Lanchana_chata

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปุญญาภา & ปฏิภาณ 1/1..... ปุ้มไงจะใครล่ะ1

ชื่อตอน : ปุญญาภา & ปฏิภาณ 1/1..... ปุ้มไงจะใครล่ะ1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 181

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2562 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปุญญาภา & ปฏิภาณ 1/1..... ปุ้มไงจะใครล่ะ1
แบบอักษร



ปุญญาภา**VS ปฏิภาณ [1]



เสียงเฮฮาโห่แซวกันในกลุ่มเงียบลงเมื่อร่างบอบบางอุ้มเด็กน้อยวัยแบเบาะเข้ามา ตนิษฐาอมยิ้มเมื่อเพื่อนแต่ละคนมองลูกน้อยของเธอราวกับมองสิ่งมหัศจรรย์พันลึก ทุกคนคงไม่ชินกับการเห็นเธอในมาดคุณแม่เพราะคุ้นเคยกับบุคลิกเหมือนเด็กกะโปโลของเธอมากกว่า

“มาแล้วๆ ตัวจิ๋วเดียวเอง มือก็แดง เท้าก็แดง เห็นแล้วน่าขย้ำ” ปฏิพนทำท่ามันเขี้ยวที่ทำให้เพื่อนๆ ต้องรีบยกมือกันหลานไว้เดาไม่ถูกว่าปฏิพนจะทำจริงหรือพูดเล่น

“อยู่ห่างๆ เลยปูน อย่าเที่ยวไปแตะหลานสุ่มสี่สุ่มห้า แกฉีดยาครบรึเปล่าก็ไม่รู้” อิงฟ้าติงเสียงเรียบและตีมือปฏิพนที่เกาเท้าหลานเล่นเห็นเป็นเรื่องสนุก

ปฏิพนมองคนข้างตัวแล้วก็ยิ้มเผล่รีบตอบ “ฉีดครบแล้วจ้ะ ทั้งวัคซีนโรคแอนแทรกซ์ วัคซีนป้องกันปากเปื่อยเท้าเปื่อย เหลือแต่ทำหมันนี่ล่ะ รอทำหลังจากมีลูกให้อิงเลี้ยงสักสามสี่ครอก”

กุมภัณฑ์เป็นต้นเสียงโห่แล้วคนอื่นๆ ก็พากันหัวเราะตาม ส่วนอิงฟ้าที่ถูกชักชวนให้เป็นแม่พันธุ์วัวยืนอึ้งคิดคำด่าไม่ทัน ได้แค่ขึงตาแล้วพึมพำบ่น “บ้านแกสิ นับลูกเป็นครอก”




“เลี้ยงยากไหมติ๊ดริด ดูติ๊ดริดหน้าตาเซียวอยู่นะ” ปฏิภาณสนทนาด้วยเรื่องราวมีสาระตามเคย

“ไม่ยากจ้ะ น้องติณณ์ไม่อ้อนเลย กินแล้วก็นอนเท่านั้น ส่วนที่เซียวนี่ น่าจะเพราะติ๊ดริดพยายามตื่นมาให้นมลูกตามเวลาละมั้ง ติ๊ดริดไม่ค่อยมีน้ำนมจ้ะ”

ตนิษฐาอธิบายประสาซื่อ ไม่ทันคิดว่าคำพูดของเธอทำให้บรรดาเพื่อนๆ เปลี่ยนจุดสนใจ กดสายตาลงต่ำพร้อมเพรียงราวกับนัดกันไว้ ปฏิพนร้องโอยก่อนเพราะโดนอิงฟ้าบ้องหูเข้าให้ ส่วนกุมภัณฑ์รายนั้นไอค่อกแค่กแล้วก้มง่วนมองหลาน




ปฏิภาณไม่มีนิสัยทะลึ่งตึงตัง เขามองตนิษฐาอย่างน้องสาวคนหนึ่งมาตลอดเพราะรู้ดีเหมือนทุกคนว่าเธอค่อนข้างพิเศษกว่าคนอื่นด้านการสื่อสาร ถ้าพูดเร็วไป เธอจะฟังไม่ทัน และเมื่อต้องพูด เธอมักพูดออกมาลุ่นๆ ขาดการเรียบเรียง

“ทำใจให้สบาย ผ่อนคลายเข้าไว้ก็น่าจะดีขึ้นนะ ร่างกายของผู้หญิงถูกสร้างมาเพื่อเป็นแม่ เดี๋ยวก็คงปรับตัวได้เองละ” ปฏิภาณแนะนำอ่อนโยน เขาก้มลงมองเด็กชายแล้วยิ้มให้ ท่าทางอ่อนโยนเป็นธรรมชาติของเขาทำให้คนที่นั่งอยู่มุมห้องลอบมองด้วยความสนใจ ไม่ยักรู้ว่าชอบเด็ก!




“ไปนั่งอะไรตรงนั้นปุ้ม” กุมภัณฑ์เรียกเพื่อนที่นั่งมองเด็กน้อยจากมุมห้อง และเมื่อเห็นว่าปุญญาภามองเด็กน้อยไม่วางตาก็อดหัวเราะไม่ได้ “ตอนเด็กไม่เคยเล่นตุ๊กตาหรือไง มาดูใกล้ๆ ก็ได้ มาเร็ว”

เมื่อปุญญาภายังคงยิ้มแหยไม่ยอมขยับ  ตนิษฐาที่อุ้มลูกอยู่ก็เป็นฝ่ายพาลูกไปหาคุณป้าจอมแสบเสียเองและยังเย้าปุญญาภาด้วยการบอกว่า “ลองอุ้มไหม”

“ม่าย” ปุญญาภาลากเสียงยาวแม้ว่าเริ่มจะสนใจ ลูกชายของตนิษฐาตัวเล็กก็จริงแต่แขนขาเป็นปล้อง หน้าก็อูม แก้มก็ยุ้ย น่ากอดใช่หยอก เมื่อปฏิเสธแล้ว ปุญญาภาจึงเพิ่งสังเกตว่าตนิษฐามีสีหน้าน้อยใจ เพื่อรักษาน้ำใจเพื่อน เธอจึงแบ่งรับแบ่งสู้ว่า



“ลูกน่ารักมากเลยติ๊ดริด แต่เราไม่กล้าอุ้มหลานหรอก หลานตัวเล็กมาก เอาไว้โตกว่านี้ หรือเดินได้จะดีกว่า พลาดพลั้งทำหลานร่วงขึ้นมาไม่รู้จะทำใช้คืนยังไง”

ปุญญาภาบอกแล้วก็ยิ้มเมื่อคำพูดของเธอทำให้ตนิษฐาหัวเราะได้ แต่ยิ้มของเธอต้องหุบลง เมื่อสาวร่างเล็กที่เคยเป็นลูกไล่เอียงตัวมากระซิบว่า

“วิธีทำ ปรึกษาอิฐได้นะ ติ๊ดริดว่าอิฐไม่ใจดำกับปุ้มหรอก”

ปุญญาภาค้อนเพื่อนหนักเลยคราวนี้ เพราะกระซิบของตนิษฐานั้นเรียกว่าได้ยินกันทั้งห้อง ลอบมองคนที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาแล้วปุญญาภาก็เบ้หน้า ทำเป็นขรึมดีนัก สักวันเถอะ!




>>>> เปิดเรื่องมาติ๊ดริดมือชงก็ชงปุ้มให้กับอิฐเลยจ้า แต่จะชงสำเร็จเร้อ ในเมื่ออิฐเขาโพรไฟล์ดีทุกอย่าง แต่เจ้าปุ้มของเราน้านนนน เหอะๆๆๆๆ อิปูนยังต้องยอมแพ้เรื่องความป่วน

>>>> ปูนจ๊ะ ลักษณะนามของบุตร เรานับเป็นคนจ้ะ คลอกนั่นมันกระบือล้าวววว 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น