กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่1(1) : พลาดพลั้ง Ebook

ชื่อตอน : บทที่1(1) : พลาดพลั้ง Ebook

คำค้น : ทินกร มุกระวี

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2562 19:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1(1) : พลาดพลั้ง Ebook
แบบอักษร

เปิดเรื่อง...


บทที่ ๑...พลาดพลั้ง

ฮือ...ฮือ...ฮือ...

ยังไม่ทันที่แสงสีทองแห่งอรุณรุ่งของเช้าวันใหม่จะทักทอแสงสีส้มครอบคลุมพ้นขอบฟ้าดีด้วยซ้ำ เสียงร้องไห้กระซิกของใครบางคน กลับดังอยู่ไม่ห่างหู  สร้างความรำคาญใจให้กับคนเพิ่งหลับตาลงพักได้ไม่กี่ชั่วโมง

 มันเลยทำให้ทินกรต้องรู้สึกตัวตื่นขึ้นจากนิทรารมแสนสุขไปโดยปริยายนั่นเอง 

ฮือ...ฮือ...ฮือ...

ใครวะ!...เสือกมานั่งแหกปากร้องไห้ในห้องนอนของเขา หรือจะเป็นเด็กรับใช้ในบ้าน?

ทว่าแล้วใครมันจะกล้า บังอาจทำอย่างนั้นได้  ในเมื่อเด็กทุกคนในบ้านหลังนี้ ต่างรับทราบกฎกติกาของเขากันทุกคน ไม่เว้นแม้แต่บิดามารดา กับเรื่อง ความเป็นส่วนตัว ถ้าเขาไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาวุ่นวาย ทุกคนก็ห้ามเข้า

หรือว่า อาจจะเป็นเด็กรับใช้ที่คุณแม่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ ถึงได้กล้าลองของ...

คิ้วเข้มพาดเหนือดวงตาเรียวยาวซึ่งยังปิดสนิทนั้นขมวดมุ่น โครงหน้าเหลี่ยมประกอบด้วยปลายจมูกโด่งเป็นสันทอดยาวจรดกลีบปากหยักได้รูปย่นยู่ อารมณ์คนเพิ่งได้นอนไม่นาน กลับมาพุ่งสูงลิ่ว  

มันเป็นเช้าของวันใหม่ หลังจากเมื่อคืนนี้ เขากับสุนทรนักแนะ ออกเที่ยวตระเวนราตรีกันจนหนำใจ ตอนขับรถขากลับเข้าบ้าน ช่วงนั้นเขาแทบไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ แม้แต่ตอนนี้สมองเขาก็ยังจำอะไรไม่ได้เลยสักอย่างเดียว

รู้แค่เพียง เขาถูกสุนทรหิ้วปีกออกจากผับซาโวร่า ผับชื่อดังแถวถนนสีลม

ฮือ...ฮือ...ฮือ...

 “เสียงใครมาร้องไห้ข้างหู คนจะหลับจะนอน หนวกหูฉิบหาย...”

ทินกรบ่นเสียงหงุดหงิดรำคาญ ก่อนคว้านหาหมอนหนุนขึ้นมาปิดบังใบหู ตะแคงกายหันข้าง กันเสียงน่ารำคาญนั้นเล็ดลอดเข้ามา อารมณ์ที่เริ่มกรุ่นๆ ก่อตัวขึ้นเป็นริ้วรอยของความแปลกใจ เมื่อสมองกำลังประมวลภาพเหตุการณ์เรื่องราวของเมื่อคืนปรากฏขึ้นมาอย่างเด่นชัด

“ฉิบหายแล้วกู!...” 


ความคิดเห็น