สุจารีญา

ฝากนิยายสไตล์"สุจารีญา"17เรื่อง17สไตล์ไม่ซ้ำแบบ ไว้ในอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ จะทะยอยลงเรื่อยๆจนจบนะคะ ขอบคุณสำหรับแรงสนันสนุนค่ะ(^0^)

ตอนที่ 2 น้องน้อยของพี่ณัฐ

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 น้องน้อยของพี่ณัฐ

คำค้น : หื่น, หวง, เมียเด็ก, หวง, ฮา, โคแก่, หญ้าอ่อน, พี่ณัฐดนัย, น้องใจรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 594

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 08:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 น้องน้อยของพี่ณัฐ
แบบอักษร

​ตอนที่ 2

น้องน้อยของพี่ณัฐ

 

"โตขึ้นใจรักอยากเป็นอะไร?"

"ใจรักอยากเป็นคุณหมอค่ะ"

เด็กน้อยตอบฉะฉานเมื่อเพื่อนพี่ชายที่ถูกเหมาเป็นเพื่อนเล่นวัยโข่งของเธอเอ่ยถาม

เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มวัย 8 ขวบเผยยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มบุ๋มลึกน่ารักของเธอ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอที่ใครๆ เห็นต่างก็ลงความเห็นว่ามันมีเสน่ห์ สดใสและดึงดูดสายตาจนยากจะหลบเลี่ยงได้

ใจรัก ก้องกิจธนา

หรือ

น้องน้อย

ของพี่ณัฐดนัยแหงนใบหน้าจิ้มลิ้มตอบพี่ชายวัย 19 ปีจนเกือบจะชิดขอบปลายคางของเด็กหนุ่ม

ณัฐดนัยเองก็สุดจะหลงใหลจนสายตาพร่ามัวจ้องอยู่ที่รอยลักยิ้มบุ๋มจนยากจะถอนใจถอนกายได้อีกต่อไปแล้ว

เขารู้ตัวดีว่าหาได้คิดอกุศลกับน้องน้อยของเขาเลยให้ตาย แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้อีกเหมือนกันว่าเด็กน่ารักคนนี้เขาจอง แล้วเมื่อเธอเติบโตขึ้นในสักวัน เขานี่แหล่ะจะทำหน้าที่แฟน คนรัก หรือแม้กระทั่งสามีและพ่อทูนหัวให้เธอจนกว่าจะตายจากกันไปข้างหนึ่งเชียวแหล่ะ

ปฎิพัทธ์ต่อใจรักแม้น้องจะยังไม่รู้ประสีประสา...

มุ่งมั่นที่จะรอเวลาแม้หนทางข้างหน้ารู้ดีว่าต้องเจอกับขวากหนามอันยิ่งใหญ่กว่าหลายเท่า...

ไม่ว่าจะเป็น ว่าที่พี่เขยที่หวงน้องนักหนา เพราะเป็นลูกหลงของครอบครัวจึงมีค่ายิ่งกว่าไข่ของจงอางไม่ปาน แล้วไหนจะพ่อแม่พี่น้องของเธอที่ใครๆ ต่างก็จับจองขอหมั้นหมายเด็กหญิงตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาดูโลกเสียด้วยซ้ำ

ส่วนเขา มันก็แค่เพื่อนบ้านไง แค่เพื่อนพี่ชาย เป็นแค่คนแอบหวงและห่วงน้องน้อยเท่านั้น!

ไหนจะมีธุรกิจของครอบครัวที่แตกต่างกัน ซึ่งหากเปรียบ

ตระกูลเกียรติรักษ์การดี

คือต้นแบบของผู้นำเกษตรกรรม ไม่ว่าจะเป็นสวนไม้ดอกไม้ประดับส่งออกทั่วประเทศไทยตลอดไปจนถึงทั่วโลกเลยก็ตามทีเถอะ

แต่นั่นมันก็ยังไม่เท่าเทียมกับธุรกิจเจ้าของโรงพยาบาล แล้วไหนจะเจ้าของโชว์รูมรถนำเข้าจากต่างประเทศทั่วไทย ที่ตระกูล

ก้องกิจธนา

ถือครองหุ้นส่วนใหญ่อยู่แทบทุกสาขาทั่วประเทศ

ความต่างระหว่างพื้นฐานทางครอบครัวแม้พ่อแม่เพื่อนจะไม่นึกรังเกียจตน แต่ก็คงไม่ปลื้มนักหากจะให้ผูกสมัครรักกับหัวแก้วหัวแหวนของคนทั้งบ้านแน่ๆ

ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มใจ....

"เห้อออออ...."

"พี่ณัฐเป็นอะไรเหรอคะ ใจรักตัวหนักแล้วเหรอ?"

เด็กน้อยไร้เดียงสาเกินกว่าจะรู้ลึกไปถึงความคิดของเด็กหนุ่มเอ่ยถาม เพราะเธอนั่งตักของเขานานเกินไปหรืออย่างไร พี่ณัฐดนัยคนตัวโตของเธอถึงได้ทอดถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้นะ เด็กน้อยคิด

"ไม่หนักครับเด็กดี พี่แค่ปวดแผลที่คาง อยากให้คุณหมอทายาแล้วเป่าให้อีกหน่อยจะได้หรือเปล่าครับ

ฟอด

~

"

"จุ๊บ! เพี้ยง! จงหายเจ็บในทันที เพี้ยงๆๆๆ"

ปากเล็กจิ้มลิ้มยื่นจูจุ๊บปลายคางบึกบึนอย่างน่ารักจริงๆ ใจรักนึกสงสารพี่ชายตัวโต คนที่แต่ละวันเอาแต่แผลพกช้ำกลับมาให้เธอทายาและบีบนวดแขนขาให้เช้าค่ำ

ก่อนไปโรงเรียนเขาก็จะแวะเวียนมาหาเธอเพราะต้องรอไปเรียนกับพี่ขจรทุกวัน ขากลับจากมหาวิทยาลัยตอนเย็นก็เหมือนกัน ใจรักจะต้องได้เห็นหน้าของพี่ณัฐดนัยก่อนอาบน้ำและก่อนทำการบ้านเสมอๆ เป็นอย่างนี้นับตั้งแต่จำความได้ด้วยซ้ำ

"

ฟอด

~

​ ฟอด

~

ชื่นใจจังเด็กดี น่ารักที่สุดเลยครับ"

ลึกๆ ก็ให้นึกละอายใจอยู่เหมือนกันที่ทำตัวเหมือนคนแก่แอบหอมแก้มเด็กน้อย ความไม่บริสุทธิ์ใจตั้งแต่เริ่มหัวนมแตกพาน สุ้มเสียงแหบพร่าตามวัย ทำให้ณัฐดนัยเข้าใจความรู้สึกของตนเองลึกล้ำ

ทุกๆ เวลาผ่านวินาทีก็ได้แต่เฝ้านับวันเวลาเพื่อให้น้องน้อยเติบโตเต็มวัยเสียที ยิ่งเขาเริ่มแตกเนื้อหนุ่มมากขึ้นเท่าไร ความพุ่งพล่านภายในกายก็ยิ่งทำให้ทั้งอยากใกล้ชิดเธอแต่ก็อยากถอยหนีในเวลาเดียวกันทุกครั้ง

ครั้นจะให้ไประเบิดความลุ่มลึกแบบนั้นก็หญิงนางใด เขาก็กลับไร้ความรู้สึกไปเสียทุกครั้งสิน่า ณัฐดนัยทั้งรู้สึกสงสารและกร่นด่าตัวเองทุกทีที่เจอเธอ

นี่แถมช่วงอายุวัยที่ต่างกันตั้ง 11 ปีระหว่างเขาและเธอ ก็ยิ่งสร้างความทุกข์ทรมานในเรื่องอย่างว่า จนแทบจะทำให้เด็กหนุ่มวัยคะนองเกือบพลั้งเผลอไปหลายต่อหลายครั้งเชียวล่ะ

'ท่องไว้ไอ้ณัฐว่าน้องยังเด็ก ไอ้ห่า ไอ้โรคจิต อย่าเพิ่งคิดวิปริตวิตถารสิวะ....'

เกิดสารพัดคำด่าทอที่ต้องนำมาสะกัดกั้นความเลวของตัวซึ่งณัฐดนัยก็ทำมันได้ดีไปเสียทุกครั้ง สายตาคมเพ่งมองการกระทำเล็กๆ แต่ทว่าใส่ใจของเด็กน้อยอย่างใจเย็น เขาจะรอวันที่น้องน้อยจะเติบโตสมวัย

'

เท่าไหร่ดีล่ะ 15 ปี หรือ 16 ปี คุกนะคุกไอ้เวร อีกแล้ว นี่กูต้องด่าตัวเองอีกแล้วให้ตายเถอะ'

"เสร็จแล้วค่ะพี่ณัฐคนดี คุณหมอใจรักทำแผลให้พี่ชายตัวโตเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"

เมื่อทุกอย่างที่ติดอยู่ในภวังค์ถูกทลายลงเพียงเพราะเสียงหวานใสของเธอ ณัฐดนัยจึงตกใจเพริดเมื่อเริ่มรู้ตัวแล้วรีบหอมแก้มยุ้ยเบาๆ เอ่ยขอบคุณเด็กน้อยเบาๆ แล้วรีบยกตัวว่าที่คุณหมอให้ลงจากตัก

ไม่ไหวแล้วสำหรับณัฐดนัย ความหื่นกามแบบไม่เป็นเวล่ำเวลาแถมไม่เหมาะสมกับอายุคน กำลังจะทำให้เขากลายเป็นคนวิตกจริต

หรือเขาต้องรีบออกห่างจากใจรักเสียก่อนคงดี?

หรือเขาต้องรีบจรลีหายหน้าไปที่ไหนไกลๆ สักพักเสียแล้วล่ะงานนี้น่ะ?

เด็กหนุ่มวัยคึกคะนองโดยเฉพาะเรื่องฮอร์โมนเพศครุ่นคิด

"อ้าว ไอ้ณัฐ ยังไม่กลับอีกเหรอมึง น้องมึงมีที่บ้านไหม จะอะไรกับน้องกูนักหนาวะไอ้นี่"

"เออๆ กูกลับก่อนนะมึงไอ้จร ใจรักครับ พี่ณัฐไปก่อนนะครับเด็กดี อย่าดื้ออย่าซนล่ะรู้มั้ย..."

"แล้วก็ตั้งใจเรียนด้วยรู้มั้ย ห้ามคิดเรื่องอื่นนอกจากตั้งใจเรียน อย่าเกเร อาบน้ำแล้วต้องแปรงฟันและต้องฝันถึงพี่ณัฐทุกคืน ใจรักจำได้จนขึ้นใจแล้วค่ะ"

เด็กดีของณัฐดนัยเอ่ยต่อประโยคยาวเหยียดของเขาแบบไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่พยางค์เดียว นั่นจึงทำให้พี่ชายตัวโตยิ้มกว้างด้วยความภูมิใจและลูบหัวทุยเล็กแบบอ้อยอิ่งอีกครั้ง

"ใจรักน่ะน้องกูครับพี่ณัฐครับ น้องนิศานู่นน้องมึง อย่ามาเนียนผิดบ้านบ่อยครับพี่ครับ หึ๋ยยย....."

"ไอ้เวร จะนิศาหรือใจรักก็น้องกูเหมือนๆ กันกับมึง พูดแบบนี้อิจฉากูก็บอกมาเถอะ"

"ใจรักครับ รักพี่ณัฐเยอะๆ แล้วก็รักนานๆ นะครับ ส่วนไอ้พี่ชายขี้อิจฉาที่ชื่อพี่ขจร ใจรักแค่รักน้อยๆ ไม่ต้องนานก็ได้นะพี่ไม่ว่า โอ๊ย! ฮ่าๆๆ..."

"เอาเวลาที่ยุ่งกับน้องกูไปหาเมียก่อนเถอะไป วู้ ถ้ากูหล่อเท่ามึงสักหน่อย ป่านนี้กูสอยทั่วสถาบันแล้วมึงเอ้ย ไอ้ห่า เอ๊ะ หรือมึงเป็นตุ๊ดวะ?"

โป๊ก!

"ไอ้บ้า จะพูดจะจาอะไรก็ระวังปากมึงบ้างสิวะ นี่ต่อหน้าน้องมึงนะไอ้จร มึงดูปากกูดีๆ

กู-ไม่-ใช่-ตุ๊ด

เข้าใจ๊?"

"หูยยยย แค่นี้ทำมีน้ำโหไง๊ เออ ไปเลยไป ไม่ต้องมายุ่งกับเขาเลยนะ ชิ๊"

ณัฐดนัยนึกอยากตบกระบาลของว่าที่พี่เขยอีกสักหนึ่งที โทษฐานทำตัวสะบัดสะบิ้งเกินชายไปมากขนาดนั้น

แต่เพราะเห็นสายตาอยากรู้อยากเห็นของเด็กหญิงในดวงใจนั่นเอง จึงทำให้เขาต้องหันความสนใจจากลีลาขจรมาเป็นน้องน้อยแทนดีกว่า

"พี่ณัฐไม่ใช่ตุ๊ดจริงๆ เหรอคะ"

ดวงตาใสแป๋วจ้องและรอคำตอบจากณัฐดนัยอย่างจริงจังจนเขาต้องรีบตอบเพราะกลัวจะถูกเข้าใจผิด

"ไม่ใช่ครับ พี่ณัฐเป็นผู้ชาย"

"ว้าาาา แย่จัง ใจรักอยากให้พี่ณัฐเป็นตุ๊ดจัง จะได้จับแต่งชุดตุ๊กตา นี่น้องมีชุดเจ้าหญิงดิสนีย์เยอะแยะเลยนะคะ ใส่ไม่หมดเต็มตู้เลย พี่ณัฐแบ่งไปใส่บ้างด้วยดีมั้ยเราจะได้สวยเหมือนๆ กันไงคะ"

"หืม ฮ่าๆๆๆ จะดีเหรอครับ"

"ดีสิคะ ดีมากเลย ใจรักฝันเห็นพี่ณัฐใส่ชุดเจ้าหญิงเบลล์ถือหนังสือเล่มใหญ่ๆ มานั่งอ่านใต้ต้นไม้ด้วยล่ะค่ะ"

"หืม?"

"เออว่ะ ฮ่าๆๆ น้องกูเชื่อฟังมึงฉิบหายเลย ฝันถึงมึงตามสั่งทุกคืน แต่มึงต้องเป็นเจ้าหญิงดิสนีย์ด้วยนะเว้ยเห้ย ฮ่าๆๆๆ กร๊ากกกก กูขำ..."

ณัฐดนัยไม่รู้สึกโกรธเคืองกับคำกล่าวเกินจริงของขจรเลย กลับกันเขากลับนึกยิ้มในใจที่เด็กน้อยฝันถึงเขาตามคำสั่งเป๊ะๆ

มือหนายกลูบหัวทุยเล็กแล้วโยกไปมาเบาๆ อีกสองสามที

'ได้แค่นี้ก็พอไอ้ณัฐดนัย น้องยังเล็กอยู่จำไว้'

ณัฐดนัยเดินยิ้มกริ่มกลับเข้าบ้านที่อยู่ไม่ไกลกันอย่างมีความสุข

เขาจะรอให้ถึงวันที่ใจรักพร้อมสำหรับเขาจริงๆ และเมื่อถึงเวลานั้นแล้วจริงๆ พี่ขจร พ่อขจร หรือแม่ขจรก็เถอะ เขาจะพิสูจน์รักแท้ให้ทุกคนเห็นเอง...

............................

โอเค เข้าใจกัน พี่ณัฐของเราเป็นพวก(แอบ)หื่นกามแต่รักมั่นและยับยั้งช่างใจเก่งมาก.... (หราาา) ฝากติดตามอ่านเรื่องพี่ณัฐดนัยกันหน่อยนะคะทุกคน อ่านให้ฟินๆ ก็พอ ไม่ต้องเครียด

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และการติดตาม

............................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น