ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 22

คำค้น : เสี่ยหลง ต้นน้ำ หลงน้ำ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2562 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22
แบบอักษร

​#22

@โรงเรียน

ต้นน้ำ : “เดี๋ยวเราเอาป้ายขึ้นไปผูกให้เอง” บอก หยิบป้ายขึ้นไปผูก

ใบเตย : “ระวังตกนะ”

ต้นน้ำ : “ไม่เป็นไรหรอก ตกแค่นี้ก็ไม่เจ็บหรอกน่ะ” ยิ้ม

?? : “ส่งบอลมาทางนี้”

??? : “รับนะมึง” เตะบอลส่ง

เฟี๊ยววว ตุบ!

ต้นน้ำ : บอลลอยมาโดนหัว “โอ๊ย! อะ... หวาาา โอ๊ย!!” เซตกจากอัฒจันทร์ ข้อเท้าพลิก

ใบเตย : “ต้นน้ำ!”

ชิน : “น้ำ!” รีบวิ่งมาดู “เป็นไงบ้าง?” พยุงนั่ง

ต้นน้ำ : น้ำตาคลอ จับข้อเท้าแน่น “เจ็บ”

ชิน : หันมองเพื่อนตาดุ “พวกมึงเล่นบอลกันยังไงวะ ไม่เห็นรึไงว่าตรงนี้มีคนน่ะ” ตวาด

ต้นน้ำ : “พี่ชิน ไม่เป็นไรครับ พวกพี่เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก”

ชิน : “ยังจะไปปกป้องพวกมันอีก ห่วงตัวเองก่อนเถอะ” อุ้มขึ้น “พี่จะพาไปห้องพยาบาล”

.

อจ.หมอ : “ข้อเท้าพลิกนะ ไม่ถึงกับหัก”

ต้นน้ำ : “ขอบคุณครับ” ยกมือไหว้

อจ.หมอ : “นี่ตั้งแต่ที่รู้จักเจ้าชินมา เธอเข้าห้องพยาบาลมา 2 รอบแล้วนะ แถมยังโดนเตะบอลใส่หัวทั้ง 2 รอบเลย นายมันเป็นตัวซวยของน้องเขาจริงๆ เลยนะเจ้าชิน”

ชิน : “จารย์อะ ผมไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย”

ต้นน้ำ : “อย่าโทษพี่ชินเลยครับ ครั้งนี้เขาไม่ได้เป็นคนเตะโดนผมซะหน่อย ผมซุ่มซ่ามเองต่างหาก”

ชิน : “มันไม่ใช่ความผิดของน้องซะหน่อย เพื่อนพวกพี่มันไม่ระวังเอง ยังไงก็ต้องขอโทษน้องด้วยนะ”

ต้นน้ำ : “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เท้าเจ็บแบบนี้คงช่วยงานหนักๆ ไม่ได้แล้ว เฮ้อออ”

ชิน : “ดีแล้ว งานหนักๆ ปล่อยให้พวกผู้ชายตัวใหญ่ๆ มันทำไป ผู้ชายตัวเล็กๆ หุ่นบางๆ อย่างกับจะปลิวลมได้แบบน้ำคอยทำงานเบาๆ เอาเถอะ” ยิ้ม ลูบหัว

ต้นน้ำ : “ผมก็เป็นผู้ชายนะ ถึงจะตัวเล็กแต่ผมก็แข็งแรงนะจะบอกให้” ยู่ปากขัดใจ

ชิน : “จ้าๆ แข็งแรงก็แข็งแรงจ้า” ยิ้มขำ

เฟยหลง : เดินเข้ามา “ต้นน้ำ” ทุกคนหันมอง

ต้นน้ำ : “อ้าวเสี่ย สวัสดีครับ” ยกมือไหว้ “เสี่ยมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ?”

เฟยหลง : มองชินตาเขม็ง

ชิน : เสียวสันหลังวาบๆ หลีกทางให้

เฟยหลง : มองข้อเท้าที่มีผ้าพัน “ฉันได้รับรายงานมาว่านายตกอัฒจันทร์ ฉันเลยรีบมา”

ต้นน้ำ : “เสี่ยไม่ต้องรีบมาขนาดนั้นก็ได้ครับ ต้นน้ำไม่เป็นอะไรมากสักหน่อย”

เฟยหลง : “ก็ฉันเป็นห่วง นายยิ่งตัวเล็กๆ อยู่ ถ้ากระดูกหักไปจะทำยังไง” ลูบหัว

ต้นน้ำ : ยิ้มเขิน หัวใจเต้นรัว ‘งื้อออ ทำไมตอนที่พี่ชินลูบหัวผม หัวใจผมไม่เห็นเต้นแรงแบบนี้เลยนะ’

เฟยหลง : “แล้วใครเป็นคนทำ?” เสียงดุ

ต้นน้ำ : “เอ่อออ ไม่มีครับ ต้นน้ำซุ่มซ่ามเอง ไม่มีใครทำอะไรต้นน้ำจริงๆ นะครับ เสี่ยไม่เชื่อต้นน้ำเหรอ?” มองอ้อน

เฟยหลง : ใจกระตุก “เฮ้อออ ช่างเถอะ ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว กลับกันเถอะ”

ต้นน้ำ : “เอ๊ะ กลับเลยเหรอครับ? อ๊ะ” โดนอุ้มท่าเจ้าสาว ใจเต้นรัวกว่าเดิม หน้าร้อนผ่าว

เฟยหลง : “สภาพแบบนี้อยู่ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้มากหรอก กลับไปพักรักษาตัวดีกว่า” บอกก่อนหันมองชิน “...” จ้องสายตาไม่พอใจ

ชิน : หลบสายตา เหงื่อตก ‘นี่ฉันทำอะไรผิดไปรึเปล่าเนี่ย ทำไมผู้ปกครองของน้องเขาจ้องฉันแบบนั้น น่ากลัว’

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}