ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 29

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29
แบบอักษร

​#29

@กรุงเทพฯ

ธันวา : จอดรถ หันมองตะวันที่หลับอยู่ “ตัวเล็ก ถึงคอนโดแล้วนะ”

ตะวัน : “อื้อออ” ลืมตาตื่น “ถึงแล้วเหรอครับ? ฮ้าวววว”

ธันวา : “อื้ม! ขึ้นห้องเถอะ ตัวเล็กจะได้พักอีกสักหน่อยก่อนไปเจอเพื่อนๆ”

ตะวัน : “ครับ” เปิดประตู ลงจากรถไป

ธันวา : ลงจากรถไปหยิบกระเป๋า เดินตาม

.

ตะวัน : หยุดหน้าห้อง “ขอบคุณนะครับ” รับกระเป๋าคืนมา จะเดินเข้าห้อง

ธันวา : “ตัวเล็ก” เรียกไว้ ตะวันหันมอง “เอ่อออ ขอกอดได้ไหม?”

ตะวัน : “...ไม่ครับ”

ธันวา : หน้าเศร้าลง “อืม” หันหลัง

ตะวัน : ลอบยิ้ม “ถอดใจง่ายจังนะครับ”

ธันวา :ชะงัก หันกลับไปมอง “เมื่อกี๊ตัวเล็กพูดว่าอะไรนะ?”

ตะวัน : “ผมบอกว่าพี่ถอดใจง่ายจัง ผมปฏิเสธแล้วพี่จะถอยหนีไปอย่างนี้เลยเหรอ?”

ธันวา : “พี่แค่... ไม่อยากฝืนใจตัวเล็ก”

ตะวัน : “แล้วการถอยมันเป็นทางเดียวเหรอครับ? มันไม่มีวิธีอื่นเลยเหรอ? พี่ธันก็ไม่ใช่หนุ่มน้อยไร้เดียงสานะครับ ยังต้องให้ผมสอนอีกเหรอ?” เอียงคอมอง ยิ้มบาง

ธันวา : ขมวดคิ้วมุ่น มองรอยยิ้มที่เคยใสซื่อ ทว่าบัดนี้แฝงไปด้วยความมากเล่ห์ เวลาทำให้คนเติบโตจึ้นจริงๆ มันทั้งดีใจและเสียใจแบบบอกไม่ถูก “...ตัวเล็กครับ พี่ขอกอดหน่อยนะ” เสียงสอง

ตะวัน : “ไม่ครับ”

ธันวา : “ตัวเล็กคร้าบ ขอพี่ธันกอดให้ชื่นใจหน่อยนะ” เสียงสาม

ตะวัน : กลั้นยิ้ม “ไม่ครับ”

ธันวา : “งั้น... ตัวเย็กคร้าบบบบ ขอพี่ธันกอดหน่อยน้าาาา น้าคร้าบตัวเย็กกกก” เสียงสี่พร้อมกระพริบตาปริบๆ อ้อน

ตะวัน : กลั้นยิ้มจนปวดแก้ม สุดท้ายทนไม่ไหว “อุ้บ ฮ่าๆๆๆ พี่ธันน่ารักจัง คิก ไม่คิดว่าพี่จะยอมทำถึงขนาดนี้นะเนี่ย ฮ่าๆๆ” ระเบิดหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

ธันวา : ยิ้มมีความสุข ยกมือเกลี่ยน้ำตาให้ตะวัน “พี่ยอมทุกอย่างเพื่อให้ตัวเล็กมีความสุข” เสียงอ่ออนหวาน

ตะวัน : หน้าแดงจางๆ “แล้วถ้าความสุขของตะวัน... มันไม่มีพี่ธันล่ะ?”

ธันวา : นิ่งไป หัวใจบีบรัดจนเจ็บ “...พี่ก็จะปล่อยตัวเล็กไป แค่ขอให้ครบกำหนด ถ้าตัวเล็กจะไม่เลือกพี่ พี่ก็จะไม่ดึงดันอีก” เสียงนุ่มนวล สายตาแน่วแน่

ตะวัน : นิ่ง อ้าแขนออก “จนกว่าจะครบกำหนดครับ”

ธันวา : นิ่ง เดินเข้าโอบกอด จรดจูบกลุ่มผมนุ่ม ‘อบอุ่นจัง อ้อมกอดของตัวเล็กอบอุ่นที่สุด ถ้าต่อไปฉันไม่มีเธอ ฉันต้องตายด้วยความหนาวเหน็บแน่’

ตะวัน : กอดตอบ “ผมจะให้คำตอบก่อนวันแต่งงานนะครับ จากนี้ก็พยายามเข้าล่ะ”

ธันวา : ยกยิ้ม “จะทำสุดความสามารถครับ” คลายกอด ลูบแก้มเนียน

ตะวัน : หลับตารับสัมผัสอบอุ่น “ผมต้องเข้าห้องแล้ว”

ธันวา : “อืม จะไปแล้วเรียกนะ พี่จะไปส่ง”

ตะวัน : “พี่เหมจะมารับครับ”

ธันวา : “อ่อ!” พยักหน้ารับ จะเดินกลับ

ตะวัน : “ไปด้วยกันไหมครับ?”

ธันวา : ชะงัก หันมอง “ไปได้เหรอ? ตัวเล็กนัดเจอเพื่อนๆ นี่”

ตะวัน : “ไม่อยากไปก็ตามใจ” เดินเข้าห้อง แต่ยังไม่ทันปิดประตู

ธันวา : ดันประตูห้องไว้ “ไป! พี่ไป” สีหน้าตื่นเต้น

ตะวัน : “โอเคครับ ผมจะได้บอกพี่เหมให้ไปเจอที่ผับเลย เรามีนัดกัน...” มองนาฬิกา “2 ทุ่มนะครับ”

ธันวา : “อืม” ปล่อยมือ

ตะวัน : ยิ้ม ปิดประตูห้อง

ธันวา : ยืนยิ้มคนเดียวหน้าห้อง กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

ความคิดเห็น