!




................................................................................................................

ช่วงที่ผ่านมายุ่งเรื่องเรียนต่อจนลงนิยายช้ามากกกกก แต่ในสองเดือนนี้มายด์มีเวลาว่างที่จะปั่นนิยายให้ได้เยอะที่สุดก่อนจะกลับไปเรียนต่อ จะพยายามให้เรื่องอื่นจบอีกสักเรื่องนะคะ 

ปล. หนังสือจัดส่งภายในเดือนนี้ ค่ะ ได้วันที่จัดส่งแน่นอนแล้วจะแจ้งให้ทราบอีกที

ความคิดเห็น