facebook-icon

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค้าาา ^^

ตอนที่ 29 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 29 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.4k

ความคิดเห็น : 59

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2562 03:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29 : เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.1)
แบบอักษร


ตอนที่ 29


เรื่องราวย้อนกลับ (Ep.1)


Time 15:00


มาเฟียหนุ่มซึ่งนั่งฝั่งตรงข้ามกับพีรภพด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น เป็นต้องกระตุกยิ้มน้อยๆเมื่อคนตัวเล็กรีบกุลีกุจอมานั่งฝั่งเดียวกับพีรภพพลางเกาะแขนออดอ้อนออเซาะสุดเบอร์


“พี่พี พี่ฟังก่อนเกดนะ เกดอธิบายได้~”


“ไปนั่งฝั่งนู้นเลยไป” พีรภพตอบกลับการะเกดด้วยสีหน้าที่เธอเองก็เดาอารมณ์พี่ชายไม่ออกเหมือนกัน


“พี่พี..เรื่องคริสเกดอธิบายได้นะ” การะเกดพยายามเลื่อนใบหน้าเรียวสวยไปถูกับต้นแขนพี่ชายเหมือนที่ชอบทำเวลาเธออ้อนจะเอาอะไรจากเขา


“พี่บอกว่าให้ไปนั่งฝั่งนู้นไง” พีรภพเริ่มออกคำสั่งอีกครั้งเมื่อน้องสาวตัวดียังคงนั่งนิ่งแถมยังกอดรัดต้นแขนเขาแน่นขี้นไปอีก โดยไม่ได้สนใจว่าใครจะมองการกระทำของเธออย่างไรบ้าง


หรือว่าพี่พีจะโกรธเธอถึงขนาดไม่อยากคุยกับเธอและไม่อยากให้เธอนั่งข้างๆเลย!


“ไม่เอาอ่ะ พี่พีโกรธเกดเรื่องที่เกดไม่บอกเรื่องนี้กับพี่ก่อนใช่ไหม...คือเกดขอโทษนะที่ไม่บอกเรื่องนี้กับพี่ก่อน...ขอโทษจริงๆ” การะเกดพยายามออดอ้อนอีกครั้งเมื่อเห็นว่าพี่ชายของเธอยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยอยู่


“เกดพี่บอกว่าให้ไปนั่งฝั่งนู้น ณิเค้าอุ้มไนท์ไว้นานแล้ว” การะเกดหันหลังกลับไปก็พบกับณิชารีย์ที่อุ้มไนท์หลานชายวัยสองขวบของเธอไว้ในอก ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักของณิชารีย์ขมวดคิ้วน้อยๆพลางมองมาที่เธอเพื่อแสดงออกถึงความรู้สึกงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขี้น


เพล้ง!

เอาล่ะเธอว่าเธอควรจะเก็บเศษหน้าที่แตกก่อน


“น้องณิ” และนั่นก็มากพอที่จะเป็นเหตุผลเลยทำให้การะเกดต้องรีบลุกขี้นพร้อมย้ายร่างของตัวเองไปนั่งข้างๆมาเฟียหนุ่ม ส่วนคนตัวโตที่นั่งอยู่ก่อนก็ได้แต่เบนใบหน้าออกไปมองทิวทัศน์ข้างนอกเมื่อเธอย้ายมานั่งข้างๆเขา เขาราวกับเธอไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้


งานเข้าอีกแล้วไอเกดเอ๊ย!


“สวัสดีค่ะพี่เกด” แต่ณิชารีย์คงยังคงเป็นเธอณิชารีย์พยายามยกมือขี้นมาไหว้ทักทายการะเกด แต่ก็ไม่ค่อยสะดวกนักเพราะเธออุ้มเด็กชายตัวป้อมอยู่จึงได้แต่ค่อมหัวให้น้องสามีแต่อายุมากกว่าเธอเบาๆ


การะเกดส่งรอยยิ้มบางๆให้พร้อมพยักหน้าเบาๆเพื่อเป็นการบอกว่ารับรู้แล้ว ก่อนจะหันไปหาพี่ชายของเธอที่นั่งอยู่ข้างๆณิชารีย์อีกครั้ง


“พี่พีเรื่องคริส เกดอธิบายได้จริงๆนะ เกดขอโทษที่ไม่บอกพี่ก่อนว่า..ว่า...เอ่อ..ว่าเค้าเป็น..เป็น..ว่า..เอ่อ..เขาเป็นคนรักของเกด” แม้จะพูดเต็มเสียงประโยคแรก แต่ทว่าประโยคหลังกลับพูดติดขัดกระท่อนกระแท่นจนสุดท้ายก็ได้พูดออกมาเบาๆ


“หนีไม่พ้นจริงๆสินะ” จู่ดีๆพีรภพก็ลอบยิ้มออกมาเมื่อได้รับการยืนยันเรื่องนี้จากปากน้องสาวเองแม้ว่าน้องสาวเขาจะพูดเบามากๆในประโยคหลังมันเบามากจนเหมือนจะเป็นเพียงแค่เสียงกระซิบก็เถอะ


“อะไรนะ..พี่ว่าอะไรคือหนีไม่พ้นกันคะพี่พี?” การะเกดเองก็ขมวดคิ้วงงมากขี้นไปอีกจนต้องบอกว่าตอนนี้เธอว่าคิ้วเธอกำลังจะผูกกันเป็นโบว์อยู่แล้ว เมื่อพี่ชายไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลยหลังจากที่เธอบอกเรื่องคริสโตเฟอร์ไป


“คุณแน่มาก...ผมยอมรับจริงๆ” พีรภพไม่ตอบคำถามการะเกดแต่กลับหันไปทางคริสโตเฟอร์แทน พลางระบายยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างเขากับคนรักของน้องสาว


“หึ” ส่วนมาเฟียหนุ่มก็ได้แต่กระตุกยิ้มนิดๆเมื่อได้รับคำชมเชยจากชายหนุ่มที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของการะเกดตรงหน้าเขา ซึ่งความจริงเขาและพีรภพอายุเท่ากัน


“พี่พี...พี่รู้จักคริสหรอ” การะเกดยิ่งงงหนักขี้นไปอีกเมื่อได้ฟังบทสนทนาระหว่างพี่ชายเธอกับมาเฟียหนุ่มที่เหมือนจะรู้จักกัน


“รู้จักสิ...รู้จักดีด้วย” พีรภพยังคงนิ่งพร้อมจ้องมองท่าทีของคริสโตเฟอร์ต่อไป ก่อนจะตอบคำถามน้องสาวของตนในเวลาต่อมา


ผู้ชายที่กล้าเดินมาขอน้องสาวของเขาเมื่อสองปีที่แล้วทำไมเขาจะไม่รู้จักล่ะ...




@สองปีก่อน...


ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!


“เข้ามา!”


“ท่านประธานคะ มีแขกที่ไม่ได้นัดไว้ต้องการขอพบท่านค่ะ” สาทินีเลขาของพีรภพเคาะประตูพลางเดินกรีดกรายเข้ามาหลังจากที่รอสัญญาณบ่งบอกว่าเข้ามาได้พร้อมรายงานจุดประสงค์ที่เข้ามาในห้องนี้


“ใคร?” พีรภพก็ต้องขมวดคิ้วน้อยๆเมื่อสาทินีเลขาของเขาเข้ามารายงานว่ามีคนต้องการพบเขา


“เค้าบอกว่าเค้าชื่อคุณคริสโตเฟอร์ กราฟ แอทวูลฟ์ค่ะ”


“แอทวูลฟ์หรอ?” ถ้าเขาจำไม่ผิดนามสกุลนี้คือนามสกุลรวยติดอันดับสามของโลกเลยด้วยซ้ำ


แต่...


เขาเพียงแค่อ่านหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจโลกผ่านๆตามาเท่านั้นและที่สำคัญเขาคิดว่าเขาไม่น่าจะรู้จักกับบุคคลคนนี้เป็นการส่วนตัว


แล้วเหตุผลอะไรล่ะที่ทำให้บุคคลนี้มาขอพบเขา?


“ให้เขาเข้ามา” สาทินีรับคำพีรภพพร้อมเดินออกไปจากห้องทำงานของพีรภพเพื่อแจ้งให้แขกที่มาขอพบพีรภพเข้าไปในห้องได้


———————————————————

ยัง! ยังค่ะ! เรื่องยังไม่จบแค่นั้นค่ะทุกคนน ^^

ไรท์อุตส่าห์พิมพ์ไว้เสร็จแล้วและกำลังจะมาลงให้สุดท้ายหายหมด T^T สองรอบแล้วที่เป็นแบบนี้ อยากจะร้องห้ายยยย


อยากอ่านคอมเมนท์จัง ❤️

ความคิดเห็น