ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 35

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2562 12:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35
แบบอักษร

​#35 

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา เมื่อถึงเวลาแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน 

ต้นน้ำ : แช่ตัวในอ่างอาบน้ำ “งื้อออ น้ำอุ่นสบายดีจัง” 

เฟยหลง : เปิดประตูเดินเข้ามา 

ต้นน้ำ : เบิกตากว้าง รีบซุกตัวเองใต้ฟองสบู่ “เสี่ยเข้ามาทำไม?” 

เฟยหลง : “อาบน้ำไง” ปลดผ้าขนหนูจนร่อนจ้อน 

ต้นน้ำ : “อ๊าก คนลามก!” ยกมือปิดตา 

เฟยหลง : “หึหึ” หัวเราะชอบใจ ก้าวลงแช่อ่างเดียวกัน “อ้าาาห์ สบายจัง” 

ต้นน้ำ : นั่งชิดขอบอ่าง กอดตัวเองแน่น “ถ้าจะอาบน้ำไม่รอให้ต้นน้ำอาบเสร็จก่อนล่ะครับ” บ่นงึมงำ 

เฟยหลง : “ก็ฉันอยากอาบกับเมียฉันนี่” ดึงร่างบางมานั่งตัก 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ หวาาาา อื้อ! ต้นน้ำไม่ใช่เมียเสี่ยสักหน่อย” หน้าแดง รู้สึกว่ามีอะไรดุนดันอยู่ที่แก้มก้น 

เฟยหลง : “เดี๋ยวก็ใช่ จุ๊บ” จุ๊บไหล่เล็ก “เดี๋ยวฉันขัดตัวให้นะ” ลูบไล้กายบาง 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ ไม่ต้องครับ ต้นน้ำทำเองได้” หน้าแดงกว่าเดิม กายสั่นระริก “อื้อ เสี่ย ไม่เอา อาาา” 

เฟยหลง : สัมผัสผิวเนียน ปัดป่ายเฉียดยอดอกอย่างตั้งใจ 

ต้นน้ำ : “อื้อ เสี่ย อึก อย่า อาาา” กายร้อนผ่าว จุดที่ปลายนิ้วใหญ่แตะราวกับถูกไฟช็อต 

เฟยหลง : “ตรงนี้ยิ่งต้องขัดให้สะอาดนะ” เคลื่อนมือลงต่ำ สัมผัสแท่งเนื้ออุ่น 

ต้นน้ำ : “เฮือก! เสี่ย อย่า อ๊ะ อื้อออ” กายสั่นสะท้านเมื่อมือใหญ่รูดรั้งจุดเสียว 

เฟยหลง : “มันต้องทำแบบนี้ถึงจะสะอาด” เปิดหนังหุ้ม ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยส่วนหัว 

ต้นน้ำ : “อ๊า! เสี่ย ฮื้อออ อย่า” กายบิดเกร็ง 

เฟยหลง : มือซ้ายเล่นกับจุดกลางกาย มือขวาบดขยี้ติ่งไตสีหวาน 

ต้นน้ำ : “อ๊า อ๊ะ เสี่ย อื้ม ฮื้อ” 

เฟยหลง : “จุ๊บ แบบนี้ดีไหม?” จุ๊บขมับ สองมือทำหน้าที่ไม่หยุด 

ต้นน้ำ : “อื้อ เสียว อ๊า เสี่ย อึก ไม่ไหว อ๊า” 

เฟยหลง : “งั้นก็ปลดปล่อยออกมา หนูจะได้สบายตัว” เร่งมือรูดรั้ง 

ต้นน้ำ : “อ๊าาาา เสี่ย อื้อ เสี่ย จะไป อึก อ๊าาาา” ร่างกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยออกมา “แฮ่ก เสี่ย พอแล้ว” 

เฟยหลง : “นี่แค่ออเดิร์ฟเองนะ” อุ้มร่างบางออกจากอ่าง เดินไปใต้ฝักบัวอาบน้ำ เปิดล้างตัว 

ต้นน้ำ : “เสี่ยครับ ต้นน้ำยังอยากแช่น้ำอยู่เลยนะ” 

เฟยหลง : “เดี๋ยวฉันกินเสร็จแล้วได้แช่แน่นอน” ยิ้ม หยิบผ้ามาเช็ดตัวก่อนอุ้มไปที่เตียง 

ต้นน้ำ : ‘นี่เสี่ยนะกินผมจริงๆ เหรอ? งื้อออ ผมยังไม่พร้อมนะ’ หน้าแดงก่ำ 

เฟยหลง : วางร่างบางบนเตียง ขึ้นคร่อม 

ต้นน้ำ : “สะ...เสี่ย ต้นน้ำยังไม่พร้อม” ถอยหนี เฟยหลง : กดร่างบางกับเตียง “ไม่ต้องกลัว ฉันจะทำแบบอ่อนโยน” ก้มจูบ สอดลิ้นเกี่ยวพัน 

ต้นน้ำ : “อื้อ อื้มมม” ตัวเกร็ง ‘มันไม่ใช่ว่าทำแบบอ่อนโยนหรือรุนแรง แต่ผมยังไม่พร้อมไง งื้อออ’ 

เฟยหลง : บดจูบเร่าร้อน ลูบไล้กายบางที่สั่นระริก “จ๊วบ ผ่อนคลายไว้เด็กดี จุ๊บ” จุ๊บปาก ก่อนคลอเคลียซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มตีตราจนทั่วลำคอและหน้าอก มองยอดอกตาระยับ 

ต้นน้ำ : “อื้อ เสี่ย อ๊าาา” กายสะท้าน 

เฟยหลง : ดูดเลียยอดอก อีกข้างบดขยี้ด้วยนิ้วแกร่ง 

ต้นน้ำ : “อ๊า อ๊ะ เสี่ย อื้อ เสี่ย” จิกที่นอนแน่น ‘สะ...เสียวจัง ถึงไม่อยากทำแต่... รู้สึกดี งื้อออ เกลียดตัวเองชะมัด’  

เฟยหลง : “แผล๊บ จ๊วบ อร่อยมาก สมกับเป็นอาหารที่ฉันอดทนรอ จุ๊บ” จุ๊บปาก จับขาเรียวแยกออก ไล่จูบและฝากรอยจากหน้าอกจนถึงโคนขาอ่อน 

ต้นน้ำ : “อ๊ะ เสี่ย อ๊า จะทำอะระ... อ๊าาาา” 

เฟยหลง : ครอบครองแท่งเนื้ออุ่น ดูดเลียปลุกปั่นจนแข็งขืน ก่อนดันสะโพกกลมลอยขึ้น หยดน้ำลายที่ร่องจีบก่อนสอดนิ้วกลางเข้าไป 

ต้นน้ำ : “ฮื้อ เสี่ย พอแล้ว อ๊า ตรงนั้นไม่ได้นะ อ๊าาาา เจ็บ!” 

เฟยหลง : “ผ่อนคลายไว้เด็กดี” ปลอบเสียงนุ่ม ค่อยๆ สอดนิ้วไปจนสุด “ผ่อนคลาย อย่าเกร็ง เดี๋ยวมันก็ไม่เจ็บแล้ว” 

ต้นน้ำ : “ฮึก อึก อื้อ เสี่ย อ๊ะ อย่าเพิ่งขยับ” ตัวกระตุก น้ำตาคลอ ‘แค่นิ้วเดียวก็เจ็บแล้วอะ ไม่เอาแล้วได้ไหม ฮึก’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}