ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 36

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36
แบบอักษร

​#36

เวลา 21.30 น.

ธันวา : เปิดประตูห้องเข้ามา เห็นตะวันนอนอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก เดินมามอง “ทำไมมานอนอยู่นี่? หรือรอเรา?” เผลอยิ้มด้วยความดีใจ

ตะวัน : “อื้อ งื้ออออ” พลิกนอนหงาย ขาซ้ายตกลงจากโซฟา

ธันวา : มองขาขาวที่โผล่พ้นชายกางเกงนอนขาสั้น กลืนน้ำลายลงคอ ‘บ้าเอ๊ย! ทำไมต้องมานอนยั่วด้วยวะ ไม่ได้ๆ กูต้องข่มใจไว้ ตะวันยังไม่ยอมรับกูซะหน่อย’

ธันด้านเลว : “ถ้าเขาไม่ยอมรับจะให้มึงกอดเขาทำไม?”

ธันด้านดี : “แต่ตัวเล็กยังไม่ได้ยอมรับอย่างเป็นทางการนะ แบบนี้เขาเรียกว่าฉวยโอกาส”

ธันด้าวเลว : “ตอดนิดตอดหน่อยไม่เป็นอะไรหรอกน่า”

ธันด้านดี : “เพราะคิดตื้นๆ แบบนี้ไง ถ้าตัวเล็กโกรธแล้วปฏิเสธมึงขึ้นมา คนที่จะเสียใจก็คือมึงนั่นแหละ”

ธันวา : ‘พอๆ เลิกเถียงกันได้แล้ว กูตัดสินใจเอง’ มองร่างบาง ถอนหายใจก่อนช้อนตัวอุ้มเดินเข้าห้องนอน บรรจงวางร่างบางบนเตียง ดึงผ้าห่มมาคลุม “จำไว้นะไอ้ธัน ตัวเล็กคือคนที่มึงรัก ดังนั้นมึงจะข่มเหงน้องเขาไม่ได้” เตือนตัวเอง จะหมุนตัวเดินกลับห้องตัวเอง

ตะวัน : คว้าแขนธันวาไว้ เขาตื่นตั้งแต่ถูกอุ้มแล้ว แต่ที่แกล้งหลับเพราะต้องการพิสูจน์ว่าธันวาจะฉวยโอกาสกับเขาไหม พอได้ยินที่ธันวาพูด ตะวันก็ตัดสินใจได้ว่าจะทำยังไงกับธันวาต่อ

ธันวา : ชะงัก หันมองตะวันสายตาตกใจ “เอ่อออ ไม่ได้หลับอยู่เหรอ?”

ตะวัน : “ตื่นตอนที่พี่ธันอุ้มมาน่ะครับ วันนี้กลับดึกเชียวนะ” ลุกขึ้นนั่ง

ธันวา : นั่งข้างๆ “พี่อยากเคลียร์งานให้เสร็จน่ะ จะได้ไม่มีอะไรค้างคา” ‘อีก 3 วันก็ถึงวันแต่งงานของตะวันกับไอ้เหมแล้ว ฉันอยากจัดการอะไรๆ ให้เสร็จก่อนจะถึงวันงานที่ไม่รู้ว่าฉันจะไปร่วมงานในฐานะอะไร’

ตะวัน : พยักหน้ารับ ก่อนปีนขึ้นคร่อมร่างสูง

ธันวา : เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ตะวัน : ยกมือประคองใบหน้าคม “ทำไมพี่ถึงไม่ทำอะไรผม?”

ธันวา : “เพราะพี่ไม่อยากฉวยโอกาสกับคนที่พี่รัก ถ้าพี่จะกอดตัวเล็กพี่ก็อยากให้ตัวเล็กยินยอมพร้อมใจ ไม่ใช่บังคับขืนใจ พี่จะไม่ทำตัวเลวๆ แบบนั้นอีก” สายตาจริงจัง

ตะวัน : สบตา คลี่รอยยิ้มสุขใจพลางน้ำตาคลอ “งั้นถ้าตัวเล็กบอกว่าอนุญาตให้พี่ธันกอดได้ พี่ธันจะอ่อนโยนกับตัวเล็กรึเปล่าครับ?”

ธันวา : เบิกตากว้าง “ตัวเล็กหมายความว่า...”

ตะวัน : “ครับ หมดเวลาให้พี่พิสูจน์ตัวแล้ว ตัวเล็กยอมรับพี่ธันเป็นสามีอีกคนของตัวเล็กแล้วครับ”

ธันวา : ฉีกยิ้มกว้าง น้ำตาคลอ “ฮึก ขอบใจนะตัวเล็ก พี่สาบานว่าจะรักและดูแลตัวเล็กอย่างดี จะไม่ทำผิดต่อตัวเล็กอีก ขอบใจจริงๆ นะ” โอบกอดตะวันแน่น

ตะวัน : ยกยิ้ม กอดตอบ “อย่าผิดคำสาบานนะครับ ตัวเล็กเป็นพวกเจ็บแล้วจำด้วย จะไม่มีโอกาสครั้งที่ 2 อีก”

ธันวา : “อื้ม! ไม่มีวันนั้นแน่นอน” คลายกอด เกลี่ยหน้าใส “พี่รักตัวเล็กนะ”

ตะวัน : “ตัวเล็กก็รักพี่ธันครับ แล้ว... พี่ธันจะกอดตัวเล็กไหม?” เอียงคอมอง ยิ้มยั่วยวน

ธันวา : ‘แม่เสือจอมยั่ว อย่าคิดว่าจะรอดมือฉันไปได้เชียว’

.

ตะวัน : ขย่มอยู่บนตัวร่างสูง “อ๊ะๆๆ พี่ธัน อื้อออ อ๊าๆๆๆ”

ธันวา : ประคองเอวบาง ยกสะโพกสวน “อ่าๆๆ ดี อื้ม ควบแบบนั้นแหละเด็กน้อย อือๆๆ”

ตะวัน : “ฮ๊าๆๆ พี่ธัน อึก อย่าสวนสิ อ๊า มันลึก อ๊ะๆๆ” ตัวเกร็ง ตอดรัดแน่น

ธันวา : “ซี๊ดดด โอ้ววว พี่หยุดตัวเองไม่ได้ อ่า พี่จะคลั่งตายอยู่แล้ว อ่าๆๆๆ” สวนสะโพกเน้นหนัก

ตะวัน : เสียวสะท้านจนหมดแรง เอนตัวนอนทับอกแกร่งให้ธันวาขยับตามใจ

ธันวา : “อ่าๆๆ ซี๊ดดด ดีชะมัด อื้มมม” พับๆๆๆ

ตะวัน : “อ๊าๆๆๆ หงับ อื้อๆๆๆ” ขบกัดตามซอกคอและหน้าอกแกร่ง

ธันวา : “ฮู้ววว ตัวเล็ก อ่า ดี อืมมม ตัวเล็กของพี่ อื้อๆๆ” พลิกตัวคร่อม ดันสองขาชิดอกจนสะโพกบางลอยเด่น กระแทกลึกขึ้นจนโดนจุดกระสัน

ตะวัน : “อ๊าๆๆ ตรงนั้น! อ๊า” จิกข่วนหลังแกร่งระบายความเสียว “อ๊าๆๆ เสียว อื้อๆ ไม่ไหว อ๊ะ อ๊าๆ อ๊างงงง” พรวดด

ธันวา : “โอยยย รัดแน่นชะมัด ซี๊ดดด ไม่ไหวแล้ว อึกๆๆ อ่าาาา” พรวดดด “อืมมมม แฮ่ก อื้มมม” ก้มจูบ

ตะวัน : จูบตอบ สองลิ้นเกี่ยวพันกันมัวเมา

ธันวา : “จ๊วฟ รักนะตัวเล็ก” กระซิบชิดริมฝีปากนุ่มที่บวมเจ่อ

ตะวัน : “รักพี่ธันเหมือนกันครับ จุ๊บ” บดจูบแลกรสหอมหวาน ก่อนเริ่มบทรักที่เร่าร้อนขึ้นอีกครา

ความคิดเห็น