JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่16

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 871

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16
แบบอักษร

"หูยยยย​~~ ดีอ่ะพูดเลย แล้วก็อยู่ในเมืองด้วยทีแรกกูนึกว่าจะอยู่นอกเมืองซะอีกตอนไอ้ดอมพูดกูก็แอบไม่เห็นด้วยนะเพราะฟาร์มส่วนใหญ่อยู่นอกเมืองกันทั้งนั้นอ่ะ" ปลาวาฬ​พูดพลางมองไปรอบๆฟาร์มอย่างสำรวจ 

"อย่างกับไม่เคยเห็น"อาเล็กอดไม่ได้ที่จะพูดจาเหน็บแนม​ปลาวาฬเมื่อเห็นท่าทีที่แสนจะตื่นเต้นของเธอ 

"ยุ่ง"ดาญ่าตวัด​สายตามองไปที่อาเล็กอย่างไม่พอใจ 

" เชิญ​เลยค่ะ​ ดิฉันทำความสะอาดทุกห้องไว้รอทุกคนแล้ว​ ขาดเหลืออะไรสามารถบอกดิฉันได้นะค่ะ" ทันทีที่มาทั้งหมดก็ได้รับการต้อนรับจากแม่บ้านที่​รอต้อนรับทุกคนก่อนจะเดินออก​ไป​จากตัวบ้านเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย​ 

ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปเก็บข้าวเก็บของของตัวเอง​ ก่อนที่จะ​เริ่มทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างเป็นขั้นเป็นตอน​ เราทำงานกันโดยยึดแผนเดิมคือจะแบ่งหน้าที่ให้แต่ละคนทำงานในส่วนของตัวเอง 

"หัวข้อนี้ยากมากเลยอ่ะฉันอ่านเป็นสิบสิบรอบแล้วเนี้ย" ปลาวาฬ​อารมณ์​เสียทันมีเมื่อเธออ่านหัวข้อนี้แล้วไม่มีท่าทีว่าจะเข้าใจเลย 

"ไหนมาให้ดูหน่อย" ดาญ่านั่งลงข้างปลาวาฬ​ก่อนจะไล่สายตาอ่านบทความ​ทั้งหมด 

"ยากอ่ะ​นี่มันไม่มีในหนังสือมันคือสถานการณ์​จริงล้วนๆ​ต้องถามนักธุรกิจตัวจริงเขาแล้วล่ะ" ดาญ่าเบนสายตาไปทางสามหนุ่มที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียด​อยู่ 

ร่างของคนห้าคนเดินออกมา​จากห้องสภาพอ่อนแรงใช้ได้เพราะต้องใช้ศักยภาพ​ในหลายๆด้านในการทำงาน​ ความรู้ตั้งแต่แรก​เริ่มนั้นก็จำเป็นต้องขุดขึ้นมาใช้ทั้งหมด 

เป็นเวลาบ่ายกว่าๆที่ทุคนออกจากห้องมาหลังจากที่เข้า​ไปเป็นเวลาสามชั่วโมงเพื่อกินข้าวกลางวัน​ที่มีแม่บ้านเตรียมไว้ให้​ 

"อย่างกับซ้อมทำโปรเจคจบ​" ฟินิกซ์​พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อย​ๆหลังจากกินข้าวเสร็จ​แล้ว​ 

"ก็นึกว่ากูคิดคนเดียว" ดาญ่าเสริม 

"กินไอติม​ป่ะหากินอะไรเย็นๆจะได้สดชื่น​ขึ้นมาหน่อย" ปลาวาฬถามเพื่อนๆเพราะตอนนี้ทุกคนดูเครียดรวมทั้งเธอก็เช่นกัน​ 

" ไอศกรีม​ผลไม้​" ดาญ่ายิ้มแป้น​เมื่อพูดถึงไอศกรีมของโปรดเธอ 

แล้วในที่สุดเราก็ได้กินไอศกรีมเป็นของว่างตามที่ตกลงกัน​ ก่อนที่จะ​ไปลุยงานของตัวเองต่อ 

ผ่านมา​แล้วกว่าหนึ่งอาทิตย์​ที่ทุกคนยังคงทำงานกันต่ออย่างขมักเขม้น​ แต่ละคนทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มความสามารถเพื่อชิ้นงาน​ที่มีประสิทธิภาพ​ 

"ผลไม้เผื่อใช้สมองเยอะๆแล้วจะหิวเอา" ก็จะเป็นแบบนี้ทุกวันที่แม่บ้านจะนำผลไม้หรือของว่างต่างๆมาให้เราเรื่อยๆเป็นประจำ 

"ขอบคุณค่ะ" ปลาวาฬก็จะเป็นคนแรกเสมอเมื่อของว่างมาเสริฟเธอคือคนแรกตลอดที่ได้กินมันและไม่ลืมที่จะขอบคุณแม่บ้านที่นำผลไม้มาให้ 

ปลาวาฬเคี้ยวผลไม้ตุ้ยตุ้ยแล้วเอาไปให้คนนั้นคนนี้กินบ้าง 

หาว~~~ 

"กูขอพักแป๊บ"ดาญ่าขอพักการทำงานชั่วคราวเพราะเมื่อคืนเธออยู่ดึกกว่าเพื่อนจึงไม่ค่อยได้นอนอาการง่วงนอน​จึงมาสัมฤทธิ์​ผลเอาตอนนี้ 

"เมื่อคืนนอนน้อยเป็นไงล่ะ" โจ้บอกพลางเดินมานั่งข้างดาญ่าโน้มศีรษะเล็กซบลงที่ไหล่ของตัวเองโดยที่ดาญ่าเองก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใดเธอออกจะรู้สึกดีลึกๆด้วยซ้ำไป 

โจ้อุ้มดาญ่าไปที่โซฟาเมื่อเธอหลับเขาค่อยๆวางเธอลงอย่างเบามือ​ ก่อนจะไปทำงานของตัวเองที่ค้างอยู่ต่อ 

ตลอดเวลาที่อยู่​ฟาร์ม​ก็เลยหนึ่งเดือนเข้าไปแล้วแต่ก็ไม่ใช้ว่าทุกคนจะทำงานกันหนักๆทุกวันเราเปลี่ยนแผนกันใหม่ว่าจะไม่ทำงานกันหนักเกินควรเอาแค่พอดีจนตอนนี้งานก็เกือบจะ​เสร็จทั้งหมดแล้ว​ ความจริงแล้วมันจะยากแค่ตอนแรกที่เราต้องรวบรวมข้อมูลแล้วก็ไม่ใช้แค่ด้านธุรกิจ​ด้วยเพราะจะต้องคิดไปถึงการตลาดการบัญชี​จึงจำเป็นต้องศึกษาทั้งหมดนี้แบบรวบรัดด้วยเพื่องานที่มีประสิทธิภาพ​ 

"เอาล่ะเกือบจะเสร็จแล้วเหลือก็แค่สรุปแล้วก็ตรวจคำผิด" ดอมพูดหลังจากที่เช็คงานของกลุ่มเสร็จสรรพ​ 

"กูสรุปเอง" ดาญ่าเสนอตัว 

"กูเช็คคำผิดให้ก็ได้" ปลาวาฬ​อาสาทำ 

​มหาลัยxxx 

​ "ได้อยู่​ใช่มั้ยค่ะ" ปลาวาฬถามอาจารย์พลางทำหน้าลุ้นไปตามตาม​กันกับผลลัพธ์​ที่ทุ่มเทมาเป็นเดือนเดือน 

อาจารย์​เงยหน้าขึ้นมาไล่สายตามองมาที่พวกเราเรียงตัว​ ซึ่งทำเอาพวก​เธอมองหน้ากันกลัวว่าจะต้องกลับไปแก้ใหม่ 

"ดีมาก​" อาจารย์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบพลางยิ้มกับความสามารถของลูกศิษย์​เธอทุกคน 

ทุกคนเดินตัวปลิวออกจากมหาลัยอย่างสบายใจ​อย่างกับยกภูเขา​ออกจาก​อก​ โดยไม่ลืมที่จะไปดื่มกันเพื่อฉลองความสำเร็จในครั้งนี้ 

ความคิดเห็น