facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 34 : มาเฟียโหมดอ่อนโยน

ชื่อตอน : ตอนที่ 34 : มาเฟียโหมดอ่อนโยน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.4k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2562 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34 : มาเฟียโหมดอ่อนโยน
แบบอักษร


ตอนที่ 34


มาเฟียโหมดอ่อนโยน


ร่างแบบบางเปลือยเปล่าในผ้าห่มนวมผืนหนาปัดป่ายมือเล็กอย่างสะเปะสะปะเพื่อควานหาความอบอุ่นที่เธอนอนกกกอดอยู่ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา


แต่ทว่า...


ควานหาสิ่งนั้นเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เธอจึงต้องพยายามฝืนเปิดเปลือกตาคู่สวยที่หนักอึ้งขี้น เพื่อสอดส่องหาบุคคลที่ให้ความอบอุ่นกับเธอ


ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอชอบนอนซบอกเขาขนาดไหน~


“ไปไหน?” คิ้วเล็กคู่สวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อสำรวจรอบห้องจนแน่ใจแล้วว่ามาเฟียหนุ่มไม่ได้อยู่ในห้องนี้


เธอคว้าหยิบชุดคลุมอาบน้ำข้างเตียงที่ตั้งอยู่ ซึ่งถ้าให้เดาก็คงเป็นเขาอีกเหมือนกันที่นำเอาตั้งไว้ รอยยิ้มเล็กๆปรากฎขี้นบนใบหน้าเรียวสวยของการะเกด เขาสนใจในทุกรายละเอียดของเธอเสมอ


ตัวอย่างเช่นวันก่อนที่มีสงครามรักในห้องครัวร้านขนม เธอจำได้ว่าเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นนั้นเธอยังไม่ได้เก็บให้เรียบร้อยแน่นอน และคนที่เดินออกมาก่อนเธอก็มีเพียงมาเฟียหนุ่มเท่านั้น เพราะฉะนั้นคงจะเป็นใครไปไม่ได้ที่พับเก็บตั้งไว้ให้เรียบร้อยแบบนี้


น่ารักจริงๆ >//<


เธอเองก็ยังพร่ำถามตัวเองเสมอว่าผู้ชายแบบเขาชอบอะไรในตัวเธอ เธอสวยก็จริงอยู่แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดว่าสวยโดดเด่นจนใครเห็นใครก็หลงรัก แถมตอนเจอกันครั้งแรกกับมาเฟียหนุ่มก็ไม่น่าจะเป็นที่จดจำสักเท่าไหร่ แล้วเพราะอะไรล่ะ เพราะอะไรเธอถึงได้เป็นผู้หญิงคนนั้นที่โชคดีในวันนี้


ทั้งที่ตัวเขาก็มีตัวเลือกตั้งมากมายมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาอยู่รอบๆตัว ทั้งสวยทั้งรวยทั้งเก่งอีกทั้งความมีหน้ามีตาในสังคม เขาสามารถเลือกได้สบายๆ แต่ทำไมเขาถึงเลือกเธอล่ะ


มันจะใช่พรหมลิขิตรึเปล่านะ...


เมื่อใส่ชุดคลุมอาบน้ำเสร็จ เรียวขาสวยทั้งสองข้างหย่อนลงบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ดีหน่อยตรงที่ว่าเมื่อคืนคริสโตเฟอร์ให้เธอทานยาแก้ปวดและแก้อักเสบตอนเสร็จกิจกรรมรัก ทำให้ตื่นมาเช้าวันนี้เธอจึงไม่ค่อยเป็นอะไรมาก จะมีเพียงแต่ความรู้สึกระบมจากกลางกายสาวเท่านั้น


“ตื่นแล้วหรอ” เสียงคริสโตเฟอร์ดังขี้นด้านหลังของหญิงสาว คนตัวโตเดินเข้ามาและยังสวมชุดคลุมอาบน้ำอยู่เช่นกัน


“นายไปไหนมา”


“ฉันออกไปสั่งงานออสติน” เขาเดินมาหยุดตรงหน้า พร้อมด้วยนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายคู่สวยจับจ้องมาที่เธอ ก่อนจะกล่าวขี้นใหม่ “ไม่สบายอีกรึเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ” เขาไม่พูดเปล่ายกหลังมือขี้นมาแตะบนหน้าผากเธอ


“ฉันโอเคดี ส่วนที่หน้าซีดก็น่าจะเพราะนอนไม่เต็มแรง แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก” การะเกดคว้าข้อมือหนาที่ส่งมาเพื่อวัดอุณหภูมิในร่างกายเธอของมาเฟียหนุ่มมากุมไว้ ก่อนจะตวัดนัยน์ตาสีดำคู่สวยมองตอบเขาเช่นกัน


“ไปหาคุณแม่กันมั้ย ถ้าผ่านพี่พีมาแล้ว..คุณแม่ท่านก็ไม่น่าจะว่าอะไร”


เมื่อได้ฟังประโยคเมื่อครู่ของหญิงสาว มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มออกมาให้คนตัวเล็กพลางชักมือออกจากการกอบกุมแล้วเชิดปลายคางของหญิงสาวขี้น ก่อนจะประทับริมฝีปากลงมาบนหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน


โหมดอ่อนโยนมาอีกแล้ว >//<


“งั้นไปอาบน้ำกัน” มาเฟียหนุ่มกระตุกร่างของเธอให้ลุกขี้นแต่ทว่าพอลุกได้คนตัวเล็กก็จะล้มพับลงไปอีก


“ขามันสั่นอ่ะ...ช่วยหน่อย” การะเกดส่งยิ้มซนๆให้เขาพร้อมจับต้นแขนแกร่งไว้เพื่อหาหลักยึด


“อาการหนักแล้วนะเธอหน่ะ” แม้เขาจะบ่นกระปอดกระแปดให้ แต่เขาก็ช้อนร่างเธอขี้นมาเพื่อพาไปยังห้องน้ำ


“แล้วเพราะใครล่ะ..ไม่ใช่เพราะนายรึไง เบาๆหน่ะทำไม่เป็นเหรอ!” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเนือยๆ พลางค้อนวงใหญ่ให้เขา


“ทำเป็นแต่ไม่ทำ” สิ้นคำของมาเฟียหนุ่ม เขาค่อยๆวางเธอลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าในห้องน้ำอย่างช้าๆ สาบชุดคลุมแยกออกจากกันเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องอย่างวับๆแวมๆ พาลพาให้คนเห็นรู้สึกกระสันขี้นมาเสียดื้อๆ


ทำไมอยู่ดีๆก็ขี้นอีกแล้ววะ!


“ขอบคุณ..นายออกไปได้แล้ว” ส่วนคนที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังโดนลวนลามทางสายตายิ้มกว้างตอบกลับเขาไป ก่อนจะค่อยๆขยับตัวลงสู่พื้น แต่จู่ดีๆมาเฟียหนุ่มก็ท้าวแขนลงมาบนเคาน์เตอร์ข้างๆเธอ เลยกลายเป็นว่าเขากำลังล็อกตัวเธออยู่ด้วยแขนทั้งสองข้าง


“อยากกินนม” ประโยคบอกเล่าสั้นๆของคริสโตเฟอร์ที่กล่าวออกมา ทำให้เธอต้องขมวดคิ้วน้อยๆอีกครั้ง


อะไรคืออยากกินนมแล้วมาบอกแล้วเธอ?


“อยากกินนมแล้วมาบอกฉันทำไม? นมอยู่ในตู้เย็นก็ไปกินสิ” การะเกดส่ายหน้าน้อยๆให้มาเฟียหนุ่มก็จะทิ้งร่างตนเองลงสู่พื้นอีกครั้ง แต่ทว่ามาเฟียหนุ่มก็ยกตัวเธอขี้นมาวางบนเคาน์เตอร์อีก


“จะกินตรงนี้” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธออีกครั้งพลางเอื้อมมือไปกระตุกปมชุดคลุมอาบน้ำออก แล้วฝังใบหน้าคมคายลงมาอย่างรวดเร็วโดยยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของร่างกายเลย


“คริส..ไม่เอาแล้ว..อ๊าา” เรียวลิ้นอุ่นชื้นตวัดเลียยอดทับทิมสีหวานที่ตั้งชูชันเย้ายวนให้เขาสัมผัสตรงหน้าอย่างดุดัน มือข้างหนึ่งก็ถูกยกขี้นมาขยำอกอวบอีกข้างเช่นกัน


“ไม่ได้จะเอา..เถอะหน่าแค่นิดเดียวจริงๆ” เขาละริมฝีปากหนาออกจากอกของคนตัวเล็กเพื่อตอบคำถามของหญิงสาว ก่อนจะฝังใบหน้าลงมาครอบครองเม็ดทับทิมสีหวานอีกครั้ง


“อื้อ..คริส..พอแล้ว..มัน..”


และเขาก็ยังคงเป็นเขาเหมือนเดิม คำพูดไหนคำพูดนั้น ถึงแม้เขาจะเล่นสนุกกับร่างกายของเธอจนเกือบจะเกินเลยก็เถอะ


———————————————————-

ขอกำลังใจหน่อย // ไรท์หัวตันจริงๆค่ะทุกคน คือเนื้อเรื่องมันแต่งสด แต่งแบบสดซิงๆ เนื้อเรื่องบางทีแต่งไปแล้วมันไม่สมูทก็ต้องลบแต่งใหม่ แต่ไรท์ก็ยังอยากพยายามแต่งให้ทุกๆคนได้อ่านกัน


เบื่อช่วงเวลาที่ตัวเองหัวไม่เดินมันน่าหงุดหงิดมากๆจริงๆ เพราะ ยิ่งแต่งบทยิ่งเหมือนน้ำวน มันจับทางไม่ถูกจริงๆ


สุดท้ายไม่มีอะไรมากค่ะ ไรท์แค่มาระบายเฉยๆ5555555555

ความคิดเห็น