พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เค้นความจริง (100%)...NC25+++

ชื่อตอน : เค้นความจริง (100%)...NC25+++

คำค้น : รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ ,ป๋าพงษ์ , หมอครีม ,แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 19:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เค้นความจริง (100%)...NC25+++
แบบอักษร



                      ประกาศด่วน!!!

      E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^



“อย่าทรมานกันอีกเลย ได้โปรดเถอะ ฉันไม่ไหวแล้ว…ไม่ไหว”

เธอเอี้ยวตัวมาละล่ำละลักเอ่ยวิงวอน แถมยังมองตาเยิ้มเชิญชวนจนเขาทนไม่ไหว ลนลานขยับเข้าหาจากทางเบื้องหลัง แค่ส่วนหัวของความแข็งขึงนาบแก้มก้นเธอก็ส่ายสะโพกยวนยั่ว      

“ผัวจะโปรดเดี๋ยวนี้แหละแม่ตัวดี…จะเอาเดี๋ยวนี้”

ขาดคำเขาก็ประคองปลายป้านแดงก่ำที่มีน้ำซึมออกมาถูไถคูหาสวรรค์ที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดหยดรัก เรียกเสียงครางเซ็กซี่  แล้วค่อยๆ สอดตัวตนอันใหญ่ยิ่งเข้าไปหลอมรวมเป็นหนึ่ง     

“อูยยยยยย..อ๊า…”

ทุกจังหวะของการเสือกไสเข้าหาทำให้ร่างแน่งน้อยเกร็งไปหมด เสียวซ่านเหมือนหัวใจจะวาย ก่อนที่ทั้งคู่จะสูดปากเสียงดังเมื่อแก่นกายโอฬารเข้าไปสอดซุกในกายสาวจนสุดลำ    

จากนั้นเขาก็ทำให้เธอครางเพ้อด้วยการจับบั้นเอวอ้อนแอ้นเอาไว้ แล้วกระแทกเข้าใส่อย่างหน่วงหนัก เข้าสุดออกสุด จนร่างบางโยกคลอนไปตามจังหวะรัก ขณะที่ปากครวญคร่ำร่ำร้องด้วยความซ่านสะใจผสานกับเสียงคำรามกระหึ่มจนเกือบเป็นตะโกนของคนที่ตอกอัดทำรักอยู่ทางเบื้องหลัง ยิ่งเขาอัดกระหน่ำเข้าหาหนักๆ เธอก็ยิ่งแอ่นสะโพกรองรับอย่างกระตือรือร้น แล้วร่อนสะโพกยวนยั่วให้เขาขาดสติแบบสุดกู่ จนพงษ์สวัสดิ์ต้องฟาดสะโพกมนหนักๆ อย่างมันเขี้ยว แล้วจัดการทิ่มแทงเข้าหาด้วยจังหวะฮาร์ดคอร์แบบไร้การควบคุม         

จากนั้นเขาก็ถอดถอนออกมาจนเกือบหมด แล้วเสียบเสยเข้าใส่หนักๆ จนเธอครางอู้ห่อปากเป็นรูปตัวโอ ขณะที่มือขยำผ้าปูที่นอน บ้างดึงกระชากจนแทบขาดหลุดติดมือ จนรู้สึกเหมือนจะหัวใจวายเมื่อเขาขยับสับสอดเข้าหาด้วยจังหวะถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวคละเคล้ากับเสียงคราง คิริมาเกลือกกลั้วใบหน้าไปมากับที่นอน ขณะที่สะโพกมนยังเด้งรับความอลังการที่พุ่งทะยานเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง        

“เร็วกว่านี้…เร็วอีก…ฉันไม่ไหว…ไม่ไหวแล้ว”  

เสียงหอบพร่าเอ่ยวิงวอนปนเร่งเร้าอย่างไร้ซึ่งความกระดากอาย ขณะเอี้ยวตัวมามองคนที่กำลังกระหน่ำทำรักอยู่ทางเบื้องหลัง ภาพเย้ายวนทำให้เขาผวาโน้มตัวมาดูดปากอิ่ม จากนั้นทั้งคู่ก็จูบปากแลกลิ้นกันอย่างเมามัน ขณะที่กายท่อนล่างต่างขยับเข้าหากันอย่างถึงพริกถึงขิง       

“งั้นก็ไปพร้อมกัน ไปพร้อมกันเดี๋ยวนี้เลยเจ้านาย”

เขาละล่ำละลักกระซิบชิดปากเจ่อ ก่อนจะก้มลงจูบปากกับคนที่เบี่ยงหน้าหันข้างมาหาอีกหน ขณะที่กายยังเสือกไสเข้าหาด้วยจังหวะดุดัน ทรงพลัง และดิบเถื่อนถึงอารมณ์  

จนความหฤหรรษ์เดินทางมาใกล้จะถึงขีดสุดเขาก็ลนลานดึงเธอขึ้นมานั่งคุกเข่า ขณะที่ปากยังดูดกันอยู่ จากนั้นก็อัดกระแทกเข้าหาอย่างเร่าร้อนป่าเถื่อนทว่ากลับซ่านสะใจ พร้อมกันนั้นก็เอื้อมมือไปด้านหน้า บีบขยำหน้าอกนุ่มหยุ่นอย่างหน่วงหนัก ครั้นบทรักเดินทางมาถึงจุดแตกดับเธอก็แอ่นแผ่นหลังโค้งขึ้น เด้งนมให้เขาฟอนเฟ้นได้อย่างถนัดถนี่ วาดแขนอ้อมมาคล้องคอคนที่นั่งซ้อนอยู่ทางด้านหลัง แอ่นสะโพกรองรับบทรักฮอตฉ่าประหนึ่งนรกแตก จนเขาทนไม่ไหว จับร่างบางพลิกมานอนหงาย แล้วพุ่งทะยานเข้าหาหนักๆ ติดๆ กันสามครั้ง พร้อมขยี้ปุ่มกระสัน ที่สุดทั้งคู่ก็คำรามสอดประสานด้วยความสุขสมระคนเสียวซ่านแทบขาดใจ     

ตายแล้ว!          

ไม่รู้ว่ามาถึงจุดนี้ได้ยังไง เริ่นต้นที่ทะเลาะกันแทบเป็นแทบตาย เขาโมโหร้ายและสติแตก กลัวว่าเขาจะจิตหลุดจนเผลอทำร้ายเธออยู่เหมือนกัน ก็ท่าทางที่เขาแสดงออกมันฟ้องว่าทำนองนั้น แต่เปล่าเลย! ไอ้คนอารมณ์แปรปรวนที่กำลังนอนหลับตาพริ้มกอดเธอเหมือนหวงแหนนักหนากลับแปรเปลี่ยนท่าทีเป็นอ่อนโยน ล่อลวงเธอด้วยการเล้าโลมอย่างช่ำชองในเกมรักฮอตฉ่าเสียดื้อๆ ไปๆ มาๆ เธอก็โอนอ่อนผ่อนตามอย่างขาดสติแบบสุดกู่ ตอบสนองอย่างน่าละอาย สุดท้ายก็จบลงที่การโรมรันพันตูสุดร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้          

เธอทำอะไรลงไป?            

หลังจากลมหายใจที่ถูกพรากไปพร้อมกับแรงฤทธิ์พิศวาสฮอตฉ่ากลับมาเป็นปกติ คำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัว รอยแดงจุดขึ้นตรงซีกแก้มทั้งสองข้าง ลามเลียไปถึงใบหูและลำคอ เมื่อสติกลับมาความกระดากอายก็วิ่งพล่านไปทั้งร่าง ก่อนที่เธอจะรีบแกะแขนกำยำออกจากเอวบาง ลนลานลงจากเตียงไปคว้าเสื้อผ้าที่ตกอยู่ใกล้ๆ มาใส่ ขยับไปหยิบแว่นตาซึ่งหล่นอยู่ข้างกันมาสวม แล้วไปให้พ้นๆ จากคนที่เธอเผลอมีอะไรด้วยเป็นหนที่สอง แถมครั้งนี้ยังไม่ได้เมาและไม่ได้ถูกวางยา แต่ที่น่าอายไปกว่านั้นคือเธอเผลอให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดีเยี่ยม


บ่ายวันอาทิตย์พ่อชวนเธอออกมานอกเมืองโดยไม่บอกว่าจะพามาทำอะไร กระทั่งรถยนต์คันหรูที่มีสารถีซึ่งพ่วงด้วยตำแหน่งบอดี้การ์ดของพ่อเคลื่อนเข้าสู่ถนนเส้นเล็กๆ ในเขตที่สองข้างทางเต็มไปด้วยป่าไม้หนาทึบ ไม่นานก็มองเห็นท้องทุ่งนาเขียวขจีสุดลุกหูลูกตา ก่อนที่รถจะแล่นเอื่อยๆ มาตามาทางแคบๆ ที่ตัดเข้าสู่ถนนลูกรัง กระทั่งเคลื่อนมาหยุดลงตรงหน้าบ้านไม้เก่าๆ ที่แวดล้อมไปด้วยแมกไม้นานาพันธุ์                 

“บ้านใครเหรอคะพ่อ”

คิริมาเอ่ยถามขณะที่สายตาสำรวจไปรอบๆ บ้านด้วยความสนอกสนใจ ถึงแม้จะเก่าแต่ก็ดูน่าอยู่เพราะห่างไกลจากเมืองและความวุ่นวายพลุกพล่าน ทว่าดูลึกลับชอบกล      

“เซฟเฮาส์ของพ่อเองลูก”

“เซฟเฮาส์?” คุณหมอสาวทวนคำพร้อมจ้องหน้าบิดา ครั้นเห็นท่านพยักหน้าเบาๆ แล้วก้าวลงจากรถเธอก็รีบก้าวตามลงไปด้วยท่าทางงงๆ  

“พ่อพาครีมมาที่นี่ทำไมเหรอคะ”

เสียงหวานถามอย่างใคร่รู้ ขณะที่ก้าวตามบิดาเข้าไปในบ้าน งงหนักในวินาทีที่เดินตามเข้าไปถึงห้องหนึ่งซึ่งภายในมีจอมอนิเตอร์ที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิด แล้วก็ต้องอ้าปากค้างกับภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ เพราะเห็นบอดี้การ์ดร่างยักษ์กระจายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ รอบบริเวณบ้านเต็มไปหมด       

“มีอะไรอยู่ที่นี่งั้นเหรอคะ ทำไมพ่อถึงให้คนคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะไม่เคยเห็นพ่อใช้กำลังคนมาก และดูมีลับลมคมในแบบนี้มาก่อน  

“ครีมเคยได้ยินข่าวของประธานบริษัทเคอาร์ไหมลูก” นายปราบเปิดประเด็นด้วยท่าทางใจเย็น ขณะจูงมือบุตรสาวมานั่งลงโซฟานุ่มตรงโถงกลางบ้าน

“ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกว่าเขาจะหายสาบสูญไปหรือยังไงนี่แหละค่ะ”

หลังจากทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อยสมองอันชาญฉลาดของคนชอบอ่านข่าวสารตามหน้าหนังสือพิมพ์เป็นประจำก็เริ่มจำได้ ว่าเธอเคยบังเอิญอ่านข่าวของประธานบริษัทออกแบบตกแต่งภายในยักษ์ใหญ่ ที่มีข่าวว่าอาจจะโดนอุ้มเพราะอยู่ๆ ก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย         

“นั่นแหละทนายวิชิต”

“พ่ออย่าบอกนะคะว่า…”

“ใช่แล้วลูก ตามที่พ่อเคยเล่าให้ฟังเลย ว่าทนายวิชิตยังคงรักษาผลประโยชน์ในส่วนของแม่หนูเอาไว้ให้หนู ฉะนั้นประธานตัวจริงของบริษัทเคอาร์ก็คือหนู”   

“แต่พ่อเคยบอกว่าผู้หญิงที่ชื่อพิมพ์ชนกฮุบมันไปเพราะทำพินัยกรรมปลอมขึ้นมาไม่ใช่เหรอคะ” หลังจากอ้าปากค้างด้วยความตกใจและคาดไม่ถึงคิริมาก็เอ่ยถาม เพราะจำเรื่องที่พ่อเล่าให้ฟังในคืนนั้นได้อย่างแม่นยำ  

“มันยังไม่ได้เป็นของพิมพ์ชนกโดยสมบูรณ์หรอกลูก ถึงแม้ผู้หญิงหิวเงินคนนั้นจะสามารถยักย้ายถ่ายเททรัพย์ไปได้ แต่ก็ไม่อาจขายบริษัทตามที่ต้องการได้”       

“ผู้หญิงคนนั้นตั้งใจจะขายบริษัทที่แม่แท้ๆ ของหนูสร้างมันมากับมือเชียวเหรอคะ”

หลังจากทำหน้าตกใจแบบสุดฤทธิ์ คิริมาก็เอ่ยถามด้วยความคั่งแค้นในอก นึกสะอิดสะเอียนเมียน้อยของพ่อผู้ให้กำเนิดขึ้นมาครามครัน ผู้หญิงคนนั้นจะต้องเลวขนาดไหนถึงกล้าเข้ามาทำให้ครอบครัวคนอื่นเขาแตกแยก เป็นชนวนเหตุให้ผัวเมียเขาฆ่ากันตาย แถมยังฮุบสมบัติเขาไปอย่างหน้าด้านๆ            

“พิมพ์ชนกจะขายบริษัทไปใช้หนี้พนัน เห็นว่าถูกหลอกไปเล่นพนันที่บ่อนจนเกือบหมดตัว” นายปราบเอ่ยบอกลูกสาวไปตามที่ได้ข้อมูลของพิมพ์ชนกเพิ่มเติมเมื่อไม่กี่วันมานี้     

“พอขายบริษัทไม่ได้ ก็ส่งคนมาตามเก็บหนูกับทนายวิชิตใช่ไหมคะ”

“นั่นก็ใช่อีกแหละ เขาตั้งใจจะกำจัดครีมไปให้พ้นทางก่อน จากนั้นก็กำจัดทนายวิชิตเป็นรายต่อไป เพราะกลัวว่าทนายวิชิตจะนำพินัยกรรมตัวจริงออกมาเปิดโปงว่าใครคือเจ้าของบริษัทเคอาร์ตัวจริง”    

“แล้วเราจะทำยังไงถึงจะได้พินัยกรรมตัวจริงมา ในเมื่อทนายวิชิตก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย”

“ตามพ่อมานี่สิลูก”

ขาดคำนายปราบก็เดินนำบุตรสาวเข้าสู่อีกห้อง ก่อนจะก้าวลงบันไดไปยังห้องใต้ดิน ซึ่งมีคนคุ้มกันและระบบรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา จากนั้นก็ก้าวล่วงเข้ามาหยุดลงตรงหน้าห้องกระจก    

“ใครเหรอคะพ่อ”


ฮิ้ววววว ในที่สุดหนูครีมก็เรียบร้อยโรงเรียนอิป๋าคนหื่น อิอิ ว่าแต่!!!...ใครล่ะนั่นที่พ่อหนูครีมพาไปเจอ ถ้าใครอยากรู้ไปตามลุ้นกันต่อไปจ้ารับรองว่าเนื้อหาจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน เอ้า…ใครรออยู่ ใครอยากอ่านต่อแบบรัวๆ เม้นท์มาแสดงตัวอย่างด่วนๆ จ้า ถ้ามาเยอะพรุ่งนี้จะมาลงให้จ้า หนึ่งเม้นท์เท่ากับหนึ่งกำลังใจจ้า ^^ 


​       E-BOOK รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ วางขายใน MEB แล้วนะคะ ราคา 299 บาท เอฝากด้วยจ้า  ตามไปสอยอย่างด่วนๆ โลดจ้า ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น