facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 30 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.2 จบ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 30 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.2 จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.3k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2562 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.2 จบ)
แบบอักษร


ตอนที่ 30


เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.2 จบ)


ภายในห้องทำงานหรูของพีรภพ บุคคลปริศนาที่เข้ามาขอพบกลับเขานิ่งเงียบไม่เอื้อนเอ่ยถึงหัวข้อจุดประสงค์ให้กระจ่างแจ้ง ทุกอย่างต่างตกอยู่ในความสงบเมื่อคนสองคนที่นั่งตรงข้ามกันบนโซฟากว้างเอาแต่นั่งจ้องกันอย่างไม่วางตา


“เข้าเรื่องกันดีกว่าครับคุณคริส ที่คุณมาพบผม มีธุระอะไรหรือเปล่า?” เป็นพีรภพที่กลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคู่สนทนาไม่มีทีท่าว่าจะกล่าวอะไรออกมา


“ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกกับคุณ”


“ครับ?”


“ผมชอบเธอ” คริสโตเฟอร์ยื่นรูปภาพใบหนึ่งมาวางตรงหน้าพีรภพ ใบหน้าคมคายของคริสโตเฟอร์ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมาให้เห็น จะมีเพียงท่าทางสงบนิ่งของเขาที่ดูสุขุมและเยือกเย็น


“น้องสาวผม?” พีรภพเงยหน้าขี้นมาถามหลังจากได้ดูบุคคลคนในรูปภาพ ส่วนคริสโตเฟอร์ก็พยักหน้าน้อยๆเป็นการตอบรับ


“แล้วคุณมาบอกผมทำไม” พีรภพเลื่อนใบหน้าลงมาดูรูปน้องสาวที่อยู่ในมืออีกครั้งและดูอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถามคนตรงหน้าขี้นอีกครั้งโดยที่สายตายังคงจับจ้องที่รูปภาพอยู่


“คุณแม่คุณบอกว่าคุณหวงน้องสาวมาก” คริสโตเฟอร์เลือกที่จะเบนใบหน้าคมคายนั่นออกไปสนใจทิวทัศน์ของประเทศไทยจากตึกสูงตึกนี้ทางหน้าต่างบานใหญ่


“คุณแม่ผม? คุณรู้จักท่าน” เป็นพีรภพที่ต้องเงยหน้าขี้นมาใหม่และจับจ้องใบหน้าคมคายนั่นอีกครั้งเมื่อได้ยินว่าเขาไปพบมารดาของเขาก่อนมา


แสดงว่าคุณแม่ให้ผ่านแล้วสินะถึงให้มาหาเขาได้...


“ผมไปหาท่านก่อนจะมาหาคุณ” เขารู้ดีว่าพี่ชายของการะเกดกำลังมองเขาอยู่และเขาก็ตวัดนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายคู่สวยที่ตอนนี้มีเพียงความเย็นชาปกคลุมอยู่มองตอบกลับไปเช่นกัน


และสิ่งที่พีรภพประเมินจากผู้ชายตรงหน้าได้ในตอนนี้ก็คือเขาคนนี้เป็นผู้ชายฉลาดและคงมีชั้นเชิงในการต่อรองอยู่ไม่น้อย อีกทั้งความตรงไปตรงมาของเขาที่ไปพบมารดาของเขาก่อน นั่นเป็นสิ่งที่คนตรงหน้าทำให้เขาพึงพอใจอยู่ไม่น้อย


“แล้ว?” พีรภพกระตุกยิ้มน้อยๆให้คริสโตเฟอร์เมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่าตนถือไพ่เหนือกว่าผู้ชายตรงหน้า


“ผมไม่ได้มาขอเธอจากคุณ ผมแค่มาแจ้งให้คุณทราบก็เท่านั้น” คริสโตเฟอร์หยุดพักคำพูดชั่วคราวก่อนจะกล่าวขี้นใหม่อีกครั้ง “เพราะฉะนั้นถ้าคุณจะกีกกันผมว่ามันก็คงไม่ใช่ความคิดที่ดีสักเท่าไหร่”


แล้วความหมายมันต่างกันตรงไหนวะ?


“ไม่เลยคุณคริส ผมชอบในความตรงไปตรงมาของคุณด้วยซ้ำ แต่...” สายตาทั้งสองคู่ยังคงจับจ้องกันอย่างไม่ยอมลดราวาศอกแต่อย่างใด “แต่ถ้าคุณไปหาคุณแม่ผมมาแล้วคุณแม่ผมก็คงจะบอกว่าน้องสาวผมเชื่อฟังผมขนาดไหน”


“คุณต้องการอะไร!” น้ำเสียงดุดันถูกส่งมาจากคริสโตเฟอร์ด้วยสีหน้าที่บอกว่าไม่พอใจกับคำพูดของเขาเป็นอย่างมาก แต่พีรภพก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ได้แสดงอาการวิตกกับอารมณ์ที่เปลื่ยนแปรเร็วยิ่งกว่าพายุของคนตรงหน้าแต่อย่างใด


“สองปี..ช่วยหายไปก่อนสักสองปี แล้วถ้าวันนั้นคุณยังชอบน้องสาวผมอยู่ ผมจะไม่ยุ่งเรื่องของคุณกับน้องผมอีก” พีรภพยังคงกล่าวต่อไปโดยไม่ได้สนใจคริสโตเฟอร์ที่มีสีหน้าถมึงทึงขี้นอย่างเห็นได้ชัด


“ทำไมต้องสองปี!”


“เพราะน้องผมยังเรียนไม่จบ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญสำหรับผมเท่าไหร่” พีรภพเบนใบหน้าออกไปทางหน้าต่างบานใหญ่ ก่อนจะเหยียดยิ้มออกมาเมื่อจะกล่าวประโยคหลัง “เพราะผมต้องการทดสอบคุณต่างหาก”


“หึ! แล้วทำไมผมต้องทำตามคุณ ผมว่าคุณเองก็น่าจะรู้จักผมมาบ้างนะ”


“ถูกของคุณผมเองพอจะรู้จักคุณอยู่บ้าง แต่ที่ผมแน่ใจก็คือว่าน้องสาวผมไม่รู้ประวัติของคุณแน่ๆ” พีรภพหันกลับมาจับจ้องใบหน้าคมคายของหนุ่มลูกครึ่งอีกครั้ง “มิสเตอร์คริสโตเฟอร์ กราฟ แอทวูลฟ์ ตระกูลแอทวูลฟ์รวยติดอันดับสามของโลกแถมยังมีทรัพย์สินที่ไม่สามารถประเมินค่าได้อีกด้วย แต่ที่สำคัญว่านั้นคือคุณเป็นมาเฟีย”


“ผมพอใจนะที่คุณรู้เรื่องของผมมาบ้าง และแค่นั้นก็มากพอที่ผมจะไม่ทำตามคำสั่งของคุณ”


“งั้นผมก็บอกคุณไว้ตรงนี้เลยล่ะกันว่าคุณจะไม่มีวันได้ใจน้องสาวผม คุณไม่เชื่อผมคุณก็ลองดู คุณคริสโตเฟอร์” พีรภพที่ถือไพ่เหนือกว่าลองหยั่งเชิงแหย่มาเฟียตรงหน้าดู แต่ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนเขาจะเก็บสีหน้าได้ดีกว่าที่คิด


“ความจริงผมไม่จำเป็นต้องทำตามคุณก็ได้..แต่ก็เอาเถอะลองดูก็ไม่เสียหายอะไร ผมจะทำตามที่คุณขอ” และเป็นคริสโตเฟอร์เองที่ลดความดุดันในน้ำเสียงลง ความจริงเขามีเรื่องที่ต้องสะสางอยู่อีกไม่น้อย ลองห่างกับเธอดูก่อนคงไม่แย่อะไร


“ที่ผมต้องทำแบบนี้ผมเองก็อยากให้คุณเข้าใจ” พีรภพสูดออกซิเจนเข้าปอดก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งเมื่อมาเฟียตรงหน้าเขาไม่ได้พูดยากอย่างที่คิด


“ผมมีน้องสาวอยู่คนเดียว ยัยเกดคือสิ่งที่คุณพ่อท่านฝากผมไว้ว่าให้ดูแลดวงใจดวงนี้ไว้ให้ดีก่อนที่ท่านจะเสียไป เวลาสองปีต่อจากนี้ถือว่าพิสูจน์ตัวคุณเองแล้วกันว่าคุณจะยังชอบน้องสาวผมอยู่รึเปล่า และผมก็รู้ว่าคุณเองก็ไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ ผมหวังว่าผมคงจะดูคุณไม่ผิดนะครับ” เขาเป็นผู้ชายด้วยกัน เขาเองก็พอจะดูออกว่าคนตรงหน้าพึงพอใจน้องสาวเขาอยู่มาก แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาจะไม่เปลี่ยนใจถ้าได้น้องสาวเขาไปง่ายๆ


ช่วยทำให้เขามั่นใจว่าน้องสาวของเขาจะได้รับความรักของเขาตลอดไป...


ยิ่งได้มายากยิ่งต้องรักษาให้ดีไม่ใช่รึไง...


สายตาของผู้ชายคนนี้มันดูมุ่งมั่นจนเขายังแอบชื่นชมเลย...


พ่อครับลูกสาวพ่อขายออกแล้วนะครับ~

————————————————————

มาแล้วนะคะ ^^ อยากอ่านตอนค่ำอีกรึเปล่าคอมเมนท์มาด้วยน้าา ❤️

ความคิดเห็น