ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 24 : สเปคสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 24 : สเปคสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2562 21:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 24 : สเปคสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 24

สเปคสุดซี๊ด


“พวกแกๆๆๆ รู้กันรึยังว่าเจ้อันคบกับพี่ทอย!” ประเด็นเด็ดของวันถูกพูดปากต่อปากและเต็มไปด้วยผู้คนที่สนใจ วันนี้ทั้งวัน อันดาจึงได้ยินแต่เสียงซุบซิบนินทาที่เกิดขึ้นรอบด้าน จนตอนนี้เธอเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

“ทอยไหน”

“ก็พี่ทอยไง เดือนแฮฟเดร์อ่ะ ที่ขาวๆสูงๆ ขับรถสปอร์ตป้ายแดงมารับเจ้อันเมื่อวานอ่ะ จำกันไม่ได้เหรอ”

“ฮะ! รถสปอร์ตคันนั้นอะนะ โหๆ สุดยอดอ่ะ”

“ฉันว่านะ โคตรเหมาะสมกันเลยอ่ะ เจ้อันเท่ห์ หน้าตาดี เป็นเนตไอดอล เก่ง ฉลาด โอยๆๆๆดีไปหมด ส่วนพี่ทอย ก็หล่อ รวย ชาติตระกูลดี ดี๊ดีอ่ะแก”

“แต่ฉันได้ข่าววงในมาว่า เจ้อันคบอยู่กับท่านประธานนักเรียนของเราไม่ใช่เหรอ” อีกคนพูดแทรก

“ฮะ! รู้ได้ไง”

“ก็รู้มาจากพวกสภาไง เขาเล่ากันว่าท่านประธานอ่ะจีบเจ้อัน จีบมานานแล้วด้วย พวกเธอไม่เคยสังเกตเหรอ ว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันตลอด แล้วรูปตอนเข้าค่ายอ่ะ ไปดูสิ มีรูปพวกเขากอดคอกันด้วย”

“จริงอ่ะ! ไม่อยากจะเชื่อ แต่ว่า…ถ้าเจ้อันเป็นแฟนกับท่านประธาน ก็ดี๊ดีนะแก เพราะพี่ธีมก็รูปหล่อ พ่อรวย แถมยังฉลาดมาก ดีอ่ะ ทั้งธีมทั้งทอย ดีไปหมดเลย ถ้าฉันเป็นเจ้อัน ฉันต้องเลือกไม่ถูกแน่ๆเลยอ่ะ”

“อย่ามโนค่ะชี เบ้าหน้าอย่างเราอย่าหวัง ต้องเบ้าหน้าอย่างเจ้าอันเท่านั้นถึงจะงาบผู้ชายหล่อๆมาได้”

“แล้วสรุปว่าเจ้อันเลือกใครวะ เพราะว่าในสื่อออนไลน์อ่ะ บอกว่าเจ้อันคบกับพี่ทอยนะ เห็นลงรูปตอนไปกินเค้กกันด้วยอ่ะ มีจับมงจับมือ และเพื่อนฉันที่อยู่ในร้านนั้นด้วย มาเล่าให้ฟังว่าพวกเขาสวีตกันมากๆๆๆ”

“จริงอ่ะ งั้นก็แสดงว่าเจ้อันเลือกพี่ทอย” เด็กสาวอีกคนเสริม

“หยุดมโนกันค่ะ เพราะมีตาดีถ่ายรูปนี้มา” เด็กสาวอีกคนที่เพิ่งมาเสริมการเม้ายื่นรูปถ่ายรูปหนึ่งมาให้ และในนั้นคือสถานการที่เกิดเหตุเมื่อวานตอนเย็น ขณะที่ธีมเข้ามาช่วยอันดาเอาไว้

“อะไรวะแก”

“ขาไปนางไปกับพี่ทอยค่ะ แต่ขากลับ…นางกลับกับพี่ธีม”

“จริ๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ทุกคนทำหน้าเลิกลัก และมือของใครคนหนึ่งก็หยิบรูปนั้นขึ้นมาดู แล้วโยนลงถังขยะทันที

“ถ้าว่างกันมากก็เอาเวลาไปอ่านหนังสือไหม?” อันดายืนหน้านิ่ง ขณะที่แก๊งเม้าหน้าซีดกันเป็นขบวน

“ค่ะพี่อันดา” ทุกคนพูดเสียงอ่อยและมองหน้ากัน หลังจากนั้นก็เดินกลับห้องเรียนไป แต่พอห่างจากอันดา ทุกคนก็กระซิบกระซาบกันอีกครั้ง อันดาจึงได้แต่ยืนกอดอกแล้วส่ายหน้า

“หงุดหงิดเหรอเจ้!!!!!!!” เฟิร์สเดินมากอดคอแล้วหัวเราะคิกคัก

“อยากมาเป็นมือที่สี่ของความรักอันโฉดฉาวนี้ไหมล่ะ” อันดาประชด

“ก็น่าสนุกดีนะเจ้ เจ้เป็นแฟนกับไอ้ทอย แต่แฟนตัวจริงที่แอบคบกันคือไอ้ธีม ส่วนฉันเพื่อนที่แอบเป็นกิ๊ก เรื่องมันจะได้พีคขึ้นไง โอ๊ย! เจ้อ่ะ ตลอดเลย” เฟิร์สลูบแขนแดงๆที่อันดาหยิกเข้าให้

“ถ้ามันเป็นนิยายมันก็คงจะสนุกอยู่หรอก แต่นี่มันเรื่องจริงนะเว้ย ร้อยวันพันปีไม่เคยมีข่าวฉาวเกี่ยวกับผู้ชาย แต่ดูตอนนี้สิ กลายเป็นประเด็นเด็ดไปแระ”

“เอาน่า มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ เดี๋ยวผ่านช่วงนี้ไปคนเขาก็ลืมกันไปเอง และถ้ายิ่งมีประเด็นอื่นมาแทรก เรื่องของเจ้ก็ไม่มีใครสนใจแล้ว”

“อืมๆ จะพยายามทำหูตึงสักพักแล้วกัน จะได้ไม่ต้องได้ยินใครนินทา” พูดจบ อันดาก็เดินกลับขึ้นห้องเรียนไป

“เครียดเหรออันดา” แพมถามทันทีที่อันดาฟุบลงกับโต๊ะ เด็กสาวหน้าสวยจึงพยักหน้าหงึกๆ

“เบื่อมากเลยอ่ะไอ้พวกชอบนินทา”

“ช่างเขาเถอะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเอง” แพมให้กำลังใจ

“พูดเหมือนไอ้เฟิร์สเป๊ะเลย งั้นตอนนี้ก็ตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้ผลบุญช่วยเหลือเกื้อกูล ให้หลุดพ้นจากเคราะห์กรรมครั้งนี้ไปด้วยดีและรวดเร็วด้วยเทอญ” อันดาหลับตาอธิษฐานและกลับไปฟุบโต๊ะต่อ

“แล้ว…มันไม่จริงใช่ไหมอ่ะ เรื่องนั้นน่ะ” ในที่สุดแพมก็ตัดสินใจถามออกไป เพราะเธอก็อยากรู้ความจริงเหมือนกัน

การที่เธอตามอันดาไปเมื่อวาน ทำให้เธอรู้ว่าทอยคิดอะไรกับอันดาจริงๆ แต่เธอก็ไม่ได้ยินเลยว่าพวกเขาพูดอะไรกัน อันดามักจะคุมเพื่อนๆหรือทุกคนได้เสมอ แต่อยู่ๆก็มีคนที่สามารถคุมเธอได้ปรากฏตัวขึ้น แสบกว่า เจ้าแผนการกว่าเข้ามาในชีวิต แพมจึงแอบหวั่นว่าอันดาจะตกหลุมรักทอย ถึงจะยังไม่ตกหลุมรักตอนนี้ก็ตาม

แต่เรื่องซุบซิบเกี่ยวกับธีมนั้นเธอมั่นใจว่ามันไม่เป็นจริง เพราะเธอรู้ว่าธีมกับออกัสคบกันอยู่ และเธอก็รู้ว่าธีมรักออกัสมากแค่ไหน ออกัสเองก็รักธีมไม่แพ้กัน เธอจึงมั่นใจว่าทั้งสองคนจะไม่นอกใจกันและกันแน่ๆ เธอจึงถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างอันดากับทอย และเธอก็อยากฟังมันจากปากของอันดา

“แพม เราไม่ได้คบกับไอ้ทอย และก็ไม่ได้แอบคบกับไอ้ธีมด้วย” อันดาบอกอย่างชัดเจน แพมจึงพยักหน้าหงึกๆ

“แล้ว…อันดาคิดว่าทอยเป็นคนยังไงล่ะ” แพมถามต่อ เพราะยังแอบหวั่นใจอยู่

“ไอ้ทอยเหรอ…ไม่รู้สิ แปลกๆ”

“แปลกงั้นเหรอ” แพมถามต่อทันที เพราะคำตอบที่เธอคิดไว้มันไม่ใช่แบบนี้ เธอคิดว่าอันดาจะตอบว่า ทอยเป็นคนไม่ดี เธอไม่ชอบ หรือว่าอาจจะบอกว่า ทอยเอาแต่ใจ ขี้เก็ก แต่คำตอบของอันดาคือ “แปลก” มันทำให้แพมยิ่งหวั่นใจเข้าไปอีก

“ตอนแรกเราคิดว่ามันเลว เพราะมันเคยมีเรื่องกับไอ้อาร์ม”

“จริงอ่ะ อย่าบอกนะว่าคนที่ทำให้หน้าอาร์มเป็นแบบนั้น…” แพมเบิกตากว้างเมื่อคิดถึงรอยปูดโนและรอยช้ำบนหน้านักร้องสุดหล่อของวงโฟลค

“อืม! ฝีมือมัน พอดีมีเรื่องนิดหน่อย ตอนนั้นเราคิดว่ามันเลว ต่อมา เราก็คิดว่ามันกวนประสาท เพราะมันไม่ยอมคืนโทรศัพท์ของเราที่มันเก็บได้ให้ และใช้เป็นข้ออ้างให้ไปเดทด้วย หลังจากนั้น มันกลับทำตัวเป็นพ่อหนุ่มเอาแต่ใจพาไปนั่งร้านเค้ก แล้วพอเราคิดว่ามันก็ดีนะ มันก็เจ้าวางแผนอัพรูปเรากับมันลงเนตให้คนอื่นๆคิดว่าเป็นแฟนกัน ไอ้หมอนี่บ้าชัดๆ” อันดาส่ายหน้าไปมา

“แล้ว…ตกลงเขาดีหรือไม่ดีอ่ะ”

“ไม่รู้สิ อาจจะบ้า หรือไม่งั้นก็โรคจิต”

“แล้วถ้า…เขาชอบอันดาจริงๆ…” แพมชั่งใจว่าจะถามออกไปดีไหม

“ถ้าเขาชอบจริงๆ อันดา…จะคบกับเขาไหมล่ะ” ในที่สุดแพมก็ถามออกไปจนได้ และกลัวคำตอบที่จะได้รับมาก อันดาทำหน้าครุ่นคิดแล้วย่นคิ้ว เธอใช้นิ้วเคาะโต๊ะเรียนของตัวเองแล้วก็หันกลับมาหาแพม

“ไม่อ่ะ…ไม่ใช่สเปคเลย” อันดาส่ายหน้าทันที

“แล้วสเปคอันดา…เป็นยังไงเหรอ” แพมถามต่อพร้อมกับหัวใจที่เต้นตึกตัก เธอก้มลงมองตักของตัวเองและลุ้นกับคำตอบที่จะได้รับ

“สเปคของเราก็เหมือนกับ…เหมือนใครดีน้า…เหมือน…ฟาร์!!!!!!!!!!!” หัวใจของเด็กสาวตัวเล็กหลุดร่วงลงบนพื้น เมื่อได้ยินคำตอบของเด็กสาวที่ตัวเองชอบ “ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม ฉันไม่ได้หูฝาด เมื่อกี้ อันดาบอกว่าสเปคของเธอเหมือนกับใครนะ เหมือนกับ เธอคนนั้นอย่างนั้นเหรอ งั้นก็แสดงว่าอันดากับฟาร์ใจตรงกันนะสิ แล้วถ้าฟาร์สารภาพรักกับอันดา อันดาต้องตอบตกลงแน่” แพมคิดในใจแล้วก็รู้สึกห่อเหี่ยว

“ฟาร์…งั้นเหรอ” แพมพูดอุบอิบออกมาและเบะปากเล็กน้อย ตอนนี้เธอไม่รู้จะพูดอะไรต่อไป

“ใช่! ฟาร์ไง เมื่อกี้เราตะโกนเรียกฟาร์ตอนเดินผ่านหน้าห้อง จะได้ลงไปกินข้าวพร้อมกัน” อันดาชี้นิ้วไปที่ประตูหน้าของห้องเรียน แพมจึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงุนงง

“ฟาร์…”

“ใช่! ป่ะไปกินข้าวกัน”

“เดี๋ยวนะๆ แล้วเมื่อกี้ที่เราถามล่ะ ที่ว่าสเปคอันดาเป็นยังไง” แพมถามต่ออย่างลุกลน

“อ๋อๆ สเปคเรานะเหรอ คิดไปคิดมาก็คิดไม่ออกอ่ะ อาจจะไม่มีสเปคมั้ง แค่คนๆหนึ่งที่เข้าใจเรา ก็คงจะพอแล้วแหละ” อันดาพูดจบ ทั้งสองก็เดินออกไปจากห้องสมทบกับฟาร์ที่ยืนรอก่อนแล้ว ทั้งสามจึงเดินลงไปชั้นล่างเพื่อทานอาหารกลางวัน โดยมีเด็กสาวหน้าตาเหมือนตุ๊กตาคนหนึ่งถอนหายใจโล่งแล้วโล่งอีกอยู่ด้านหลัง…นึกว่าสเปคของอันดาคือฟาร์ซะอีก หัวใจเกือบวายแน่ะ!


โถน้องแพม

ใจคอไม่ดีเลยใช่ไหมลูก

อย่าเพิ่งคิดมากเลย ลูกต้องสู้นะแพม สู้ๆ

ติดตามต่อตอนหน้าจ้า

^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น