ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 38 -จบ-

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 38 -จบ-
แบบอักษร

​#39

5 ปีผ่านไป

?? : “แม่จ๋า ตื่นๆ”

?? : “ตื่นๆ แม่จ๋าๆ”

ตะวัน : “อึก อือออ ตื่นแล้วครับตื่นแล้ว” ลืมตาตื่นเพราะโดนปลุก “อรุณสวัสดิ์สายฟ้า จุ๊บ อรุณสวัสดิ์สายน้ำ จุ๊บ” จุ๊บแก้มเด็กแฝดพี่กับแฝดน้อง

สายฟ้า&สายน้ำ : “อารูนซาหวาดค้าบ จุ๊บ” จุ๊บแก้มตะวันคนละข้าง

ตะวัน : ยิ้ม ลูบหัวเด็กน้องทั้ง 2 “แล้วพ่อเหมกับพ่อธันอยู่ไหนล่ะครับเนี่ย”

สายฟ้า : “พ่อเหมทำข้าวโต้มให้แม่จ๋าอยู่ฮับ”

สายน้ำ : “พ่อธันปายซื้อของค้าบ”

ตะวัน : “อืม งั้นขอแม่ไปอาบน้ำก่อนนะ ฟอด ฟอด” หอมแก้มเด็กน้อยอีกครั้งก่อนพาร่างอ่อนเพลียจากกิจกามเมื่อคืนไปเข้าห้องน้ำ

‘อ่านมาถึงตรงนี้ก็อย่าเข้าใจคิดว่าผมเป็นผู้ชายท้องได้นะครับ เด็ก 2 คนนั้นเป็นลูกของผมก็จริง แต่พี่เหมกับพี่ธันไม่ได้ทำให้ผมท้อง และผมก็ไม่ได้เป็นคนอุ้มท้องเด็กๆ เราแค่เห็นตรงกันว่าในเมื่ออยากมีลูกแล้วผมท้องไม่ได้ เราเลยรับเด็กมาอุปการะ หรือก็คือเป็นพ่อแม่บุญธรรมของฝาแฝดนั่นเอง เรารับพวกเขามาตั้งแต่ยังเป็นทารก ตอนนี้พวกเขา 4 ขวบแล้ว กำลังน่ารักเลยล่ะ’

.

@ห้องครัว

ตะวัน : จูงลูกแฝดลงมาจากชั้นบน เดินไปที่ห้องครัว “พี่เหม”

เหมันต์ : หันมอง ยกยิ้ม เดินหา “อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่ จุ๊บ” เกี่ยวเอวมาบดจูบ สอดลิ้นเกี่ยวพันแนบแน่น

ตะวัน : “อื้อออ พอแล้วครับ อายเด็กๆ” หน้าแดง

เหมันต์ : “คร้าบๆ” เลื่อนเก้าอี้ให้ตะวันนั่ง ก่อนไปอุ้มฝาแฝดนั่งเก้าอี้สำหรับเด็ก เดินไปตักข้าวต้มให้ตะวันกับแฝด

ตะวัน : “พี่ธันยังไม่กลับมาเหรอครับ”

เหมันต์ : วางชามข้าวต้มของตะวัน “ยัง แต่ก็ใกล้แล้วแหละ” วางชามของเด็กๆ

ธันวา : “กลับมาแล้ววว” เสียงมาก่อนตัว

เหมันต์ : “หึ ตายยากจริง” แค่นยิ้ม

ธันวา : “คนอย่างกูตายยากโว้ย” วางของที่ซื้อมา เดินหาตะวัน “อรุณสวัสดิ์ตัวเล็ก จุ๊บ” ก้มจูบตะวัน

ตะวัน : “อื้อออ นี่ก็อีกคน ทำอะไรเกรงใจลูกบ้างสิ” หน้าแดงก่ำ

ธันวา : “ทำไม หรือพ่อจ๋าจุ๊บแม่จ๋าไม่ได้เหรอครับ?” หันถามแฝด

สายฟ้า&สายน้ำ “ด้ายค้าบบบ”

ธันวา : “เห็นไหม ลูกไม่ว่าอะไรสักหน่อยมาจุ๊บอีกเร็ว คิดถึง” จะก้มจูบ

เหมันต์ : ยัดข้าวต้มเข้าปากธันวา

ธันวา : “อ๊ากกก ร้อนๆๆ” รีบเป่าปากทั้งที่ข้าวต้มร้อนๆ อยู่เต็มปาก

เหมันต์ : “มานั่งกินข้าวดีๆ” เสียงดุ

ธันวา : จ้องตาเขม็ง “มึงนี่มันมารผจญจริงๆ”

เหมันต์ : “หรือมึงจะไม่กิน”

ธันวา : “ชิ!” เดินไปตักข้าวต้มมานั่งกิน

เหมันต์ : เห็นธันวานั่งกินดีๆ ก็หันกลับไปกินต่อ

ตะวัน : มองเหมันต์กับธันวาสลับกัน ส่ายหน้าพลางลอบยิ้ม ‘นี่ก็ผ่านมาจะ 6 ปีแล้ว ยังทะเลาะกันไม่เลิก สมกับเป็นเส้นขนาดที่ไม่มีวันมาบรรจบกันได้จริงๆ นี่ถ้าไม่มีผม 2 คนนี้คงไปด้วยกันไม่ได้ สมกับที่พี่เหมเคยบอกว่าผมน่ะ...

เป็น #กลางเส้นขนาน ของพวกเขาจริงๆ’

~ จบ ~

ความคิดเห็น