ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 34

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34
แบบอักษร

​#34

วันต่อมา

ตะวัน : ตื่นมาในตอนสาย หันซ้ายเห็นเหมันต์ หันขวาเป็นธันวา พอจะขยับก็เจ็บร้าวไปทั้งร่าง โดยเฉพาะตรงนี้ ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมา “อึก นี่ผมทำอะไรลงไปเนี่ย” ยกสองมือปิดใบหน้าที่แดงก่ำ

เหมันต์ : “อืมมม” ลืมตาขึ้น “อรุณสวัสดิ์ครับตะวัน จุ๊บ” ดึงตะวันมารับจูบ

ตะวัน : “อือออ อรุณสวัสดิ์ครับ” เสียงแผ่ว หน้าแดงระเรื่อ

เหมันต์ :  “เมื่อคืนตะวันร้อนแรงมากเลยนะ หึหึ”

ตะวัน : หน้าแดงก่ำ “อยะ...อย่าพูดถึงมันนะ (>///<)” ‘งื้อออ เมาเป็นเหตุแท้ๆ น่าอายชะมัด’

เหมันต์ : “หึหึ” หัวเราะชอบใจ

ธันวา : “อึก อือออ” ลืมตาตื่น “อ้าว ตื่นกันหมดแล้วเหรอ?” ลุกขึ้นนั่ง มองสำรวจตะวัน “เป็นไงบ้างตัวเล็ก เจ็บไหม?”

ตะวัน : หน้าแดง “พี่ธันบ้า! ใครให้ถามตรงๆ แบบนั้นห๊ะ”

ธันวา : “เอ๊า! ก็เป็นห่วงไงเลยถาม แล้วระบมไหมเนี่ย? จะได้ไปซื้อข้าวซื้อยาให้กิน”

ตะวัน : “งั้นก็รีบไปเลยไป คนบ้า!” พองแก้ม

ธันวา : “หึ เด็กน้อย ฟอดดด” หอมแก้มใส ลุกจากเตียงด้วยร่างเปลือยเปล่า

ตะวัน : เบิกตากว้าง รีบหันหน้าหนี “รีบแต่งตัวแล้วรีบๆ ไปเลยคนลามก!”

ธันวา : “อายอะไร เคยเห็นกันมากี่รอบแล้วเนี่ย อัก” โดนหมอนทุ่มใส่

เหมันต์ : คนทำ “อย่าแกล้งตะวัน” เสียงดุ

ธันวา : “หึ” เดินเข้าห้องน้ำไป

ตะวัน : เหลือบมองธันวาที่เข้าห้องน้ำไปแล้ว “เฮ้อออ อึก เจ็บชะมัด” จะขยับแต่ความเจ็บพุ่งเล่นงาน

เหมันต์ : “อย่าเพิ่งขยับเลย เมื่อคืนตะวันรับเข้าไปตั้ง 2 อัน มันต้องอักเสบบ้างแหละ” น้ำเสียงเป็นห่วง

ตะวัน : หน้าแดงขึ้นอีก “พี่เหมบ้า! หยุดพูดไปเลยนะ ถ้ายังพูดอีกตะวันจะโกรธจริงๆ ด้วย” ‘งื้อออ ทำไมมีแต่คนรังแกผม ผมไม่อยากอยู่กับพวกเขาแล้ว ฮือออ’

.

ตะวัน : นั่งกินข้าวต้มอยู่บนเตียง

เหมันต์ : เดินออกมาจากห้องน้ำ “ไอ้ธันไปไหน?”

ตะวัน : “กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดครับ”

เหมันต์ : พยักหน้ารับ เดินมานั่งริมเตียง “แล้ว... ตะวันจะเอายังไงต่อเรื่องไอ้ธัน ถึงเมื่อคืนตะวันจะเมามาก แต่ดูเหมือนตะวันจะยอมรับมันแล้วนะ”

ตะวัน : ชะงัก ‘จะเอายังไงเรื่องพี่ธันน่ะเหรอ? เขาก็พิสูจน์ให้ผมเห็นแล้วว่าเขาสำนึกผิดและรักผมจริง เขาดูแลผมอย่างดีมาตลอด ไม่เคยล่วงเกิน ไม่เคยทำให้ผมอึดอัด เขาทำให้ผมรู้สึกดีและวางใจยามได้อยู่กับเขา ...แบบนี้ผมก็ตอบตัวเองได้แล้วใช่ไหมว่าจะยอมรับหรือปฏิเสธพี่ธัน’

เหมันต์ : มองสีหน้าเปี่ยมสุขของตะวัน พอเดาได้ว่าตะวันจะตัดสินใจยังไง “หึ ดีแล้วล่ะ เลือกในสิ่งที่จะทำให้ตัวเองมีความสุข เพราะมันคือทั้งชีวิตของตะวัน”

ตะวัน : “ครับ แล้ว... พี่เหมจะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอครับ ผมไม่อยากทำร้ายพี่...”

เหมันต์ : “ถ้าตะวันไม่มีความสุขนั่นคือสิ่งที่ทำร้ายพี่มากกว่า ถึงพี่จะไม่ถูกกับมัน แต่ก็ไม่ได้เกลียดมัน เพราะมันทำให้ตะวันมีความสุข เหมือนที่พี่ทำให้ตะวันมีความสุข หรือไม่จริง?”

ตะวัน : ยิ้มกว้าง “พี่เหมทำให้ตะวันมีความสุขครับ มีความสุขมากๆ ด้วย ผมรักพี่เหมนะครับ”

เหมันต์ : “พี่ก็รักตะวัน จุ๊บ” ประกบจูบ สอดลิ้นเกี่ยวพัน

ตะวัน : จูบตอบ

ธันวา : เดินเข้ามา “ให้ตัวเล็กกินข้าวกินยาก่อนไหม เดี๋ยวก็อักเสบกันพอดี”

เหมันต์ : ถอนจูบ หันมองธันวาตาขวาง

ตะวัน : กินข้าวต้มต่อ ใบหน้าแดงก่ำ

ความคิดเห็น