สุจารีญา

ฝากนิยายสไตล์"สุจารีญา"17เรื่อง17สไตล์ไม่ซ้ำแบบ ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนค่ะ(^0^)

ตอนที่ 3 จากวันเป็นเดือนเคลื่อนไปอีกหลายปี...

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 จากวันเป็นเดือนเคลื่อนไปอีกหลายปี...

คำค้น : หื่น, หวง, เมียเด็ก, หวง, ฮา, โคแก่, หญ้าอ่อน, พี่ณัฐดนัย, น้องใจรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 481

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 08:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 จากวันเป็นเดือนเคลื่อนไปอีกหลายปี...
แบบอักษร

​ตอนที่ 3

จากวันเป็นเดือน เคลื่อนไปอีกหลายปี...

 

จากวันเป็นเดือนเคลื่อนผ่านอีกหลายปี เด็กหญิงในชุดกระโปรงบานสีแดงลายสก็อตอายุ 8 ขวบเมื่อวันวาน บัดนี้เธอได้เข้าขวบปีที่ 15 ย่างเข้าสู่อายุ 16 ปีบริบูรณ์เต็มที่แล้ว

พี่ชายตัวโตของเด็กสาวก็ยังคงเสมอต้นเสมอปลายเหมือนเดิม พี่ณัฐดนัยยังคงอาสาตามรับตามส่งน้องสาวนอกไส้ของเขาเหมือนเดิม

เพิ่มเติมคือ เขาดูเติบโตจนกลายร่างเป็นหนุ่มหล่อรูปงามที่ไม่ค่อยเก้งก้างเหมือนเมื่อ 8 ปีที่แล้ว

"พี่ณัฐขา  ใจรักมาแล้วค่ะ"

"

ฟอด~​

เด็กดี อาทิตย์นี้เรียนหนักมากมั้ยครับ"

เป็นภาพชินตาเสียแล้วสำหรับครูอาจารย์และเด็กนักเรียนทุกคน เรื่องที่เด็กสาววัยแรกแย้มจะต้องมีผู้ปกครองตัวโตโก้เท่และหล่อเหลาคนเดิมมาคอยรับทุกเย็นของวันศุกร์

ณัฐดนัยเองเมื่อจบจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชื่อดังสาขาวิศวกรรมเครื่องกลก็เริ่มวางแผนอนาคตเป็นอย่างดี ทั้งนี้ก็เพื่อเด็กสาวผู้ที่กำลังเติบใหญ่ขึ้นทุกวันโดยเฉพาะนี่แหล่ะ

จากเดิมที่คิดอยากจะเข้าทำงานในโชว์รูมของครอบครัวสาวเจ้าก็เปลี่ยนใจในเวลาต่อมา เพราะหากคิดจะเทียบเทียมกันหรือไม่ก็ใกล้เคียงกัน เขาควรจะต้องสร้างเนื้อสร้างตัวจากสิ่งที่มีอยู่แล้วมากกว่าการเริ่มต้นใหม่น่ะสิ

เด็กหนุ่มจบใหม่ร้อนวิชาหันกลับเข้าทำงานกับครอบครัวของเขาเอง โดยการแตกไลน์ธุรกิจออกมาแล้วดูแลเอง ทั้งเดินทางบินไปหาและเจรจาขอซื้อเครื่องจักรต่างๆ ด้วยตนเอง ควบคุมการติดตั้งด้วยตัวของเขาเองเสร็จสรรพ

ตลอดจนออกแบบเครื่องไม้เครื่องมือประกอบการใช้งานเองจากวิชาความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมา จนสุดท้ายโรงงานแปรรูปผลไม้กระป๋องยี่ห้อใหม่ก็ออกสู่ตลาดได้ด้วยเวลาบ่มเพาะเพียง 3 ปีเท่านั้น

ธุรกิจใหม่ของตระกูลเกียรติรักการดีเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างดี โตมรพี่ชายคนโตก็ให้ความช่วยเหลือน้องชายคนกลางอย่างเขาเป็นอย่างดี แถมการบริหารองค์กรและการหาช่องทางการตลาดก็ได้โตมรกับนิศาชลคอยช่วยประสานงานเป็นอย่างดีเช่นกัน

และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ณัฐดนัยไม่เคยลืมน้องน้อยของเขาเลย แม้ธุรกิจที่ทำจะยุ่งวุ่นวายสักเพียงใด แต่พี่ชายตัวโตของ

ใจรัก ก้องกิจธนา

ก็ไม่เคยหลงลืมมาตามรับตามส่งเธอจนกระทั่งแตกเนื้อสาวแล้วในวันนี้สักครั้ง

3 ปีมาแล้วนับตั้งแต่เด็กน้อยเริ่มเข้าสู่โรงเรียนประจำย่านอำเภอกำแพงแสนนั่นเอง ยิ่งครอบครัวของเธออยู่ในตัวเมืองที่อยู่ไกลออกไป แถมพี่ชายก็หนีไปเรียนต่อเมืองนอกเมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย พี่ชายข้างบ้านที่ชื่อณัฐดนัยจึงอาสารับเป็นสารถีพิเศษนับตั้งแต่ครั้งนั้น

"พี่ณัฐ งื้อ หอมน้องอีกแล้วนะคะ"

"หึหึ ทำไม หอมไม่ได้แล้วหรือยังไง หื้ม

ฟอด~​ ฟอด~​

"

"ด่ะ ได้ค่ะ แต่ งื้อ ใจรักเป็นสาวแล้วนะ"

เด็กสาววัยเพิ่ง 16นิดๆ ขวยเขินและบิดตัวทุกครั้งเมื่อพี่ชายตัวโตมารอรับหน้าโรงเรียนทุกสุดสัปดาห์ นั่นเป็นเพราะณัฐดนัยจะสวมกอดเธอทุกครั้งที่เจอกัน โอบไหล่แล้วหอมแก้มใสสองฟอดเมื่อแรกเจอกัน แต่เวลา 8 ปีที่ผ่านเลยไป การกอดหอมที่เหมือนเดิมของณัฐดนัย ก็สักพักแล้วนะที่เธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ?

"อืม ใจรักเป็นสาวแล้วจริงๆ เหรอครับ

จุ๊บ! ฟอด~​

"

"เอ๊ะ! พี่ณัฐขา โอ๊ยยยยย..."

เด็กสาวบิดตัวเป็นเกลียวอยู่ในรถคันใหญ่นั่นเองด้วยความเขินอายเต็มกำลัง ใจรักเริ่มรู้สึกแปลกๆ ต่อการกระทำของพี่ชายคนสนิทเสียแล้ว เพราะถึงแม้จะไร้เดียงสากับเรื่องของหัวใจ แต่ด้วยพัฒนาการที่เติบโตตามวัย ความอยากรู้อยากเห็นตามวัยแถมมันยังหาดูได้ง่ายมากตามช่องทางการสื่อสารไร้พรมแดนสมัยนี้นั่นล่ะ

ใจรักรู้ดีว่าสิ่งที่เธอเขินอายนั้นมันคืออะไร แล้วไหนจะความรู้สึกหวงแหนแบบแปลกๆ ที่แตกต่างจากการหวงพี่ชายอย่างขจรด้วย

ยิ่งบ่อยครั้งที่ใจรักมักถูกเพื่อนสาวหลายต่อหลายคนเข้ามาขอเบอร์โทรศัพท์ ขอไอดีไลน์และขอช่องทางการติดต่อของพี่ชายสุดหวงคนนี้เสมอๆ นั่นอีก เด็กน้อยที่อะไรๆ เริ่มไม่น้อยแถมจะมากเกินวัยเสียด้วยซ้ำจึงรู้สึกไม่พึงพอใจทุกครั้งไปสิน่า

สาวน้อยตระหนักรู้แล้วว่าความรู้สึกเหล่านี้มันคืออะไร แต่ก็ติดอยู่แค่เพียงพี่ชายต่างวัยตั้ง 11 ปีของเธอนี่เอง ที่เขาจะคิดตรงกันกับเธอหรือจะตำหนิว่าเธอกลายเป็นเด็กแก่แดดแก่ลมหรือเปล่าเนี่ยแหล่ะ

ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้ม....

"อ้าว ไหนบอกมาซิว่าน้องน้อยของพี่เป็นอะไร นี่พี่ก็หอมกอดฟัดแก้มยุ้ยของพี่อยู่ทุกที ไม่เห็นมันจะแปลกกว่าทุกครั้งตรงไหนนะครับ"

"อื้ม ก็ ก็ เห้อ ใจรักหิวข้าวแล้วเราไปหาอะไรทานกันก่อนดีกว่า แล้ววันนี้พี่ณัฐจะแวะออฟฟิตก่อนหรือกลับบ้านใหญ่เลยล่ะคะ"

อีกสิ่งหนึ่งที่ณัฐดนัยวางแผนไว้เป็นอย่างดีนั่นก็คือ สำนักงานสาขาของเขานั่นเองที่มันมาตั้งอยู่ในอำเภอกำแพงแสนไม่ใกล้ไม่ไกลจากโรงเรียนนานาชาติแบบประจำของเด็กสาว

หว่านพืชย่อมหวังผลฉันใด พี่ณัฐดนัยก็ตัดสินใจซื้อบ้านพร้อมทำเป็นสำนักงานสาขาของบริษัทตัวเองเพื่อประโยชน์การนี้ฉันนั้น

"ใจรักคนดี พี่ณัฐเหนื่อยจัง คืนนี้เรานอนที่นี่ก่อนดีกว่าไหมครับ"

"เย้ ได้เลย โอเค เดี๋ยวใจรักต้องรีบโทรบอกคุณพ่อคุณแม่ก่อนนะคะ จุ๊บ! จุ๊บ!"

เด็กสาวยิ้มแป้นทันทีแถมยังยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บแก้มสากนุ่มนิ่มของพี่ณัฐดนัยตั้งสองจุ๊บติดๆ เพราะเธอชอบจะอยู่ที่นี่กับณัฐดนัยมากกว่าจะต้องกลับบ้านใหญ่ไปแล้วทำได้แค่นอนกอดตุ๊กตาเจ้าหญิงดิสนีย์อย่างไรล่ะ

แถมเธอยังไม่ต้องฝันถึงเขาตามคำสั่งที่เคร่งครัดอีกตั้งหนึ่งคืนในหนึ่งสัปดาห์ เพราะมีอ้อมกอดอบอุ่นที่กอดกล่อมเธอนอนในช่วงเวลากลางคืน เพียงเท่านี้

เด็กหญิง

ที่เพิ่งผันคำนำหน้ามาเป็น

นางสาว

เพียงไม่นานก็ยิ้มออกมาและตั้งตารอความดื่มด่ำของค่ำคืนนี้เสียแล้ว

'มันดีที่สุดเลย'

นางสาวใจรักคิด

"โห นี่แบบไม่ค่อยปฏิเสธเลยนะ ไหน เมื่อกี้ใครที่บอกว่าอาย ไม่อยากให้พี่หอมแก้มเราน่ะ"

"อิอิ กอดได้ หอมได้ ทั้งเนื้อทั้งตัวนี้เป็นสาธารณะเฉพาะกับพี่ณัฐคนเดียวค่ะ"

"หึหึ ทำเป็นพูดดีไป"

ณัฐดนัยเริ่มเกิดอาการใบหูแดงเห่อร้อนผ่าวที่ใบหน้าคมทันทีเมื่อเด็กสาวเอ่ยจบ

ใจรักมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเขาเหลือเกิน และเขาก็รู้สึกประหลาดใจตัวเองเหลือเกินว่าเพราะเหตุใดเด็กน้อยตัวกระจ้อยร่อยครั้งเยาว์วัย จวบจนกระทั่งเริ่มสาวสะพรั่งตามวัยคนนี้ ถึงทำให้เขาหลงรักได้มากมายขนาดนี้กันนะ?

"พี่ณัฐขา กอดได้ หอมได้

จูบ

ก็ได้ด้วยนะคะ ใจรักอยากลอง"

"........."

................................

ฮ่าๆๆ ชื่อนิยายว่าไงนะคะ

"หญ้าอ่อนอ้อนรัก"

พี้คตอนนี้ไปเลยสิรอไร ดีกว่าคิดไปเองว่าอีพี่ณัฐมันหื่นกามแล้วจ้องแต่จะงาบน้องน้อยโนะๆ

................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น