ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 36

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2562 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36
แบบอักษร

​#36 

เฟยหลง : “ชู่ววว เด็กดี ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวมันก็ไม่เจ็บแล้ว” กอดปลอบ แช่นิ้วค้างไว้อยู่ 

ต้นน้ำ : “ฮึก เสี่ยครับ ต้นน้ำยังไม่พร้อม ฮึก อยะ...อย่าเพิ่งใส่เข้ามาได้ไหมครับ” เบะปาก มองอ้อนวอน 

เฟยหลง : รู้สึกสงสารเด็กน้อยจับใจ ‘อยากกินก็อยาก แต่ถ้าต้นน้ำไม่มีความสุข มันจะไปต่างอะไรกับการขืนใจ’ ถอนหายใจ “งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน” ถอนนิ้วออก จับร่างบางอยู่ในท่าคลาน 

ต้นน้ำ : “อึก เสี่ยจะทำอะไรน่ะครับ?” หันมองด้วยความตกใจ 

เฟยหลง : “ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ใส่เข้าไปหรอก เกร็งขาชิดๆ กันไว้นะ” จับสะโพกกลม ถูไถแท่งเนื้อเขื่องที่แข็งพร้อมกับร่องจีบสีหวาน 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ อื้อ ไม่เอา” ตัวสั่นระริก 

เฟยหลง : “ชู่วๆ ฉันไม่ใส่ ฉันสัญญา ขอแค่นี้เท่านั้น” ดันแก่นกายสอดกลางหว่างขา 

ต้นน้ำ : “อึก อื้อ บะ...แบบนี้มัน อ๊า” กายสั่นสะท้าน ‘ถึงจะไม่ได้ใส่เข้ามา แต่แบบนี้มัน... รู้สึกดีเหมือนกัน’ 

เฟยหลง : ขยับสะโพกเข้าออก “อึก อืมมม แบบนี้ไม่กลัวแล้วใช่ไหม?” 

ต้นน้ำ : “คระ...ครับ อ๊ะ เสี่ย อื้อ” จิกที่นอนแน่นเมื่อมือหนารูดรั้งแท่งเนื้อของตนไปด้วย 

เฟยหลง : “เกร็งขาไว้เด็กดี อ่าาา” ซอยสะโพกถี่ 

ต้นน้ำ : “อ๊ะๆๆๆ เสี่ย อื้อๆๆ เสี่ยครับ” เกร็งขาแน่น รู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่ผุดเข้าออกที่หว่างขา 

เฟยหลง : “อื้อ แฮ่ก ต้นน้ำ อ่า ซี๊ดดดด” ซอยถี่ หน้าขากระทบแก้มก้นจนเกิดเสียงน่าอาย 

ต้นน้ำ : “อ๊าๆๆ เสี่ย อื้มมมม แฮ่ก งื้อออ” รู้สึกต้องการมากขึ้น 

เฟยหลง : มองเห็นร่องจีบที่ขมิบรัว สอดนิ้วกลางใส่ ขยับเข้าออกตามแรกกระแทก 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ อ๊าๆๆๆ เสี่ย อื้อ มันเข้ามา ฮ๊าาาา” ตัวเกร็งตอดนิ้วแน่น 

เฟยหลง : “ฮึ่มมม เด็กดี ฉันโคตรอยากใส่เข้าไปชะมัด ซี๊ดดดด” สอบสะโพก เพิ่มเป็น 2 นิ้ว 

ต้นน้ำ : เกร็งกว่าเดิม “อ๊า เสี่ย เจ็บ งื้อออ อ๊ะ ฮ๊า” น้ำตาไหลอาบแก้ม 

เฟยหลง : “ชู่ววว ฉันจะใส่แค่ 2 นิ้ว เกร็งขาไว้เด็กดี” สอบสะโพกหนักหน่วง 

ต้นน้ำ : “อ๊า อ๊ะ อื้อ ฮึก อ๊า เสี่ย” ตัวเกร็ง จิกที่นอนจนยับยู่ยี่ “อื้อ เสี่ย อึก ต้นน้ำจะไม่ไหว อื้อๆๆ” 

เฟยหลง : “อีกนิดเด็กดี ไปพร้อมฉัน อ่าๆๆ” กระแทกถี่รัว มือขวาบีบแท่งเนื้อน้อยไว้แน่น 

ต้นน้ำ : “อ๊า เจ็บ อ๊ะ เสี่ย ไม่ไหว อ๊ะ อ๊า เสี่ย จะอั้นไม่ไหวแล้ว” 

เฟยหลง : “ซี๊ดดด อีกนิด อึก อะ ต้นน้ำ อ่า หนูน้อยของเสี่ย อึก อ่าาา” พุ่งน้ำรักเปรอะหน้าท้องต้นน้ำ 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ อ๊าๆๆ อ๊างงงงงง” ปลดปล่อยคามือแกร่ง ทรุดตัวนอนหอบ 

เฟยหลง : ยกมือที่เปื้อนน้ำสีขุ่นขึ้นมาเลีย 

ต้นน้ำ : หันมาเห็น หน้าแดงก่ำ “อย่านะครับเสี่ย มันสกปรก” พลิกตัวนอนหงาย รั้งมือแกร่งไว้ 

เฟยหลง : “หวานดีออก หนูหวานไปทั้งตัวเลยรู้ไหม จุ๊บ” จูบหน้าผาก 

ต้นน้ำ : กัดปาก “ต้นน้ำขอโทษนะครับ” 

เฟยหลง : “เรื่องอะไร?” 

ต้นน้ำ : “ก็ที่ต้นน้ำ... ไม่ยอมให้เสี่ยเข้ามา” หน้าร้อนผ่าว 

เฟยหลง : “ไม่เป็นไร ครั้งแรกใครๆ ก็กลัว แถมของฉันก็ไม่ใช่เล็กๆ ถ้าไม่ทำให้คุ้นชินคงเข้าไปได้ยาก” 

ต้นน้ำ : “งุ้ย! อย่ามาพูดทะลึ่งหน้าตายแบบนี้นะ” หน้าแดงก่ำ 

เฟยหลง : “ฉันพูดความจริง หนูดูสิว่าของเสี่ยใหญ่หรือเล็ก” กดหน้าหวานลงมอง 

ต้นน้ำ : เผลอมองโดยไม่ตั้งใจ รีบหลับตาหนี “งื้อ คนลามก คนทะลึ่ง ปล่อยต้นน้ำเดี๋ยวนี้เลยนะ” ดิ้นหนี ‘ยะ...ใหญ่จริงๆ ด้วย ขนาดหลับอยู่นะเนี่ย งื้อออ มันต้องเข้ามาไม่ได้แน่ๆ’ 

เฟยหลง : หัวเราะชอบใจ ยอมปล่อยมือ “ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไปก่อน แต่หลังจากนี้ฉันไม่ปล่อยไปแน่ ความอดทนของฉันมันหมดไปแล้ว” 

ต้นน้ำ : ก้มหน้าหงุด ‘เสี่ยบ้า! ลามกที่สุดเลย (-///-)’ 

เฟยหลง : เชยคางเรียวให้เงยขึ้น “ต้นน้ำ ฉันรักนายนะ” 

ต้นน้ำ : หน้าร้อนผ่าว ใจเต้นรัว “ต้นน้ำก็รักเสี่ยครับ” ยิ้ม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}