หมูน้อยแห่งโลกความฝัน
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2562 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14
แบบอักษร

ตอนที่14


[BAMBAM]**


ตอนนี้ก็เย็นแล้วครับพี่เจบีกับคุณมาร์คก็มาแล้วด้วยครับ 


"แบมไปข้างนอกกับพี่ก่อนดิจินยองด้วย"ผมกับจินยองรีบลุกตามไปเลยล่ะครับ ผมออกมาหน้าชายหาดแถวๆโขดหินใหญ่พี่เจบีล้วงเข้าไปในกระเป๋าตัวเองก่อนจะหยิบซองสีน้ำตาลเล็กๆออกมาก่อนจะยื่นให้ผม


"นี่ยาสลบกินปุ๊บสลบปั๊บไม่ต้องรอ"พี่เจบีบอกผมหึก็ดีจะได้ไม่ต้องรอให้เสียเวลาเดี๋ยวมันไม่สนุก


"ป้าคืนนี้ป้าเสร็จแน่ๆ"ผมนี้ยิ้มไม่หุบเลยล่ะครับป้าผมขอโทษนะแต่หน้าอย่างป้าแค่นี้ถือว่ามันยังน้อยไปหึๆ


"ขอบคุณนะครับพี่เจบี"ผมกล่าวขอบคุณพี่เจบี


"ยังไงก็เบาๆหน่อยล่ะเดี๋ยวเอ็มม่าไม่มียางที่จะอาย"พี่เจบีบอกผมพร้อมกับยิ้มขำเล็กน้อย


"ป้าแกไม่มียางจะอายตั้งนานแล้วล่ะครับ"ผมบอกพี่เจบี


"เอาผมมาทำไมเนี่ยให้ยื่นเงียบอยู่เฉยๆรึไงสนใจกันบ้างสิ"จินยองพูดขึ้นสงสัยจะงอนฮ่าๆ


"สนใจนะถึงลากออกมาด้วยก็อยากให้รู้ไม่อยากมีเรื่องปกปิด"ผมละเอียนกับคู่นี้ขอมองบนแรงๆได้ไหมครับ


"รีบกลับเข้าไปเถอะเดี๋ยวข้างในสงสัย"จินยองพูดขึ้นผมกับพี่เจบีก็พยักหน้ารับคำแล้วเดินกลับไปยังบ้านพักทันที


"ยิ้มมาเชียวไปทำไรกันมา"พี่ยูคเอ่ยถามพวกผมสามคน


"อ๋อพี่เจบีบอกผมกับจินยองว่าพรุ่งนี้จะพาไปห้างอ่ะครับก็เลยดีใจ"ที่จริงพี่ยูคก็รู้แหละครับเรื่องยาแต่แกก็แค่ตีเนียนๆถามไปงั้นแหละครับก็คุณเอ็มม่าคนสวยเขานั่งอยู่ด้วย


"คืนนี้ขอหนักๆนะน้องรักเอาแบบตื่นเช้ามามึนเลยทีเดียว"พี่แจ็คสันบอกผมแล้วพี่เเจ็คก็ยกยิ้มร้ายๆให้ผม แหมพี่แจ็คนี่ก็ร้ายไม่เบา


"เดี๋ยวแจจะช่วยนะแบมเรื่องชงเหล้าแจถนัดถึงจะคออ่อนแต่ก็ชงอร่อยนะจะบอกให้"เพื่อนผมคนนี้มันร้ายกาจแต่น้อยกว่าผมไปนิดนึง


"ยองแจจะทำให้เมาถึงพรุ่งนี้เย็นเลยคอยดู"สายตาเจ้าเล่ห์มากร้ายไม่เบาพี่แจ็คผมมองเห็นอนาคตพี่แล้วยองแจมันเอาพี่ตายแน่ๆ

 

"แบมเรามีเรื่องต้องคุยกัน"คุณมาร์คพูดจบก็รากผมขึ้นมาบนห้องทันทีไม่พอใจแน่ๆเลย


"มีอะไรครับ"ผมถามคุณมาร์ค


"คิดจะทำอะไร"คุณมาร์คถามผมเสียงนี่แบบแข็งมากคงจะหวงมากสินะผมว่าแล้วไม่มีผิดคงรักเขามากสินะใช่สิผมมันก็แค่ลูกหนี้เขาคงไม่คิดอะไรกับผมหรอก


"ทำไมหวงมากรึไงห๊ะ"ผมถามคุณมาร์คผมมองจ้องเขาเขม่น

 

"ป่าวแค่จะขอร่วมมือด้วย"ผมหูฝาดใช่ไหมเนี่ยไอ้เราก็มโนไปซะไกลเลยแหะๆ


"ทำไมถึงจะขอร่วมมือด้วย"ผมถามออกไปก็คนมันสงสัย


"ก็อยากสลัดเขาออกจากชีวิต"หึลืมเขาไม่ได้ว่างั้นหมั้นไส้โว้ยยยย 


"สลัดให้หลุดแล้วกันไม่ใช่ครึ่งทางแล้วไม่ช่วยผมไม่หยุดให้คุณนะ"ผมบอกคุณมาร์คผมพูดจริงและผมก็ทำจริงด้วย


"........"ผมว่าล่ะเงียบเเสดงว่าสลัดไม่หลุดจริงๆผมเข้าใจแล้วล่ะครับผมควรยกเลิกแผนนี้ซะ


"ฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวัง"คุณมาร์คยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผมอีกแล้ว


"ผมว่ารีบลงไปข้างล่างกันเถอะครับ"ผมบอกคุณมาร์คถ้าขืนอยู่นานกว่านี้ผมได้นอนจมเตียงแน่ๆ


ตอนนี้ก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าๆแล้วครับพวกผมก็เริ่มนั่งตั้งวงกินเหล้าทันทีพวกผมนั่งดื่มกันสักพักตอนนี้ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่งแล้วล่ะครับผมก็ค่อยๆเขยิบเข้าไปใกล้ยัยคุณเอ็มม่าแหมแต่งตัวเปรี้ยวจังจะยั่วหรอไม่ได้ผลพูดเลย


"พร้อมยังครับ"ผมถามคุณเอ็มม่าขึ้นอยากจะแหมไปถึงดาวอังคารเมื่อทุกคนแกล้งเมาแล้วแกล้งเมาเหมือนจริงกันโครตๆผมค่อยๆจับมือสากๆของคุณเอ็มม่าผมพยักหน้าให้เธอลุกเธอก็ลุกตามผมผมพาเธอไปข้างบนห้องผมกับคุณมาร์คนี่แหละครับ 


"เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"ผมพยักหน้ารับคำพอคุณเอ็มม่าเข้าไปในห้องน้ำผมก็ใส่ยาสลบลงไปในแก้วเหล้าคุณเอ็มม่าทันทีไม่นานนักคุณเอ็มม่าก็เดินมานั่งข้างๆผมพร้อมมือที่ลูบไล้ไปทั่วแผงอกผม

 


"เดี๋ยวก่อนสิครับดื่มก่อนนะครับตอนนี้ผมต้องการเหล้าปรุกอารมณ์"คุณเอ็มม่าก็ว่าง่ายดีนะเธอหยิบแก้วแล้วยกที่เดียวหมดแก้ว


"พี่ว่าพี่ง่วงแล้วอ่ะ"ยาแรงแซงทางโค้งจริงกินปุ๊บเห็นผลปั๊บ


"ง่วงก็นอนนะครับ"ผมจับตัวคุณเอ็มม่าให้นอนลงพอเธอหัวถึงหมอนก็สลบไสลไปเลย


"คนอะไรหลอกง่ายควายยังฉลาดกว่าคุณอีกรู้ไหม"เฮ้อผมรู้สึกผิดแล้วสิเธอเป็นผู้หญิงผมจะทำให้เธอเสียหายทำไมนะทำไมผมพึ่งคิดได้กันนี่เป็นเพราะผมหึงคุณมาร์คหรอหึงจนหน้ามืดทำอะไรไม่คิดแบบนี้ผมควรจะไล่เธอวิธีอื่นสิผมไม่ทำมันดีกว่าผมสงสารเธอ


แกร๊ก~แกร๊ก~แกร๊ก~


ผมลุกขึ้นไปเปิดประตูให้เพื่อนๆและพี่ๆเขาเข้ามาในห้อง


"มึงจะเอายังไง"ยองแจถามผม

"ฉันไม่อยากทำแล้วเขาเป็นผู้หญิงฉันจะทำให้เขาเสียหายเอาเป็นว่าให้คุณเอ็มม่านอนอยู่ในนี้แหละพรุ่งนี้เราค่อยหาวิธีอื่นไล่เธอไปผมรู้คุณเองก็ไม่ได้ต้องการแบบนี้คุณมาร์คเพราะคุณยังมีเยื่อใยดีๆต่อกันอยู่"ผมตอบยองแจก่อนจะหันไปพูดกับคุณมาร์ค


"แบมฉันเห็นด้วยที่จริงเราไม่ต้องทำอะไรเลยก็ได้นะคุณมาร์คเขาก็ทำให้คุณเอ็มม่าออกไปจากที่นี่ได้โดนไม่ต้องใช้วิธีนี้ด้วยซ้ำดีนะที่แบมคิดได้”ซอกจินพูดขึ้นทุกคนก็พยักหน้เห็นด้วยผมรู้พี่เขาก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้แต่ที่เขาร่วมมือก็เพราะพวกพี่เขารักคุณมาร์คมากๆถึงไม่อยากให้คุณมาร์คไปผูกพันกับุ้หญิงคนนี้อีก


"งั้นลงไปฉลองต่อกันเถอะ"พี่แจ็คพูดขึ้นพวกผมก็พยักหน้าให้ก่อนจะเดินออกจากห้องไปข้างล่างที่ที่พวกเรานั่งดื่มกันเมื่อกี้


“แบมแบมฉันขอบคุณนะที่นายไม่ทำแบบนั้นและก็ขอบคุณที่นายทำเผื่อฉันขอบคุณ”คุณมาร์คหันมาบอกขอบคุณผม


“ไม่เป็นไรครับคุณเป็นเจ้าหนี้แล้วคุณก็เป็นเจ้าชีวิตผมเรื่องแค่นี้มันยังนอนไป”ผมบอกคุณมาร์ค


“เฮ้ยพวกมึงฝนจะตกไหมว่ะ”อยู่ๆพี่เเจ็คก็เอ่ยถามขึ้น


“ทำไหมอ่ะเฮียฟ้าออกจะโล่งโจ้ง”ยองแจหันไปถามพี่เเจ็คสัน


“ก็ไอ้มาร์คพูดคำว่าขอบคุณฮ่าๆโลกไม่แตกก็บุญ”พี่แจ็คบอกยองแจ


“ไอ้สั้นกินไปพูดมาก”คุณมาร์คบอกพี่แจ็ค


“คุณมาร์คผมง่วงแล้วครับ”ผมบอกคุณมาร์คเขาพยักให้ผมคุณมาร์คพาผมขึ้นมาข้างบนบ้านมันมีห้องว่างอีกห้องนึงคุณมาร์คก็พาผมเข้าไปนอนในห้องนั้นพวกผมสองคนพากันอาบน้ำเตรียมตัวนอนผมล้มตัวลงนอนไปบนที่นอนใหญ่ที่มันนุ่มมากแล้วคุณมาร์คก็ตามขึ้นมา


“ฝันดีนะแบมแบม...จุ๊บ”คุณมาร์คพูดจบก็จุ๊บลงมาที่หน้าผากผม


“ฝันดีเช่นกันครับ...จุ๊บ”ผมบอกคุณมาร์คก่อนจะจุ๊บลงไปที่ปากหนา


“แบมแบม”


“คะ....อื้อออออ!!!”



แบมแบมหนูร้ายเงียบมากลูกรู้ตัวไหม555ฝากด้วยนะทุกคนรีไรท์ใหม่เนื้อหาอาจจะไม่เหมือนเดิมบางสวนมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องใหม่ยังไงก็ฝากด้วยนะ

ความคิดเห็น