ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 32

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2562 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32
แบบอักษร

​#32 

@บริษัท 

พอเลิกเรียนต้นน้ำก็ให้ม่อนพามาส่งที่บริษัททันที เขาไม่อยากทนรอแล้วคิดไปเอง ไม่อยากเข้าใจเฟยหลงผิดอีก 

ต้นน้ำ : “ผมมาหาเสี่ยครับ” 

เลขา : “เอ่อออ งั้นรอสักครู่นะคะ” จะหยิบโทรศัพท์โทรหา 

ต้นน้ำ : “เสี่ยมีแขกเหรอครับ?” 

เลขา : “อ่า ใช่ค่ะ” 

ต้นน้ำ : ใจเริ่มคิดไม่ดี “งั้นไม่ต้องโทรครับ ผมขอเข้าไปเลย” เดินตรงไปที่ประตู 

เลขา : “เดี๋ยวก่อนค่ะคุณต้นน้ำ” จะมาขวางแต่ไม่ทัน 

ต้นน้ำ : เปิดประตูเดินเข้าไป หยุดชะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้า 

เยว่ฉิน : นั่งบนตักเฟยหลง โอบคอแน่น “นะเสี่ยนะ ขอฉินฉินนิดนึง” 

เฟยหลง : “ก็บอกว่าไม่... ต้นน้ำ” หันเห็น เบิกตากว้าง รีบดันร่างเล็กออก “มาที่นี่ได้ยังไง?” 

ต้นน้ำ : “ต้นน้ำแค่อยากมาดูให้เห็นกับตา ว่าคู่หมั้นของเสี่ยหน้าตาเป็นแบบไหน” น้ำตาคลอ 

เฟยหลง : ขมวดคิ้ว “คู่หมั้น? นายหมายถึงเรื่องอะไร?” หันมองเยว่ฉิน 

เยว่ฉิน : ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ 

ต้นน้ำ : “วันนี้เมื่อตอนกลางวัน ลี่ เยว่ฉินโทรมาหาต้นน้ำ บอกว่าเขาเป็นคู่หมั้นของเสี่ย เขามาทวงเสี่ยคืนจากต้นน้ำ” 

เฟยหลง : หันจ้องเยว่ฉินตาเขม็ง “นายเล่นอะไรของนาย เข้ามายุ่งวุ่นวายกับคนรักฉันทำไม?” เสียงเย็น 

เยว่ฉิน : “แหมมม ก็ฉินฉินอยากรู้นี่ว่าคนรักของเสี่ยเป็นยังไง เลยโทรไปลองใจ แต่ถึงขนาดรีบมาหาเสี่ยหลังจากเลิกเรียนแบบนี้ก็คงไม่ไว้ใจเสี่ยแน่ๆ คนแบบนี้เลิกคบไปเถอะเสี่ย” ยิ้มเยาะ 

ต้นน้ำ : หน้าชา “มะ...ไม่ใช่นะ ต้นน้ำไม่ได้ไม่ไว้ใจเสี่ย” ตรงเข้ามาจับมือร่างสูง “ต้นน้ำแค่ไม่อยากคิดไปเองเลยรีบมาถามเสีย ฮึก ต้นน้ำไม่ได้...” 

เฟยหลง : ดึงร่างบางมากอด “ไม่เป็นไรๆ ฉันไม่ได้โกรธนาย ฉันรู้ว่านายไว้ใจฉัน ไม่งั้นนายคงไม่รีบมา จริงไหม?” เสียงนุ่ม แต่สายตาที่ใช้มองเยว่ฉินช่างทิ่มแทง 

ต้นน้ำ : “ฮึก ต้นน้ำขอโทษ” กอดแน่น ‘ผมมันงี่เง่าชะมัดเลย สักวันเสี่ยต้องเบื่อผมแน่ๆ’ 

เฟยหลง : “ไม่เป็นไรครับ” จูบกลุ่มผมนุ่ม “ส่วนนายออกไปอาฉิน ฉันจะให้อาเฟิงจัดการกับนาย” 

เยว่ฉิน : “อุ๊ยต๊ายตาย! กลัวจังเลย” ลุกเดินออกไปด้วยรอยยิ้ม 

เฟยหลง : “เฮ้อออ ไม่ต้องร้องแล้วนะต้นน้ำ เรามาคุยกันดีๆ ดีกว่า” พาไปนั่งโซฟา “เอาล่ะ หมอนั่นชื่อลี่ เยว่ฉิน เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันกับอาเฟิง” 

ต้นน้ำ : “แล้วที่เขาบอกว่าเป็นคู่หมั้นเสี่ย?” 

เฟยหลง : “หมอนั่นแค่อยากแกล้งลองใจนาย ฉันไม่คว้าลูกของอามาเป็นเมียหรอก อีกอย่างคนที่ฉันรักมากที่สุดคือนาย คู่หมั้น คู่ชีวิตของฉันก็ย่อมเป็นนาย เข้าใจไหม?” ลูบหัวปลอบ 

ต้นน้ำ : ก้มหน้าเศร้า “ต้นน้ำขอโทษที่งี่เง่าครับ” 

เฟยหลง : “ไม่หรอก ฉันกลับดีใจซะอีกที่นายหึงหวงฉัน” เชยคาง “เพราะมันเป็นสิ่งยืนยันว่านายรักฉันมากยังไงล่ะ” 

ต้นน้ำ : เม้มปาก กลั้นใจปีนนั่งตักร่างสูง โอบคอแกร่ง “ใช่ครับ ต้นน้ำรักเสี่ยมาก หวงเสี่ยมากๆ เสี่ยห้ามนอกใจต้นน้ำนะ ไม่งั้นต้นน้ำจะหนีไปจากเสี่...อื้อ!” 

เฟยหลง : จูบปิดปาก ‘ฉันไม่ยอมให้นายหนีไปจากฉันหรอกนะ’ บดขยี้กลีบปากอิ่ม สอดลิ้นเข้าเกี่ยวพัน ถ่ายทอดความรู้สึกผ่านจุมพิตนี้ “จ๊วบ ฉันไม่ปล่อยให้นายหนีไปหรอกนะ” 

ต้นน้ำ : “งั้นก็จับต้นน้ำไว้ให้แน่นๆ นะครับ ขังต้นน้ำไว้ด้วยอ้อมกอดของเสี่ย ล่ามไว้ด้วยความรักของเสี่ย แค่นี้ต้นน้ำก็หนีไปไหนไม่ได้แล้ว” ยิ้มเย้ายวน 

เฟยหลง : กัดฟันกรอด “ใครสอนนายพูดแบบนี้เนี่ย อย่ามายั่วกันให้มากนะ ยิ่งนายใกล้ 18 ฉันยิ่งอดใจไม่ไหว” 

ต้นน้ำ : “ใครสอนไม่สำคัญหรอกครับ แต่ต้นน้ำจะไม่ใช่ต้นน้ำคนใสซื่อเหมือนเดิมแล้ว ไม่งั้นเสี่ยโดนคนอื่นคาบไปแน่ ต้นน้ำจะเปลี่ยนตัวเองให้เหมาะสมกับการเป็นคนรักของเสี่ยมากขึ้น เสี่ยจะได้ภูมิใจในตัวต้นน้ำ” 

เฟยหลง : “ฉันภูมิใจในตัวนายเสมอ ต้นน้ำของฉัน” ประกบปากอีกครั้ง บดจูบเร่าร้อนจนภายในห้องร้อนระอุ 

เยว่ฉิน : จะเข้ามาเอากระเป๋า แต่เห็นฉากรักของญาติผู้พี่ก็ทำเอาต้องรีบออกจากห้องอย่างเงียบๆ ‘ถ้าจะขนาดนี้เฮียคงจริงจังจริงๆ แล้วแหละ เฮ้อออ อดสนุกเลย’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}