JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่15

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน,​ รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 936

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15
แบบอักษร

​เฮ้ออออ~~ 

"ทำไมกูต้องมาเหนื่อยแต่เช้าขนาดนี้ด้วยว่ะ" โจ้พูดเสียงหอบเพราะ​เขาพึ่งลากเพื่อน​ออกจากห้องเสร็จก่อนที่แม่บ้านจะมาทำความสะอาด 

"เกิดเป็นฉันกับนายนี่ลำบากจริงๆเลยเนอะ" ดาญ่าเดินเข้ามาในห้องของตัวเองด้วยสภาพที่ไม่ต่างจากโจ้นัก 

"หมดสนุกพอดี" ดาญ่าพูดอย่างอารมณ์​เสีย 

" ไม่หรอกมั้ง​ เอางี้มั้ย ปล้นแม่ง" โจ้ยิ้มอย่างมีเลศนัย 

"อันนี้ดี​ " ปล้นที่ว่าไม่ได้เป็นการลักขโมย​แต่อย่างใดแต่หมายถึง​ทริปนี้มันสามตัวจะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย​ทั้งหมดซึ่งมันก็คือการปล้นดีดีนี่เอง 

หลังจากที่ทุกคนอาบน้ำ​ทำความสะอาด​ร่างกายทำธุระส่วน​ตัวเสร็จแล้วก็ไปร้านอาหาร​สำหรับมื้อเช้าที่ไม่ค่อยมีใครจะสดใสเท่าไรนัก 

แล้วโจ้กับดาญ่าก็ไม่ลืมที่จะทำตามแผนที่วางไว้เล่าไปจนถึงบรรยากาศ​และเหตุการ์ณต่างๆ​ จนในที่สุดก็สำเร็จถึงจะมีอาการที่ว่า... 

"แม่ง​เหี้ยจริงๆ​ทำได้แม้แต่กับเพื่อนนะมึงน่ะ" ดอมพูดน้ำเสียงจิกกัดทันที​เมื่อเขาได้เป็นคนจ่ายถึงจะหารก็เถอะ 

" ยังกับโดนปล้น​ อีเวร" ปลาวาฬยกแขนขึ้นกอดอกแรงๆก่อนจะพูด​ด้วยท่าทีแสนเคือง 

"ทีแรกกูก็นึกว่าเพื่อนที่แท้​ แม่งโจร" ฟินิกซ์​ก็ทำหน้าเครียด​แค้น​พอๆกัน 

"พอเหอะพอ​กูรำคาญล่ะนะ​ จะแดกก็ไม่ได้แดกซักทีอาหารกูเย็นหมด"แล้วก็​เป็นอาเล็กที่ระงับสงครามขนาดหย่อมๆ​ เขาก็อยากจะร่วมด้วยหรอกแต่เพราะความหิวทำให้เขาเลือกที่จะกินมากกว่า 

ทานข้าวเช้าเสร็จสรรพ​ทุกคนก็เตรียมตัวเข้าสู่จุดประสงค์​หลักของการมาที่นี่ทันที​นั่นก็คือการเที่ยว​ จนกว่าจะได้เที่ยวก็เล่นเอาเหนื่อยกว่าเที่ยวจริงๆซะอีก 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าไม่ควรดื่มแอลกอฮอล์​ในปาร์ตี้ริมทะเลเพราะมันอาจจะไม่ส่งผลแค่กลุ่มคุณเท่านั้นมันจะรวมไปถึงพี่ยาม​ และที่หนักสุดก็คือคุณแม่บ้านเขาอาจจะสาปแช่งคุณอยู่ในใจก็เป็นได้​ 

แต่ช่วงเวลาที่ดีย่อมอยู่กับเราไม่ได้นาน​ ในช่วงเวลาที่มีความสุขมันมักจะผ่านไปเร็วเสมอ 

"ผ่านไปแป๊บเดียว​ก็ต้องมาลุยงานต่ออีกล่ะ​ กูเบื่อหน้าอาจารย์​ชิบหายพูดจริง" อาเล็กบ่​น​งึม​งำหลังจากที่อาจารย์​ประกาศว่าเราจะต้องทำโปรเจคของมหาลัยเพื่องานครบรอบ60ปีของมหาลัยโดยอาจารย์ให้เหตุผลว่าเพื่อเป็นหน้าเป็นตาของมหาลัย 

"ทนหน่อยเหอะน่า​ ไหนๆก็จะจบไปอีกปีแล้ว" ปลาวาฬพูดอย่างให้กำลังเพื่อนๆรวมถึงเธอเองด้วยเพราะเมื่อเรามีจุดมุ่งหมายมันจะเป็นเหมือนแรงจูงใจ​ให้เราก้าวสู่ความสำเร็จ 

"ฉันว่าเราน่าจะรีบทำให้เสร็จให้เร็วที่สุดนะ​ ทำเสร็จแล้วเอาให้อาจารย์ดูให้​ก่อนที่จะพรีเซนต์​เป็นไงถ้าทำตามนี้รับรองผ่าน"ทุกคนเดินมาถึงม้าหินอ่อนที่ประจำก่อนจะนั่งลงเพื่อปรึกษาหารือ​กัน​ 

"ฉันเห็นด้วย​ ฉันเห็นด้วย​ " ดอมพูดเมื่อดาญ่าพูดจบประโยค 

"งั้นเอาตามนี้นะ​ แล้ววันไหนดีอะ​"ดอมถามเพราะเขาว่างทุกวันอยู่แล้ว 

" แล้วนี่มีใครไม่ว่างบ้างล่ะ"ปลาวาฬถามบ้างที่เธอห่วงก็คือไอ้พวกนักธุรกิจนี่แหละ​กลัวว่าจะติดงานที่ไหนอีก 

ทุกคนเงียบนั่นแปล​ว่าเราทุกคนจะสามารถทำโปรเจคร่วมกันได้อย่างเต็มที่​ กลุ่มพวก​เธอก็อาจได้เปรียบอย่างหนึ่งก็คือทุกคนเป็นทายาทนักธุรกิจ​ทั้งหมดแถมยังมีนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่​มาร่วมทำโปรเจคด้วยอีกรับรองโปรเจคนี้ต้องออกมาสมบูรณ์​แบบอย่างแน่นอน 

"เอางี้พรุ่งนี้มั้ย​ กูว่าครึ่งวันนี้กลับบ้านไปนอนพรุ่งนี้ค่อยมาวางแผนกัน" โจ้พูดหลังจากที่เขาฟังเพื่อนๆพูดจบแล้ว 

"กูว่าเราต้องมีที่ให้สิง​ว่ะ แบบอยู่นั่นเป็นหมู่คณะเลยอ่ะจนกว่างานจะเสร็จ"ฟินิกซ์​เสนอเพราะรู้ดีว่าพวกเราเป็นประเภทที่ว่าอยากทำตอนไหนก็ทำโดยไม่สนเวลาว่าจะเป็นเที่ยงคืน​หรือตีหนึ่งตีสองก็ตาม​ แต่ถ้าได้อยู่รวมกันแบบนี้มันก็น่าจะเป็นผลดีต่อทุกคนเพราะเราจะไม่ต้องลำบากเดินทางกลางค่ำกลางคืน​ 

" กูเอากูว่ามันน่าจะสะดวกดีนะแล้วอย่างบ้างทีตีหนึ่งตีสองแม่งต้องขับรถมาทำงาน​ อยู่ด้วยกันแล้วก็ดีกูยิ่งขี้เกียจขับรถอยู่​ ไอ้ห่า" อาเล็กเห็นด้วยอีกคนกับไอเดียของฟินิกซ์ 

"แล้วจะไปอยู่ไหนอ่ะ" ปลาวาฬถามเมื่อได้วทสรุปว่าเราจะย้ายไปอยู่ด้วยกันจนกว่างานจะเสร็จ​ 

" เอางี้มั้ยไปฟาร์ม​ฉันบรรยายกาศที่นั่นน่าจะเหมาะกับ​การทำงานของเราที่สุดเเล้ว​"ดอมเสนอฟาร์มพ่อเขาเพราะบรรยายมันเหมาะจริงๆที่จะทำงานที่ต้องใช้สมองเยอะๆ 

"อ่ะโอเคร​ งั้นตกลงตามนี้นะทุกคน​ ดอมนายเตรียมสถานที่ไว้เลยนะพรุ่งนี้เราจะเดินทาง​แล้วลุยงานต่อเลย​โอเครนะทุกคน"ดาญ่าพูดเป็นบทสรุปให้ทุกคนเข้าใจสำหรับแผนงานของกลุ่ม 

ความคิดเห็น