Waraarphon/หัวใจสีม่วง

สวัสดีค่ะ ขอต้อนรักสู่เรื่องตำนานรักจอมนางใน ปรบมือ!!! ไรท์ต้องขอขอบคุณสำหรับนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ ไรท์จะพยายามทำให้ดีที่สุดจร้าแนวนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ฝากติดตามกันด้วยนะคะ

ตอนที่10 เมื่อหมอกเมฆลง1

ชื่อตอน : ตอนที่10 เมื่อหมอกเมฆลง1

คำค้น : ตำนานรักจอมนางใน

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 45

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2562 00:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 เมื่อหมอกเมฆลง1
แบบอักษร

ตกดึกยาวราตรี 

ดวงจันทร์ในยามกลางคืนดวงใหญ่สง่าในท้องนภา อากาศในคืนนี้เย็นกว่าปกติสีหน้าของอิมยุนนาที่นอนไร้สติอยู่มีเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมด สีหน้าวิตกกระสับกระส่ายไปมาเหมือนกำลังฝันร้ายอยู่ สีหน้าคนที่จ้องมองคิ้วขมวดชนกันก่อนจะนำมือมาจับอีกฝ่ายไว้แน่น เเละก็ดูว่าจะได้ผลเสียด้วยอิมยุนนาเริ่มสงบลง

สายตาของชายหนุ่มร่างกำยำยังคงจดจ่อจ้องมองหญิงสาวที่กำลังหลับไหล เมื่อได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างนั้นเขาเองก็กลับคิดตะหนักขึ้นในใจว่าต่อจากนี้มันจะเป็นมันอย่างไร หากปล่อยหญิงสาวไปเธอก็ต้องเป็นของชานอื่น หากอยู่ข้างกายเขาก็มีแต่ต้องทุกข์ทรมาน 

"ฝ่าบาท เพค่ะนี่ก็ใกล้ฟ้าสางแล้วพระองค์ทรงบรรทมเสียหน่อยเถอะเพค่ะ"พระมเหสีมินซอนตรัสกับพระสวามีด้วยความเป็นห่วง 

"มเหสี ข้ามีเรื่องอยากจะให้เจ้าช่วยจัดการสักเรื่องหน่อยได้รึไม่"

"หากเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาทพระราชาของประเทศนี้มีอะไรที่หม่อมฉันจะทำให้ไม่ได้ละเพค่ะ ขอพระองค์ทรงรับสั่งเถอะเพค่ะ"

"แต่งงานนางในผู้นี้ขึ้นเป็นซึงอึนซังกุงด้วยเถอะ"น้ำเสียงเรียบนิ่งพูดออกมาพร้อมมองใบหน้าหญิงสาว สีหน้าพระมเหสีนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะนอมรับคำสั่งของชายหนุ่ม 



ตุบ!!

"แต่งตั้งนางในต่ำต้อยอย่างนั้นหรือ หึเห็นได้ชัดว่าฝ่าบาทคงไม่คิดพิศวาทเหมือนซุบวอนเเน่"

"พระพันปีหลวงทรงอย่าคิดอะไรง่ายๆสิพ่ะย่ะค่ะ มีคนของเราที่อยู่ตำหนักพระมเหสีบอกว่าฝ่าบาททรงเสด็จไปหานางในชั้นต่ำผู้นี้อยู่หลายครั้ง ถ้านางกำเนิดพระโอรสคงไม่เป็นการดีแก่ฝ่ายเรา"

"ลูกคนชั้นต่ำ จะขึ้นสืบต่อบัลลังก์ได้อย่างไรท่านพ่อ!"

"เป็นไปได้สิพ่ะย่ะค่ะ นางในผู้นี้เป็นคนของพระมเหสีหากวันใดกำเนิดพระโอรสองค์แรกของฝ่าบาทนอกจากนางจะได้เลื่อนยศแล้ว บุตรของนางก็จะมีพระมเหสีเป็นมารดาเลี้ยง และเหตุผลอะไรจะขึ้นเป็นองค์รัชทายาทไม่ได้ ทรงคิดการตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเสียจะดีกว่า" เสียงชายชราบิดาของพระพันปีหลวงชี้แจงบอกบุตรสาว สีหน้าพระนางเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น


ณ ตำหนักพระอัยยิกา(มารดาพระราชาองค์ก่อน)

"เจ้าว่าอะไรนะ ฝ่าบาททรงให้พระมเหสีแต่งตั้งซึงอึนซังกุงงั้นหรือ?"

"เพค่ะมามา!" หญิงชรายกมือกุมขมับก่อนจะยิ้มออกมา มันคือเรื่องที่ดีไม่ใช่หรอไม่ใช่เรื่องที่จะต้องคิดมากในยามนี้

"นางเป็นบุตรธิดาของใต้เท้าอิมอย่างนั้นสินะ หึก็ดีข้าไม่สนว่าหนอเนื้อฝ่าบาทจะมาจากใคร แค่ฝ่าบาททรงมีพระโอรสแค่นั้นก็เกิดพอเสียแล้ว"


"ขอแสดงความยินดีด้วยเจ้าค่ะนายหญิง!" อิมยุนนามองนางกำนัลที่ทำความเคารพตนอยู่ตรงหน้า นี่มันอะไรกัน? นายหญิงงั้นหรอ ต้องมีเรื่องอะไรเข้าใจผิดกันเเน่

"อิมซังกุงต่อไปนี้ท่านคือ ซังกุงระดับ5 หน้าที่ของท่านคือช่วยพระมเหสีดูแลฝ่ายในและดูแลปรนนิบัติฝ่าบาทอย่างถีถ้วน"เสียงซังกุงคนสนิทของพระมเหสีบอกหญิงสาว พอได้ยินอย่างนั้นสีหน้าของนางก็ตกใจมากขึ้น อิมยุนนาหรืออิมซังกุงได้ไปอยู่ตำหนักซ้ายฝั่งทางด้านทิศตะวันตก มีเหล่านางในนางกำนัลนับเกือบ10ชีวิตที่อยู่ในคำหนัก มี3คนที่เป็นนางในรับใช้คนสนิท จางซังกุง นางในซอ นางในวอน ที่ช่วยดูแลความเป็นอยู่ของหญิงสาว 

อิมซุงกุงนั่งถอนใจออกมาพร้อมมองไปรอบๆภายในห้องที่ถูกประดับประดาไปด้วยข้าวของพระราชทานจากพระมเหสี มันรวดเร็วจนทำตัวไม่ถูก ที่จู่ๆนางก็มีสามีแล้วงั้นหรอ จากที่ปล่อยผมเปียตอนนี้ต้องรวบมวดขึ้นพร้อมปักปิ่นอย่างสวยงาม


เพล้ง! เพล้ง! เสียงลูกธนูถูกยิงไปใส่ไหต่างๆจนแตกไปหมดผู้ที่เพล่งเร่งคันศรสายตาที่เจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด องค์ชานซอนวอนเสียใจไม่น้อยที่หญิงสาวที่ตนรักถูกแต่งตั้งเป็นอึนซึนซังกุง

"ฝ่าบาท!"เสียงอิมแทยังเรียกชายหนุ่มที่กำมือแน่น

"ทำไมต้องเป็นแบบนี้ นางสาวเจ้าทำไมคนที่ได้ไปคือเขา"องค์ชายซอนวอนกระชากเสื้อพระสหายไปมา

"ฝ่าบาท นางก็ไม่ต้องการที่จะเป็นอย่างนั้นแต่พระองค์ก็ทรงทราบดีว่าไม่มีใครขัดพระประสงค์ของพระราชาได้!" อิมแทยังพูดเพื่อให้เพื่อนมีสติ ชายหนุ่มพอได้ยินอย่างนั้นน้ำตาของลูกผู้ชายที่ไหลออกมาก่อนจะทรุดไปกองกับพื้นสองมือกำหญ่าแน่น ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดจะเป็นใหญ่ เพราะรู้ตัวดีว่าเป็นลูกชนมมาก่อน ความรักที่เสด็จพ่อให้ก็แตกต่างจากน้องชายและพระพี่นางยิ่งนักหรือเพียงเพราะเขานั่นเกิดจากพระมเหสีองค์แรกงั้นหรอถึงได้ทุกอย่างที่มันควรเป็นของเขา


ตกดึกยามราตรีในคืนนี้ต่างมีหมอกลงหนากว่าเดิมหญิงสาวในชุดฮันบกสูงศักดิ์ยืนมองดูดอกโบตั๋นที่เบ่งบานอยู่สวนข้างตำหนัก พร้อมถอนหายใจออกมาหลายทีเมื่อคิดว่านี้เหมือนฝันไปจริงๆ 

"นายหญิงเจ้าค่ะ หมอกลงหนาแล้วนะเจ้าค่ะเข้าไปข้างในก่อนจะไม่สบายตัวเถอะ"เสียงจางซังกุงบอกเจ้านายด้วยท่าทีเป็นห่วงร่างกายของนาง

"จางซังกุง เจ้ารู้รึไม่ว่าทำข้าถึงมาเป็นซังกุงลำดับ5ได้"เธอถามอย่างไม่เข้าใจจริงๆ

"นางในที่ผ่านการถวายตัวแด่ฝ่าบาทแล้วก็ต้องเลื่อนขั้นสิเจ้าค่ะ เหมือนครั้งพระชนมซุกวอนก็เคยเป็นซังกุงมาก่อน" 

"ฝ่าบาทเสด็จ!" เสียงขันทีบอกหน้าตำแหน่งจนทำให้อิมซังกุงทำตัวไม่ถูกที่จู่ๆฝ่าบาทก็เสด็จมาในยามดึกเช่นนี้ 

"ถวายบังคมเพค่ะฝ่าบาท"เสียงหญิงสาวพูดออกมาสั่นเล็กน้อย 

"เข้าไปข้างในเถอะ ข้างนอกน้ำค้างลงเเรงนักเจ้าเพิ่งหายป่วยยังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่" 

"พะ เพค่ะ!" 

#อิอิฝ่าบาทเราคิดอะไรรึเปล่าถึงมาตอนนี้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น