ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 31

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31
แบบอักษร

​#31

กั้ง : “ว่าแต่มึงพาผัวมาคุมเหรอ? คืนนี้จะเมาได้ไหมเนี่ย” เหลือบมองเหมันต์

ตะวัน : “ปกติเราเมาหรือไง”

มาร์ช : “เออใช่ วันไหนไอ้ตะวันเมาวันนั้นมันคงมีผัวมากกว่า 1 คนอะ กูฟันธงเลย”

ตะวัน : หน้าแดงจางๆ ‘ถึงไม่เมาก็มีแววมีสามี 2 คนได้ล่ะนะ เฮ้อออ’

รักษ์ : “เชี่ยยย ไอ้ตะวัน ผัวมึงโดนชะนีไถแล้ว”

ตะวัน : หันมอง เห็นผู้หญิง 2 คนมาคลอเคลียกับเหมันต์และตะวัน ใจบีบรัดจนเจ็บ

มาร์ช : “เฮ้ยอย่าเพิ่งคิดมากมึง ถ้าคนของเราไม่เล่นด้วยพวกหล่อนๆ ก็ทำอะไรไม่ได้หรอก

ตะวัน : จ้องไม่วางตา ยิ่งเห็นสองสาวแนบชิดสองหนุ่ม อารมณ์ยิ่งขุ่นมัว

กั้ง : “ชิบ! องค์ลงแน่เลยว่ะ” กระซิบกับเพื่อน มาร์ชและรักษ์พยักหน้ารับ ‘เวลาตะวันอารมณ์ดีน่ารักขนาดไหน เวลาโกรธก็น่ากลัวเป็น 2 เท่านั่นแหละ’

ตะวัน : มองสบตา 2 หนุ่มที่หันมามอง เชิดหน้าหลบ หยิบแก้วเหล้าของรักษ์มากระดกดื่ม

รักษ์ : “เฮ้ย! นั่นมันเพรียวๆ นะเว้ย” ร้องตกใจ จะห้ามก็ไม่ทันแล้ว

ตะวัน : “อึก แค่กๆ ร้อน แค่กๆ” หน้าเหยเก

มาร์ช : “แล้วใครใช้ให้มึงกินเนี่ย” แย่งแก้วเหล้ามา

ตะวัน : หน้าแดง หอบหายใจหนัก “งื้อออ ปวดหัวอ่าาาา” เซพิงกั้ง

กั้ง : “อ้าว อย่าบอกนะว่าแค่อึกเดียวก็เมาแล้ว” ประคอง

รักษ์ : “นี่มันเพรียวๆ นะเว้ย อย่างมันต้องผสมจางๆ จนแทบไม่ได้รสชาติของเหล้านั่นแหละถึงจะกินได้”

ตะวัน : “อื้อออ” ช้อนตาเยิ้มๆ มองกั้ง ยิ้มหวาน “ก้างจ๋าาาา ก้างว่าเราน่าร๊ากม๊ายยย”

กั้ง : “ห๊ะ? เฮ้ยเดี๋ยว! อย่าปีนมาคร่อมกู๊วววว”

ตะวัน : ปีนนั่งตักกั้ง จับหน้ากั้งไว้ด้วยมือทั้ง 2 ข้าง “เราน่าร๊ากรึป่าวววว สู้ผู้หญิงพวกน้านด้ายป่าวววว”

กั้ง : หน้าซีด กลืนน้ำลายลงคอ “นี่เพื่อนกูเมาแล้วชอบยั่วรึไงเนี่ย” เหงื่อตก ตะวันเพิ่งเคยเมาครั้งแรก

มาร์ช : “มึงโดนผัวไอ้ตะวันหมายหัวแน่ ฮ่าๆๆ”

กั้ง : “กูไม่ได้...เฮือก!” เสียวสันหลังวาบ หันมองข้างหลัง เห็นเหมันต์กับผู้ชายอีกคนยืนอยู่ข้างหลังพลางมองสายตาอำมหิตมาที่เขา ‘ชิบหาย รู้สึกไม่มีเงาหัวชอบกล’

เหมันต์ : “ตะวันเมาเหรอ?” ยิ้มแต่ไปไม่ถึงดวงตา ‘ถึงเป็นเพื่อนก็อดหึงไม่ได้อยู่ดี คงต้องลงโทษกันบ้างที่ไปปีนตักผู้ชายคนอื่น’

กั้ง : “คระ...ครับ” เสียงสั่น เหงื่อแตกพลั่ก

ธันวา : “งั้นคงต้องขอตัวตัวเล็กกลับก่อน พวกมึงจะปาร์ตี้กันต่อหรือจะแยกย้ายก็ตามแต่” เดินมาอุ้มตะวันที่กอดคอกั้งแน่น “ตัวเล็ก กลับบ้านได้แล้ว”

ตะวัน : “งื้อออ ม่ายอาวววว ตาวานจะอยู่กับเพื่อนนน เพื่อนที่น่าร๊ากของตาวาน เพื่อนที่ม่ายนอกจายตาวาน”

เหมันต์ : “พี่ไม่ได้นอกใจตะวันนะครับ พวกเธอเข้าหาพี่เอง ตะวันอย่าดื้อนะ กลับบ้านเรากันเถอะ”

ตะวัน : “ม่ายกลาบบบ อื้อออ ปล่อยตาวานนนน” ดิ้น

ธันวา : “ตัวเล็ก อย่างอแง กลับบ้านเร็ว” แกะตะวันออกจากกั้งได้สำเร็จ

เหมันต์ : “กูแบกตะวันไปเอง” หันหลัง

ธันวา : ส่งตะวันขึ้นขี่หลังเหมันต์

เหมันต์ : กระชับร่างบาง เดินไป โดยมีธันวาคอยประคองกันตะวันล่วง

มาร์ช&กั้ง&รักษ์ : มองตามสายตาสงสัย คิดเป็นเสียงเดียวกัน ‘พี่เหมันต์น่ะรู้จัก แต่อีกคนนี่ใครกัน?’

ความคิดเห็น