เนรันยา/เนตรกวี
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5 ผู้หญิงของเจ้านาย (2)

ชื่อตอน : บทที่ 5 ผู้หญิงของเจ้านาย (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2562 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 ผู้หญิงของเจ้านาย (2)
แบบอักษร

“แล้วมึงรู้หรือเปล่าว่าโทษของมึงคืออะไร...” เสียงของเอนิวาลฟ์อ่อนลง แต่ใครๆ ก็รู้ว่ามันเป็นเสียงที่แสนน่ากลัว

“คะ...ครับ” การทำอะไรให้เอนิวาลฟ์ไม่พอใจคนนั้นอาจจะไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกนี้ แม้ฉากหน้าของเขาเป็นซีอีโอบริษัทเบียร์ระดับโลก แต่ในอดีตครอบครัวของเขาคือมาเฟียใหญ่ระดับตำนานแต่ผันตัวเองมาแตะธุรกิจถูกกฎหมาย แต่ถึงกระนั้นอำนาจและอิทธิพลยังคงหลงเหลืออยู่ และศัตรูตลอดกาลของตระกูลลอเบอร์ตันคือตระกูลเดรนิโอที่ตอนนี้มี ‘เรียวกิ มิชาราวะ เดรนิโอ’ รับช่วงของตระกูลต่อ

ผลัวะ*!*

หมัดหนักๆ ของเอนิวาลฟ์กระทบลงไปที่แก้มสากของลูกน้องหนุ่มอย่างแรง จนใบหน้าหันไปตามแรงอย่างรวดเร็ว เสียงมือกระทบกับกรามทำให้คนที่มองอยู่ถึงกับหวาดเสียวแทน

ลูกน้องร่างสูงยังคงก้มหน้าไม่เลิก ทั้งๆ ที่ปากมีเลือดไหลออกมาไม่ขาดสาย เพราะแรงกระแทกของหมัดหนักที่ทำให้เอาใครเห็นคงต้องกลัว

“กูจะให้อภัยมึงครั้งนี้...แต่ถ้ามีครั้งต่อไปกูให้คนอื่นเอาศพมึงไปโยนทะเลแน่!!” เสียงข่มขู่ทำเอาคนฟังต่างขนลุกไปตามๆ กัน

“ขอบคุณครับ” ทุกคนต่างโล่งใจที่เอนิวาลฟ์ไม่หน้ามืดถึงขั้นฆ่าลูกน้องตาย แต่ถึงกระนั้นทำให้ทุกคนได้เห็นว่าเจ้านายหวงผู้หญิงที่ชื่อนีรดามากแค่ไหน ไม่งั้นคงไม่ให้เฝ้าหน้าห้องแบบนี้

หลังจากที่เคลียร์กับลูกน้องจบลงเอนิวาลฟ์ก็เปิดประตูห้องไปในห้องอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะพบกับร่างเล็กซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่อยู่ ดวงตาคมขึงตามองนีรดาด้วยความรุ่นโกรธที่ยัยตัวเล็กนี้อาละวาดที่จะกลับบ้านอย่างเดียว จนอยากจะรู้นักว่าบ้านของเธอมันมีอะไรดีนักถึงอยากไปจากเขาขนาดนี้

นีรดามองชายหนุ่มร่างใหญ่ที่เดินเข้ามาจนเธอแอบหวั่นใจกลัวว่าเขาจะต่อว่าเธอเหมือนกับที่ต่อว่าลูกน้องของเขา ซึ่งเสียงดังลั่นจากด้านนอกเมื่อครู่ทำให้เธอแอบกลัว แม้จะฟังภาษาเยอรมันไม่รู้เรื่องก็ตาม

“มองอะไร!!” เสียงเข้มร้องถามเมื่อเห็นตาสายตาหวาดระแวงของนีรดาที่จ้องมาที่เขาไม่เลิกจนอยากจะสั่งสอนผู้หญิงเจ้าเล่ห์คนนี้ให้รับรู้ว่าไม่ควรมาเล่นกับคนอย่างเขา

“ปะ...เปล่าค่ะ” นีรดารีบหลบตาเอนิวาลฟ์ทันที ก่อนที่จะก้มหน้ามองมือของตัวเองอย่างกลัวๆ จนเธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้มาเฟียหนุ่มได้เข้ามาถึงกายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ทำอะไรผิดรู้หรือเปล่าน้ำหวาน” มือใหญ่เชยคางเล็กให้เงยหน้าขึ้นมามองเขา จนเขาเห็นบางอย่างในแววตาคู่นี้ที่บางครั้งก็ซ่อนความอ่อนหวานและความแสบสันไว้ในดวงตาคู่เดียว

“เมื่อไหร่จะปล่อยฉันกลับ” เสียงหวานถามออกมาเพราะเธออยากจะไปจากที่นี่จะแย่แล้ว ไม่อยากเจอหน้าผู้ชายที่แสนร้ายกาจคนนี้ อยากจะหนีไปให้พ้นได้เลยยิ่งดี

“อยากจะไปมากสินะ...” เสียงทุ้มพูดจนเหมือนเสียงขึ้นจมูก ก่อนที่เขาจะหัวเราะในลำคออย่างน่ากลัว

“ใช่ค่ะ น้ำหวานอยากกลับไปอยู่ในที่ที่เป็นของน้ำหวาน” เสียงหวานพูดออกมาอย่างเรียกร้อง จนเอนิวาลฟ์มองแล้วรู้สึกขัดใจ เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้อยากจะโผบินออกจากชีวิตเขานัก ทั้งๆ ที่ตนมีทุกสิ่งทุกอย่างที่ผู้หญิงต้องการ ไม่ว่าจะเป็น เงิน อำนาจ ชื่อเสียงหน้าตาในสังคม หรือแม้กระทั่งเซ็กส์ ที่เขาสามารถปรนเปรอเธอได้ไม่หยุดหย่อน ซึ่งตอนนี้สำหรับเขานั้นเธอเป็นของเล่นชิ้นใหม่ที่เขายังไม่เบื่อ และจะกินเธอซ้ำๆ จนกว่าจะรู้สึกว่าของเล่นชิ้นนี้ไม่จำเป็นอีกแล้ว ซึ่งสำหรับคนขี้เบื่ออย่างมาเฟียหนุ่มคิดว่าตัวเองคงเบื่อเธออีกไม่นาน

“ขอโทษนะคนสวย...ตอนนี้ฉันยังสนุกกับเธออยู่ และอย่าหวังว่าฉันจะปล่อยไป ไว้ให้เบื่อเมื่อไหร่ เธออยากจะไสหัวไปไหนก็ไปซะ!!!” เสียงเข้มประกาศกร้าวจนนีรดาถึงกับสะดุ้งเฮือก

“แล้วเมื่อไหร่คุณจะเบื่อฉัน...”

“ยังนะ ไว้ฉันเบื่อแล้วฉันจะบอกนะคนสวย คนอย่างฉันไม่ชอบกินของเก่านานนักหรอก” คำพูดเจ็บแสบของเอนิวาลฟ์ทำให้ใจสาวกระตุกรัวอย่างบอกไม่ถูก ใจหนึ่งอยากจะไปไปให้ไกลๆ แต่อีกใจกลับกลัวที่จะโดนทิ้งให้เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ไร้ค่าสำหรับเขา

“งั้นก็รีบๆ เบื่อฉันนะคะ” เสียงหวานบอกออกมาอย่างเนือยๆ จนทำให้เอนิวาลฟ์แทบควันออกหูเมื่อเธอกำลังตอกย้ำเขาอยู่

“อยากให้ฉันเบื่อเธอมากงั้นสิ...ทำไมเหรอ ใครรออยู่ที่บ้านเหรอ ถึงได้สั่นระริกอยากจะกลับนัก” คำพูดเสียดแทงของเอนิวาลฟ์ทำให้นีรดาหันมามองด้วยสายตาไม่เข้าใจ

“ค่ะ...มีคนรอฉันอยู่ที่บ้าน” นีรดาตอบหน้าตาย ทำให้เอนิวาลฟ์ทนไม่ไหวกระชากแขนเรียวเพื่อให้เธอหันกลับมามองและสนใจเขาในตอนนี้

“ชู้ที่ไหนล่ะ...ทำไมเหรอฉันเอาไม่สะใจเหรอเลยอยากกลับบ้านไปให้ชู้มันปรนเปรอให้” ตอนนี้เอนิวาลฟ์รู้สึกกำลังพ่ายแพ้ต่อผู้ชายของนีรดา ซึ่งเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นใคร แต่อย่าได้หวังเลยว่าเขาจะปล่อยผู้หญิงคนตราบใดที่เขายังไม่เบื่อ

“คุณ!!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเพราะคำพูดตรงไปตรงมาของชายหนุ่มที่ทำให้นีรดาถึงกับควันออกหูด้วยความไม่พอใจที่ชายหนุ่มหยาบคาย

“ทำไม...รับความจริงไม่ได้เหรอ เธอจะแหกแข้งแหกขาให้ใครก็ได้ แต่ต้องหลังจากที่ฉันเบื่อและเขี่ยเธอทิ้งแล้ว” คำผรุสวาททำให้มือน้อยของนีรดาฟาดลงไปที่แก้มสากของเอนิวาลฟ์ด้วยความเหลืออด ทำให้คนที่เคยไม่ถูกทำร้ายอย่างเขาต้องหันมามองใบหน้าหวานด้วยสายตาวาวโรจน์

เพียะ*!!!*

เมื่อมือบางฟาดลงบนแก้มสาก นีรดาถึงกับมองมือของตัวเองทันที เพราะไม่คิดว่าเธอจะฉุนขาดจนทำเรื่องแบบนี้ได้ อีกทั้งรู้ดีว่าเอนิวาลฟ์นั้นโมโหร้ายแค่ไหน

“ฉะ...ฉัน” เสียงหวานพูดออกมาอย่างติดๆ ขัดๆ เมื่อเห็นเอนิวาลฟ์หันมามองเธอด้วยสายตาเดือดดาล จนแอบหวั่นใจว่าเธอคงต้องได้รับโทษที่ตัวเองก่อไว้เป็นแน่

“ทำอะไรลงไปรู้หรือเปล่าน้ำหวาน” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับกัดฟัน จนเส้นเลือดที่กรามแกร่งปูดโปนขึ้นมาอย่างน่ากลัว ทำให้นีรดาขยับถอยออกมาอย่างช้าๆ ด้วยความกลัว แต่มีหรือที่จะทันความไวของเอนิวาลฟ์ได้ แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งไม่มีทางคณามือเขาหรอก

“น้ำ...หวานขอโทษ” ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความกลัว ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยเสียงสั่นๆ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มลดอาการกรุ่นโกรธของตัวเองได้เลย

“ขอโทษอย่างนั้นเหรอ...รู้ไหมไม่เคยมีใครกล้าทำร้ายร่างกายของฉันมาก่อน!!!” เพราะด้วยความเป็นทายาทมาเฟียทำให้เอนิวาลฟ์หยิ่งยโส โอหัง และร้ายกาจจนไม่มีใครสามารถทำอะไรเขาได้ แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับกล้าตบเขาจนหน้าหันแล้วอย่าคิดว่าเขาจะปล่อยให้เธอลอยนวลเด็ดขาด

“นะ...น้ำหวานไม่ได้ตั้งใจ...” หญิงสาวลดมือลงมาด้วยอาการสั่นๆ ก่อนที่จะมองร่างสูงด้วยสายตาสั่นระริก “หึหึ...อย่างนั้นเหรอ...แล้วรู้หรือว่าเปล่าโทษของคนที่ทำร้ายฉันต้องเจออะไร” ว่าจบก็ดึงร่างเล็กเข้าหาแล้วบีบแขนเล็กอย่างแรงจนเธอ


_______________________________________________________-

เอนิวาฟล์คือร้ายกาจมากกกกกก นางเอกของเราก็ตัวเล็ก อย่างนี้จะสู้ไหวได้ยังไงงง เเงงงง ลุ้นๆ กันเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น