ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 31

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2562 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31
แบบอักษร

​#31 

หลายเดือนผ่านไป (ไวเหมือนโกหก) @บ้านเล็ก 

ต้นน้ำ : นอนคว่ำทำการบ้านเพลินๆ อยู่บนเตียง 

เฟยหลง : เปิดประตูเดินเข้ามา ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ 

ต้นน้ำ : “งื้อออ ยากจัง นี่คิดโจทย์มาให้คนหรือเทพตอบเนี่ย อ๊ะ” ตกใจที่โดนของหนักทับ 

เฟยหลง : ทิ้งตัวนอนทับร่างบาง “ฉันกลับมาแล้ว ฟอดดด” ขโมยหอมแก้ม 

ต้นน้ำ : “งื้อออ หนัก! เสี่ยตัวหนักอย่างกับไดโนเสาร์มาทับต้นน้ำแบบนี้ก็แบนกันพอดีสิครับ” หน้านิ่ว 

เฟยหลง : “โห ไดโนเสาร์เลยเหรอ? นี่ฉันแก่ขนาดนั้นเชียว” พลิกตัวลงนอนตะแคง 

ต้นน้ำ : หันมอง “ครับ” ยิ้มหวาน 

เฟยหลง : โกรธไม่ลง “หนูของเสี่ยปากเก่งขึ้นนะเนี่ย ขอลงโทษสักหน่อยเถอะ” พลิกร่างบางนอนหงาย ขึ้นคร่อม 

ต้นน้ำ : “เสี่ยจะทำอะระ...อุ๊บ!” 

เฟยหลง : บดจูบเร่าร้อน ดูดดึงจนร่างบางหอบกระเส่า 

ต้นน้ำ : “อื้อ แฮ่ก จุ๊บ อืมมม พอแล้วครั...อุ๊บ” หันหน้าหนี โดนจับมาจูบอีก 

เฟยหลง : “จุ๊บ อืม จ๊วบ จุ๊บ ฉันอยากกินนายซะแล้วสิ หงับ” งับริมฝีปากล่าง 

ต้นน้ำ : “งื้อ ต้นน้ำยังเด็กอยู่นะ เสี่ยอยากติดคุกเหรอ?” 

เฟยหลง : “หึหึ หนูเหลือเวลาใช้ข้ออ้างนี้ไม่นานแล้วนะ ต่อไปหนูหนีเสี่ยไม่ได้แล้ว” ตาพราวระยับ 

ต้นน้ำ : “คนร้ายกาจ!” หน้าแดงก่ำ ‘เสี่ยบ้า! พอผมใกล้ 18 ก็ชอบลวนลามผมมากขึ้น ถึงจะไม่เคยใส่เข้ามา แต่เขาก็สอนผมจนรู้อะไรหลายๆ อย่างแล้ว เฮ้อออ ถ้าผม 18 แล้วผมจะมีชีวิตรอดไปได้ไหมเนี่ย’ 

เฟยหลง : “น่ามันเขี้ยวจริงๆ” ฟัดแก้มกลมทั้ง 2 ข้าง ต้นน้ำ : “อื้อ พอแล้วครับ ต้นน้ำทำการบ้านอยู่” 

เฟยหลง : “อะๆ ฉันไม่กวนแล้ว นายทำต่อเถอะ” ลงนอนตะแคงมองร่างบางทำการบ้าน 

ต้นน้ำ : “เสี่ยไม่กลับไปพักผ่อนที่ห้องล่ะครับ?” 

เฟยหลง : “ฉันอยากนอนที่นี่” 

ต้นน้ำ : “อ่าาา งั้นก็พักผ่อนนะครับ เดี๋ยวถึงเวลาทานมื้อเย็นต้นน้ำจะปลุกเสี่ยเอง” 

เฟยหลง : “อืม” นอนมองร่างบาง 

ต้นน้ำ : ทำการบ้านไปเรื่อยๆ จนเสร็จ หันมองนาฬิกา “หวา เกือบจะทุ่มแล้ว เสี่ยครั...” หันมอง 

เฟยหลง : “Zzz” หลับสนิท 

ต้นน้ำ : มองนิ่ง เขยิบหน้าเข้าใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายสูง ‘ตอนเสี่ยหลับก็ยังดูหล่อ ผมโชคดีชะมัดที่มีเขาเป็นคนรักของผม การได้อยู่เคียงข้างเขาทำให้ผมมีความสุขมากๆ เลย’ ยิ้ม ยื่นหน้าจุ๊บปลายจมูก “ขอบคุณที่เสี่ยเข้ามาในชีวิตต้นน้ำนะครับ” กระซิบ 

เฟยหลง : “อือออ” ละเมอ คว้าร่างบางไปกอด “ต้นน้ำของฉัน รักที่สุด” 

ต้นน้ำ : ยิ้มเขิน “ต้นน้ำก็รักเสี่ยมากที่สุดเลยครับ” กอดตอบ พากันหลับไปทั้งที่ยังไม่ได้ทานมื้อเย็น 

3 วันต่อมา 

@โรงเรียน 

ใบเตย : “อีก 1 อาทิตย์ก็วันเกิดน้ำแล้วนี่ อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม?” 

ต้นน้ำ : “ไม่อะ เตยให้อะไรเราก็รับหมดแหละ” 

ใบเตย : “งั้นเอาหัวใจเราไปละกัน ฮ่าๆๆ” 

ต้นน้ำ : ยิ้มขำ “ถ้าเราไม่มีเจ้าของหัวใจคงรับไว้ได้ แต่ตอนนี้หัวใจเราไม่ว่างแล้วอะ ขอโทษน๊าาา” 

ใบเตย : “เราล้อเล่นหรอกน่ะ รู้ว่ากับคนนี้น้ำรักมากกก แล้วเขาจะให้ของขวัญอะไรกับน้ำเหรอ?” 

ต้นน้ำ : “ไม่รู้อะ เสี่ยไม่ยอมบอก” 

ใบเตย : “คงกะจะเก็บไว้เซอร์ไพส์น้ำแน่ๆ น้ำโชคดีนะที่เจอคนดีๆ” 

ต้นน้ำ : “เราก็คิดแบบนั้น” ยิ้ม ก่อนสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ หยิบมาดู “ใครโทรมากันนะ? ...สวัสดีครับ” กดรับ 

?? : //นายคือต้นน้ำ ชลธร วัฒนากิจสินะ?// 

ต้นน้ำ : “เอ่อออ ใช่ครับ แล้วคุณ...” 

?? : //ฉันชื่อลี่ เยว่ฉิน เป็นคู่หมั้นของลี่ เฟยหลง// 

ต้นน้ำ : “อะไรนะครับ?” เบิกตากว้าง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}