นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ชื่อตอน : ดูแลNC+(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2562 08:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ดูแลNC+(อัพครบ)
แบบอักษร

คาร์เตอร์ออกจากห้องน้ำ เดินมาจุมพิตที่แก้มเมียเด็กเบาๆ เขาเห็นเธอคุยโทรศัพท์ ดูท่าทางเคร่งเครียด และเพิ่งจะวางหูไป เขาจับใจความไม่ได้ว่าเธอมีเรื่องอะไรกัน น่าจะเป็นเรื่องของเพื่อนสองคนนั้น

"ที่รักมีอะไรหรอ เฮียเห็นเมียเครียดๆ"

"ค่ะ..รียาจะลาออกจากงาน เพราะถูกลูกเจ้าของร้านลวนลาม แต่เพิ่งมาบอกมันน่าเอาไม้หน้าสามฟาดให้หัวแบะจริงๆ"

"อุ้ยย..ถ้าขนาดนั้น ทำไมเขาไม่แจ้งความครับ"

"รียากระทืบที่เท้ามันค่ะเฮีย คงจะเจ็บไม่น้อยเหมือนกัน พรุ่งนี้บ่ายๆรียาจะไปลาออก เฮียเราไปช่วยเพื่อนหน่อยได้มั้ยคะ เดี๋ยวรียาจะโทรฯมาบอกอีกทีว่ากี่โมงค่ะ"

"ได้สิ..แบบนี้เฮียก็ไม่ชอบเหมือนกัน คนเดี๋ยวนี้มันไว้ใจยาก เพราะเป็นแบบนี้ไง เฮียถึงไม่อยากให้หนู ไปไหนมาไหนคนเดียว มันอันตรายคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจนะ"

"หนูถึงต้องมีเพื่อนไง ทีนี้รู้หรือยังว่าทำไมต้องมีเพื่ิอน"เขารับรู้

"แต่ต่อไปนี้สามีจะดูแลเองครับ ไม่ว่าเวลากินเวลานอน ยกเว้นเข้าห้องน้ำแต่ถ้าเมียอยากให้ สามีช่วยขัดขี้ไคลให้ เวลาอาบน้ำกระผมก็ยินดีนะครับ มานอนได้แล้ว เรื่องนั้นไว้พรุ่งนี้ให้รียาโทรฯมา แล้วเราค่อยไปกัน"

"ดีจังคนเราต้องมีน้ำใจกันบ้าง แล้วเฮียจะเล่าอะไรให้เค้าฟังหรอ?"

"แมวคิตตี้"

"ห่ะ..ยังอยู่อีกหรอคะ?"

"อืมม..เมื่อวันก่อนเธอมาที่ออฟฟิต จะขอกลับเข้ามาทำงานอีก"

"ตายจริงหน้าทนมากค่ะ คิดได้ไง?"

"ใช่..ถ้าเป็นเฮียจะไม่แบกหน้ามาเลย เพราะที่นั่นเมื่อพนักงานออกแล้ว เราไม่มีนโยบายรับเข้ามาอีก ยิ่งมีความผิดแล้วล่ะก็ ไม่ต้องฝันเลยล่ะแล้วเราล่ะ อยากกลับไปทำงานที่นั่นอีกมั้ย?"เขาไม่น่าถาม

"โนค่ะ..ไม่ไปแน่นอน"

"ทำไมอ่ะ..ไปอยู่ใกล้ๆสามีไงครับ"

​"ไม่เอาหรอกค่ะถ้าอยู่ใกล้แบบนั้น แต่อยากอยู่ใกล้แบบนี้มากกว่า กอดก็ได้ ฟอดด หอมก็ได้"คาร์เตอร์ยิ้มแก้มปริ ชอบจริงๆเวลาเมียเข้ามากอด มาหอม

​"อึ้ยย..นี่เมียผมหรอเนี่ย เธอจะเก่งเกินไปแล้ว"

"เขาเรียกว่ามีครูดีไงคะ เค้าไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสาอีกต่ิไปแล้ว เพราะมีบางคนพรากสิ่งที่หนูหวงแหนที่สุดไป แล้วถ้าเฮียทิ้งหนูนะ หนูฆ่าเฮียแน่"

"เมียโหดว่ะ"

"ใช่..คนเรามันต้องโหด ต้องดิบค่ะ เฮียขา"คนตัวเล็กส่งสายตายั่วยวนมาให้ คาร์เตอร์ถึงกับขนลุก

"ตัวเล็ก..นี่เมียจ๋าเมาอะไรหรือเปล่าครับ ที่รักจะทำอะไร?"คนตัวเล็กปีนป่ายขึ้นมาบนตัวเขา ชายหนุ่มอดขำไม่ได้ นี่เมียเขาเพี้ยนไปหรือไงนะ

​"ก็ทำในสิ่งที่เมียทั่วๆไปควรทำไงคะ"

​"อะไร..?"

"ก็แบบนี้ไงล่ะคะเฮียขา"เธอจูบสะเปะสะปะไปทั่ววงหน้าหล่อเหลานั้น คาร์เตอร์แทบจะขำออกมา วันนี้เมียเขาแปลกมาก นอกนั้นยังไม่พอ เธอยังควานมือลูบไล้ที่แผงอกล่ำๆองเขา ไล้ลงต่ำไปอีก ชายหนุ่ม จำต้องคว้ามือนุ่มๆนั้นเอาไว้

​"ตัวเล็กๆหยุดๆก่อนที่รัก นี่มันอะไรกัน เมียหื่นมาจากไหนเนี่ย ตัวเล็กเฮียบอกให้หยุด"

​"เอ้า..ไม่ชอบหรอคะแบบนี้?"เด็กสาวทำท่าเหมือนจะร้องไห้ เขาเลยต้องรั้งเธอเข้ามากอด จูบหนักๆที่หน้าผากไปทีหนึ่ง

"ชอบ..แต่มันไม่ใช่ บอกเฮียมากินอะไรผิดสำแดงหรือเปล่า?"เขาถามแบบนี้ได้ไง เธอก็แค่อยากทำเหมือนที่อ่านมา

​"ก็เค้าไปอ่านมา ตำราบอกว่าหน้าที่เมียต้องปรนนิบัติผัว ทั้งยามหลับและยามตื่น เมียที่ดีต้องทำหน้าที่เหมือน โสเภณีเวลาบนเตียงกับสามีค่ะ"

​"เด็กบ้าเอ้ย..ตำราอะไรของเธอ จุ๊ฟๆไม่เอาที่รักมันไม่ใช่ เฮียไม่ได้ต้องการแบบนั้นสักหน่อย นั่นไม่ใช่ตัวเรา เรื่องเซ็กส์มันต้องค่อยๆเรียนรู้กันไป เฮียไม่ได้หื่นกระหายขนาดนั้น เราต้องเป็นตัวของตัวเอง ชอบที่เมียเป็นแบบนี้ ไม่ได้ชอบเมียจัดจ้านแบบนั้น ฟอดด ถึงไม่เก่งเรื่องบนเตียง แต่สามีก็รักครับเก็ทนะ"

"แล้ว..เฮียไม่ชอบหรอ?"เธอถามพร้อมกับทำตาปริบๆ นี่อากาศก็ไม่ร้อนนะ แต่เมียคาร์เตอร์เพี้ยน

"ชอบแบบนี้มากกว่า ฟอดด เฮียจัดการเองเมียไม่ต้อง พี่เอง น้องแค่ครางเบาๆข้างหูเฮียก็พอ"

"ครางว่า..คาร์ลขา เอาอีกๆอย่างนั้นหรอคะ อึ้ยย..เหมือนหนังเรท18+เลย"เธอพูดถูก แต่นี่เขากับเธอเป็นสามีภรรยากันนะ แม้นิตินัยจะยังไม่สมบูรณ์ก็เถอะ

"ลองมั้ย แต่อย่าดังนะเดี๋ยวคนในบ้าน จะตกใจตื่นเอา"เด็กสาวดูจะตื่นเต้นไม่น้อย

​"เฮีย..ไม่น่าเร้าใจขนาดนั้นหรอกค่ะ"

​"ให้พูดอีกทีครับเมียจ๋า แบบนี้เขาเรียกว่าท้าทายนะครับ เรื่องนี้ผู้ชายไม่มีวันยอมแน่ และ เฮียก็จะทำให้เมีย เสร็จคาปากเลยล่ะ"

เขากระซิบที่ริมหูอ่อนของเธอ เด็กสาวหน้าร้อนผ่าว ไปจนถึงใบหนูเธอจำได้ว่าครั้งแรก ที่มีอะไรกันเพราะเขาโมโหหึง มันไม่ได้ประทับใจเอาซะเลย แต่เธอก็พ่ายแพ้แก่อารมณ์ตัวเอง ยอมให้เขาพาเธอเดินทางไปสุดสายรุ้ง

"ขนาดนั้นเลยหรอคะ งั้นเริ่มเลย"

"เอาจริงดิ?"

"ระดับนี้แล้วค่ะ ไม่พูดเล่นอยู่แล้ว"

"​แล้วเมียจะต้องร้องขอ"

​"ร้องขอหรอคะ?"

"แน่นอน เพราะมันจะเสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจเลยล่ะ"นั่นเขาเคยทำคนอื่นให้ถึงใจมาแล้วสิท่า

"อะไร..?"

"แล้วคุณซาบซ่านนั่นล่ะคะ เฮียเคยทำให้เธอเสียวซาบซ่าน ไปจนถึงขั้วหัวใจเลยอย่างนั้นหรอ?"

"เปล่า...เฮียไม่ต้อง เธอทำเองทุกอย่าง"

เด็กสาว ทำท่าน่าขยะแขยงแล้วทำไมเธอต้องทำ เพราะเท่าที่รู้มา ผู้หญิงจะไม่ทำแบบนั้นถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่สามี หรือว่าซาซ่าทำเรื่องแบบนี้เป็นปกตินะ

"เฮีย..มันจะเจ็บมั้ยคะ หนู..."

"ที่รัก..เฮียรับรองว่าเมียความสุข มากกว่าที่จะเจ็บปวด ถ้าเมียต้องเจ็บปวดเฮียจะหยุดทันที"

"ให้มันจริงนะคะ ใครกันแน่ที่จะหยุดไม่ได้ อ้ะ เฮีย อือ.."ปากจิ้มลิ้มถูกบดจูบลงมาอย่างอ่อนโยน เด็กสาวตื่นตระหนก ก่อนจะเริ่มตอบโต้เขาบ้าง กระดุมเม็ดบนถูกปลดลงมา เรื่อยต่ำลงมาขณะที่ปากอิ่มยังถูกบดจูบอย่างหนักหน่วง 

คาร์เตอร์ถอนจูบออก เข้าไล้หัวแม่มือที่กลีบปากหวานละมุนนั้นอย่างหลงใหล เด็กสาวแก้มแดงเหมือนจะเขินอายอยู่บ้าง ชายหนุ่มเหวี่ยงเสื้อนอนของเธอลอยหวือไปไกล ก่อนจะก้มลงมาประทับจูบอีกครั้ง

คราวนี้ดูเรียกร้อง ให้เธอตอบสนองเขาบ้าง เด็กสาวสั่นสะท้านทั่วเรือนร่างขาวนวล ซึ่งบัดนี้ไร้อาภรณ์ติดกาย นอกจากชั้นในตัวจิ๋วที่ยังปิดบัง เนินเนื้อสาวด้านล่างอยู่ ชายหนุ่มผละจากกลีบปากหวานละมุน ซุกไซร้ปากจมูกไปทั่วลำคอหอมหวานนั้น เขาขบเม้มเบาๆทำเอาสาวเจ้าสั่นสะท้านขึ้นมา

ร่างน้อยบิดเป็นเกลียว เธอกำลังเสียวซ่าน อย่างที่เขาพูด ตอนนี้เธอไม่มีแรง ที่จะต้านทานเขาแม้แต่น้อย ปากร้อนระอุนาบลงมาที่แอ่งชีพจรของเธอ แกล้งขบเม้มเบาๆ แต่มันดันช่างสร้างความซ่านเสียว ให้กับเธอเหนือคำบรรยาย

ชายหนุ่มงับเอายอดปทุมถันแสนหวานนั้น อกอวบอิ่มเต่งตึง ขมวดเกร็งอยู่ในอุ้งปากเขาคาร์เตอร์ดูดกลืนอย่างกระหาย ชายหนุ่มอาศัยความช่ำของปลุกเร้าเมียเด็กของเขา ให้เตลิดไปไกลสุดกู่แล้ว เพราะร่างแน่งน้อยแต่เต็มไม้เต็มมือ เริ่มไม่ติดที่นอน

เด็กสาวแอ่นเกร็งขึ้นมา รั้งศรีษะของเขาลงมาซุกซบกับสองเต้าอวบของเธอ สาวเจ้าส่งเสียงครางต่ำๆ นั่นคือสิ่งที่เขาอยากได้ยินที่สุด แสดงว่าเธอเสียวซ่านจับขั้วหัวใจแล้ว ชายหนุ่มดูดดึงสองเต้าขาวจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำ ก่อนจะวกขึ้นมาบดจูบที่ปากอิ่มอีกครั้ง

"อื้มมม อื้มมม...เฮียจะขาดใจแล้ว หวานเหลือเกินที่รัก"เขากระซิบเสียงกระเส่า ก่อนจะลดปากจมูกลงมา ที่เนินหน้าท้องขาวเนียนนั้น ชายหนุ่มจุมพิตลงมาเรื่อย จนถึงขอบชั้นในตัวจิ๋วที่ปิดบัง ความอวบอูมของเนินเนื้อสาวเอาไว้

"อ้ะ..เฮีย อย่าค่ะ ตรงนั้นไม่ได้นะ อ้ะ"

"ต้องได้..ที่รักอย่าเกร็งนะคนดี ถ้าเมียไม่ชอบเฮียจะหยุดทันที ฟอดดด หอมจัง จ้วบๆๆ"เขาปลุกเร้าตรงส่วนนั้น ทั้งที่อยู่นอกเนื้อผ้าเธอยังหวั่นไหวขนาดนี้ แล้วถ้าเขาต้องไปเจอเนื้อแท้ของเธอ 

"อ้าาา เฮียขา..."

"ครับคนดี จ้วบๆๆ"เด็กสาวหวีดร้องออกมา เธอผงกหัวขึ้นมามอง เธอเห็นเขาซุกซบกับส่วนนั้นของเธอ ตอนนี้ชั้นในหายไปแล้ว 

"อ้ะ เฮีย ซี้ดดดด มัน..."

"มันเสียว แบบนี้เขาเรียกเสียว"

เขาปลุกเร้าเธอหนักขึ้นกว่าเดิม กลีบเนื้อสาวสีชมพูสดมีน้ำหวานไหลออกมา ชายหนุ่มปาดเลียดื่มกินอย่างกระหาย เด็กสาวแอ่นสะโพกขึ้นรับ ชายหนุ่มรีบช้อนสะโพกอวบอิ่มของเธอ ให้อยู่ในระดับหน้าเขา ร่างสาวบิดเกร็งอย่างเสียวซ่าน

เธอจิกรั้งท้ายทอยเขาเอาไว้ ราวกับว่ากลัวเขาจะหลุดลอยไปจากเธอ คนตัวโตดูดกินน้ำหวานขาวใสที่หลั่งออกมาอย่างตะกละ ร่างขาวนวลแอ่นเกร็งขึ้นสูง เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดออกมา

"อื้อ อ้าาา อ้ะๆๆ อร้ายยยย อ้ะ"

ร่างสาวกระตุกถี่ๆหลายต่อหลายครั้ง ชายหนุ่มขยับโหย่งขึ้นมา จูบปากอิ่มของเธออีกครั้ง คาร์เตอร์ยกยิ้มที่มุมปาก จนเธอต้องมุดหน้ากับอกเขา เพื่อซ่อนความอายเอาไว้

"เสร็จแล้วใช่มั้ยหืม?..ฟอดดด"

"แล้วยังไงต่อคะ?"เธอหน้าร้อนผ่าว แต่ไม่กล้าสบตาเขาแม้แต่น้อย

"ก็ต้องตาผัวบ้างสิคนดี เมียไปถึงสวรรค์แล้วนี่"เขาตอบเสียงแหบพร่า 

"อ้ะ เฮีย"

เสียงสาวน้อยครางกระเส่า เมื่อคนเจ้าเล่ห์ไล่งับเอายอดทรวงแสนหวานของเธอ เข้าไปไว้ในปากเขาอีกครั้ง ชายหนุ่มดูดดื่มด้วยปากร้อนผ่าว บดบี้อกอวบของเธอด้วยฝ่ามือร้อน เคล้าคลึงอย่างเมามัน มือหนารั้งโคนขาเรียวงาม มาเกี่ยวที่เอวสอบของเขาเอาไว้ เขาปลุกเร้าอย่างอ่อนโยน ปนเรียกร้อง

ชายหนุ่มบดเบียดแท่งร้อน ที่คับตุงกางเกงนอนผ้าเนื้อนิ่ม อยู่ด้านในยังแข็งขืนขนาดนี้ แล้วถ้าเธอเนื้อแท้ของเขา มันจะขนาดไหนกันนะ ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น แต่ระยะนัวเนียแบบนี้ มันสร้างความหวาดหวั่นให้เธอเป็นที่สุด

"อ้าาส์..จ้วบๆๆ หวานมากคนดี"

"อื้อ..เฮียมัน แปลกๆอีกแล้วค่ะ"ชายหนุ่มกดสะโพกเธอ มาบดบี้กับแท่งเอ็นอวบใหญ่ของเขา เด็กสาวสะท้านเยือก 

"อ้าสสส์.."

นี่ยังไม่เจอของจริงนะ เธอแทบขาดใจนิ้วเรียวบาวบดบี้อยู่กับตุ่มไตสุดเสียวนั่น เด็กสาวผวาเฮือก ส่งเสียงครวญครางออกมาไม่ขาด เสียงกระซิบแผ่วเบาได้ยินกันแค่สองคน กางเกงนอนหลุดลอยไปแล้ว

"อ้ะ อ้าาา ฮะ-เฮีย อึก อ้า มันจุก หายใจไม่ออกค่ะ"เด็กสาวส่งเสียงกระท่อนกระแท่น เมื่อแท่งเอ็นร้อนแทรกเข้ามา ตรงใจกลางความเป็นหญิงของเธอ เขาแทบจะลืมหายใจเพราะมันทั้งคับทั้งแน่น

"โอ้ววว์..รัดแน่นขนาดนี้ ผัวขยับไม่ได้แล้วคนดี ที่รักอย่าเกร็งแบบนั้นสิ อ้าสส์ อีกนิดนะ เดี๋ยวเมียจะไม่จุกแล้ว"คนเจ้าเล่ห์ค่อยๆ ยกสะโพกสอบขึ้น แล้วอัดกระแทกลงมาใหม่ จากความจุกกลายเป็นเสียวซ่าน 

ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ เมื่อเมียเด็กของเขาเริ่มส่งเสียงครวญคราง เธอมีความรู้สึกใหม่เข้ามาแทนที่ เขาทำให้เธอผวาไปตามแรงกระแทกกระทั้นเน้นๆ ที่เขาส่งมาหนักบ้างเบาบ้าง แต่ตอนนี้เขาขยับสะโยกบดลงมาถี่ยิบ เมื่อความโหยหากำลังจะถูกฉุดกระชาก ติดสอยเธอไปอยู่กับเขา บนสายรุ้งแสนงดงามที่มีแต่เขาและเธอ

"อ้ะ..ที่รัก เร็วกว่านี้ค่ะ อ้ะๆๆๆ อ้ายยย อ้ะ"

"เมียจ๋า..ฟู้วววว โอ้ววว์ อ้ะๆๆๆ ซี้ดดด พร้อมกันนะคนดี อ้าสส์"สองร่างเกร็งกระตุกพร้อมกันอย่างสุขสม ลำธารขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้าไปท้องเมียจนล้นหลาม

"ฟอดดด ร้อนมั้ยครับ?"

"อ้ะ..เค้าหนักมากกว่าค่ะ เฮีย อ้ะ ปล่อยเค้านะ"คนตัวโตจูบหนักๆ ที่หน้าผากเมียหลายครั้ง ตกลงว่าใครกันนะที่หื่น เมื่อพายุรักสงบไปแต่ตอนนี้ มันกำลังจะก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง เธอทุบอกเขารัวๆ ก่อนจะหลบสายตาคมกริบนั้น ที่เอาแต่มองอย่างมีความหมาย

คาร์เตอร์จำต้องปล่อยเมียให้เป็นอิสระ ควานหาเสื้อผ้าที่เหวี่ยงไปเมื่อครู่ ยิ้มใส่ตาเธออย่าล้อเลียน เลยโดนทุบไปหนักๆอีกครั้ง

​"เฮีย!"

​"ครับเมียจ๋า..เฮียเปล่านะครับ ฟอดด สวมเสื้อเร็ว อากาศเย็นเดี๋ยวปอดบวม"เธอพอจะรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เด็กสาวคว้าผ้าห่มมาปิดเนินอกอิ่มไว้ ก่อนจะคว้าหมอนปาใส่เขา

"โอ๋ๆๆไม่ล้อแล้วครับ เดี๋ยวเฮียมานะคนดี จุ๊ฟ"

"ไปไหนคะ?"

"ลงไปข้าล่างเดี๋ยวมา"ชายหนุ่มคว้ากางเกงมาสวม ก่อนจะก้าวยาวๆ ออกจากห้องนอนไป เขาจะไปไหนของเขานะ เด็กสาวซบหน้าลงกับหมอน นึกถึงวันนั้น กับวันนี้เขาน่ารักกว่าเยอะเลย 

"ที่รัก..เฮียมาแล้ว"เขายื่นแก้วน้ำ พร้อมกับยาส่งให้

"ไม่อยากกินอ่ะ"

"กินนะครั้งเดียว เฮียขอโทษที่ไม่อาจยั้งใจ ก็รักและคิดถึงสุดหัวใจนี่นา ต่อไปเฮียจะป้องกันเองนะ ไม่งั้นจะเป็นคุณแม่วัยใสนะครับ"

"แล้วทำไมเพิ่งบอกล่ะคะ คนบ้าเจ้าเล่ห์ที่สุด"

"ก็มันสุดฟินนี่นา โอเค..เรียบร้อยและก็นอนได้แล้วครับคุณภรรยา"เขาอ้าแขนรับเธอเข้ามา กกกอดเธอเอาไว้อย่างอบอุ่น 

"จะอยู่นานเท่าไหร่คะ?"

"นานจนกว่าชีวิตจะหาไม่ครับ จุ๊ฟ"

"เฮีย..หนูไม่ขำนะ"

"ทำไมต้องซีเรียสด้วยนะ กว่าจะมาได้ก็นานแสนนาน เฮียก็อยากอยู่กับเมียนานๆ อยากดูแลเธอให้ดีที่สุด เฮียเพิ่งมาถึงนะอย่าเพิ่งถามวันกลับนะครับเมีย"เธอก็แค่อยากรู้ และอยากให้เขาอยู่นานๆต่างหากล่ะ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย

"ค่ะ..หนูก็อยากให้เฮียอยู่นานๆ กลับไปไม่ตกงานนะคะ"

"มันจะไม่มีวันนั้นแน่ครับดาร์ลิ้ง นอนนะพรุ่งนี้ต้องไปช่วยเพื่อนอีก แล้วรียาอยู่กับใครหรอ?"

"คนเดียวค่ะ ที่อพาร์ทเมนต์"

"มาอยู่คนเดียวแบบนั้น อันตราย"

"อยู่มานานแล้วนี่คะ ร้านที่ทำงานก็อยู่ใกล้ๆแต่ทำไม ลูกเจ้าของร้านมันถึงได้เลวจัง อย่างนี้น่าเอาข้อหาอาจารบ้างอ่ะ รียาขยันค่ะนางไม่ค่อยอยู่นิ่ง"

"แต่เฮียเห็นนักเรียนไทยทำงานกัน มันก็ดีนะเป็นการเพิ่มประสบการณ์ ให้กับตัวเองขอให้เป็นงานสุจริต มันโอเคทั้งนั้นแหละ"

"งั้นหลังเลิกเรียน หนูขอไปทำงานนะคะ"

"โอ้ว์..อันนี้เริ่มไม่ดีแล้วครับ นอนเถอะ"

"เอ้า..ไหนเมื่อกี้บอก อะไรเป็นงานสุจริตดีทั้งนั้น แล้วทำไมหนูจะทำไม่ได้ล่ะคะ?"

​"ก็เพราะหนูเป็นเมียเฮียไง ผู้บริหารสายการบินเลี้ยงเมียไม่ได้ ปล่อยเมียไปทำงานงกๆ แม่สั่งเด็ดขาดเลย ห้ามทำให้น้องลำบาก เฮียเลี้ยงเมียได้ ไม่ต้องไปทำงานให้เหนื่อย สามีรวยครับผม"

​"รวยจริงดิ?"

"รวยจริงอะไรจริง พอเถอะนะพรุ่งนี้เรามีงานใหญ่รออยู่นะ จุ๊ฟๆไนท์คีสครับตัวเล็ก"

"ค่ะ..เฮียรักเค้ามั้ย?"

"รักครับแม้ไม่ได้อยู่การบินไทย แต่ผมก็รักคุณเท่าฟ้านะ"เด็กสาวหัวเราคิกคัก กับคำเปรียบเทียบของเขา

"ค่ะ..ฟอดดด"เธอยื่นจมูกไปหอมแก้มสากของเขา ก่อนจะหลับตาลงอย่างว่าง่าย คาร์เตอร์รั้งคนตัวเล็กเข้ามากอดไว้ นึกถึงเมื่อก่อนนี้ไม่คิดว่าจะได้เป็นแฟนเธอ

✒✒✒✒✒✒✒✒✒✒✒✒✒✒

วันต่อมา

​ช่วงสายๆมารียาโทรฯมา เรื่องขอให้เบ็กกี้ไปเป็นเพื่อน ที่เธอจะลาออกจากงาน จุ้นรู้เรื่องพร้อมๆกับเบ็กกี้ เขามาส่งเธอทุกวันแต่รียาไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย เด็กหนุ่มรู้สึกน้อยใจ ที่เธอมองไม่เห็นความสำคัญของเขา

"เฮียคิดเหมือนหนูมั้ย?"

"อะไร?"

"หนูว่าสองคนนี้มันแอบกิ๊กกัน เดี๋ยวนี้มีงอนกันด้วยนะ เฮียว่าแปลกมั้ย?"

"ไม่นะถ้าเขาจะชอบกัน เป็นเพื่อนกันมาก่อนนั่นและ ดีกว่าไม่เคยรู้จักกัน ดูเขาก็เหมาะกันดีแต่อาจจะ ทะเลาะกันบ่อยหน่อย เพราะอายุไล่เลี่ยกัน"

"ไม่ดีหรอคะ?"

"ตามหลักผู้ชายต้องอายุมากกว่า เพราะเขาจะดูแลเธอได้ แต่จุ้นกับรียาอายุเท่ากัน พอคบกันนายจุ้นจะตกเป็นทาสเมีย"แล้วเขาล่ะ เป็นทาสเมียหรือยัง

​"แล้วเฮียล่ะคะเป็นทาสเมียยัง?"

​"ยังครับ..แต่เฮียพร้อมเป็นเสมอนะ"

"ต้องทำอะไรหรอ?"

"เรื่องมันยาวครับ ไปเถอะสามีมีเวลาอีกเยอะที่จะเล่าให้เมียฟัง รับรองว่าสามวันไม่จบแน่"

"ค่ะ..ไปเจอนางที่ร้านเลย"

"โอเค..จุ๊ฟๆืขออีกที จุ๊ฟหวานจัง อดไว้รอคืนนี้ดีกว่า"

"บ้า..คนหื่น"

"ก็รักเมียนี่ครับ"เด็กสาวค้อนเขาวงใหญ่ ทั้งคู่ควงแขนกันลงบันไดมา

​"ลูกจะออกไปไหนกันจ๊ะ?"

​"รียาจะไปลาออกจากงานค่ะ เราก็เลยจะไปเป็นเพื่อน อาจจะกลับมืดหน่อยนะคะแม่"

"แล้วจะกลับมากินมื้อค่ำมั้ยลูก"

"เดี๋ยวโทรฯมาดีกว่านะครับ บางทีผมจะพาเบ็กกี้ไปเที่ยว และอาจจะแวะกินข้าวก่อนกลับ ไปนะฮะแม่"

"จ่ะ..ขับรถดีๆนะ อย่ากลับดึกนักพ่อแม่เป็นห่วงนะ"ปีเตอร์เอ่ยตามหลังลูกชาย เขาเห็นลูกมีความสุข พ่อแม่ก็พลอยมีความสุขไปด้วย

​ชั่วโมงต่อมา

​รียาออกจากห้องพักมาพร้อมจุ้น เบ็กกี้มาถึงร้านเห็นรียากับจุ้นรออยู่แล้ว เธอสอดส่ายสายตามองไปทั่วๆร้าน แต่ไม่ยักเห็นคู่กรณีของเพื่อนรัก ไม่รู้ไปมุดหัวอยู่ที่ไหน

"เข้าไปเลยมั้ยเพราะฉันเห็นเขามองพวกเรา"

"ไปสิ เขาต้องจ่ายค่าจ้างฉัน วันก่อนเขาไม่อยู่ฉันก็เลยยังไม่ได้รับเงิน จริงๆถ้าไม่ลาออก หายไปเฉยๆก็ไม่มีปัญหาหรอก แต่เรื่องเงินเรื่องใหญ่"

"โอเค.."

ทั้งสี่คนเดินเข้าร้านมา เบ็กกี้เห็นเด็กหนุ่มเดินกะเผก ที่เท้าข้างหนึ่งไม่ได้ใส่รองเท้า แต่เหมือนมีผ้าก็อตพันเอาไว้ ไม่ใช่พันเพราะมีแผล แต่น่าจะพยุงไว้เพราะเจ็บปวดมากกว่า

​"รียา..มาเร็วเชียว มาล่วงเวลาหรอจ๊ะ?"

​หญิงวัยกลางคนเดินยิ้มมาแต่ไกล รียายิ้มให้เช่นกัน แต่ท่าทางใจดีดูจะมีเมตตา

"คุณเวสน์คะ นี่พี่ชายหนู แล้วก็เพื่อนๆหนูค่ะ"คาร์เตอร์ เริ่มเข้าใจแล้ว ว่ารียาคงต้องการที่พึ่ง

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันเป็นเจ้าของร้าน คือเป็นผู้ช่วยพี่ชายอีกที แล้ววันนี้มากันหลายคน ไม่ทราบว่าหนูจะพาเพื่อน มาสมัครงานหรือไงจ๊ะ?"

"ไม่ค่ะ..หนูมาลาออก แล้วก็มารับค่าจ้างที่เหลือ อีก6วันที่เหลือค่ะ"

​"ว่าไงนะ ลาออกหรอ ทำไมล่ะเราให้เงินค่าจ้างน้อยไปหรือไงจ๊ะ?"รียานั่งตัวตรง ผู้หญิงตรงหน้าคงไม่เคยรู้อะไรสินะ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"เปล่าหรอกค่ะ ดีมากต่างหาก ดีซะจนหนูคงอยู่ต่อไปไม่ได้แล้วค่ะ ไม่เชื่อลองถามนาวักดู ถ้าเขาเป็นลูกผู้ชายพอ และจะพูดความจริงกับคุณ"

เด็กหนุ่มไม่กล้าหันมาสบตา กับผู้ที่มาใหม่ทั้งสี่คนเลย เวสน์หันกลับไปมองหลานชายคนเดียวของเธอ แล้วก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"นาวักมานั่งตรงนี้สิ"เด็กหนุ่มวัยรุ่นอายุราวๆ17ส่ายหัว แต่อาสาวถลึงตาใส่ เขาเลยต้องเดินมานั่ง

"ครับคุณอา"

"เล่าไปว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมอาไม่รู้เรื่อง"

"เปล่านะครับอา ไม่มีอะไรฮะ"เด็กหนุ่มปัดที่จะตอบคำถาม

​"นายเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่า ถ้านายเป็นลูกผู้ชายพอ บอกฉันมาว่านายทำอะไรน้องสาวฉัน และที่เท้านายเจ็บ มันเกิดจากอะไร ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ ถ้าเรื่องนี้ฉาวโฉ่ขึ้นมาล่ะก็ ร้านนี้อาจจะขายของไม่ได้นะ อย่าทำเป็นเล่นไป"

​"มะ-ไม่นะครับ ผมจะบอกคุณ"เด็กหนุ่มท่าทางจะกลัวไม่น้อย พอคาร์เตอร์พูดถึงตำรวจ

​"นาวัก มันเกิดอะไรขึ้นบอกอามา"

​"ก็..วันก่อนที่รียามาทำงาน ผะ-ผมจับก้นเธอฮะอา แล้วเธอก็กระทืบที่เท้าผมครับ"นาวักระล่ำระลักบอก เวสน์ผู้เป็นอารู้สึกเสียหน้า เสียเกียรติที่หลานชาย มีพฤติกรรมเลวร้ายแบบนี้

​"แล้วที่แกบอกพ่อแม่แก และทุกคนในบ้านว่าของตกใส่ มันก็ไม่ใช่เรื่องจริงนะสิ ไอ้หลานชั่วแกมันเลวๆที่สุดเลย"เวสน์เปิดฉากดุด่าหลานชายไม่ซ้ำคำเลย

​"เดี๋ยวนะครับ ที่ผมมาที่นี่เพื่อมารับค่าจ้างที่เหลือให้รียา และเธอก็จะไม่ทำงานที่นี่อีกต่อไปแล้ว และคุณก็ควรจัะจ่ายเงินชดเชยให้เธอ เพราะจากเหตุการณ์ดังกล่าว น้องสาวผมตกใจมาก เธอเลยไม่กล้าทำงานที่นี่แล้ว อ้อ!เรื่องนี้พ่อแม่เขาต้องรับรู้นะครับ เพราะผมเกรงว่านาวักอาจจะไม่ทำแค่นี้ เพราะในอนาคตเขาอาจจะทำได้มากกว่านี้ และถึงตอนนั้นคุณอาจจะเสียเขาไป และนี่คือเหตุผลหนึ่งของที่นี่หรือเปล่า ทำไมต้องเปลี่ยนพนักงานบ่อยๆ"

เวสน์ถึงกับหน้าถอดสี เธอไม่เคยรู้ว่าหลานชายวัยหนุ่ม จะมีพฤติกรรมแบบนี้ มันสร้างความเสื่อมเสียให้กับวงศ์ตระกูลอย่างมาก 

เจ้าของร้านจ่ายเงินค่าจ้างให้รียาเป็นสองเท่า และยังได้ค่าทำขวัญมาอีกจำนวนหนึ่ง แต่เธอปฏิเสธแต่พ่อแม่ของนาวัก บอกให้เธอรับไปเพื่อเป็นการรับคำขอโทษจากครอบครัว 

นาวักกล่าวขอโทษรียา จากการกระทำของเขา เด็กสาวจะไม่ให้อภัยในตอนแรก แต่คาร์เตอร์บอกว่าขอให้เรื่องนี้เป็นบทเรียน เพราะต่อไปอาจจะไม่มีคนใจดี แบบเขาอีกแล้วและนาวักอาจจะโดนข้อหาอนาจาร ถ้าคนเขาเอาเรื่องมันต้องเป็นคดีความได้ง่ายๆ 

ก่อนที่ทุกคนจะออกจากร้านไป จุ้นชวนทุกคนไปทานอาหารที่ร้าน เขาอยากให้เพื่อนๆไปเจอกับพ่อแม่เขา เพราะเคยพูดไว้นานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้ไปแล้ววันนี้ ตอนนี้น่าจะเป็นเวลาที่ดีและเหมาะสมที่สุด...




​ เฮียทำคะแนนความน่ารักอีกแล้ว น่าให้รางวัลจ้าน้องเบ็ก แต่รียาจะเจออะไรอีกนะต้องติดตามกันต่อไป คนอ่านตื่นหรือยังเอ่ย จบตอนแล้วนะเจอกันตอนหน้าเลยนะ..บายๆ💓💓💓💓

ความคิดเห็น