ราพณาสูร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 28

คำค้น : #กลางเส้นขนาน #เหมันต์ #ตะวัน #ธันวา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28
แบบอักษร

​#28

@ห้องอาหาร

ตะวัน : เดินลงมาจากชั้น 2 เห็นเหมันต์และธันวานั่งรอที่โต๊ะอาหารแล้ว ทว่า... ‘ทำไมรู้สึกหนาวๆ แบบนี้เนี่ย?’

เหมันต์ : ละสายตาที่จ้องกันอย่างดุดันจากธันวาไปมอง ยกยิ้มอ่อนโยน “มาแล้วเหรอครับตะวัน มานั่งนี่สิ”

ตะวัน : มองโต๊ะทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส สลับมอง 2 หนุ่มที่นั่งตรงข้ามกัน ‘เฮ้อออ ลำบากใจชะมัด’ เดินไปฝั่งเหมันต์

ธันวา : มองตาม สายซึม

เหมันต์ : ยกยิ้มชอบใจ แต่พลันต้องหุบยิ้มเมื่อ...

ตะวัน : ยกเก้าอี้มาวางไว้อีกมุมโต๊ะ กลายเป็นนั่งคนละมุม “มาเริ่มมื้อเช้ากันครับ” ยิ้มกว้าง

ธันวา : ยกยิ้มชอบใจ เริ่มตักเต้าหู้ในแกงจืดให้ตะวัน

เหมันต์ : หน้าบึ้ง ตักทอดมันให้ตะวัน

ธันวา : มองเหมันต์ ตักไข่เจียวให้ตะวัน “กินเยอะๆ นะตัวเล็ก”

เหมันต์ : มองเขม่นธันวา ตักผัดผักให้ตะวัน “กินผักนะครับที่รัก จะได้แข็งแรง”

และก่อนที่ 2 หนุ่มจะแย่งกันตักโน่นตักนี่ให้ตะวันเพิ่มขึ้นจนจะพูนจานนั้น...

ตะวัน : หมดความอดทน “พอแล้วครับ! ทั้งคู่เลย! เลิกแข่งกันสักทีจะได้ไหมครับ” ตะโกนหน้าแดงด้วยความโมโห

เหมันต์&ธันวา : หยุดชะงัก หน้าซีดลง

ตะวัน : “พี่เหม ไหนพี่บอกว่าจะให้พี่ธันพิสูจน์ตัวเองให้ตะวันเห็นไงครับ?”

เหมันต์ : ไม่ตอบ

ตะวัน : “พี่ธัน ไหนว่าจะมาพิสูจน์ตัวเอง ผมเห็นแต่พี่กำลังแข่งกับพี่เหมอยู่ชัดๆ”

ธันวา : หน้าหงอย “ขอโทษ” เสียงแผ่ว

ตะวัน : มองสองหนุ่ม ถอนใจระอา “เฮ้อออ พี่เหมครับ ตักทอดมันกับผัดผักให้พี่ธัน ส่วนพี่ธันก็ตักเต้าหู้กับไข่เจียวให้พี่เหม”

เหมันต์&ธันวา : “อะไรนะ!?” เบิกตากว้าง ‘ให้ตักให้มันเหรอ? ไม่เอาด้วยหรอก’ จ้องหน้ากันดุเดือด

ตะวัน : “ถ้าไม่ทำ ตะวันก็ไม่กิน” นั่งกอดอก

เหมันต์&ธันวา : มองหน้ากัน ‘เพราะมึงแท้ๆ ตะวันโกรธเลย / ไม่! เพราะมึงนั่นแหละ / เพราะมึงต่างหาก / เพราะมึง’

ตะวัน : “ถ้ายังเถียงกันในใจไม่เลิก ตะวันจะไม่พูดกับใครทั้งนั้นแล้วนะครับ” เสียงจริงจัง

ธันวา : “โอเคๆ พี่ยอม” ยกมือยอมแพ้ “เพี่เห็นแก่เธอนะตะวัน” ตักเต้าหู้กับไข่เขียวใส่จานข้าวเหมันต์

เหมันต์ : “ชิ พี่ยอมเพราะตะวันหรอกนะ” ตักทอดมันกับผัดผักให้ธันวา

ตะวัน : “แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย” ยิ้มกว้าง ตักเต้าหู้กับไข่เขียวให้ธันวา และตักทอดมันกับผัดผักให้เหมันต์ ทุกคนมีกับข้าวเหมือนกันในจานข้าว “ทานข้าวกันได้แล้วครับ ตะวันหิวแล้ว” ตักข้าวกิน

เหมันต์ : มองตะวันที่กินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย มองกับข้าวในจาน ‘แบบนี้มัน... ตะวันยอมรับให้พวกเราอยู่กัน 3 คนแล้วไม่ใช่เหรอ? หมอนั่นยังไม่ได้พิสูจน์ตัวเองเลยนะ’ หงุดหงิด แต่พอเห็นสีหน้ามีความสุขของตะวัน ‘อ่าาา นี่แหละที่ต้องการ ความสุขของตะวันคือความสุขของฉัน’ ยกยิ้มบาง ตักข้าวกิน

ธันวา : มองตะวันสลับมองจานข้าวตัวเอง ‘เรา 3 คนมีกับข้าวในจานเหมือนกัน แถมพวกเรา 3 คนยังตักข้าวให้กัน หรือว่าตะวัน... จะยอมรับฉันแล้ว หึ ยิ่งหลงรักขึ้นไปอีกนะเนี่ย’ ฉีกยิ้มกว้าง ตักข้าวกินสีหน้าเปี่ยมสุข

ตะวัน : มอง 2 หนุ่ม ลอบยิ้มในใจ ‘แบบนี้ค่อยเงียบสงบหน่อย ไม่อยากให้ต้องมาทะเลาะกันตอนกินข้าวเลย กับข้าวจะหมดอร่อยซะเปล่าๆ’ หันมองธันวา ‘แล้วก็อย่าคิดว่าผมจะยอมรับพี่ง่ายๆ นะ พี่ทำผมเจ็บปวดไว้เยอะ มันต้องเอาคืน’

.

2 สัปดาห์ผ่านไป

วันเวลาที่ผ่านมาธันวาเพียรทำดีเพื่อพิสูจน์ตัวเองกับตะวัน แต่เจ้าตัวเล็กก็ยังคงใจแข็ง ถึงบางทีจะเหมือนใจอ่อนให้ได้ใจ ทว่ามันเป็นเพียงการกลั่นแกล้งเท่านั้น

แต่ถึงจะถูกแกล้งสารพัด ธันวาก็ไม่ย่อท้อ เขาเคยทำร้ายตะวันไว้มาก เขาควรรับผลกรรม

และระยะเวลา 2 สัปดาห์ที่ผ่านมาธันวากับเหมันต์ก็ยังไม่ลงรอยกันเหมือนเดิม เจอหน้ากันเป็นต้องหาเรื่องทะเลาะกันตลอด ยกเว้นอยู่ต่อหน้าตะวันอะนะ

ทว่า... เหมันต์ยังคงรักษาคำพูดว่าจะเปิดทางให้ธันวาพิสูจน์ตัวกับตะวัน ยามที่เห็นว่าธันวากับตะวันอยู่กันตามลำพัง เขาจะไม่เข้าไปขัด ในขณะเดียวกันธันวาก็ไม่เข้ามาขัดเขาตอนที่เขาอยู่กับตะวันตามลำพังเช่นกัน

ก็นับว่าเป็นเรื่องราวดีๆ ระหว่างพวกเขาทั้ง 3 คนอะนะ

ความคิดเห็น