ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 37

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37
แบบอักษร

​#37

วันแต่งงาน

เสียงดนตรีดังคลอไปกับเสียงพูดคุยของแขกที่มาร่วมงาน รอเวลาเริ่มพิธีอันเป็นมงคล

แอ๊ด // ประตูโบสถ์เปิดออก เจ้าสาวในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์เดินเข้ามาพร้อมบิดา

เหมันต์&ธันวา : หันมองเจ้าสาวตนเอง ยกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

ตะวัน : เดินมาหยุดยืนหน้า 2 หนุ่ม

เหมันต์&ธันวา : ยื่นมือ

ตะวัน : จับมือ 2 หนุ่มคนละข้าง เดินมาอยู่ระหว่างกลาง

พิธีเริ่มขึ้นจนถึงช่วงเวลาสำคัญ

บาทหลวง : “คุณเหมันต์และคุณธันวา พวกคุณจะรับคุณตะวันเป็นภรรยาของพวกคุณหรือไม่ พวกคุณสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขา ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเขาและให้เกียติเขาชั่วชีวิตของพวกคุณหรือไม่”

เหมันต์ : “รับครับ” ยิ้ม มองตะวันสายตาแห่งความรัก

ตะวัน : มอง ยิ้มเขิน

ธันวา : “รับครับ” มอง ยกยิ้มมีความสุข

ตะวัน : หันมอง ยิ้มเขิน

บาทหลวง : “คุณตะวัน คุณจะรับคุณเหมันต์และคุณธันวาเป็นสามีของคุณหรือไม่ คุณสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขา ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเขาและให้เกียติเขาชั่วชีวิตของคุณหรือไม่”

ตะวัน : หันมองเหมันต์ หันมองธันวา ยกยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต “รับครับ” ‘จากนี้ไปเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะครับ ขอฝากตัวด้วยนะ’

.

@เรือนหอ

พิธีการในช่วงเช้าและงานเลี้ยงในช่วงเย็นผ่านพ้นไป ทั้ง 3 คนนอนแผ่หลาด้วยความหมดแรงอยู่ในห้องหอของพวกเขา เรียกว่าหมดสภาพเลยก็ว่าได้

ตะวัน : “งื้อออ ไม่คิดเลยว่าวันแต่งงานจะวุ่นวายขนาดนี้ ตะวันปวดเมื่อยไปทั้งตัวแล้วอ่า”

เหมันต์ : “แล้วตะวันมีความสุขไหมครับ?” หันมอง

ตะวัน : หันมอง “มีสิครับ มีความสุขมากๆ เลยด้วย แล้วพี่เหมล่ะครับมีความสุขไหม?”

เหมันต์ : “มีความสุขมากที่สุดในชีวิตเลยครับ จุ๊บ” จูบหน้าผากมน

ตะวัน : ยิ้มรับ หันมองธันวา “แล้วพี่ธันล่ะครับมีความสุขไหม?”

ธันวา : หันมอง ยกยิ้มอ่อนโยน “มีความสุขมากที่สุดเลยตัวเล็ก ขอบใจอีกครั้งนะที่เลือกให้พี่มาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของตัวเล็กด้วย”

ตะวัน : “ก็ผมรักพี่ธันนี่นา ผมก็ต้องยอมรับพี่ด้วยสิ”

ธันวา : “หึหึ พี่ก็รักตัวเล็กนะ จุ๊บ” จูบขมับ “ว่าแต่ตัวเล็กเมื่อยใช่ไหม? เดี๋ยวพี่นวดให้นะ” พลิกตัวขึ้นนั่ง

ตะวัน : “หืม? พี่ธันนวดเป็นด้วยเหรอ?”

เหมันต์ : “นั่นดิ่ คนอย่างมึงเนี่ยนะ?” ยิ้มเยาะ

ธันวา : “เป็นสิ กูก็นวดให้ตัวเล็กอยู่เกือบทุกคืน มึงก็เหมือนกันไม่ใช่ไง?”

เหมันต์ : มองสายตาเจ้าเล่ห์ของธันวา กระตุกยิ้ม “หึ นั่นสินะ เดี๋ยวพี่ช่วยนวดให้ตะวันด้วยก็แล้วกัน”

ตะวัน : หน้าแดงก่ำ “หยุดคิดบ้าๆ กันเดี๋ยวนี้เลยนะ! วันนี้ตะวันเหนื่อย ตะวันจะนอน” ‘ให้ตายสิ แบบที่พวกพี่ทำมันไม่เรียกว่านวดหรอกนะ งื้อออ (>///<)’

ธันวา : “เหนื่อยก็นอนไป เดี๋ยวพวกพี่นวดให้เอง” ยกยิ้มร้าย สายตาพราวระยับ

เหมันต์ : “งั้นก็เริ่มจากถอดเสื้อผ้าก่อนเลยเน๊อะ” แสยะยิ้มร้าย

ตะวัน : หน้าซีด “มะ...ไม่นะ อย่า ม่ายยยย” ‘เจ้าพวกหื่น! นี่ผมคิดผิดหรือคิดถูกนะที่ยอมแต่งงานกับพวกพี่เนี่ย’

ความคิดเห็น